آسان بودن قرآن و نیاز آن به تفسیر ۱۳۹۷/۰۹/۱۸ - ۷۱۹ بازدید

با سلام و خسته نباشید .
در قرآن می خوانیم قرآن به زبان ساده نازل شده چرا پس با این وجود نیاز به هزاران نوع تفسیر داریم؟ ممنون

در این که قرآن کتابی قابل فهم است و به زبان عربی روشن بیان شده و یادآور به فطریات و عقلیات است و با بیان موعظه گونه و نصیحت وار و با وعده و وعید به هدایت آدمیان همت گمارده، هیچ شکی نیست.
قرآن کتاب معما نیست که فقط معما شناسان بتوانند آن را بفهمند و کتاب تخصصی علمی هم نیست که عموم مردم و غیر متخصصان با مراجعه مستقیم به او هیچ بهره ای نگیرند و جز مراجعه به اهل تخصص برای فهم آن راهی نداشته باشند.
قرآن برای هدایت عموم مردم نازل شده و عموم مردم می توانند با مراجعه مستقیم به آن ، از سفره گسترده معارفش بهره گیرند و به بسیاری از پیام های هدایتی اش آگاه شوند و این گونه نیست که بهره عموم فقط تلاوت آیات و ثواب بردن باشد بدون این که با آیاتش ارتباط برقرار کرده و چیزی بفهمند.
تا اینجا درست ، اما این همه کلام نیست. اما آیا قرآن کتاب معارف نیست، آیا همه آیات قرآن برای همه کس قابل فهم است؟
مگر خدا نفرموده آیات قرآن دو دسته اند: آیات محکم و متشابه، آیا همه افراد توان ارجاع محکمات به متشابهات و درک معنای صحیح متشابهات را دارند؟
مگر قرآن دارای آیات ناسخ و منسوخ نیست؟ آیا همه افراد توان درک و شناخت آیات ناسخ و منسوخ را دارند؟
آیا قرآن دارای مطلق و مقید هست و همه افراد توان شناخت این ها را دارند؟
به این آیه توجه کنید:
«انا سنلقى علیک قولا ثقیلا» ؛ (۱)
اگر قرآن احتیاج به مفسر و معلم و مبین ندارد، پس خدا نعوذ بالله نمی دانسته که قرآن را به تنهایی کافی ندانسته و در جنب قرآن، پیامبر را هم فرستاده تا مبین و معلم قرآن باشد:
«کَیْفَ تَکْفُرُونَ وَ اَنْتُمْ تُتْلى عَلَیْکُمْ آیاتُ اللّه ِ وَ فیکُمْ رَسُولُهُ ؛ (۲) چگونه کفر مى ورزید و حال آن که آیات خدا بر شما تلاوت مى شود و رسول خدا در بین شماست؟».
در این آیه دو عامل براى هدایت مردم و حفظ آنان از گمراهى معرفى شده است: یکى آیات کتاب خدا که بر مردم تلاوت مى شود و دوم رسول خدا که در بین آن هاست و مضمون وحى را تبیین مى کند. از ظهور کلام فهمیده مى شود که کتاب خدا بدون ضمیمه شدن تفسیر پیامبر و به تنهایى براى در امان نگه داشتن آن ها از کفر، کافى نیست؛ زیرا ممکن است مضمون وحى را درست نفهمند و آن را بد تفسیر کنند و گمراه شوند.
«اَنْزَلْنا اِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبیِّنَ لِلنّاسِ مُا نُزِّلَ اِلَیْهِمْ »؛ (۳)
در این آیه به صراحت وظیفه رسول خدا تبیین و تفسیر قرآن معرفى شده است.
در آیات متعددى رسول خدا، معلوم کتاب معرفى شده است:
«اَرْسَلْنا فیکُمْ رَسُولاً مِنْکُمْ یَتْلوْ عَلَیْکُمْ ایاتِنا وَ یُزَکّیکُمُ وُ یُعَلِّمُکُمْ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ ؛ (۴) در میان شما فرستاده اى از خودتان روانه کردیم که آیات ما را بر شما مى خواند و شما را پاک مى گرداند».
«رَبَّنَا وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ ایاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکّیهِمْ ؛ (۵) پروردگارا در میان آنان فرستاده اى از خودشان برانگیز تا آیات تو را بر آنان بخواند وکتاب و حکمت بدانان بیاموزد و پاکشان گرداند».
معلوم است که منظور از تعلیم کتاب، آموزش خواندن آن نبوده است؛ زیرا آنان عرب بودند و هم معانى ظاهرى الفاظ قرآن را مى فهمیدند و هم باسوادهاى آنان مى توانستند نوشته هاى قرآن را تلاوت کنند و تعلیم خواندن و نوشتن به بى سوادهاى آنان هم، تعلیم قرآن نبود؛ بلکه تعلیم خواندن و نوشتن بود. پس منظور از تعلیم کتاب، یعنى تبیین مضامین و پیام هاى قرآن و تفسیر آیات آن.
و مگر رسول خدا هنگام وفات نفرمود:
من دو چیز گران بها و ارزشمند در بین شما به ارث مى گذارم و اگر بعد از من به آن دو متمسک شوید، هرگز گمراه نخواهید شد و آن دو عبارتند از: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم. (۶)
این بیان مشابه همان آیه ۱۰۱ آل عمران است که سبب صیانت از گمراهى را کتاب خدا و رسول خدا معرفى کرده بود. علاوه بر این روایات فراوان دیگرى دلالت دارد.
بنا بر این قرآن به زبان عربی مبین و برای هدایت عموم نازل شده و فهم آن در هیچ دسته و گروهی منحصر نشده و همه می توانند با کسب مقدمات لازم از سفره مواهب بیکران قرآن طعام های معرفتی و هدایتی بگیرند. ولی چون افراد در معرض بدفهمی و غلط فهمی هستند و چون درک همه معارف قرآن از توان غالب انسان ها خارج است، خداوند پیامبر و اهل بیتش را به بیان و تفسیر قرآن گمارده و ما باید فهم خود را به آنان ارجاع داده و در صورت تایید آن ها ، به فهممان عمل کنیم و برای فهم معانی متعالی قرآن باید از پیامبر و اهل بیت و شاگردان مکتب آن ها کمک بگیریم. pasokhgoo.ir
پی نوشت ها:
۱. مزمل (۷۳) آیه ۵.
۲. آل عمران (۳) آیه ۱۰۱.
۳. نحل(۱۶)آیه ۴۴.
۴. بقره(۲)آیه ۱۵۱.
۵. همان، آیه ۱۲۹.
۶. محمد قمى، حدیث ثقلین ، مصر دارالتقریب، ۱۳۷۱ ق، ص ۹.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.