اوصاف ظاهری امام حسن مجتبی علیه السلام ۱۳۹۲/۵/۲ - ۶۳ بازدید


انس بن مالک درباره امام حسن(ع)می‌گوید: "لم یکن أحد أشبه برسول اللّه ص من الحسن بن على (۱)".

هیچ فردی از امام حسن(ع)شبیه تر به پیامبر(ص)نبوده است.

أحمدبن حنبل به نقل از علی بن‌ابیطالب(ع)می‌نویسد: "کان الحسن أشبه برسول اللّه مابین الصدر إلی الرأس والحسین أشبه فیما کان أسفل من ذلک (۲)"

حسن(ع)از سینه تا سر شبیه‌ترین فرد به نبی گرامی اسلام بود و حسین(ع) از سینه به پایین بیشترین شباهت را به آن حضرت داشت.

ابن صبّاغ مالکی در زیبایی صورت و اعضای حسن بن علی(ع) می‌نویسد: رنگ چهره حسن بن علی(ع) سفید آمیخته با سرخی بود، چشمانش سیاه، درشت و گشاده، گونه‌هایش هموار، موی وسط سینه‌اش نرم، موی ریشش پر و انبوه، پشت گوشش پرمو، گردن آن حضرت کشیده، برّاق همچون شمشیری از نقره، مفاصلش درشت و دوشانه‌اش پهن و دور از یکدیگر بود؛ انسانی چهارشانه، میانه قد و نمکین که نیکوترین صورت را داشت، ریش خود را با رنگ سیاه خضاب می‌کرد، مویش پرچین و کوتاه و قامتش رسا بود.(۳).

واصل بن عطا گفته است:.صورت حسن بن علی(ع) چون سیمای انبیا و هیأت و شکل او چون هیأت ملوک و امرا بوده است.(۴).

محدثان، سیمای ملکوتی امام مجتبی(ع) را چنین توصیف کرده اند: رخسارش سفید و آمیخته با سرخى؛ سیاهىِ چشمانش در کنار سفیدی آن درخششی خاص داشت؛ دارای مویی درهم و پیچیده و انبوه بود؛ استخوان و عضلاتش درشت؛ فاصله شانه و بازوانش زیاد؛ گردنش همانند ابریقی نقره می درخشید؛ با هوش و ذکاوت سرشاری که داشت، هر آنچه از جدّ و پدر و مادرش سرمی زد، همانند آینه تمام‌نما در وجودش منعکس می گشت؛ او در امتیازهای عقلی و اخلاقی در بلندترین قلّه قرار داشت؛ در کنار همه آنچه گذشت، از اصالت و ریشه‌ای بس والا برخوردار بود و بر اساس قانون وراثت و نسب همه برجستگی‌ها و سرمایه های معنوی رسول گرامی اسلام در وجود حسن بن علی(ع)تبلور یافته بود و به قول معروف: (آنچه خوبان همه دارند او تنها داشت).

رسول خدا(ص) در مواردی از حسن(ع) و برادرش حسین(ع) به ریحانه و سید تعبیر می‌کند، آن جا که می‌فرماید: "و ریحانتاى: الحسن والحسین (۵)؛ حسن و حسین دو ریحانه منند."

و نیز فرمود:"الحسن والحسین ریحانتای من الدنیا(۶)"

حسن(ع) و حسین(ع) دو ریحانه من در دنیایند.

و گاهی در مورد حضرت مجتبی(ع)فرموده است:" إنّ هذا ریحانتى وإنّ ابنى هذا سید سیصلح اللّه به بین فئتین من المسلمین (۷)"

همانا حسن(ع) ریحانه من است و این فرزندم آقاست و به زودی خداوند به دست او بین دو گروه مسلمان، صلح برقرار خواهد کرد.

علامه طریحی در توضیح واژه ریحانه می‌نویسد: "کل نبت طیب الرائحة؛ هر گیاه خوشبو و لذّت بخشی را ریحانه گویند" و سپس درباره احادیث فوق اضافه می‌کند: خوشبوترین و جذاب‌ترین گل و گیاه نزد رسول خدا(ص) دو فرزندش حسن(ع) و حسین(ع) بودند و این زیباترین نوع تشبیه است.(۸).

همچنین واژه سید که صفت مشبّهه است و دلالت بر ثبات و دوام دارد، یعنی کسی که سیادت و آقایی با تمام وجودش عجین گشته و از او جدا نخواهد شد و مجد و بزرگواری در تمام حالات در سراسر وجودش متبلور است.

آرى، مجموعه اوصاف زیبای ذاتی و مورثى، او را بر دیگران برتری داده بود و برای همین، وی از نظر بیان، شجاعت، سخاوت، هیبت، تقوا، و عبادت و... زبانزد خاص و عام بود./ص

پی نوشت ها

۱. شیخ عباس قمى، انوار البهیه فی تواریخ الحجج الإلهیة، ص ۳۸.
۲. بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۳۰۱، ح ۶۴.
۳. سیدمحسن امین، أعیان الشیعة، ج ۱، ص ۵۶۳؛ کشف الغمه عن معرفة الائمه، ج ۲، ص ۱۵۱.
۴. اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۶۲.
۵. بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۴، ح ۱۳.
۶. الصواعق المحرقه، ص ۱۱۴؛ صحیح ترمذى، ص ۳۰۶.
۷. الإصابة فى تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۱۲.
۸. مجمع البحرین، ج ۲، ص ۳۶۳.
انتهای پیام/

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.