انسان و انواع خوشگذرانی ۱۳۸۷/۰۷/۰۵ - ۱۹۱۰ بازدید

لطفا جوابی قاطع در مورد کسانی که عالم را محل خوشگذرانی می دانند بیان فرمائید.

خوشگذرانی دو نوع می باشد، یکی قابل قبول و دیگری مردود.
استفاده کردن از نعمت های خداوندی در روی زمین به گونه درست وصحیح نه تنها بد نیست بلکه مورد تایید دین نیز می باشد، عده ای از صوفیه به نزد امام رضا علیه السلام آمدند و از امام گله مند شدند که چرا لباسهای تمیز و نو می پوشند بعضی از آنها نیز به امام توهین نمودند، ولی امام در جواب فرمودند اگر قرار استفاده از نعمتهای الهی باشد، مؤمنین از همه شایسته ترند.
لذا در این اینجا می توان این مطلب را ذکر کرد که، به یک تعبیر یک خوشگذرانی حلال و مورد تایید داریم که البته به شرط مؤمن بودن می توانیم در زندگی خود داشته باشیم و مؤمن کسی است که معصیت خدا نمی کند.
اما عده ای به خیال اینکه روز حسابی نیست در دنیا هرکاری را که مطابق سلیقه شخصی شان باشد انجام می دهند و از آن به خوشگذرانی یاد می کنند، که البته این نوع زندگی از نظر خداوند و دین اسلام مردود است چرا که خدا یکصدو بیست وچهار هزار پیامبر مبعوث نمود تا به انسانها بیاموزد دنیایی که در آن زندگی می کنید زودگذر است و جهانی در آینده منتظر شماست که ابدی بوده و در آن ماندگار خواهید بود.
در جواب این اشخاص آیات فراوانی در قرآن هست، همچنین در احادیث اهل بیت علیهم السلام تعداد زیادی کلام نورانی پیدا می شود. که می توان به آنها استناد کرد. به جز از این موارد از نظر عقل نیز می توان ثابت نمود که این دنیا جای این نوع خوشگذرانی نیست و انسان در قبال تمام اعمالی که انجام می دهد جوابگو خواهد بود.
در قرآن کریم خداوند می فرماید: «وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِلَّذینَ یَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ»وزندگى دنیا چیزى جز بازیچه و لهو نیست و پرهیزگاران را سراى آخرت بهتر است. آیا به عقل نمى یابید؟(سوره انعام/32) در این آیه خداوند به مقایسه دو زندگی دنیا و آخرت برآمده، زندگی دنیا را بازیچه می پندارد و خطاب به انسانها می فرماید که آخرت برای شما بهتر است البته برای کسانی که از عقل خویش استفاده می کنند به این معنی که اگر کسی رجوع به عقل خویش کند با توجه به آیات خداوند در زمین پی به دنیایی دیگر می برد که از این دنیا بهتر و جالب تر است.
در آموزه های قرآنی از دنیا به بازیچه یاد شده است البته در برابر سرای آخرت که این خود از بی ارزشی دنیا دربرابر نعمتهایی است که خداوند در آخرت برای بندگان صالح قرار داده است. لذا در آیات بسیاری از این تعبیرت استفاده شده که« دنیا چیزی جز بازیچه و لهو نیست» نه اینکه خداوند می خواهد دنیا را به کلی نفی کند چرا که خود می فرمایید هر که در این دنیا ایمان آورد و به پرهیزکاری بپردازد در آخرت اورا پاداشهای بزرگی خواهیم داد(محمد/36)
پس این دنیا باید باشد وبه قول حضرت رسول صلی الله علیه و آله الدنیا مزرعه الاخره یعنی دنیا جایی است که انسان مانند یک زارع باید درصدد کشت وکار باشد تا در آخرت از این محصولی که کاشته برداشت کند که البته هر چیزی که کاشته شود متناسب آن برداشت خواهد شد : «گندم از گندم بروید، جو ز جو» .
در سوره لقمان خداوند می فرماید که کسانی را که در زندگی دنیا دنبال کارها و سخنان بیهوده باشند و دیگران را نیز ترغیب به این کارها کنند در آخرت دچار عذابی سخت و خوارکننده می شوند. واین خود نشان از بیهوده نبودن این دنیا فی نفسه دارد و اینکه فردایی هست تا در مورد کارهای دنیا از ما جواب بخواهند.
انسان دارای دو بعد است یکی بعد حیوانی و دیگری بعد روحانی، حضرت علی در این رابطه می فرمایند : « خداوند ملائکه را از عقل خالص خلق کرد و حیوانات را از شهوت خالص، ولی انسان را از ترکیب عقل و شهوت خلق فرموده پس هرگاه عقل انسان بر شهوتش غلبه پیدا کند از ملائکه بالاتر رود و هرگاه شهوتش بر عقلش غلبه پیدا کند از حیوانات پست تر می شود.»(وسائل الشیعه/ج15/ص209)
با تدبر در این روایت و تعقل در آن و تفکر در درونیات خودمان متوجه می شویم که واقعا ما در خیلی از امورات با حیوانات مشترک هستیم ولی خدوند به ما عقل عطا فرمود که وجه تمایز ما از حیوانات است. اگر ما از عقل این نعمت خدا دادی استفاده نکنیم صدالبته چیزی جز حیوانیت در ما باقی نخواهد ماند، اما اگر از عقل استفاده شود با توجه به نشانه ها احتمال یک درصد خواهیم داد که روز حسابی وجود دارد لذا این چند روز عمر را به بطالت و خوشگذرانی بیهوده و باطل حرام نمی کنیم و به کاری که باید بپردازیم عمل می کنیم.
حضرت علی علیه السلام در فرمایشات خود به صحابه و دوستان خود می فرماید: در زندگی نفستان را مشغول کاری کنید که در آخرت از آن سوال می شود. ویا امید آن دارید که مورد سوال واقع شود (نامه حضرت به اسود بن قطیبه حاکم حلوان) حال باتوجه به آیات قرآن خداوند چه چیزی را از ما سوال می کند؟ آیا از خوشگذرانی سوال می شود؟ یا از چیز دیگر؟
ما در زندگی حال یک دانش آموز را داریم که اگر در طول سال تحصیلی به خوشگذرانی بپردازد و تمرین درسی نداشته باشد در روز امتحان مردود خواهد بود و مسلما نمره قبولی نمی گیرد.
لذا با توجه به آیات قرآنی و احادیث اهل بیت علیهم السلام و نعمت خدا دادی عقل، به این نکته پی می بریم که این دنیا همانطور که در آن مشاهده می شود جای خوشگذرانی بیهوده و به بطالت گذراندن نیست بلکه جای کشت خوبیهاو حسنات است تا در آخرت درو شود.
کسی که عمر خویش را به بطالت و خوش گذرانی افراطی می گذراند، غنچه آمده و شکوفا نشده و دست خالی از این سرای به سرای آخرت می رود و در قیامت فقیر و نیازمند و حسرت زده خواهد بود. قرآن کریم می فرماید: و انذرهم یوم الحسره اذ قضی الامر. ای رسول ما مردم را از روز حسرت بترسان زمانی که می بینند کار از کار گذشته و دیگر نمی توانند گذشته خود را جبران نمایند.
با نگاهی هم به فلسفه آفرینش انسان که خدا در سوره ذاریات آیه 56 می فرماید ما انسان را برای بندگی آفریدیم ، نتیجه می گیریم کسانی که این دنیا را جای خوشگذرانی و بیهودگی می دانند در اشتباه بوده و دلیل آفرینش خود را گم کرده اند.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.