نسخه آزمایشی

امر به معروف و زمینه گناه ۱۳۹۵/۷/۱۱

اگر فردی که عضو یک گروه از آمرین به معروف شده، بفهمد امر به و معروف و نهی از منکر به‌خاطر نگاه کردن و شنیدن منکرات در او اثر بدی می‌گذارد و خود او را به فساد می‌کشد، آیا باید امر به معروف را ادامه دهد یا خیر؟
همه مراجع: نهی از منکر متوقف بر نگاه با ریبه به زن نامحرم نیست، و بر هر مکلفی واجب‏است که از حرام اجتناب کند، به‌خصوص زمانی که مبادرت به انجام فریضه نهی از منکر می‏کند، ولی اگر فرد تشخیص دهد و یقین دارد که امر به معروف و نهی از منکر برایش ضرر و مفسده دارد، تکلیف از او ساقط است.[ امام، توضیح المسائل، م ۲۷۹۱ و تحریر الوسیلة، امر به معروف، گفتار در شرایط وجوب، شرط چهارم، م ۱ و ۴؛ مکارم، توضیح المسائل، م ۲۴۱۴؛‌ صافی،‌ توضیح المسائل، م ۲۸۶۲؛ نوری، توضیح المسائل، م۲۷۸۹؛‌ خامنه‌ای، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۰۶۸ و ۱۰۸۶ و ۱۰۸۷ و سایت، احکام موضوعی، امر به معروف؛ سیستانی، توضیح المسائل، ج۱، م ۲۲۱۱؛ مکارم، استفتاءات، ج ۲، س ۱۳۷۸؛ تبریزی، استفتاءات، س۹۸۲؛ بهجت، توضیح المسائل، م ۱۶۰۸؛ فاضل، توضیح المسائل، م ۲۱۲۴؛ دفتر مراجع. ]
تبصره. نگاهِ اول اگر بدون قصد باشد و همچنین نگاه‏های قهری و اتفاقی، اشکال ندارد، ولی نگاه عمدی به غیر از صورت و دست‏ها تا مچ جایز نیست، هر چند به قصد امر به معروف باشد.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.

آخرین مطالب