ادبار و اقبال-اقبال و ادبار-اقبال و ادبار قلب-تقویت معنویت-حفظ حالات معنوی ۱۳۸۷/۰۶/۳۱ - ۶۹۷ بازدید

گاهی حال طول دادن به تعقیبات نماز را ندارم و به تسبیحات و سجده شکر اکتفا می کنم. از طرفی توصیه به طولانی نمودن تعقیبات شده است. چه کنم؟ چگونه حال تعقیبات طولانی را به دست آورم؟!

روح انسان دارای حالات مختلف و نشیب و فرازهای فراوانی است. گاه اقبال و میل و توجه انسان به عبادات فراوان و شدید است و گاه این میل کمتر و کم رنگ می گردد.
هر چند کم شدن میل به عبادت و دعا و معنویات معلول عوامل متعددی است که به برخی اشاره می کنیم ولی گاهی اوقات حالت قبض و گرفتگی و بی رغبتی به عبادات برای این است که انسان قدر و لذت زمان اقبال و توجه و میلش به عبادت را بهتر درک کند و متوجه گردد چه نعمتی داشته و ارزش آن را نمی دانسته است.
در نهج البلاغه از امیرالمومنین ( ع ) نقل شده است که فرمودند: »ان للقلوب شهوه واقبالا وادبارا«. بنابراین قلب انسان گاه اقبال به خدا ومعنویات دارد و گاه پشت می کند .در این رابطه فرموده اند : در هنگام اقبال دل به مستحبات و مندوبات بپردازید و در صورت ادبار به واجبات اکتفاکنید .
البته هر قدر انسان مجاهده نفس بیشتری کند و با خدا و قرآن واهل بیت ( ع ) انس بیشتری گرفته و دل از هواهای نفسانی تخلیه کند به تدریج اقبالش بیشتر شده و به صورت ملکه راسخه در می آید .آن گاه است که درهمه حالات به یاد خدا و متوجه اوست و هیچ چیز نمی تواند او را ازمحبوب حقیقی باز دارد .
اگر بی میلی به عبادت و انجام مستحبات طولانی گردد، نشانگر بروز مشکلی مانند راحت طلبی، لذت طلبی، یا حب نفس و عدم اطلاع به نقش عبادت و مستحبات در سعادت انسان، در زوایای وجودی انسان است . در این صورت باید بکوشید با پایداری و توسعه سطح اطلاعات دینی با نفس خویش به مخالفت برخواسته و آن را به انجام برخی کارهای خیر و مستحبات مانند تعقیبات نماز عادت دهید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.