آثار مثبت ترس از خدا ۱۳۹۹/۱۰/۱۵ - ۹۶۶ بازدید

ببخشید آیا این جمله درست است: ما تا خداوند بزرگ را داریم و ولایت حق را از هیچ دشمنی هراس نداریم.

پرسشگر گرامی ، هرکه از خدا بترسد ، تحت ولایت و سرپرستی خداوند قرار می گیرد خدای متعال خوف و ابهتی از او در دل دیگران می اندازد که گویی همه از او حساب می برند و جایگاهش را عظیم می دارند.
روایات :
1 . رسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله : مَن خافَ اللّه َ عزّ و جلّ خافَ مِنهُ کُلُّ شَیءٍ ، و مَن لَم یَخَفِ اللّه َ أخافَهُ اللّه ُ مِن کلِّ شَیءٍ .[بحار الأنوار : 77/50/3 .]
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : هرکه از خداوند عزّ و جلّ بترسد، همه اشیاء از او بترسند و هرکه از خدا نترسد، خداوند او را از همه چیز بترساند .
2 . رسولُ اللّه صلى الله علیه و آله : مَنِ اتَّقى اللّه َ أهابَ اللّه ُ مِنهُ کُلَّ شَیءٍ ، و مَن لَم یَتّقِ اللّه َ أهابَهُ اللّه ُ مِن کُلِّ شَیءٍ .[کنز العمّال : 5883 .]
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : هر که از خدا بترسد، خداوند همه چیز را از او هراسان کند و هرکه از خدا نترسد، خداوند او را از همه چیز هراسان سازد .
3 . الإمامُ علیٌّ علیه السلام : مَن خافَ اللّه َ آمَنَهُ اللّه ُ سُبحانَهُ مِن کُلِّ شَیءٍ ، مَن خافَ النّاسَ أخافَهُ اللّه ُ سُبحانَهُ مِن کُلِّ شَیءٍ .[غرر الحکم : 9014 ـ 9015 .]
امام على علیه السلام : هرکه از خدا ترسد، خداوند او را از هر چیز در امان دارد و هرکه از مردم ترسد، خداوند سبحان او را از همه چیز هراسان کند.
4 . الإمامُ الحسنُ علیه السلام : مَن عَبدَ اللّه َ عَبّدَ اللّه ُ لَهُ کُلَّ شَیءٍ .[تنبیه الخواطر : 2/108 .]
امام حسن علیه السلام : هر که خدا را بندگى کند خداوند همه اشیاء را بنده او گرداند .
5 . الإمامُ الصّادقُ علیه السلام : مَن خافَ اللّه َ أخافَ اللّه ُ مِنهُ کُلَّ شَیءٍ ، و مَن لَم یَخَفِ اللّه َ أخافَهُ اللّه ُ مِن کُلِّ شَیءٍ .[الکافی : 2/68/3 .]
امام صادق علیه السلام : هرکه از خدا بترسد خداوند همه چیز را از او بترساند و هرکه از خدا نترسد خداوند او را از همه چیز ترسان کند .
6 . قال الصادق علیه السلام للمُعَلّى بنِ خُنَیسٍ ـ : یا مُعلّى ، اعْزِزْ باللّه ِ یُعْزِزْکَ . قالَ : بما ذا یا بنَ رسولِ اللّه ِ ؟ قالَ : یا مُعلّى ، خَفِ اللّه َ تعالى یَخَفْ مِنکَ کُلُّ شَیءٍ .[الأمالی للطوسی : 304/608، بحار الأنوار : 70/382/36 .]
الأمالى للطوسى ـ به نقل از صفوان الجمّال ـ : امام صادق علیه السلام به معلّى بن خنیس فرمود ـ : اى معلّى! از خداوند، عزّت و قدرت بخواه تا تو را قدرتمند و توانا کند . عرض کرد : چگونه ، یا بن رسول اللّه ؟ فرمود : اى معلّى ! از خدا بترس ، تا همه چیز از تو بترسد.
7 . الإمامُ الهادیُّ علیه السلام : مَنِ اتّقى اللّه َ یُتّقى .[بحار الأنوار : 78/366/2 .]
امام هادى علیه السلام : هر که از خدا پروا کند، همگان از او پروا کنند .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
آره همه میترسند! درحالی ک اینطور نیست ! اگر کمی فکر کنند متوجه میشوند ک این ترس پوشالیست و مدد الهی وجود ندارد . پس نبایستی ترسید . ترس هیچ جا و هیچ رقمه درست نیست . حتا از خدا . خدا اولین موجودیست ک نباید ازاو ترسید . کسیکه ک از خدا وحشت دارد دچار روانپریشی مزمن شده ب دیگران نیز سرایت میدهد آتش ترسش دامن دیگران را خاهد گرفت
پرسمان
سلام علیکم، دوست گرامی. منظور از ترس از خدا ترس روانشناختی نیست باید به معنای آن دقت شود. بنابراین ابتدا باید توجه کنیم که معناى ترس از خدا چیست ؟ خدای متعال بزرگترین منبع کمال و قدرت و رحمت و آرامش و سعادت انسان است , ترس از خدا به معنای ترس از دوری خدا و از دست دادن خداوند و تنها شدن انسان است . ترس از اینکه انسان بالاترین تکیه گاه و معشوق خود را در زندگی از دست بدهد . ترس از خدا به معناى ترس از مسؤولیت‌هایى است که انسان در برابر او دارد . ترس از این که در اداى رسالت و وظیفه خویش کوتاهى کند و به خوبى وظیفه‌اش را انجام ندهد و به عبارتى ، ترس از گناهان خود است . حضرت على ) ع ( در این زمینه مى‌فرماید : » و لا یخافن الاذنبه هیچ یک از شما ترس نداشته باشد مگر از گناه خویش . « ۱ {J سرچشمه‌هاى ترس از خدا چیست ؟ J} ترس از خدا سرچشمه‌هاى مختلفى دارد . شمارى از آن‌ها عبارت است از : الف ( اعمال ناپاک و افکار آلوده سبب ترس مى‌گردد . ب ( در مقربان ، به خاطر قرب به ذات پاکش ، کم‌ترین ترک اولى و غفلت مایه وحشت مى‌شود . ) این دو مورد را خوف از تقصیر گویند ( . ج ( گاه مقربان هنگامى که آن ذات نامحدود و بى‌پایان را تصور مى‌کنند و در مقابل به قصور ذاتى خود نظر مى‌دوزند ، حالت خوف مى‌یابند . ) خوف از قصور ( خداوند در این زمینه مى‌فرماید : » {A الذین اذا ذکر الله وجلت قلوبهم A} آن‌ها کسانى هستند که وقتى نام خدا برده مى‌شود دل‌هایشان مملو از خوف پروردگار مى‌گردد « . ۲ {J فرق خوف و خشیت J} ۱ . برخى مانند راغب اصفهانى گفته‌اند : فرق میان این دو آن است که خشیت خوف توأم با تعظیم است و بیش‌تر از دانایى ناشى مى‌شود . از این رو ، خداى سبحان آن را به علما اختصاص داده مى‌فرماید : » {A انما یخشى الله من عباده العلماء A} . « ۲ . بعضى نیز گفته‌اند : خوف هم از امر ناخوشایند حاصل مى‌شود و هم از ناحیه کسى که ممکن است این ناخوشایندى را به آدمى برساند . هم گفته مى‌شود : من از بیمارى خوف دارم و هم گفته مى‌شود : من خوف دارم از این که فلان چیز بیمارم کند . برخلاف خشیت که تنها از آورنده شر است . از این رو ، گفته مى‌شود : » خشیت الله من از خدا ترسیدم « ولى گفته نمى‌شود : » خشیت المرض از بیمارى ترسیدم « . ۳ . برخى هم مانند علامه طباطبایى مى‌فرمایند : ظاهراً فرق میان آن دو این است که خشیت به معناى تأثیر قلبى از اقبال و روى آوردن شر یا نظیر آن است و خوف به معناى تأثیر عملى انسان است به این که از ترس در مقام اقدام برآمده ، وسایل گریز از شر و محذور را فراهم سازد هرچند که در دل متأثر نگشته ، دچار هراس نشده باشد . آنگاه علامه در مقام استدلال بر مدعاى خویش چنین مى‌آورد : و لذا مى‌بینیم خداى سبحان در توصیف انبیا مى‌فرماید : » {A و لا یخشون احدا الا اللّه A} ۳ » ، و ترس از غیر خدا را از ایشان نفى مى‌کند و حال آن که خوف را در بسیارى از جاها براى آنان اثبات نموده ، از آن جمله مى‌فرماید : » {A فاوجس فى نفسه خیفةً موسى A} در خود احساس ترس نمود ۴ ، و نیز مى‌فرماید : » {A و اما تخافن من قوم خیانة A} و اگر از مردمى ترس خیانتى داشتى . ۵ « ۴ . بین خداترسى و آگاهى ارتباط تنگاتنگ حکمفرما است . به علت این که خداترسى نتیجه هدایت به سوى خدا است ، هر قدر معرفت انسان به خدا از عمق بیش‌ترى برخوردار باشد ، به آن اندازه ترسش هم عمق پیدا مى‌کند . اساساً باید گفت هرگز خشیت بدون معرفت حاصل نمى‌شود .
لذا در آیه ۲۸ سوره فاطر مى‌خوانیم : » {A انما یخشى الله من عباده العلما A} « به همین جهت ، باید گفت خوف ناشى از معرفت شرط اول بهشتى شدن است . ۵ . همان طور که انسان در عیان از خدا مى‌ترسد ، در نهان نیز باید از او بترسد زیرا تا در دلى خوف خدا نباشد و در نهان و آشکار احساس مراقبت یک نیروى معنوى برخود نکند ، انذارهاى انبیا و اولیا بى‌اثر خواهد بود . براى همین است که خدا مى‌فرماید : » {A انما تنذر الذین یخشون ربهم بالغیب A} تو فقط کسانى را انذار مى‌کنى که از پروردگار خود در غیب و پنهانى مى‌ترسند . ۶ « باز در اوصاف بهشتیان مى‌فرماید : » {A من خشى الرحمن بالغیب A} همان کسى که از خداوند رحمان در نهان بترسد ۷ « . همانند داستان حضرت یوسف و زلیخا . {J علت ترس از خدا J}
خداوند متعال در موضوع ترس دو تعبیر مختلف دارد گاه می فرماید انسان های مؤمن و خداباور نه در یک سطح از ایمان و معرفت قرار دارند و نه همگی حالات یکسان و روحیات مشابه دارند بلکه مراتب ایمانی مؤمنان گوناگون و حالات آنها نیز متفاوت است . برخی بیشتر اهل خوف از خداوند و برخی حالت غالب شان ، رجا و امید است ، برخی اهل گریه و ناله و عده ای سرور و شادمانی اند . برخی حالشان با فقر و تهی دستی سازگار و عده ای با برخورداری و غنا ، عده ای اهل ذکر و ورد و دعا و گروهی اهل تفکر و اندیشه عمیق هستند . آن چه مهم است توجه داشتن به معیارهایی است که توسط قران کریم و امامان معصوم ) ع ( برای ما بیان شده است . حالات و روحیات انسان اموری نیستند که در اختیار انسان باشند و انسان خود آنها را انتخاب کند بلکه این حالات با توجه به زمینه های روحی و جسمی و حتی شرایط محیطی و فیزیکی و آب و هوایی و نیز شرایط تغذیه متفاوت است ولی توجه به معیارها و هماهنگ کردن برنامه زندگی و اعمال و رفتارمان با آنها ، امری اختیاری و انتخابی است . مثلا در مورد نماز اصل مهم توجه به نماز و اهمیت دادن به آن و رعایت شرایط و آداب و اوقات به ویژه حضور قلب در نماز است و یا آیات قرآن و روایات پیشوایان دین به این نکته تأکید دارند که مؤمن باید بین خوف و رجا و بیم و امید باشد و هیچ کدام بر دیگری برتری و فزونی نداشته باشد و باید تا حد امکان خود را با این معیار هماهنگ کنیم . نکته دیگر این است که حالات خوف اولیاء و برگزیدگان متناسب با میزان معرفت و آشنایی آنها با عظمت الهی و جلال خداوند است . و تا انسان به این درجه از معرفت و کمال نرسد ، ظهور چنین حالاتی برای او امکان پذیر نمی باشد .
پس باید بکوشیم که رتبه ایمان و درجه معرفت خود را بالا ببریم و با تعمیق بخشیدن به معرفت و اعتقادمان و تلاش درانجام اعمال صالح به خصوص انجام واجبات و دوری از محرمات و گناهان خود را به حد استاندارد بندگی و ایمان برسانیم و در این هنگام به حالی که متناسب با این رتبه و جایگاه است ، ترتیب اثر دهیم . ] به کتاب معراج السعاده ، ملا احمد نراقی ، انتشارات کشف الفطاء ، بحث خوف ، ص ۱۳۹ رجوع کنید [ . - پى نوشت ها : ۱ . نهج البلاغه ، کلمه قصار ۲۸ . ۲ . حج ) ۲۲ ) ۶۳ . ۳ . احزاب ) ۳۳ ) : ۹۳ . ۴ . طه ) ۰۲ ) : ۷۶ . ۵ . انفال ( ۵۸ : ( ۸ ، ترجمه المیزان ، ج ۱۱ ، ص ۲۵۲ . ۶ . فاطر ) ۵۳ ) : ۸۱ . ۷ . ق ( ۳۳ : ( ۵۰ .

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.