آخرت مخترعین ۱۳۹۱/۰۹/۱۹ - ۱۱۱۵ بازدید

آدمهایی که شیعه نبوده اند و این همه خدمت به بشریت کرده اند مثل دارو سازها این طرز تفکر که که فقط شیعه امام علی به بهشت میروند اشتباه نیست؟

مسلم است که برای رفتن به بهشت اموری باید انجام شود ، و شاید بهترین راهنما در این مورد آیات وحی می باشد. با بررسی اجمالی در آیات قرآن می توان برای نزدیک شدن به بهشت ، به موارد زیر اشاره کرد:۱- ایمان و عمل صالح:ایمان بایسته و کردار شایسته شمار زیادی از آیات قرآن را به خود اختصاص داده که در بحث و کاوش بهشت نقش کلیدی دارد؛ مانند: «وَ بَشِّر الَّذِین امَنوا وعَمِلوا الصّالِحات أَنَّ لَهُم جَنات تَجری مِن تَحتِهَا الأَنهار» }بقره/۲۵{. [به آنان که ایمان آورده و کردار شایسته دارند مژده بده که همانا برایشان باغ هایی است که زیر آنها نهرها جاری است] «وَالَّذِین امَنوا وعَمِلوا الصّالِحات أوُلئِک أَصحاب الجَنه هُم فیها خالِدون» }بقره/۸۲{. چنین کسانی اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود.۲- تقوا :تقوا وصف پارسایان است و در واقع از ایمان و عمل صالح جدا نیست؛ جز آن که قرآن بر پایه برخی از ویژگی ها و پیام هایی که برای اوصاف مخصوص است برای آنها واژه هایی انتخاب و به آنها عنوان جدا بخشیده است. بیشترین کرامت و صفتی که پیام و مژده بهشت را به همراه دارد تقوای الهی است و آیات فراوانی در این باره نازل شده است؛ مانند: ۱ - «لِلَّذین اتَّقوا عِندَ رَبِّهم جَنات تَجری مِن تَحتِهَا الأَنهار خالِدین فیها و أَزواج مُطهَّره و رِضوان مِن الله والله بَصیر بِالعِباد» }آل عمران/۱۵{. [برای آنان که تقوا پیشه کنند نزد خدا باغ های بهشتی است که زیر درختان آن نهرها جاری است و در آن جاوید همراه همسران پاکیزه و آراسته خواهند بود و از همه خوش تر خشنودی خداوند است که شامل حال آنان شده است و خداوند به حال بندگان بیناست.] ۲ - «وَلَو أَنَّ أَهل الکِتاب امَنوا و اتَّقوا لِکُفرِنا عَنهُم سَیِّئاتِهم ولَأَدخُلناهُم جَنات النَعیم» }مائده/۶۵{. [اگر اهل کتاب ایمان بیاورند و تقوا پیشه سازند ما از گناهشان در می گذریم و به باغ های بهشت پرنعمت داخل می سازیم.] ۳- پیروی از خدا و رسول(ص) :«وَمَنْ یُطِعِ الله و رَسوُله یُدخِله جَنّات تَجری مِن تَحتِهَا الأَنهار خالِدین فیها و ذلِک الفَوز العَظیم و مَن یَعص الله ورَسوُله و یَتَعدَّ حُدودَه یُدْخِله ناراً خالِدا فیها ولَهُ عَذاب مُهین» }نساء/۱۳۳ ـ ۱۴{. [هر کس پیرو فرمان خدا و رسول خدا باشد وی را در بهشت هایی درآورد که زیر درختانش نهرها جاری و آنجا جایگاه همیشگی فرمانبرداران خواهد بود. این است سعادت و پیروزی بزرگ و بدیهی است هر کس نافرمانی خدا و رسول کند و از حدود احکام خداوند تجاوز کند او را به آتشی درافکند که همیشه در آن معذب است، و برای او عذاب خوار کننده و ذلت دهنده خواهد بود.] ۲ - «وَ مَن یُطع الله ورَسوُله یُدخِله جَنات تَجری مِن تحتها الأنهار ومَن یَتَولَّ یُعذِّبَه عَذابا أَلیما» }فتح/۱۷{. [کسی که فرمانبردار خدا و پیامبرش باشد، خداوند او را در بهشتی داخل گرداند که از زیر درختان باغ های آن نهرها جاری است و کسی که از فرمان و دستور خدا رو گرداند او را به عذاب دردناکی شکنجه دهد.] ۴- راستی و راست گفتاری :راستی، راست کرداری و راست گفتاری از صفات پسندیده، برجسته و بدون شک از اسباب ورود به بهشت است. خدای سبحان در این باره می فرماید: «هذا یَوم یَنْفع الصّادِقین صِدْقُهم لَهُم جَنات تَجری مِن تَحتِها الأَنهار خالِدین فیها رَضی الله عَنهُم و رَضوا عَنه ذلِک الفَوز العَظیم» }مائده/۱۱۹{. [این روزی است که راست گویان را راستی سود می بخشد. برای آنان بهشت هایی است که از زیر درختانش نهرها جاری است و در آن به نعمت ابدی متنعمند. خداوند از آنان خشنود و آنان هم از خداوند خرسندند. این است پیروزی و سعادت بزرگ.]
۵- احسان و نیکوکاری :
۱ - «إِنَّ الَّذِین امَنوا و عَمِلو الصالحات إِنا لانُضیع أَجر مَن أَحسَن عَمَلا أوُلئِک لَهُم جَنّات عَدن تَجری مِن تَحتِهم الأَنهار یُحلَّوْن فیها مِن أَساوِر مِن ذَهب و یَلبَسوُن ثیابا خُضرا مِن سُنْدُس و إِسْتَبرق مُتَّکئین فیها عَلیُ الأرائِک نِعْم الثَّواب وحَسُنَتْ مُرْتَفقا» }کهف/۳۰ ـ ۳۱{. [آنان که به خدا ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند ما اجر نیکوکاران را ضایع نخواهیم ساخت، بلکه پاداش ویژه و بزرگ آنان بهشت عدن است که نهرها زیر درختان آنان جاری است، در حالی که در آن بهشت برین با زیورهای زرین بیارایند، لباس های سبز حریر و دیبا پوشند و بر تخت تکیه زنند. آن بهشت، نیکو پاداش وخوش آرامگاهی است.] ۲ - «فَأَثابَهُم الله بِما قالوا جَنّات تَجری مِن تَحتِهَا الأَنهار خالِدین فیها و ذلِک جَزاء المُحسِنین» }مائده/۸۵{. [خداوند در برابر آنچه گفتند پاداش نیکو به آنان داد، آن پاداش بهشتی است که از زیر درختانش نهرها جاری است. در آن بهشت زندگانی جاوید خواهند داشت و این پاداش نیکوکاران است.]
۶- شکیبایی در راه خدا:
قرآن مجید گروهی را به عنوان دارندگان خردناب: «أوُلوا الأَلباب» معرفی کرده که از جمله آنان بردباران و شکیبایان راه خدایند. برخی از آیاتی که موارد پایمردی و شکیبایی آنان را بیان می کند چنین است: ۱ - «وَالَّذِین صَبَروا ابْتِغاء وَجه رَبِّهم وأَقامُوا الصَّلوة وأنْفَقوا مِمّا رَزَقناهُم سِرا وعَلانِیه ویَدْرَؤن بِالحَسنه السَّیِئَه أوُلئِک لَهُم عُقبی الدّار جَنّات عَدنِ یَدخُلوُنها و مَن صَلَحَ مِن ابائِهم وأَزواجهم و ذُریاتهم و المَلئِکةِ یَدْخُلون عَلیهِم مِن کُلِ باب سَلام عَلیکم بِما صَبَرتُم فَنِعْمَ عُقبی الدّار» }رعد/۲۲ ـ ۲۴{. [دارندگان خرد ناب در طلب رضای خدا راه شکیبایی پیش می گیرند، نماز بر پا می دارند، از آنچه نصیبشان کردیم به تهی دستان در پنهان و آشکار انفاق می کنند و در عوض بدی های مردم نیکی می کنند به طوری که با نیکی، بدی را برطرف می کنند. اینان هستند که عاقبت جایگاه نیکو یافتند، که آن جایگاه، بهشت های عدن است که در آن خود آنها و همه پدران، زنان و فرزندان شایسته خویش داخل می شوند، در حالی که فرشتگان بر آنان از هر در وارد می گردند و می گویند: سلام و تحیت بر شما که صبر پیشه کردید تا عاقبت، منزلگاهی نیکو یافتید.]
۷- اقامه و حفظ نماز:
قرآن برپادارندگان نماز را از زمره بهشتیان بر شمرده است؛ چنان که در آیه قبل: «وأقاموا الصَّلوة» بدان اشاره فرمود، و همچنین در آیه دیگر می فرماید: «وَالَّذِین هُم عَلی صَلوتِهم یُحافِظون أوُلئِک فی جَنات مُکرَمون» }معارج/۳۴ ـ ۳۵{. [آنان که نماز خود را پاس می دارند در باغ های بهشت با عزت و احترام در نعمت هستند.]
۸- انفاق در راه خدا:
«اَلَّذِین یُنفِقون فِی السَّراء والضَّراء والکاظِمینَ الغَیظ والعافینَ عَنِ النّاس والله‌ یُحب المُحسِنین أوُلئِک جَزاؤهُم مَغفره مِنْ رَبِّهم و جَنات تَجری مِن تَحتِهَا الأَنهار خالِدین فیها وَنِعْمَ أَجر العامِلین» آل }عمران/۱۳۴ ـ ۱۳۶{. [پرهیزکاران و نیکوکاران کسانی هستند که در حال وسعت و تنگدستی مال خود را به تهی دستان انفاق می کنند، خشم و غضب فرو می نشانند و از بدی مردم در می گذرند. چنین مردم با تقوا و نیکوکاری را خداوند دوست می دارد؛ زیرا او دوست دار نیکوکاران است... پاداش کردار آنان آمرزش پروردگار و بهشتی است که از زیر درختان انبوه آن نهرها جاری است و ایشان در بهشت جاوید جاودانه خواهند بود، که چه نیکوست پاداش نیکوکاران.]
۹- نیایش :
ایمان به خدا و نیایش به درگاه او، به ویژه در شب ها، آن گاه که همه درها بسته می شود و تنها در رحمت خدا بر بندگان و نیایش گران گشوده خواهد بود: «تَتَجافی جُنوبَهم عَن المَضاجِعِ یَدعوُن رَبَّهم خَوفاً وطَمَعاً ومِمّا رَزَقناهُم یُنفِقون فَلاتَعلم نَفس ما أُخفی لَهُم قَرَة أَعْیُن جَزاء بِما کانوا یَعمَلون»} سجده/۱۶ ـ ۱۷{. [پهلوهاشان از خواب گاه ها جدا می گردد و پروردگارشان را از روی بیم و طمع می خوانند (نیایش می کنند) و از آنچه روزیشان داده ایم انفاق می کنند. هیچ کس نمی داند چه چیز از آن چه روشنی بخش دیدگان است به پاداش آنچه انجام می دادند برای آنان پنهان شده است.]
۱۰- اخلاص:
اخلاص اکسیری است که هر عملی را ملکوتی می کند و از دسترس شیطان دور می دارد. اخلاص قرقگاهی است که هیچ ابلیس و شیطانی به آن نزدیک نمی شود و شعاع میدان وسوسه های او آن جا را تهدید نمی کند. ابلیس به این حقیقت اذعان داشته و در حالی که سوگند یاد کرده همه بنی آدم را به دام فریب گرفتار می کنم برای مخلصان حساب ویژه گشوده و آنان را استثنا کرده است: «قالَ فَبِعِزَتک لأُغْوینَّهم أَجمَعین إِلّا عِبادَکَ مِنْهُم المُخلَصین» }ص/۸۲ ـ ۸۳{. [گفت به عزت تو سوگند همه را از راه به در می برم، مگر آن بندگان خالص شده تو را.]
۱۱- استقامت و پایمردی:
پایمردی و استقامت در راه خدا و اهداف شکوهمند اسلام هم در دنیا موجب سرفرازی است و هم در آخرت: ۱ - «إِنَّ الَّذِین قالوا رَبُّنا الله‌ ثُمَّ اسْتَقاموا تَتَنَزُّل عَلیهِم المَلئِکه أن لاتَخافوا ولاتَحزنوا وأَبشروا بِالجَنه الَّتی کُنتُم توعَدون نَحنُ أوُلیاؤکم فِی الحَیوه الدُّنیا وفِی الاخِره ولَکُم فیها ما تَشتَهی أَنفُسَکُم ولَکُم فیها ما تَدعوُن نُزُلا مِنَ غَفور رَحیم» }فصلت/۳۰ ـ ۳۲{. [در حقیقت کسانی که گفتند پروردگار ما خداست، سپس ایستادگی کردند، فرشتگان بر آنان فرود می آیند و می گویند: هان بیم مدارید و اندوهگین نباشید و به بهشتی که وعده یافته بودی شاد باشید. در زندگی دنیا و در آخرت دوستانتان ماییم و هر چه دلهایتان بخواهد در بهشت برای شماست و هر چه خواستار باشید در آن جا خواهید داشت. روزی آماده از سوی آمرزنده مهربان است.]
۱۲- خوف و خشیت از خدا :
فرق خوف و خشیت در این است که «خشیت» بیم و هراس از چیزی را گویند که در آن، شکوه و عظمت و جلالت و تأثیر علِی آن چیز اشراب و منظور شده باشد. از این رو قرآن می فرماید: «إِنَّما یَخشی الله مِن عِباده العُلمؤا» }فاطر/۲۸{. [در میان بندگان همانا تنها دانشمندان از خداوند بیم و هراس دارند.] اما در خوف چنین چیزی اخذ نشده، زیرا در علل و اسباب عادی ضرر رسانی نیز به کار می رود و در مواردی از قرآن، در ترس از دستور و مقام پروردگار است. به هر روی، حق تعالی آنان را که در امر دین، فرمان خدا و ذات مقدس او هراسناک هستند و بیشتر به جانب او می گرایند و دستور او راعمل می کنند، پاداشی بس ارجمند عطا می کند. ۱ - «وَلِمَن خاف مَقام رَبه جَنتان» }الرحمن/۴{. [و هر کس را که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است.] ۲ - «إِنَّ الَّذِین یَخشَوْن رَبَّهُم بِالغَیْب لَهُم مَغفِره و أَجر کَبیر» }ملک/۱۲{. [برای کسانی که در نهان از خداوند می ترسند آمرزش و پاداشی بزرگ است.]
۱۳- نیکوکاری:
«إِنَّ الأَبرار یَشرَبون مِن کَأس کان مِزاجُها کافورا عَیْنا یَشرَب بِها عِبادالله یُفَجِّرونها تَفجیرا» [همانا نیکان از جامی نوشند که آمیزه ای از کافور دارد؛ کافور چشمه ای است که بندگان خاص خدا از آن می نوشند و به دلخواه خویش آن را جاری می کنند.] «إِنَّ الأَبرار لَفی نَعیم عَلی الأَرائِک یَنظُرون» }مطففین/۲۲ – ۲۳. [به راستی نیکوکاران در نعیم الهی خواهند بود. بر تخت ها نشسته می نگرند.]
۱۴- دل آرام :
دلی که به یاد خدا آرام گرفته، مطمئن و استوار گشته سرانجام به سوی خدا و به بهشت ویژه الهی درخواهد آمد: «یا أَیَّتُها النَّفس المُطمَئِنه إِرجِعی إِلی رَبِّک راضیه مَرضیه فَادْخُلی فی عِبادی وادْخُلی جَنَّتی» }فجر/۲۷ ـ ۳۰{. [ای نفس قدسی و به یاد خدا دل آرام، در حالی که از قضای خدا خشنودی و تمام عقاید و اخلاق و اعمال تو مورد پسند خدا است به سوی پروردگارت باز گرد و در میان بندگان من وارد و در بهشت من داخل شو.]
۱۵- هجرت و جهاد :
«اَلَّذِین امَنوا وهاجَروا وجاهَدوا فی سَبیل الله بِأَموالِهم وَأَنفُسهم أَعظم دَرَجه عندالله و أولئِک هُمُ الفائِزون» }توبه/۲۰{. [کسانی که ایمان آورده و هجرت کرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداخته اند نزد خدا مقامی هر چه والاتر دارند و اینان همان رستگارانند]؛ این محتوا در آیه دیگر نیز به چشم می خورد: «لکِن الرَسوُل وَالَّذِین امَنوا مَعَه جاهَدوا بِأَموالِهم و أَنفُسهم وأوُلئِک لَهُم الخَیرات وأوُلئِک هُمُ المُفلِحون أَعدَّ الله‌ لَهُم جَنّات تَجری من تَحتِهَا الأَنهار خالِدینَ فیها ذلِک الفَوز العَظیم»}توبه/۸۸ ـ ۸۹.{ [ولی پیامبر و کسانی که با او ایمان آورده اند با مال و جانشان به جهاد برخاسته اند و اینانند که همه خوبی ها برای آنان است، اینان همان رستگارانند. خدا برای آنان باغ هایی آماده کرده است که از زیر درختان آن نهرها روان است و در آن جاودانه اند. این همان رستگاری بزرگ است.]
۱۶-شهادت و جان فشانی:
در مکتب اسلام مقام شهادت از والاترین مقام ها و رتبه هایی است که برای بشر قابل ادراک است؛ قرآن، چنان که گذشت، شهیدان را به مقام «عندیت»: «عند ربهم یُرزَقون» آل عمران/۱۶۹. [نزد پروردگارشان روزی داده می شوند رسانده و برای آنان گرانبهاترین پاداش ها، یعنی بهشتی که از آن با عنوان «نزد پروردگار» یاد کرده (ملاقات با خدا)، قرار داده و آنان را به چنین درجه ای مفتخر گردانیده است.] قرآن در آیه دیگر می فرماید: «إِنَّ الله اشْتَری مِنَ المُؤمِنین أَنفُسهم و أموالِهم بِأَن لَهُم الجَنه یُقاتِلون فی سَبیل الله‌ فَیَقتلون و یُقتَلون وَعَدا عَلیه حَقّا فِی التَّوریه و الإِنجیل والقُرآن و مَن أَوْفی بِعَهده مِنَ الله فَاسَتَبْشِروا بِبَیْعِکُم الَّذِی بِایَعتم بِه وذلِک هُو الفَوز العَظیم» }توبه/۱۱۱{. [در حقیقت خدا از مؤمنان جان و مالشان را به بهای این که بهشت برای آنان باشد خریده است. همان کسانی که در راه خدا می جنگند و می کشند و کشته می شوند. این به عنوان وعده حقی در تورات و انجیل و قرآن بر عهده خداست و چه کسی از خدا به پیمان خویش وفادارتر است؟ پس به این داد و ستد که با او کرده اید شادمان باشید و این همان کامیابی بزرگ است.]
۱۷- خودسازی و تزکیه :
«وَ مَنْ یائة مومناً قد عَمَلَ الصالحاتِ فَاوُلئک لَهُمْ الدَّرجات العُلی» [هر که در حال ایمان نزد او برود، در حالی که کارهای شایسته انجام داده باشد برای آنان درجات والا خواهد بود.]
۱۸- تولی و تبری:
دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان او از دیگر اسباب بهشت است. خدای سبحان یک رنگی و یک چهرگی را ثنا گفته و نفاق و دورنگی را به شدت ناخوش داشته است. از این رو می فرماید: «لا تَجِد قَوما یُؤْمِنون بِالله وَالیَوم الاخِر یُوادُّون مَن حادَّ الله و رَسوُله ولَو کانُوا اباءَهم أَوْ أَبنائَهم أَو إِخَوانهم أَو عَشیرَتهم أوُلئِک کَتَبَ فی قُلوبِهِم الإیمان وأَیدهم بِروح مِنه و یُدْخِلهم جَنات تَجری مِن تَحتها الأنهار خالِدین فیها رَضِیَ الله‌ عَنهُم و رَضَوا عَنه أوُلئِک حِزبَ الله أَلّا إِن حَزب الله هُم المُفلِحون» }مجادله/۲۲{. [قومی را نیابی که به خدا و روز بازپسین ایمان داشته باشند و کسانی را که با خدا و رسولش مخالفت کرده اند، هر چند پدرانشان یا پسرانشان یا برادرانشان یا عشیره آنان باشند دوست بدارند. در دل اینهاست که خداوند ایمان را نوشته و آنان را با روحی از جانب خود تأیید کرده است و آنان را به بهشت هایی که از زیر درختانش جویبارهایی روان است در می آورد. همیشه در آن جا ماندگارند. خدا از ایشان خشنود و آنان از او خشنودند. اینان حزب خدایند. آری حزب خداست که رستگارانند.]
دشمن اهل بیت(ع) حتّی اگر عامل به تمام احکام خدا هم باشد، در حکم کافر است و ابداً روی بهشت را نخواهد دید. امّا آنکه بغض اهل بیت(ع) را ندارد، اگر چه شیعه نباشد، به مقداری که عقائدش درست است و اهل دیانت بوده اجر خواهد داشت. تفصیل بحث را در آدرس مقابل ملاحظه فرمایید. http://www.maaref.porsemani.ir/ ؛ در این آدرس، به قسمت فرجام شناسی رفته و عنوان « بهشت و جهنّم و ویژگی ها» را مطالعه فرمایید.
(آیة الله جوادی آملی،تفسیر موضوعی قرآن ج ۵ (معاد در قرآن))

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
سلام ببخشید شما ب سوال جواب مستقیمی ندادید ! فقط در آخر ذکر نمدید دشمنان اهل بیت روی بهشت را نمیبینند ! درسته ولی طبق سوال ممکنه شخص اصلن اهل بیت را در تمام طول عمرش نشناخته باشد ک دشمنی ورزیده نه دوستی ! فقط خدمت مفید انجام داده
پرسمان
خداي متعال مي فرمايد: « إِنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ‏ أَجْرَ الْمُحْسِنينَ. ــ همانا خدا، اجر نيكوكاران را ضايع نمي كند.» يعني حتّي اگر غير مسلماني هم نيكوكار بوده باشد، به اندازه ي نيكوكار بودنش اجر خواهد داشت؛ اگر چه به خاطر انحراف عقيده، مجازات هم خواهد داشت. مثل دزدي كه رفته براي دزدي ولي در حال دزدي، متوجّه مي شود كه كسي قصد كشتن صاحبخانه را دارد و جلوي قتل را مي گيرد. در چنين حالتي، قاضي، او را به جرم دزدي، مجازات مي كند؛ امّا به خاطر اينكه مانع يك قتل هم شده، تشويقش مي كند. و از باب تشويق در مجازاتش تخفيف مي دهد. يك غير مسلمان خداباور هم اگر كار خيري كرد، چنين نيست كه بي اثر باشد، بلكه موجب تخفيف مجازاتش مي شود. نيكوكار كيست؟ كسي كه كمك مي كند به گسترش نيكي (حقّ) يا جلوگيري مي كند از گسترش باطل؛ كه يكي از مصاديق كمك به گسترش حقّ و جلوگيري از گسترش باطل، كمك به انسانتر شدن افراد و جلوگيري از حيوانتر شدن افراد است. پس اگر كسي عملي در راستاي انسانتر شدن خود يا انسانتر شدن ديگران كرده يا مانع از حيوانتر شدن خودش يا ديگران كرده، قطعاً خدا اجرش را عطا خواهد نمود؛ كما اينكه اگر كمك كرده به حيوانتر شدن خودش يا ديگران، به همان اندازه مجازات خواهد داشت. البته توجّه شود كه انسانيّت با بشريّت، فرق دارد. بشر نوعي از حيوان است، امّا انسان نوعي برتر از فرشته است. غرايز، ظهورات بشريّت (حيوانيّت) هستند و فطريّات، ظهور انسانيّت هستند. لذا هر كسي گرايشات فطري خودش يا ديگران را تقويت نموده، كمك كرده به انسانيّت؛ و هر كسي گرايشات غريزي خودش يا ديگران را تقويت نموده، كمك كرده به بشريّت(حيوانيّت). لذا اوّلي اجر نيكو دارد و دومي عذاب در انتظارش است. اختراعات و اكتشافات سه گونه اند. الف: اختراعات و اكتشافاتي كه در مسير گسترش حقّ و جلوگيري از باطل هستند. اين نوع اختراعات و اكتشافات، استحقاق ثواب دارند. ب: اختراعات و اكتشافاتي كه در مسير گسترش باطل و جلوگيري از حقّ هستند. اين نوع اختراعات و اكتشافات، استحقاق عقاب دارند. ج: اختراعات و اكتشافاتي كه نسبت به حقّ و باطل، خنثي هستند. اين نوع اختراعات و اكتشافات، نه استحقاق ثواب دارند نه استحقاق عقاب. مخترعان و مكتشفان هم سه گونه اند. الف: آنهايي كه قصدشان از كشف و اختراع، گسترش حقّ و جلوگيري از باطل است. اينها اگر كشف و اختراعي از نوع الف كردند، قطعاً اجرش را دريافت خواهند كرد. ب: آنهايي كه قصدشان از كشف و اختراع، گسترش باطل و جلوگيري از حقّ است. اينها اگر كشف و اختراعي از نوع ب كردند، قطعاً عقابش را دريافت خواهند كرد. ج: آنهايي كه قصدشان از كشف و اختراع، نه گسترش حقّ و جلوگيري از باطل است نه گسترش باطل و جلوگيري از حقّ. اينها اگر كشف و اختراعي از نوع الف كردند، اجري نخواهند داشت؛ چون نيّتشان كمك به حقّ و انسانيّت نبوده؛ و اگر كشف و اختراعي از نوع ب كردند، عذاب مي شوند؛ اگر چه عذابشان در حدّ افراد نوع ب نخواهد بود. اگر كشف و اختراعي از نوع ج داشتند هم نه اجري دارند نه عذابي.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.