انسان قبل از آفرینش ۱۳۸۷/۰۹/۲۴ - ۵۵۳۵ بازدید

آیا انسان قبل از آمدن به این دنیا سرنوشت خود را دیده و یا کجا بوده است؟

خداوند متعال می فرماید: «وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ . ـــــــ و [یاد کن ] آنگاه که پروردگار تو از فرزندان آدم، از پشتهاى ایشان، ذرّیه ایشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه کرد [گفت:] آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: چرا، گواه شدیم [و این گواهى را گرفتیم ] تا روز رستاخیز نگویید که ما از آن بى خبر بودیم. ـ یا نگویید که پدران ما از پیش شرک آوردند و ما فرزندانى از پس آنان بودیم آیا ما را به سزاى آنچه کجروان و تبه کاران- کافران- کردند هلاک مى کنى؟ »( الأعراف:172)
طبق این آیه ی شریفه انسان قبل از ورود به دنیا ، و یافتن شکل دنیایی ، در عالمی به نام عالمّ ذرّ یا عالم الست یا عالم میثاق ، یک نحو وجود قبل از دنیا نیز داشته است ؛ که در آن عالم خداوند متعال خود را به عنوان ربّ به انسانها شناسانده و بر ربوبیّت خود از آنها گواهی گرفته است تا در آخرت حجّتی بر خدا نداشته باشند و نگویند که ما خدا را نمی شناختیم.
امّا از این آیه به هیچ وجه استفاده نمی شود که انسان قبل از ورود به دنیا از سرنوشت خود آگاه بوده است. تنها چیزی که انسان در این عالم بر آن آگاهی یافته ربوبیّت مطلق خداوند متعال و مسائل مرتبط با آن مثل اصل نبوّت و امامت و امثال آن بوده است ؛ بعد از ورود به دنیا به صورت آگاهی فطری نسبت به ربوبیّت خدا ظهور پیدا می کند. « زراره گوید پرسیدم از امام باقر علیه السّلام تفسیر قول خدا عز و جل را که:« (برنامه و مناسک حج را انجام دهید) در حالى که همگى خالص براى خدا باشد!هیچ گونه همتایى براى او قائل نشوید! و هر کس همتایى براى خدا قرار دهد، گویى از آسمان سقوط کرده، و پرندگان(در وسط هوا) او را مى ربایند؛ و یا تندباد او را به جاى دوردستى پرتاب مى کند.»(الحج:31) . امام فرمودند: حنیف بودن (خالص بودن) همان فطرتى است که خدا مردم را بدان سرشته و آفرینش خدا دگرگونى ندارد، فرمود: آنها را بر معرفت خود سرشته است . زراره گفت: پرسیدمش از قول خدا عز و جل « و [یاد کن ] آنگاه که پروردگار تو از فرزندان آدم، از پشتهاى ایشان، ذرّیه ایشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه کرد [گفت:] آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: چرا، گواه شدیم [و این گواهى را گرفتیم ] تا روز رستاخیز نگویید که ما از آن بى خبر بودیم. » . امام فرمودند: نژاد آدم را تا روز رستاخیز از پشت او در آورد و چون مورچه در آمدند و خود را بدانها شناساند و اگر آن شناساندن نبود کسى پروردگارش را نمی شناخت، امام فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمودند: هر نوزادی بر فطرت زاده می شود که می شناسد خدای عز و جل آفریننده ی اوست. لذاست که خداوند متعال فرمود: « و اگر از آنها (مشرکان) بپرسى که چه کسی آفریننده ی آسمانها و زمین است؟ حتماً می گویند خدا.»(بحار الأنوار ، ج 64، ص: 136)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.