اهداف اکنکار ۱۳۹۰/۶/۳۰

اکنکار برای خود اهداف بسیاری را برشمرده است. رسیدن به رؤیابینی، آرامش، سفر روح و رسیدن به سوگماد برخی از اهداف اکنکار است:
«در طریق اک، مقصد نهایی همان راه است». (توئیچل، شریعت کی سوگماد ۱/ ۱۹۶). منظور از «راه» در این جمله، همان راهِ سفر روح و یا راهِ رسیدن به عوالم درون است. پال توئیچل می‌گوید:
هدف اصلی ما قادر ساختن روح است به ترک کالبد و سفر آن به دنیاهای ماوراء و عاقبت رسیدن به هدف غایی، آنامی لوک (ANAMI LOK)، که نامی است برای سرزمین بدون نام یا بهشت حقیقی. (توئیچل، اکنکار کلید جهان‌های اسرار: ۱۷)
اکنکار برای خود اهداف بسیاری را برشمرده است. رسیدن به رؤیابینی، آرامش، سفر روح و رسیدن به سوگماد برخی از اهداف اکنکار است:
«در طریق اک، مقصد نهایی همان راه است». (توئیچل، شریعت کی سوگماد ۱/ ۱۹۶). منظور از «راه» در این جمله، همان راهِ سفر روح و یا راهِ رسیدن به عوالم درون است. پال توئیچل می‌گوید:
هدف اصلی ما قادر ساختن روح است به ترک کالبد و سفر آن به دنیاهای ماوراء و عاقبت رسیدن به هدف غایی، آنامی لوک (ANAMI LOK)، که نامی است برای سرزمین بدون نام یا بهشت حقیقی. (توئیچل، اکنکار کلید جهان‌های اسرار: ۱۷)
هدف ادعایی دیگر اکنکار «نشان دادن راه سرمنزل الهی به انسان است».( نک: دیویس، گاه شمار استاد رؤیاپردازی، ۱۸۰).
علی رغم این ادعاها و نیز با وجودتمامی تلاش‌هایی که پیامران این شبه آیین نموده‌اند راهکار عملی و درخوری برای رسیدن به این دو هدف بزرگ وجود ندارد. سفر روح وروش‌های آن در عالمی از تصورات و خیالات غرق است و خدای این شبه آیین نیز آن چنان تنزل می‌یابد که اکیست به خود خدایی و استاد خدایی رهنمون میشود.
از اهداف ادعایی و تناقض‌آمیز اکنکار ارائه راهکارهای معنوی و توسعه معنویت است. پال توئیچل مدعی است که به هر حال، هدف اکنکار، اکتساب و توسعه این قبیل قدرت‌های سیدهی (معنوی) نیست. ( توئیچل، اک ویدیا دانش باستانی پیامبری: ۲۷)
او و جانشینش این ادعا را نقض نموده‌اند:
هدف واقعی اک این است که معنویت را در دنیای فیزیکی ترجمه کرده و پیام حقیقت را به همگان برساند. (توئیچل، نامه‌های طریق نور: ۱۷۲)
هدف از طریقت اک، تقویت بنیه معنوی فرد در راه استاد شدن در مسیر خویشتن است. ( کلمپ،از استاد بپرسید: ۱/ ۱۳۴)
با نگاهی به آموزه های اکنکار به ویژه مقام استاد و پیامبر این شبه آیین به نیکی پیداست که اکنکار آیین دعوت به استاد و ماهانتا پرستی است. هدف اصلی تلاش‌های اکیست‌ها نزدیکی به استاد و کسب وصل‌هایی است که او به برگزیدگان‌اش عطا می‌کند.
اکیست برای عضویت نیاز به کسب اجازه استاد دارد. برای رؤیابینی باید استاد را واسطه کند و او را در ذهن خود مجسم کند. هنگامی که در رؤِیا تصویر استاد را دید دیگر موفق شده و هدفی ندارد و...
به هرحال هر جای اکنکار پای می‌گذاری ارتباط با استاد است که هدف و غایت می‌شود از همین روی می‌توان اکنکار را آئین دعوت به استاد نامید.
نوشته شده توسط عبدالحسین مشکانی

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.