اهل سنت و عزادارى ۱۳۹۵/۰۷/۱۱ - ۱۷۰ بازدید

چرا اهل سنت به استناد «لیس منا من ضرب الخدود و شق الجیوب و دعا بدعوة الجاهلیه» عزادارى نمى کنند؟

یکم. این حدیث مربوط به جایى است که انسان براى عزیز از دست رفته اش خودزنى و گریبان چاک کند آن هم در حالى که معترض به قضاى الهى باشد و حرف هایى بزند و نوحه هایى گوید که موجب خشم خداوند است. اما گریه بر امام حسین(علیه‌السلام) و عزادارى بر آن حضرت، از افضل قربات است و از مصادیق تعظیم شعائر الهى و اعلام وفادارى نسبت به بزرگان مکتب و پیشوایان دینى است و فلسفه هاى متعددى دارد که در پاسخ به پرسش هاى پیشین مطرح شد.
دوم. گریبان چاک کردن نیز در مواردى استثنا شده است و اشکال ندارد؛ مانند گریبان چاک کردن در فوت پدر، مادر، برادر، چنان که حضرت موسى(علیه‌السلام) در فراق هارون و امام حسن عسکرى(علیه‌السلام) در فراق امام هادى(علیه‌السلام) گریبان چاک کرده اند.[ وسائل الشیعه، ج 22، ص 402 و ج 3، ص 274.]
بنابراین گریه و نوحه و عزادارى و گریبان چاک کردن در ماتم ائمه علیهم السلام خصوصا امام حسین(علیه‌السلام) که پدر معنوى امت اسلامى مى باشند ـ اشکال ندارد؛ بلکه موجب سعادت انسان و قرب به خداى سبحان است.
گریه و نوحه اى که در روایات مورد مذمت قرار گرفته، نوحه اى است که با
عدم رضایت خداوند همراه باشد و این همان شیوه اى است که در جاهلیت مرسوم بود و روایت پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) «لیس منا من ضرب الخدود و شق الجیوب و دعا بدعوة الجاهلیة» ناظر به این نوع عزادارى است.
اما عزادارى امام حسین(علیه‌السلام) مقوله اى جدا است و روایات ما نیز به این امر تشویق مى کند؛ چون در متن این عزادارى، بقاى اسلام و تزلزل حکومت فاسدان و ظالمان نهفته است و ثمرات معنوى و اجتماعى زیادى به همراه دارد.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.