این گونه القاءات سُبّوحی را «حدیث برزخی» گویند ۱۳۹۲/۱۱/۲۹ - ۱۵ بازدید

این گونه القاءات سُبّوحی را «حدیث برزخی» گویند
این گونه القاءات سُبّوحی را «حدیث برزخی» گویند

روزی به محضر مبارک استادم جناب آیه الله محمّد آقای غروی آملی رضوان الله تعالی علیه تشرّف حاصل کرده بودم، به من فرمود: این عبارت را در جایی دیده اید که «الإِمَامُ أصلُهُ دَآئِم وَ نَسلُهُ دَآئِم»، عرض کردم: خیر، در جایی ندیده ام، چه جمله ی شگفت و شیوا و شیرین و دلنشین است که خود اصلی استوار و قانونی پایدار است، حضرت عالی از کجا نقل می فرمایید؟
فرمود: من از جایی نقل نمی کنم.
آن گاه انگشتان دست راستش را جمع کرد و در حالی که بر گرد لبانش دور می داد فرمود: دیروز که از خواب بیدار شدم دیدم این جمله را بر سر زبان دارم و بدان گویایم.

راقم گوید: در اصطلاح عرفان این گونه القاءات سُبّوحی را «حدیث برزخی» گویند.


(حضرت علاّمه حسن حسن زاده ی آملی حفظه الله/ هزار و یک کلمه/ ج ۱/ کلمه ی ۳۸/ ص۵۳/
ناشر: مؤسّسه ی بوستان کتاب قم/ طبع چهارم/ سال ۱۳۸۶)

فهم اسرار نهفته در آیات و روایات برای نفوس غیر مکتفیّه

در رساله ی اعتقاداتم گفته ام:

اعتقاد من این است که صحف علوم عقلی و عرفانی اساسی و اصیل، تفسیر انفسی خطاب محمّدی و کشف تامّ احمدی اند صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ که بدون دراست و تعلیم و تعلّم آن ها، فهم اسرار نهفته در آیات و روایات برای نفوس غیر مکتفیّه حاصل نمی شود فَافهَم.

(حضرت علاّمه حسن حسن زاده ی آملی حفظه الله/ هزار و یک کلمه/ ج ۱/ کلمه ی۱۵۵ / ص۲۹۰/
ناشر: مؤسّسه ی بوستان کتاب قم/ طبع چهارم/ سال ۱۳۸۶)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.