آثار توبه ۱۳۹۳/۰۲/۲۲ - ۳۳۲ بازدید

سلام ایاچنین حدیثی داریم؟پیغمبر(ص):کسانی که توبه میکنندخدابه ان ها چیزهایی میدهد که به هیچ کس دیگرنمیدهد/اگه درسته منظورچه چیزهاییست؟

با عرض سلام خدمت شما پرسشگر محترم از ارتباط شما با این مرکز خرسندایم .
به حدیثی با این مضمون دسترسی پیدا نکردیم .اما برای رسیدن  به پاسخ ، به مطالب زیر توجه نمایید:
توبه و تبدیل بدى ها به خوبى ها
خداوند متعال و بخشنده در سوره ی فرقان می فرماید:
«..إِلّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحا فَأُولئِکَ یُبَدِّلُ اللّه ُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَکانَ اللّه ُ غَفُورا رَحِیما؛ مگر آن کسان که توبه کنند و ایمان آورند و کارهاى شایسته کنند. خدا بدیهایشان را به نیکیها بدل مى کند و خدا آمرزنده و مهربان است .»
خداوند، پیش از این آیه، درباره ویژگى هاى بندگان خاص خویش سخن مى گوید: «بندگان (ویژه خداوند) رحمان کسانى هستند که با خداوند معبودى دیگر را نمى خوانند و انسانى را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز به حق نمى کشند و زنا نمى کنند و هر کس چنین کند، مجازاتى سخت خواهد دید. عذاب او در قیامت مضاعف مى گردد و همیشه با خوارى در آن خواهند ماند؛ مگر کسانى که توبه کنند» (فرقان /۷۰)
براى مؤمن گنهکار توبه و عمل صالح به تنهایى کافى است و گناهانش را به حسنات تبدیل مى کند. ( تفسیر المیران،ج ۱۶، ص ۲۴۲)
الإمامُ الصّادقُ علیه السلام : أوحى اللّه ُ عزّ وجلّ إلى داوودَ النَّبیِّ على نبیّنا وآلهِ وعلَیهِ السّلامُ : یا داوودُ ،إنّ عَبدیَ المؤمنَ إذا أذْنَبَ ذَنبا ثُمّ رَجعَ وتابَ مِن ذلکَ الذَّنبِ واسْتَحیى مِنّی عندَ ذِکْرِهِ غَفَرْتُ لَهُ ، وأنسَیْتُهُ الحَفَظَةَ وأبْدَلْتُهُ الحسَنَةَ ، ولا اُبالی وأنا أرْحَمُ الرّاحِمینَ ؛امام صادق علیه السلام : خداوند عز و جل به داوود پیامبر ـ که بر پیامبر ما و خاندانش و بر او درود باد ـ وحى کرد: اى داوود! هرگاه بنده مؤمن من گناهى کند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نماید و به هنگام یاد کردن از آن گناه از من شرم کند، او را مى آمرزم و آن گناه را از یاد فرشتگان نگهبان اعمال مى برم و آن را به نیکى بدل مى کنم . و از این کار باکى ندارم که من مهربانترین مهربانانم.»( منتخب میزان الحکمه)
در روایات به قدری بر مسأله توبه تأکید شده که در حدیثی از حضرت امام باقر(ع) می خوانیم: «ان الله تعالی اشد فرحا بتوبه عبده من رجل اضل راحلته و زاده فی لیله ظلما فوجدها--- خداوند از توبه بنده اش بیش از کسی که مرکب و توشه خود را در بیابان در یک شب تاریک گم کرده و سپس آن را می یابد، شاد می گردد» (تفسیر نمونه، ج ۲۴، ص ۲۹۵)
پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله)می فرماید : «التائب من الذنب کمن لا ذنب له- توبه کننده از گناه همانند کسی است که گناهی نکرده است» (بحار ج ۲ ص ۱۵۴)
گناه، یعنی پشت به خدا کردن و در راهی رفتن که انسان را از خدا دور می کند. اثر معنوی این دور شدن از خدا، تاریک شدن دل است، زیرا خداوند نور آسمان و زمین است -الله نور السموات و الارض- و دور شدن از خدا، یعنی دور شدن از نور و تاریک شدن باطن انسان و توبه در مقابل آن است. یعنی بازگشت از راه تاریک گذشته و حرکت به سوی نور خداوند، که در نتیجه اثرش نورانی شدن انسان است، و تاریکی های گذشته، با نور الهی که بر دل می تابد ،از بین خواهد رفت.
آثار توبه
امام صادق ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: «هر گاه توبه کاملا خالص باشد، خداوند آن چنان آثار گناه را می‌پوشاند که حتی فرشتگانی را که مأمور ثبت اعمال او هستند به فراموشی واداشته می‌شوند و به اعضای پیکر او که مأمور گواهی بر اعمال وی در قیامتنتد دستور داده می‌شود که گناهان او را ، مستور بدارند، و به زمین که گناه بر آن کرده و گواه بر عمل او در قیامت است نیز فرمان می‌دهند که آن عمل را کتمان کند به گونه‌ای که روز قیامت هنگامی که در صحنة رستاخیر حضور می‌یابد، هیچ کس و هیچ چیز برضدّ او گواهی نخواهد داد.» ) اصول کافی، ج ۲، ص ۴۳۰)
توبه سبب استجابت دعاست:
از حضرت امام سجاد ـ علیه السّلام ـ روایت است که فرمود: مردی خاندان خود را به کشتی سوار کرد و به دریا رفت، کشتی آنها شکست و از کسانی که در کشتی بودند، ‌جز همسر آن مرد کسی نجات نیافت. آن زن بر تخته پاره‌ای کشتی نشست و امواج او را به یکی از جزیره‌ها برد. در آن جزیره مردی راهزن بود که همة کارهای ناشایست را مرتکب شده بود. آن مرد یک موقع دید زنی بالای سر او ایستاده، سر به سوی او برداشت و گفت: آدمی زاده هستی یا پری؟ گفت: آدمی زاده‌ام. با او سخنی نگفت و چون قصد زنا با او کرد، آن زن بر خود لرزید. راهزن گفت: چرا به خود می‌ترسی؟ در پاسخ گفت: از خدا می‌ترسم و اشاره به آسمان کرد، آن مرد گفت: تاکنون چنین کاری کرده‌ای؟ گفت: به عزّت خدا سوگند خیر، مرد راهزن گفت: تو چنین از خدا می‌ترسی، با این که از این کار هیچ نکرده‌ای و من اکنون تو را به زور بر آن داشتم، به خدا قسم که من سزاوارترم بدین ترس و هراس، پس پشیمان شد و به خانه‌اش روانه گردید. همتی جز توبه از گناهان و بازگشت به سوی او نداشت، در راهی که می‌رفت راهبی به او برخورد، با هم می‌رفتند و گرمی آفتاب آنها را داغ می‌کرد. راهب به آن جوان گفت: دعا کن تا خدا بر سر ما سایه اندازد و آفتاب ما را نسوزاند، جوان گفت: من برای خود نزد خدا حسنه‌ای نمی‌بینم تا دلیری کنم و از او چیزی بخواهم. راهب گفت: ‌پس دعا می‌کنم تو آمین بگو. راهب شروع کرد به دعا و جوان آمین گفت. در آن حال ابری بر آنها سایه انداخت و زیر سایة ابر مقداری با هم راه رفتند تا راهشان جدا شد و راهب دید آن ابرها بر سر آن جوان حرکت می‌کند، علت را پرسید و گفت تو چه کار کرده‌ای، جوان ماجرا را شرح داد و راهب گفت: توبة تو مستجاب شده است و لذا دعای تو هم قبول شده است و لذا بعد از این مواظب باش خلف توبه نکن.( بحار الانوار، ج ۱۴، ص ۵۰۷)
همچنین از جمله آثار درونی و بیرونی و نیز فردی و اجتماعی توبه می توان به مواردی چون اجابت دعا (انبیاء آیه ۸۷ و ۸۸) دوری از گناه (بقره آیه ۲۷۵) یاری خداوند (نساء آیه ۱۴۵ و ۱۴۶) پیوند و همبستگی اجتماعی (توبه آیه ۷ و ۱۱) تزکیه نفس (نور آیه ۱۴ و ۲۱) بهره مندی از نعمت های دنیا (اعراف آیه ۱۵۶) پاک شدن و تکفیر (احقاف آیه ۱۵ و ۱۶) رستگاری (نور آیه ۳۱) سعادت آخرت (اعراف آیه ۱۵۵ و ۱۵۶) محبت خدا (بقره آیه ۲۲۲) افزایش قدرت و توان (هود آیه ۵۲) رهایی از خسران (بقره آیه ۶۳ و ۶۴) مغفرت و آمرزش (آل عمران آیه ۸۹) رهایی از لعن الهی (بقره آیه ۱۵۹ و ۱۶۰) و هدایت به سوی کمال مطلق (طه آیه ۸۲ و نیز ۱۲۱ و ۱۲۲) اشاره کرد. برای کسب اطلاع بیشتر در مورد توبه و آثار آن به سایت پرسمان بخش اخلاق رجوع نمایید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.