آمادگی برای گریه در عزاداری ۱۳۹۵/۰۷/۱۱ - ۱۳۹ بازدید

چه کنم در هنگام عزادارى و ذکر مصیبت قلب من بشکند و اشک بریزم؟

اولاً، خود حالت تباکى و حزن و اندوه داشتن در هنگام ذکر مصیبت، امرى ارزشمند است؛ چنان که در روایات بدان تصریح شده است.[ خصائص الحسینیه، ص 142 و وسائل الشیعة، ج 4، ص 1121، ص 1124.] ثانیا، منشأ گریه ارزشى، معرفت است؛ ازاین رو اگر احساس مى کنیم که در هنگام ذکر مصیبت، حالت گریه نداشته و اشکى از چشمانمان جارى نمى شود، حتى قلبمان نیز متأثر و اندوهگین نمى گردد ـ البته به شرط آن که مطمئن باشیم نداشتن اشک ریشه در عوارض جسمانى ندارد ـ باید زمینه هاى ایجاد و توسعه معرفت به اهل بیت علیهم السلام را در خود تقویت کرده و موانع معرفت را از میان برداریم. زمینه هاى ایجاد و توسعه معرفت به اهل البیت علیهم السلام عبارت است از:
1. مطالعه تاریخ زندگانى آنان،
2. مطالعه و تفکّر در سخنان ایشان،
3. شناخت خدا؛ زیرا آنان تجلى گاه اوصاف الهى اند وبا شناخت خدا و اوصاف او، مى توان فضایل آنان را دریافت.[ نگا: آیین مهرورزى، بخش محبت به اهل بیت علیهم السلام.]
موانع معرفت؛ عمدتا به عملکرد ما برگشته، موجب قساوت قلب مى شود[ «من علامات الشقاء جمود العین» [حضرت رسول(صلی الله علیه و آله) ]، میزان الحکمه، ج 1، ص 455، روایت 1845 و قال على(علیه‌السلام) : «ما جفت الدموع الا لقسوة القلوب و ما قست القلوب الالکثرة الذنوب». [همان، ص 455، روایت 18406].] و موجب مى گردد که حتى احساسات و عواطف ما در سیطره عقل ما نباشد. این موانع عبارتند از:
1. زیاد سخن گفتن درغیر ذکر خدا[ بحارالانوار، ج 71، ص 281.]،
2. گناه زیاد[ همان، ج 70، ص 55.]،
3. آرزوى زیاد[ همان، ج 78، ص 83.]،
4. گوش سپارى به امور لهو[ بحارالانوار، ج 75، ص 370.]،
5. جمع کردن مال[ مستدرک الوسائل، ج 2، ص 341.]،
6. ترک عبادات[ تنبیه الخواطر، ص 360.]،
7. همنشینى با افراد گمراه و ستمگر[ بحارالانوار، ج 1، ص 203.]،
8. همنشینى با افراد فرومایه و پست[ همان، ج 77، ص 45.]،
9. خنده زیاد[ همان جا.].
براى از بین رفتن قساوت قلب، در روایات امورى ذکر شده که مهم ترین آنها عبارت است از:
1. یاد مرگ[ همان، ج 14، ص 309.]،
2. پند و اندرز[ همان، ج 77، ص 199.]،
3. تفکر در آیات الهى، قیامت و حال خویشتن[ همان، ج 78، ص 115.]،
4. همنشینى با اندیشمندان[ همان، ص 308.]،
5. معاشرت با اهل فضل[ معجم الفاظ غررالحکم، ص 863.]،
6. گفت و گوى علمى[ بحارالانوار، ج 1، ص 203.]،
7. اطعام تهى دستان[ مشکاه الانوار، ص 107.]،
8. مهربانى و محبت به ایتام[ همانجا.]،
9. ذکر خدا[ نهج البلاغه، خ 222.]،
10. ذکر فضایل و مناقب و مصائب اهل بیت علیهم السلام[ همانجا.]،
11. قرائت قرآن[ همان، خ 176.]،
12. استغفار[ بحارالانوار، ج 93، ص 284.].
مهم تر از تمامى این امور، آن است که از خداوند متعال عاجزانه بخواهیم: به ما چشم اشک بار عنایت کند و در این میان، اهل بیت علیهم السلام را واسطه قرارداده و از خود آنان نیز استمداد جوییم.
چون زتنهایى تو نومیدى شوى
زیر سایه یار خورشیدى شوى
رو بجو یار خدایى را تو زود
چون چنان کردى خدا یار تو بود[ مثنوى، دفتر 2، ابیات 22 و 23.]

ممکن است این مطلب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.