امامت و رهبری-اصل امامت-امامت امام علی(ع) ۱۳۷۸/۱۰/۱۱ - ۱۱۶ بازدید

ادله حقانیت مذهب شیعه - به ویژه در مورد اصل امامت - در برخورد با اهل تسنن را بیان کنید.

بحث کردن با برادران و خواهران اهل تسنن، راه هاى متعددى دارد و دلایل محکم بسیارى در این زمینه هست؛ لیکن استفاده از آنها بیش از هر چیز وابسته به تفطن و تسلط علمى کسى است که به گفت وگو مى پردازد. همچنین آشناییکافى نسبت به خصوصیات فکرى و روحى مخاطب بسیار لازم است. براهین موجود را مى توان به سه دسته کلى تقسیم نمود: 1. براهین عقلى، 2. دلایل قرآنى، 3. روایات پیامبر اکرم(ص).
طبیعى است گستردگى هر یک از این استدلالات، مطالعه کتاب هاى متعددى را مى طلبد و در این مختصر امکان بحث از آنها نیست؛ لیکن اختصارا به دو برهان اشاره مى گردد:

یک. از دیدگاه قرآن:


1. از نظر قرآن حتما رهبرى و امامت امت، باید به دست معصوم و دور از هر گونه کژى باشد. این نکته به تعابیر مختلفى در کتاب الهى بیان شده است. از جمله هنگامى که ابراهیم(ع) به امامت رسید: «انى جاعلک للناس اماما» و آن منصب الهى را براى فرزندانش درخواست نمود: «قال ومن ذریتى» پاسخ آمد: «قال لاینال عهدى الظالمین» عهد من به ستمکاران نمى رسد.
آیه بالا نشان مى دهد که امامت منصبى الهى است؛ نه به انتخاب افراد و به کسانى اعطا مى شود که از هر ظلمى با مفهوم وسیع قرآنى آن پاک و مبرا باشند.
در آیه ابلاغ نیز قرآن مى فرماید: «یا ایها النبى بلغ ما انزل الیک من ربک فان لم تفعل فما بلغت رسالته» و به دنبال آن آیه اکمال دین است که در خصوص ولایت امیرالمؤمنین(ع) مى باشد و جزئیات آن در روایات متواتره بیان گردیده است.

دو. از دیدگاه عقلى


1. لزوم رهبرى در جامعه، امرى ضرورى و انکار ناپذیر است.
2. رهبرى در جامعه اسلامى، باید براساس احکام و قوانین الهى باشد.
3. احکام الهى و اجراى آن به وسیله کسى ممکن است که صد در صد به زوایاى آن احکام آگاه و نسبت به آنها متعهد باشد.
به عبارت دیگر اگر پیامبر نیست، از شرایط و اوصاف نزدیک ترین فردبه آن حضرت باشد و به شهادت تاریخ و گواهى خلفا، هیچ کس در این جهات قابل مقایسه به امامان معصوم(ع) نبوده است. حتى خلفا در موارد بسیارى احساس نیاز به ائمه(ع) مى کردند.
سه. از دیدگاه روایى نیز روایات بى شمارى از پیامبر اکرم(ص) در کتاب هاى شیعه و سنى، به تواتر نقل شده که به صراحت امامت و ولایت اهل بیت(ع) را ثابت مى کند مانند:
1. روایات مربوط به حادثه غدیر،
2. روایات لیله الانذار،
3. احادیث سفینه،
4. احادیث ثقلین و ... .
البته باید بدانید که این مقدار آگاهى، هرگز کافى نیست و نیازمند مطالعات جدى است. ضمنا لازم است با کسانى بحث نمایید که اطمینان به حقیقت جویى آنان داشته باشید.

براى آگاهى بیشتر ر.ک:
الف. مطهرى، مرتضى، امامت و رهبرى؛
ب. رهبرى امام على(ع) در قرآن (ترجمه المراجعات)؛
پ. تیجانى سماوى، آن گاه هدایت شدم؛
ت. امینى، ابراهیم، بررسى مسائل کلى امامت؛
ث. شرى، محمد جواد، شیعه و تهمت هاى ناروا.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.