ارتباط با مردگان ۱۴۰۱/۰۲/۲۶ - ۸۰ بازدید

سلام ببخشید ما اگر با کسانی که از دنیا رفتن صحبت کنیم اونا صدامون رو میشنوند؟ مثلا با دانشمندی که در اوایل سال های میلادی زندگی میکرده ، یا با فیلسوف ها یا ریاضی دان ها ، مثلا من به پزشکی و فلسفه علاقه دارم ، میتونم با کسانی که از این لحاظ ها برامون الگو هستند و در سطح بالایی از علم و دانش بودند، توی ذهنم صحبت کنم؟ اونا صدامو میشنون؟

از برخی روایات منقول از معصومین علیهم السلام استفاده می شود که ارواح مردگان صدای زندگان را می شنوند ؛ ولی از این روایات نمی توان عمومیت این مطلب را هم استفاده نمود ؛ بنا بر این طبق روایات اهل بیت علیهم السلام در اصل این مطلب و امکان آن شکی نیست ولی معلوم نیست که همه ارواح بتوانند صدای زندگان را بشنوند ؛ یا هر موقع که خواستند بتوانند صدای زندگان را بشنوند ؛ بلکه از برخی روایات استفاه می شود که ارواح از این نظر محدودیّتهایی نیز دارند ؛ بخصوص ارواح اهل جهنم . همچنین از برخی روایات استفاده می شود که ارواح ، برخی اوقات اجازه دیدار اهل دنیا را هم پیدا می کنند ؛ ولی به اهل بهشت اموری را نشان می دهند که باعث شادی آنها می شود ؛ و به اهل جهنم اموری را نشان می دهند که باعث عذاب آنهاست .آیه 21 سوره مبارکه طور می فرماید: «و الذین آمنوا و اتبعتهم ذریتهم بایمان الحقنابهم ذریتهم و ما التناهم من عملهم من شی کل امری بما کسب رهین» و آنها که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروی از آنها ایمان اختیار کردند فر زندانشان را (در بهشت) به آنها ملحق می کنیم و از عمل آنها چیزی نمی کاهیم، و هر کس در گرو اعمال خویش است. این یک لطف بزرگ است که انسان ، فرزندان با ایمان و موردعلاقه اش را در بهشت در کنار خود ببیند و از انس با آنها لذت ببرد بی آنکه از اعمال اوچیزی کاسته شود. از تعبیرات این آیه بر می آید که منظور، فرزندانی است که در مسیر پدران گام بر می دارند ، در ایمان از آنها پیروی می کنند و از نظر مکتبی به آنها ملحق می شوند . این گونه افراد اگر از نظر عمل کوتاهی و تقصیراتی داشته باشند خداوند به احترام پدران صالح، آنها رامی بخشد و ترفیع مقام می دهد و به درجه آنان می رساند و این موهبتی است بزرگ برای پدران و فرزندان.
ولی جمعی از مفسران «ذریه» را به معنای وسیعی تفسیر کرده اند که اطفال خردسال را نیز شامل می شود. اما این تفسیر با ظاهر آیه سازگار نیست، زیرا تبعیت در ایمان دلیل بر رسیدن به مرحله بلوغ یا نزدیک به آن است. مگر این که گفته شود اطفال خردسال در قیامت به مرحله بلوغ می رسند و آزمایش می شوند و هرگاه از این آزمایش پیروز درآیند به پدرانشان ملحق می شوند. در هر صورت هیچ مانعی ندارد فرزندان خردسال نیز به احترام پدران به بهشت روند و در کنار آنها قرار گیرند ولی تعبیر به پیروی از پدران در ایمان نشان می دهد منظور بزرگسالان است.
در حدیثی از پیامبر گرامی اسلام(ص) آمده است: «وقتی که انسان وارد بهشت می شود، سراغ پدر و مادر و همسر و فرزندانش را می گیرد، به او می گویند: آنها به درجه و مقام و عمل تو نرسیده اند. عرض می کند: پروردگارا! من هم برای خودم و هم برای آنها عمل کردم، در این جا دستور داده می شود که آنها را به او ملحق کنید (تفسیر نمونه، ج 22، ص 430، ذیل آیه 21 سوره طور).
قابل توجه است که چون ارتقای این فرزندان به پدران ممکن است این توهم را به وجود آورد که از اعمال پدران بر می دارند و بر فرزندان می دهند، در آیه فوق می فرماید: «و ما التناهم من عملهم من شیء؛ ما چیزی از اعمال آنها نمی کاهیم» و تعجبی ندارد که از اعمال و پاداش پدران چیزی کاسته نشود، چرا که این اعمال همه جا با انسان است و اگر خداوند لطف و تفضلی درباره فرزندان متقین و مؤمنین می کند و آنها را در بهشت به پرهیزگاران ملحق می سازد این به معنای آن نیست که از پاداش اعمال آنها چیزی کاسته شود.
البته مطالبی که بیان شد در مورد بهشت و احوال بهشتیان است که دعا کردن و خواستن چنین چیزی نه تنها بی اشکال است بلکه برنامه خداوند در مورد اهل ایمان و پدران و فرزندان با ایمان چنین است، پس این دعا، دعایی مطلوب و پسندیده است. اما چنین دعایی در مورد جهنم، دعایی بی مورد و نابجا است چون بهشت محل انس و الفت و پیوند و اتصال و رسیدن به خواسته های معقول و مشروع است و هر چه انسان در ذهن تصور کند و خواستار آن باشد و آرزوی رسیدن به آن را داشته باشد اگر خواسته ای شدنی و معقول و روا باشد، آن را در بهشت می یابد با درجه و مرتبه ای بالاتر و فوق تصور او، ولی جهنم محل گسستن و درمان و ناامیدی و کینه و دشمنی و بروز صفات زشت و اخلاق نکوهیده است. جهنم محل اقامت کسانی است که در دنیا در زشتی درون و نیت بد و جرم و گناه وجنایت همسر و هم جهت و همکار بوده اندو به خاطر اعمال بد و فاسدشان در دنیا از هم بریده و گسسته بوده اند و تنها نقطه پیوند آنها بدی و زشتی و انحراف و دوری از حق و حقیقت بوده است و این گسست و جدایی و ناسازگاری در جهنم ظهور و نمود بیشتری دارد چون ذات و درون زشت مجرمان در جهنم کاملا آشکار می گردد و مشت همه بدکاران در آنجا رو
می شود و رسوا می گردند و با آشکار شدن اعمال زشت و نیت های پلید و جرم و فساد مجرمان در جهنم نفرت آنها از یکدیگر بیشتر شده و فاصله بین آنها بیشتر می گردد. خداوند در قرآن کریم می فرماید: «الاخلاء یومئذ بعضهم لبعض عدو الا المتقین؛ در روز قیامت دوستان با یکدیگر دشمنی می ورزند مگر اهل تقوا و پرهیز» (زخرف، آیه 67).
بنابراین انس و الفت بین اعضای خانواده و بین فرزندان و پدر و مادر که نعمتی الهی و موجب آرامش و سرور است در جهنم که جایگاه عذاب و محرومیت از نعمت ها و دیدن نتیجه اعمال بد و زشت است امکان تحقق ندارد و چیزی که تحققش ممکن نباشد خواستن آن از خداوند و دعا کردن برای عملی شدن آن نابجا و بی مورد است و دعایی است که امکان استجابت ندارد. بله اگر خدای ناخواسته اعضای یک خانواده و پدر و مادر همگی از ناشایستگان و تبهکاران و اهل جرم و گناه و معصیت بوده اند، ممکن است در جهنم در یک جا و یک محل جمع شوند ولی این اجتماع موجب شکنجه و عذاب روح آنهاست و نه تنها از انس و الفت و مهربانی خالی است بلکه همراه با نفرت و کینه و ستیز است چون همانگونه که گفته شد هیچ گونه پیوندی میان اهل جرم و دنیا طلبان و خداگریزان جز زشتی و نفرت وجود ندارد، به این دلیل که تنها خدا و معنویات و پاکی و نیت پاک می توان محور اجتماع و الفت و یگانگی گردد که مجرمان و متکبران و کافران از این محور گریزان بوده اند و به آن اعتقادی نداشته اند در نتیجه هیچ گونه محوری برای الفت و صفا در بین آنها وجود ندارد چون محور اتحاد و همراهی آنها دنیا و خودپرستی بوده که در جهنم از آن نشان و اثری نیست.

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.