امام حسین ع و دعوت به ایران ۱۴۰۰/۰۴/۲۸ - ۵۴۲ بازدید

در کتاب امام حسین و ایران نوشته کورت فریشلر و ترجمه ذبیح الله منصوری نوشته است که امام به جای کوفه به طرف ایران می رفتند اما در کربلا محاصره شدند(کتاب را نخواندم ولی به صورت ضد و نقیض چیز هایی شنیدم)

تحلیل تان چیست؟
نکند می خواهید بگویید نوشته های نویسنده دروغی بیش نیست و ساخته و پرداخته ذهن نویسنده است

زیرا از نظر من ایمه اطهار مبرا از خطا هستند مرتکب فعل اشتباه و حرام نمی شوند

امام حسین به چشم خود دید که کوفیان به پدر و برادرش اش خیانت کردند؛ بعید می دانم و دوباره چون ادم های ساده لوح فریب ایشان را خوردند و به سمت کوفه حرکت کردند

حتی سفیر ایشان مسلم بن عقیل که شوق و ذوق مردم کوفه را در بیعت با پسرعمویش می دیدند می دانستند به عهد و پیمان خود بی وفایند

جواب اجمالی:
1- کتاب امام حسین و ایران نوشته کورت فریشلر و ترجمه ذبیح الله منصوری کتاب ناریخی و منبع و ماخذ تاریخی نیست و آنچه در آثار کورت فریشلر و ترجمه ذبیح الله منصوری نقل می شود ، بافته و ساخته و پرداخته ذهن نویسنده و مترجم است .
2- حرکت امام حسین ع به طرف ایران و یا دعوت ایرانیان از امام حسین ع در هیچ منبع تاریخی وجود ندارد اصلا ایرانیان از ماجراها و تاریخ تحولات حجاز و عراق مطلع نبودند اخبار پس از سالها و گذشت ایام نقل می شد و به ایرانیان می رسید .
3- ائمه ع معصوم هستند و مامور به تکلیف و امر الهی هستند . آنچه امام حسین ع انجام داد امر الهی و اجابت اصرار کوفیان در دعوت از امام به کوفه است . امام پس از حرکت از مدینه به مکه و از مکه به عراق و کوفه هیچ راه برگشتی نداشت و گرفتار ماموران ابن زیاد و یزید بودند .
4- درست است امام نامردی کوفیان نسبت به پدر و برادر و پسر عموی خود مسلم را دیده بود اما دعوت کوفیان و اجابت کوفیان واجب بود. کوفیان در ابتدا در دعوت خود اصرار داشتند و مصر بر دعوت بودند اما با ورود ابن زیاد به کوفه شرایط برگشت و فضا مغلوبه و به ضرر امام بود .
5- با این حال عنصر شهادت و مبارزه با ظلم یزید سبب بقای امام حسین ع و نهضت او گردید . توضیح بیشتر :
موضوع آمدن نماینده امام حسین به ایران و تصمیم بزرگانى از ایرانیان براى دعوت آن حضرت به ایران , در کتاب « امام حسین و ایران » نوشته کورت فریشلر , ترجمه « ذبیح الله منصورى » مطرح شده است . در کتاب « امام حسین و ایران » آمده است : در سال شصتم هجرى نماینده اى از طرف امام حسین ( ع ) وارد رى شد و در باغ بهار حضور به هم رسانید و در آنجا پسر رستم فرخ زاد به نام گیو و سپهدهاى مازندران و گیلان او را با احترام زیاد پذیرفتند . نماینده امام حسین سخنانى گفت , در ضمن سخنانش به خروج امام حسین ( ع ) از حجاز اشاره کرد , حاضران جلسه گفتند که حاضرند در راه حسین بن على ( ع ) فداکارى بکنند . سپهد گیلان گفت : آنچه امروز اهمیت دارد آمدن امام حسین به ایران است و ما باید ببندیشیم که چگونه عمل بکنیم . در شهر رى نمى توان تدارکات جنگى تهیه کرد چون حاکم این شهر بسیار مراقب است و ما نمى توانیم اینجا را مرکز تجمع خود قرار دهیم ولى مقر دائمى که منجیل از قلمرو این حاکم دور است و مى توانیم نیرو بسیج بکنیم و سپهبد کارن مى تواند قشون دیگرى تدارک ببیند و با هم به طرف عراق حرکت مى کنیم و در آنجا منتظر امام حسین مى مانیم و در صورت حتى تا مدینه هم خواهیم رفت . گیو گفت : بخشى از خانواده من در بین النهرین است و من مى توانم به آنجا بروم و در آنجا منتظر امام حسین باشم و وقتى امام حسین به آنجا وارد شد با احترام از او استقبال مى کنم . کارن گفت : ما میل داریم هر چه زودتر حسین بن على ( ع ) را در این کشور بین خود ببینیم و اگر در منجیل امنیت نداشته باشد , در مازندران امنیت خواهد داشت . در آن روز نتیجه مذاکرات این شد که بزرگان حاضر در آن جلسه , آمادگى خود را براى استقبال امام حسین اعلام بکنند و نیز مقرر شد که گیو با نماینده امام حسین ( ع ) به بین النهرین برود تا نامه هاى دیگرى هم از وفاداران به امام حسین بگیرد و به سوى امام حسین ( ع ) فرستاده بشود . 1
مارسلین عقیده دارد زنى که به عنوان نماینده امام در رى در باغ حضور یافت , شهر بانو همسر امام حسین بود و چون امام زین العابدین بیمار بود نتوانست با مادرش به ایران بیاید . 2
مترجم این کتاب مى گوید به نماینده امام حسین از دیدگاه کورت فرشیلر فاطمه ملقب به حورالعین دختر امام حسین است . 3
در این کتاب درباره نماینده امام حسین در ایران مطالب زیادى را نقل مى کند . و لکن باید توجه داشت که تاریخى که در این کتاب عرضه مى شود , بیشتر به داستان نویسى شبیه است و نمى توان آن را کتاب تاریخى به حساب آورد . نویسنده باید همه مطالب تاریخى را از مآخذ و منابع معروف و معتبر بیاورد و لکن ایشان چنین نکرده است و بیشتر مطالب تاریخى بدون مآخذ است و مآخذى هم که ذکر شده , غیر قابل اعتماد است . در این کتاب تحلیل هایى را مطرح کرده که نشانگر عدم اطلاع کافى ایشان از تاریخ و وقایع کربلا است و به نظر مى رسد که نویسنده تلاش کرده تا برخى از ستمهایى را که در حق خاندان پیامبر روا داشته شده توجیه بکند و نیروهاى یزید را از آن قساوتها تبرئه کند . در منابع و مآخذ تاریخى مسلمانان نماینده در آن زمان به ایران معنا نداشت چون در ایران تعداد مسلمانان بسیار کم بود . مسلمان شدن ایرانیان از قرن سوم به بعد به صورت گسترده شروع شد و پیش از آن بسیار کم مسلمان مى شدند و شیعه شدن ایران هم به این صورت بود و چنین نبود که مردم ایران در آن زمان شیعه باشند و طرفدار على ( ع ) گرچه عده اى از ایرانیان شیعه شده بودند ولى بسیار کم و در اقلیت ناچیز . 4 آنچه مسلم است این است که امام حسین ( ع ) به مردم کوفه نامه نوشت و نماینده اى به آنجا اعزام کرد و همچنین به مردم بصره نامه نوشت و توسط پیکى به بصره فرستاد , فرستادن نامه به کوفه و بصره ضرورت داشت چون کوفیان و اهل بصره براى آن حضرت نامه نوشتند و آن حضرت را دعوت کردند و در آن زمان کوفه و بصره مرکز تجمع نیروهاى رزمى مسلمانان بود و اگر آنان بخواهند مى توانند دست به هر کارى بزنند .
براى همین کوفه و بصره براى حاکمان اموى بسیار اهمیت داشت و این دو شهر را بسیار مهم مى دانستند . على ( ع ) به خاطر همین , براى این دو شهر خیلى اهمیت قائل بود و در جنگهاى همین کوفیها و بصریان بودند که مى توانستند برنده شوند .
بنابراین این نامه نوشتن امام حسین به ایران , هیچگونه فایده اى نداشت چون امام حسین ( ع ) در ایران طرفدارانى نداشت و اگر تعداد کمى هم بودند نمى توانستند کارى از پیش ببرند . ( 1 ) ( مراجعه بکنید به کتاب « امام حسین و ایران » نوشته فرشیلر , ترجمه ذبیح الله منصورى , ص یکم به بعد , انتشارات جاویدان , 1374 هجرى شمسى )
( 2 ) ( همان , ص 2 )
( 3 ) ( همان , ص 1 پاورقى )
( 4 ) ( براى آگاهى بیشتر در این باره به کتاب « خدمات متقابل اسلام و ایران » نوشته شهید آیه الله مطهرى مراجعه بکنید . ) با اینحال براى اطمینان بیشتر به مآخذى که در زیر مى آید درباره آمدن امام حسین به ایران و نیز فرستادن نماینده به ایران مطلبی یافت نمی شود :
. 1 بحار الانوار ج 44 و 45 و سفینه البحار .
. 2 منتهى الآمال ج اول .
. 3 تاریخ طبرى .
. 4 المجالس السنیه .
. 5 سخنان امام حسین از مدینه تا کربلا نوشته آقاى نجمى .
. 6 تاریخ اسلام , عصر امامت , امام حسن ( ع ) و امام حسین ( ع ) , مرکز بررسى و تحقیقات سپاه پاسداران انقلاب اسلامى .
. 7 تاریخ تحلیلى دکتر سید جعفر شهیدى . منبع جهت مطالعه در باره قیام اما حسین ع
سخنان امام حسین از مدینه تا کربلا نوشته آقاى نجمى .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.