بت پرستی مشرکان ۱۳۹۲/۰۲/۳۰ - ۱۳۰۰ بازدید

آیا مشرکین بتها را شفیع بین خود و خدا قرار میدادند؟

یاری جستن وشفاعت از غیر خدا به دو صورت متصور است:۱-صورت اول اینکه بگونه ای از انسان یا پدیده ی دیگری استمداد نمائی که او را در اصل هستی و یا عمل کرد خویش مستقل دانسته و در یاری رساندن بی نیاز از خدا می پنداریم. شک نیست که اینگونه استمداد از غیر خدا شرک محض است که قرآن کریم در آیه ذیل بی پایگی آنرا رقم میزند.قل من ذا الذی یعصمکم من الله ......(احزاب آیه ۱۷)بگو اگر خدا در مورد شما اراده عذاب نماید کیست که شما را از او در امان بدارد و اگر اراده رحمت فرماید کیست که از آن پیش گیری نماید و آنان برای خود ولی و یاوری نمیابند. که بت پرستان و مشرکین درباره بت هایشان این عقیده را داشتند چنانچه ابوسفیان و اکرمه از سران قریش بعد از پیروزی در جنگ احد در حالی که بت های بزرگ خود را در دست گرفته بودند و غرق در سرور و شادی بودند در مقابل مسلمانان و پیامبر فریاد میکشیدند اعلی هبل ، اعلی هبل (سر فراز باد هبل ) یعنی پیروزی ما مربوط به بت پرستی است و نیز میگفتند نحن لنا العزی و لا عزی لکم(ما بت عزی داریم و شما چنین بتی ندارید) ( فرازهایی از تاریخ اسلام،جعفر سبحانی .صفحه ۲۹۶)همچنان که خداوند متعال در مذمت یهود مى فرماید: «اتَّخَذُوا أَحبارَهُم وَرُهبانَهُم أَرباباً مِن دُونِ اللَّهِ وَالمَسیحَ ابنَ مَریَمَ وَما أُمِرُوا إِلّا لِیَعبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلّا هُوَ سُبحانَهُ عَمّا یُشرِکُونَ»؛ توبه (۹)، آیه ۳۱.؛ «علما و راهبان خود را به مقام ربوبیت رساندند و خدا را نشناختند و نیز مسیح پسر مریم را به ربوبیت گرفتند، در صورتى که مأمور نبودند جز آن که خداى یکتا را پرستش کنند. او منزه و برتر از آن است که برایش شریک قرار مى دهند.»از این آیه به طور آشکار استفاده مى شود که علت نکوهش آنان این بود که احبار و راهبان را به طور مستقل رب و مربى خود مى دانستند. در جاى دیگر مى فرماید: «قُلِ ادعُوا الَّذِینَ زَعَمتُم مِن دُونِ اللَّهِ لا یَملِکُونَ مِثقالَ ذَرَّةٍ فِی السَّماواتِ وَلا فِی الأَرضِ»؛ سبأ (۳۴)، آیه ۲۲؛ «بگو آن هایى را که جز خدا، شما مؤثر مى پنداشتید، هیچ یک به مقدار ذره اى هم در آسمان ها و زمین مالک نیستند.»۲-روش دیگر آن است که به هنگام یاری جستن از انسان یا موجود دیگر او را آفریده و نیازمند به خدا بدانیم که از خود استقلال ندارد و تاثیر بخشی وی نیز از جانب خدای بزرگ به منظور حل بعضی از مشکلات بندگان به وی عطا گردیده است.بر اساس این طرز فکر موردی که از وی یاری می طلبیم حکم واسطه را دارد که پروردگار بزرگ او را وسیله برآوردن برخی نیازها قرار داده است این گونه کمک خواهی در واقع استعانت از خداوند است زیرا اوست که به این وسائل و اسباب هستی بخشیده و سر انجام آنان را در برآوردن نیازهای دیگران تاثیر و توان عطا فرموده است. اصولا زندگی افراد بشر بر بنای این استعانت از اسباب و مسببات پایه ریزی شده است بطوریکه بدون کمک گرفتن از آنها زندگی انسان دچار آشفتگی میگردد ، در اینجا نیز اگر با این دید به آنها بنگریم که عوامل تحقق یاری خدا هستند که هم اصل هستی آنها از خدا است و هم تاثیر بخشی آنها از جانب اوست. این کمک گرفتن با توحید و یکتا پرستی هیچ برخوردی ندارد و به عنوان مثال اگر کشاورز موحد و خداشناس از عواملی مانند زمین و آب و هوا و... کمک می گیرد و میتواند دانه ها را پرورش داده و به بار بنشاند،این در واقع از خدا استمداد می جوید زیرا اوست که به این عوامل و ابزار نیرو و استعداد بخشیده است.روشن است که این استعانت با روح توحید و یگانه پرستی سازگاری کامل دارد.( شیعه پاسخ میدهد،سید رضا حسینی نسب،زیر نظر ایه ا... جعفر سبحانی.صفحه۶۱تا ۶۳)

دانشجوی گرامی, برای مطالعه و آگاهی بیشتر می توانید به سایت ما به نشانی ذیل مراجعه کرده و از صدها مورد مطالب متنوع و مفید آن بهره مند شوید:
http://www.vahabiat.porsemani.ir/

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.