آسیب های موسیقی ۱۳۹۳/۰۸/۱۵ - ۱۴۷۵ بازدید

سلام.میشه لطف کنید ضررهای جسمی و روحی اهنگ گوش کردن را توضیح بدهید؟

پرسشگر محترم، دقت شما در موضوعی که زندگی امروز را تا این اندازه فراگرفته است، به جاست. از اینکه در افزایش آگاهی های خود به ما اعتماد نمودید، متشکریم.همانگونه که می دانید، از بدو خلقت انسان، نیازهای متنوعی(اعم از جسمی و روانی) با او همراه بوده که برای برآورده ساختن این نیازها سازگاری با محیطش به ابزارهایی نیاز داشته است.
هنر به عنوان یکی از وسایل اولیه ی سازگاری بشر در خدمت نیازهای کمال جویی و زیبا طلبی و از طرف دیگر، آرامبخش ناراحتی ها و سختی های زندگی او بوده است. موسیقی شکلی از هنر است که احساس، عاطفه، ادراک و شناخت انسان را بدون نیاز به تکلم و زبان منتقل می کند.
استفاده ی بشر از موسیقی، امری آسان و قابل دسترس بوده است، چون ریتم و ملودی، به عنوان دو رکن اساسی موسیقی، در سرشت انسان وجود داشته و از طرفی آواگریها و حرکات ریتمیک نیز نیازی به تکلم نداشته است. از این رو در بیشتر قبایل ابتدایی مراسم و آیین های مختلف موسیقیایی که وسیله ای برای ابراز همبستگی جمعی و از بین بردن ترس ها و غم ها و ایجاد آرامش و شادی و اراده در بین افراد قبیله بوده برگزار می شده است.
موسیقی زبان آرزوها، انتظار ها و عواطف بشری است و هر قوم و ملتی بر حسب ویژگی های عاطفی و فرهنگی خود، موسیقی خاصی دارد. با درک موسیقی، عواطف زیبا، همدردی و تفاهم بیشتر قلبی میسر خواهد شد.
موسیقی تاثیرات زیادی بر عقل و احساسات و رفتار و عقاید انسان دارد که ما از دید قران وروایات و نیز از نگاه فلاسفه و دانشمندان، به مواردی از آنها اشاره می­کنیم:
۱- تأثیرات موسیقى بر عقل
شأن و ویژگى عقل آن است که «معتدل» و «متین» باشد. یعنى با حفظِ استوارى و پختگى اش بتواند از چاشنى هاى لذت و سرور، نشاط و تلاش بهره مند باشد؛ اما در این میان، موسیقى آنچنان یکه تاز میدان لذّت و نشاط، خیال و تحریک و احساس می شود که آدمى دچار حالتِ «طَرب» مى شود.
«طَرب» تأثیرى است فوق العاده! با محوریت موسیقى. این «تأثیر فوق العاده» باعثِ کاهش یا سلبِ جدّیّت عقل مى شود. این پیشامد، باعث مى شود که عقل از محاسبات جدّى، دقیق و واقع بینانه به دور بیفتد.
جوانى که موسیقى گرا و «طَرب خواه» است: براى زدودنِ افسردگى اش، دُکمه ضبط صوت را حرکت مى دهد تا یکى دیگر برایش بخواند و بنوازد تا او «خوش» باشد! اما جوانِ معقول، آنگاه که در خود افسردگى مشاهده کند سعى در شناختِ عوامل پژمردگى مى کند تا با یافتِ آن علت ها، عوامل خوشىِ ماندگار یا معقول را در خود فراهم سازد.
جوانِ موسیقى گرا، براى تحریک و برانگیختن احساس، به درمان هاى مجازى و آنى روى مى آورد.
این چنین کسى که خواسته اش را در «موسیقى» مى بیند هیچ وقت به خودش، به عقلش و به اراده اش این زحمت را نمى دهد تا ببیند و بفهمد که کجاى زندگى را اشتباه محاسبه کرده و چه سنگى مقابل راهش است. آیا دوستِ ناباب او را به افسردگى کشانده؟ یا سستى در انجامِ وظایفِ دینى و الهى او را به افسردگى کشانیده؟
پس: «موسیقى، عقل را به خواب مى برد!» این شعار و شعر نیست. یک قانون و یک حقیقت است.
موسیقى عقل را به خواب مى برد: یعنى باعثِ اشتغالِ آدمى به امورى مى شود که کم کم باعثِ غفلت از خود، نیازها، علل و درمان ها مى شود.
شما دردى دارید که درمانش تنها با اراده و تغییر شرایط ممکن است. ولى وقتى مى بینىد نوار موسیقى آن را حلّ کرده، دیگر آن را درمانِ دردت مى بینى و دیگر هیچ! اینجاست که آن درد همچنان عمق و شدّت پیدا مى کند و شما بیشتر به نوار رو مى آورید... و این روند تا آنجا ادامه مى یابد که از آهنگ هاى معمولى به تند و غربى و شرقى اش رو مى کنىد.
افلاطون مى گوید: «وقتى ریتمِ موسیقى تغییر مى کند، اساس قوانین جامعه نیز با آن متحوّل مى شود». چرا؟ چون این دیگر عقل نیست که حاکمیت دارد.؛ بلکه موسیقى و طَرَب برخاسته از آن، عقل را به حاشیه مى راند و عقل نیز اساسِ جامعه است و این عقل است که دین را مى شناسد و ما را نسبت به آن ترغیب مى کند.
جان کلام اینکه: «موسیقى، عقل را به خواب مى برد». یعنى: او را از محاسبات، واقعیّات و اقداماتِ متناسب، باز مى دارد
موسیقى با تأثیراتى که در اَبعادِ شادى آفرینى، خیال آفرینى و تحریک آفرینى دارد، آن چنان به تقویت احساس مى پردازد که عقل را - هر چند به طور موقت - ضعیف مى کند.
کار عقل این است که تناسبات را کشف کرده و هر چیز بى تناسب را کنار بزند؛ اما در این وضعیّت که آدمى دل سپرده ى احساسات و اثراتِ ناشى از موسیقى گردد، جنبه هاى احساسى بودن چندان قوى مى گردد که به سختى مى تواند در دریاىِ احساسات وارد شود، امّا خیس از آب نگردد. اینجاست که آدمى وقتى مى خواهد چیزى را ارزیابى کند، چون آلوده به شناخت هاى احساسى موسیقیایى شده، در این ارزیابى موفق نخواهد بود. شاید بتوان با مثالى این حالت را ملموس تر نمود. بسیار مشاهده کرده ایم که راننده اى جوان سوار بر ماشین مدل بالا شده و با سرعتِ زیاد مشغولِ راندن ماشین است. چندان که با این سرعت مافوق صوتش مى خواهد بیرون از فضاى عالم مادى دنیا پرواز کند. وقتى دقّت بیشترى مى کنیم، درمى یابیم او به مفهوم دقیق کلمه مشغولِ «دل سپردن» به نوار موسیقى است. آن هم آهنگى با ریتم هیجان آفرین و تحریک زا. هر آن گاه که نوار ترانه و موسیقى اش، تندتر مى گردد او بر تندى سرعتش مى افزاید، امّا در این موقیعت او در رانندگى­اش مطابقِ استانداردهاى رانندگى و ضوابط عقلى نمى راند. او را مى بینى که تابعِ همان احساسِ موقعِ شنیدن آهنگ است و این احساس، باعث شده تا از تشخیص انسان در حالِ تعادل فاصله بگیرد. او دیگر فقط یک چیز را خوب تشخیص مى دهد: «همگام با تند شدنِ آهنگ به تند شدنِ سرعت» بپردازد.
«وقتى عقل ملاکِ تشخیص (تصوّر و عمل) باشد، کردار نیز بسیار متین و حساب شده خواهد بود. مگر نه اینکه سبُکى و سستى در عقل، موجب سبکى و سستى در عمل نیز مى گردد؟ پس وقتى مى بینید که شخصى با شنیدن آهنگ به رفتارهاى سبک دست مى زند، معلوم مى شود که عقلش دچارِ خفّت و سبکى گردیده و این احساس است که بر وى حکم مى راند.
موسیقى در حاکمیتش یکه تاز است که در تشخیصِ خوب یا بد چیزى «طبقِ ملاک هاى خود رفتار مى کند. یعنى هر قدر، احساس لذّت و خیال و انفعالات جسمانى بیشتر باشد، بهتر است. امّا کار عقل این است که تناسبات را کشف کرده و اعتدال در هر چیز مخصوصاً ابعاد فوق را شناخته و اِعمال گرداند.
۲- تاثیر موسیقی بر رشد انسان و سیر وسلوک او
موسیقی نوعی از «مشغولیت» است که عاملِ غفلت می­باشد؛ قرآن کریم از «مشغول شدن هاى این چنینى» به «لَهْو» تعبیر مى کند.
لهو چیست؟
این واژه، از واژگانِ فرهنگِ قرآن و از زبانِ عرب مى باشد و فرهنگ نویسان درباره اش این چنین توضیح داده اند: لهو، آن است که چیزى آن چنان انسان را به خودش جذب و مشغول نماید که باعثِ غفلت و بازماندن از کارهاى مهم تر شود. قرآن که مى فرماید: «لاتلهِکُم اَموالُکم و لاولادکم» اموال و اولادتان شما را از یاد خدا مشغول و غافل نکند.
اینک ببینید که چگونه قرآن کریم، ضمن آنکه ما را از موسیقى باز مى دارد، علّتِ مذمّت را هم بیان مى فرماید: «و من الناسِ من یشْتَرى لَهو الحدیث لِیُضِلّ عنْ سبیل الله» عده اى از مردم از آن چه لهو است استقبال کرده و نسبت به آن گرایش دارند اینان ندانسته خود و دیگران را به بى راهه، گمراهى و اشتباه مى اندازند؛ این نوعى بازى گرفتنِ دین است و بدانید که سرنوشتى عذاب آور و خوارکننده در انتظارشان است.
آن گاه حضرت امام صاد ق (علیه السلام) فرمودند: «غنا مصداقى است از آن چه موجب مشغولیت و بازماندن از یاد خدا مى شود.»
در بخش تأثیر موسیقی بر اعصاب خواهد آمد که موسیقی چگونه روحیه­ها را فلج می­کند و اراده­ها را می­گیرد و افراد را سست و بی­اراده و تنبل بار می­آورد و انسان، که در مسیر «انسان شدنش» و رسیدن به فراز ابرهاى «عرفان» به «شتاب» نیاز دارد در جوانی و در اوج پرواز، این گونه زمین­گیر موسیقی می­شود و نه بال پرواز که حتی پای رفتن را نیز از دست می­ دهد وفلج می گردد.
۳- تأثیرموسیقى بر احساس و تغییر باورها و تلقین افکار غلط:
یکى از خوانندگانِ موسیقى پاپ مى گوید: «موسیقى، زبانِ زبان هاست» و هیچ ابزارى براى انتقالِ خواسته ها و افکارِ پیدا و ناپیدا بهتر از موسیقى نیست. چون در آن واحد سه کار انجام مى دهد: لذّت آفرینى، هیجان افکنى، خیال سازى. و این سه، پلى است براى آن چه در فکر و روح و خیالِ نوازنده یا خواننده مى گذرد. یک پژوهشگر موسیقى مى گوید: «به وسیله موسیقى، معیارهاى شنوندگان تغییر داده مى شود و آنها را با تربیت والدینشان بیگانه مى کند.
نمونه کاملاً مستندِ این گفتار همان چیزى است که در موسیقى «راک»، «پاپ» و «هوى متال» القاء مى شود. در این موسیقى ها که عمدتاً توسط گروه هایى شیطان پرست تهیه و توزیع مى گردد، این مفاهیم تکرار مى شود: «به جهنّم خوش آمدید، سرودى از جهنّم، شهروند جهنّم، به مِن شیطان گوش بده، شیطان خداوندِ ماست، ما با تمامِ ارواح شریر تسخیر شده ایم.
۴- تأثیر موسیقى بر سیستم اعصاب
عُلماى علم «فیزیولوژى»، دستگاه عصبى انسان را به دو قسمت تقسیم کرده اند:
۱. سلسله اعصاب ارتباطى: شاملِ ستون مرکزى عصبى و نخاع، نیمکره هاى مغز، اَعصاب محیطى.
۲. سلسله اعصاب نباتى: شامل سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک.
وقتى که از خارج تحریکاتى بر روى اَعصاب شروع مى شود اعصاب سمپاتیک و یا پاراسمپاتیک به میزان تحریکات خارجى وارده تعادل از دست مى دهند. بدیهى است هر اندازه بین این دو سیستم عصبى، فاصله ها بیشتر شود، به همان اندازه نیز نگرانى هاى روانى و اغتشاشات فزون تر مى گردد.
و از جمله علل و عوامل تحریکاتِ خارجى، ارتعاشاتِ موسیقى است. موسیقى وقتى که با آهنگ هاى نشاط انگیز یا نوارهاى حزن آور همراه گردد (مخصوصاً اگر با ارتعاشاتِ عجیب و غریب سمفونیک اجراء گردد) به طور مسلّم تعادل لازمى را که بایستى بین دو دسته عصب نامبرده وجود داشته باشد را بر هم مى زند و در نتیجه اصولِ حساس زندگى (اعم از هضم، جذب، دفع، ترشحات، ضربات قلب و وضعِ فشار مایعات بدن مثل خون و...). را مختل ساخته و رفته رفته شخص را به گرفتارى ها و امراضى نزدیک مى سازد که طب جدید با تمامِ پیشرفت هایش نمى تواند آسیب هاى پیش آمده را درمان کند. مثل اغتشاشاتِ فکرى، اَمراض روانى (افسردگى ها و حتى بى خیالى ها)، سکته هاى قلبى و مغزى.
پروفسور «ولف آدلر» استاد دانشگاه کلمبیا ثابت کرده که: بهترین و دل کش ترین نوارهاى موسیقى شوم ترین آثار را روى دستگاه اعصاب انسان باقى مى گذارد، مخصوصا اگر هوا گرم باشد این تأثیر مخرب، شدیدتر مى شود.
«توجه دقیق به بیوگرافى مشاهیر موسیقى جهان نشان مى دهد که در دوران عمر به تدریج دچار ناراحتى هاى روحى گردیده اند و عده اى نیز مبتلا به بیمارى شده اند. چنان که هنگام نواختن موسیقى درجه فشار خونشان بالا رفته و دچار سکته ناگهانى شده اند».
از آن چه گفته شد، چنین به دست مى آید که هر نوع موسیقى، به ویژه آهنگ هاى احساسى برانگیزش، تحریکاتى در اعصاب «سمپاتیک» و «پاراسمپاتیک» به وجود مى آورد که در نتیجه، تعادلِ این اعصاب به هم خورده و انسان دچار ضعف اعصاب مى گردد. آن چه مهم است اینکه ضعف اعصاب نیز، خود امراضِ دیگرى از قبیل: اختلالِ حواس، پریشانى، جنون، ثقل سامعه (سنگینى گوش)، نابینایى، سل و... به وجود مى آورد
دکتر «الکسیس کارل»، زیست شناس و فیزیولوژیست فرانسوى مى نویسد: «کاهش عمومىِ هوش و نیروى عقل، از تأثیر الکل و سرانجام از بى نظمى در عادت ناشى مى شود؛ و بدون تردید سینما و رادیو در این بحران فکرى سهیم اند».
موسیقى نه تنها در شنوندگان اثرات منفى بر جاى گذاشته، بلکه در نوازندگان نیز تأثیرات خطرناکى داشته است. اخبار و گزارشات زیر تنها گوشه اى از واقعیت است:
- در ایالتِ «لتیل راک» آمریکا، جوانى که پیانو یاد مى گرفت، نغمات موسیقى چنان در روح آن جوان هیجان ایجاد کرد که بدون دلیل از جاى برخاست و با ۱۹ ضربه چاقو، معلم خود را از پاى درآورد
- «باخ»، موسیقى دانِ اطریشى، به اختلال حواس و کورى گرفتار شد.
- «فردریک هندل»، موسیقى دان آلمانى و «ماریا آلنا» خواننده ایتالیایى و «موریس راول» نوازنده فرانسوى، هر سه به نابینایى مبتلا شدند.
- «موزارت» و «شوین» (دو موسیقى دان مشهور) به ضعف قوا و سل دچار گردیدند.
- «مشوبرت»، «واکتر»، «دوکونیسى» و «مندلسن» به اختلالاتِ عصبى، پریشان فکرى و کشمکش هاى روحى مبتلا گردیدند.
- «شومان» و «دووراک» گرفتار ضعف اعصاب شدید و سرانجام دیوانگى شدند.
- «بتهون» در سى سالگى کاملاً ناشنوا شد و پس از ضعف اعصاب، دیوانه گردید.
موسیقى، گذشته از رکود فکرى، رفته رفته انسان را در کارها سُست و تنبل، بى اراده و لااُبالى مى سازد، تا جائى که گاهى کارهاى ضرورى از انسان فوت مى شود و سرمایه جوانى، عمر و نیروى فعالیت خود را به رایگان از دست مى دهد.
تجربه نیز ثابت کرده که اشخاصى که زیاد سرگرم به موسیقى هستند، اغلب افرادى بى اراده و مسامحه کار و در مقام تعقّل و تفکّر راکد و ضعیف اند.
موفق باشید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
درودوسپاس.ممنون اطلاعات زیاد ومفیدی ارایه دادید.اطلاع داشتم ازمضرات موسیقی ،نه تااین حد.اتفاقا یکی ازآشناهایمان بعد از اینکه مدتی مرتب به موسیقی یکی ازخوانندگان داخلی که ازسرطان هم فوت کرد،چشمانش خیلی ضعیف شد.
میهمان
من بسیار معتاد موسیقی بودم و از گوش دادن بهش لذت می بردم. در دورانی از زندگیم برای فرار از مشکلات به موسیقی روی اوردم. تماما موسیقی غربی گوش میدادم. اثراتی که گفته شد رو به وضوح توی خودمم میبینم. از بد ترین هاش میتونم به عدم تمرکز کافی اشاره کنم که خیلی عذابم میده. نمی تونم به اندازه کافی روی مطلبی درسی چیزی تمرکز کنم. درصورتی که قبلا اصلا اینطور نبودم.
پرسمان
دانشجوی گرامی؛ از این که تجربه شخصی خود را با ما به اشتراک گذاشتید، سپاسگزاریم. در ادامه نکاتی به عنوان راه‏كارهاى كلى برای شما ارسال می گردد که ان شاءالله در گذر از وضعیت فعلی کمک کارتان باشد. 1. اطمینان داشته باشید که خواستن، توانستن است. 2. در ابتدا و قبل از هر چيز، براى تمام فعاليت‏هاى درسى و غيردرسى خود برنامه‏ريزى كنيد. اوقات شبانه‏روز را در يك جدول زمان‏بندى شده - از هنگام بيدارى تا موقع خواب - يادداشت و براى هر كارى، زمان خاص و مناسب معيّن كنيد. بكوشيد طبق همان برنامه تنظيم شده، به فعاليت‏هاى مشخص (كلاس، مطالعه، کار، استراحت، عبادت، ورزش و ...) بپردازيد. 3. زمان معيّنى را در طول روز، براى انديشيدن درباره موضوعات مختلف یا تخيّلات و افكار مزاحم، اختصاص دهيد. اين كار حداقل دو فايده مهم دارد: نظم و انضباط در تمام فعاليت‏ها - حتى در انديشه‏ها و افكارتان - راه پيدا مى‏كند كه خود بسيار ارزشمند است. در مرحله بعد اگر افكار مزاحم در غير زمان معين، به سراغتان آمد و باعث حواس‏پرتى شما شد، مى‏توانيد به خود وعده بدهيد كه زمان انديشيدن در اين باره، فلان زمان خاص و معيّن است. در یک جمله « براى هر كار و فعاليتى وقتى، مشخص كنيد و در آن زمان به هيچ امرى، غير از آن نپردازيد». 4. اصول و قوانين لازم براى مطالعه و یا کاری را که به آن اشتغال دارید بشناسيد و آن را به دقت رعايت كنيد. 5. با تبيين هدف خويش از مطالعه و یا کار، احساس نياز و انگيزه براى انجامش را در خود افزايش دهيد. 6. از افكار يأس آفرين، كسل كننده و غيرمنطقى بپرهيزيد و همواره اميد، قدرت و توانايى را در ذهن خود حفظ كنيد. 7. هنگام مطالعه يا سر كلاس، كاغذ و قلمى داشته باشيد و يادداشت برداريد يا مطالب را خلاصه كنيد تا در فضاى روانى درس و مطالعه قرار داشته باشيد؛ نه اينكه به دنبال افكار و ذهنيّات خود باشيد. 8. شایسته است محیط مطالعه و یا کارتان، از نظر فيزيكى و روانى از شرايط مناسب برخوردار باشد و عامل حواس پرتى نظير سر و صداها، سرما ،گرما و نور كم يا خيلى شديد و... نباشد. 9. گوناگونى كارها و فعاليت‏هاى غيردرسى، باعث عدم تمركز مى‏شود، آنها را به حداقل ممكن برسانيد و به خود بگوييد: در اين دوره و زمان، مهم‏ترين وظيفه و كار من، مطالعه و درس‏خواندن و ارتقاى سطح علمى است و فعاليت‏هاى جانبى متعدد، مزاحم وظيفه اصلى من است. 10. در صورتى كه موضوع يا موضوعات خاص و محدودى، باعث حواس‏پرتى شما مى‏شود، به دنبال راه حل مناسب آن باشيد؛ چرا كه اين موارد در حكم علّت عدم تمركز حواس شما است. پس براى مقابله با آن، ابتدا علت و عامل اصلى را شناسايى و در پى حذف يا تقليل آن برآييد. 11. اگر موضوعات مختلف شخصى، اجتماعى، خانوادگى و ... باعث عدم تمركز حواستان مى‏شود؛ بدانيد كه: الف. زندگى فردى هيچ‏كس، خالى از مشكل و ذهن هيچ فردى، به طور كامل خالى نيست. مطمئن باشید با صِرف فكر كردن و مشغوليت ذهنى درباره چنين مشكلاتى، هيچ دردى دوا نخواهد شد. پس به خود تلقين كنيد كه هنگام درس يا مطالعه، ذهن خود را از آن مسائل برهانيد. ب. به هنگام مزاحمت آن افكار، به خود قول بدهيد: در اين باره خواهم انديشيد (در زمانى که براى اين كار قبلاً اختصاص داده اید).
میهمان
موندم با این سطح از فکر چه امیدی هست به پیشرفت فکری و بالاتر رفتن سطح فکر...یه عده آدم تعصب خشک و مذهبی شدن رییس و گنده های مملکت...موسیقی یسری سبکاش مثل بلک متال یا کلا متال آره ولی اینایی که میگین اگ واقعیت داشت تو همین مملکت خودمون(حالا جاهای دیگه بماند)میلیون ها روانی کور روان پریش و نمیدونم اینایی که شما گفتی باید می بود :)
میهمان
موسیقی عالیترین نوع هنر و خود به تنهایی موجب شکوفاتر استعدادهایی دیگر انسان میشود ، در صحن باخ ، شوپن، موتزارت ، بتهوون و سایر آهنگسازی بزرگ دیگر همگی از نوابغ و بهترینهای کل تاریخ بشریت هستند.
میهمان
سلام،متأسفانه مطالب گفته شده در مورد موسیقی از وجاهت علمی برخوردار نیستند و تلاش در جهت اثبات دیدگاه سنتی از فرامین دینی هستند،هر چند که از فرامین هیچ دینی هم مطالب بالا استنباط نمیشود،پیشنهاد میکنم در مورد زندگی بزرگانی همچون انیشتن ،دکتر حسابی ،حکیم عمر خیام،حکیم ابونصر فارابی و بسیاری از نام آوران عرصه علم که روح و روان خود را با هنر و موسیقی پیوند داده‌اند تحقیقاتی بفرمائید،مضاف بر اینکه مطلب نقل شده از افلاطون در جهت نتیجه گیری اشتباه از نظر این فیلسوف عالیقدر استفاده شده همانطور که مستحضر هستید فیلسوفان یونان تاکید خاصی بر آموزش موسیقی در سنین پایین داشته اند چراکه با آموختن موسیقی رشد مغزی کامل میگردد و قدرت استنتاج افزایش میاید و در جهت ایجاد سلامت روح و جسم انسان در آرمانشهر فلاسفه یونانی آموختن موسیقی از ملزومات بوده،حتی المقدور خواهش میکنم نظر من رو هم در سایتتون منعکس بفرمایید و تحقیق و قضاوت نهایی رو به عهده خوانندگان بگذارید ،فکر میکنم قضاوت خوانندگان به هر سمتی متمایل بشود دارای ارزشی مضاعف نسبت به شنیدن نظرات یک سویه هست،سپاس
میهمان
من مذهبی نیستم و از هر په افراط گرا و آدم به ظاهر مذهبی و خشک مغز هست بی زارم. ولی به خاطر ضربه هایی که تو زندگیم از گوش دادن افراطی به موسیقی مخصوصا تند و راک خوردم. می گم که حق با شماست.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.