برده داری در عصر ظهور ۱۳۹۹/۰۲/۱۷ - ۳۳ بازدید

سلام
فرض کنیم امام زمان (عج) ظهور بفرمایند.
طبق مطالعات بنده، قران برده داری را مجاز شمره است. در صورتی که یکی از یاران سپاه اسلام بخواهد برده داری کند از طریق جنگ ها یا وقایع دیگری که در ان زمان رخ میدهد، ایا مجاز میباشد؟

عصر ظهور ، عصر آزادی و حریت انسان است که از تمامی قید و بندها خارج می شود و تنها به طاعت و بندگی خدا روی می آورد. در این دوران خبری از رقیت و برده داری و... نخواهد بود و هر چه هست انسانیت و کرامت اوست. تکریم انسان و در نظرگرفتن منزلت انسان، از جمله اموری است که در سیره و سنت حضرت مهدی(عج) نیز همچون پیامبر(ص) و سائر ائمه(ع) همواره مورد توجه قرار گرفته است، چرا که طبق روایات مختلف، سیره و روش حضرت همان سیره و روش رسول اکرم(ص) است. چنانکه در روایتی ضمن برشمردن سیره و روش انبیاء سلف در حضرت مهدی(عج) این­گونه آمده است «واما سنه من محمد(ص) فیهدی بهداه و یسیر بسیرته؛[کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، حدیث ۴۶، صدوق، چاپ مکتبه الصدوق.] سیره و روش حضرت همان سیره و روش رسول اکرم(ص) است.» اولین مصداق تکریم امام زمان(ع) نسبت به مردم، تکامل بخشیدن به عقول آنان است. مهم­ترین کرامت ذاتی خداوند به انسان، دادن عقل به اوست که طبق روایات، در عصر ظهور عقل انسانی از آنچه قبل از ظهور بوده تکامل بیشتری پیدا می­کند. اخراج همۀ نعمات زمین برای مردم و نزول رزق از آسمان و فراگیری نعمات مختلف برای همه از دیگر مظاهر تکریم امام(ع) نسبت به انسان­ها در عصر ظهور، می‌باشد. چنانکه در این زمینه امام صادق(ع) نقل شده است: «لیاتین علیکم وقت لا یجد احدکم دیناره و درهمه موضعاً یعنی لا یجد عند ظهور القائم(ع) موضعاً یصرفه فیه لاستغناء الناس جمیعاً بفضل الله ولیه؛[ غیبت نعمانی، ص۱۵۰، حدیث ۸، چاپ مکتبه الصدوق.] زمانی بر شما می آید که هیچ فردی جایی برای دادن درهم و دینار به عنوان صدقه نمی بیند به علت بی نیاز و استغناء همۀ مردم، و این به واسطۀ فضل خداوند و فضل ولی خدا یعنی امام است». طیب و پاکیزه شده دنیا و اهل دنیا، تکامل علم در عصر ظهور، فراگیری عدل و داد در میان مردم، از دیگر مصادیق تکریم انسان در زمان ظهور طبق روایات وارده می‌باشد. همچنین از دیگر جنبه‌های تکریم انسان در عصر مهدوی را می‌توان به تکریم انسان به لحاظ اقتصادی از طریق روابط مطلوب و عادلانه اقتصادی، تکریم انسان از جهت مسائل عقیدتی با رفع نیازمندی‌های عقیدتی و معرفتی بشر، تعلیم معارف قرآن به مردم، تکریم انسان در سایۀ آزادی حقیقی او با ایجاد تحول درونی در فرد، اشاره نمود
بر این اساس باید گفت احیای کرامت و ارزش‌های انسانی در پناه حکومت امام زمان(عج) را می‌توان این‌گونه برشمرد و در این قلمروها بررسی کرد: ۱. احیای کرامت‌های ذاتی انسان
موانع از سر راه احیای ویژگی‌هایی مانند عقل، فطرت، اختیار و آزادی اراده که به گونه‌ای تکوینی در ذات و سرشت انسان نهاده شده و سبب برتری او بر دیگر موجودات هستی گشته است، برداشته می‌شود.
براساس آموزه‌های مهدویت، اوج بالندگی و شکوفایی نهایی این‌گونه کرامت را در روزگار ظهور می‌بینیم. آدمی به فطرت پاک خویش، آزادی واقعی و تکامل خرد دست می‌یابد و جلوه‌گرترین نمونه این‌گونه کرامت، عقل معاد‌اندیش است که افزون بر این‌که غایت فرجامین بشر، یعنی کمال معنوی را سرلوحه آمال خویش قرار می‌دهد، به‌ بهبود زیست دنیوی و عمارت و آبادانی دنیا نیز توجه می‌کند.
امام باقر(ع) می‌فرماید:
إذا قام قائمنا وضع یده علی رئوس العباد، فجمع بها عقولهم و کملت بها أحلامهم؛
آن‌گاه که قائم ما قیام کند، دست خود را بر سر بندگان می‌نهد و بدین وسیله عقول بندگان را جمع می‌کند و خردهای آنان را به کمال می‌رساند. ۲. احیای مکارم اخلاقی
این نوع کرامت برای انسان‌ها، از امور ارزش‌آفرین به شمار می‌آید و انسان در پرتو ادای تکالیف شرعی و فرایض الهی، می‌تواند به آن دست‌یابد. بر این اساس، هرکس بیشتر در این زمینه تلاش نماید، با عنایت به آیة “إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاکُمْ” بیشتر از تکریم الهی بهره‌مند بوده و بر دیگران برتری می‌یابد.
در حالی‌که در دوران حاضر و عصر غیبت، موانع بی‌شماری مانند حکومت‌های فاسد، عوامل تباه‌کننده شخصیت آدمی و...، پیش روی آدمیان در رسیدن به این‌گونه کرامت قرار گرفته است. در عصر ظهور، اسباب و عوامل گوناگونی بر بالندگی و شکوفایی آن تأثیرگذارند.
بدین‌سان است که توسعه و رشد آگاهی بشر، وجود رهبر و الگویی شایسته و آگاه به مکان و زمان، اجرای شایسته احکام و حدود الهی، رفاه اقتصادی و معیشتی انسان‌ها، مساوات، سازش‌ناپذیری حضرت در برخورد با انحرافات فکری و مفاسد اجتماعی و...، نیازهای روحانی و دنیوی بشر را برآورده می‌سازد و بسیاری از موانع پیش‌روی انسان‌ها را در به‌جا آوردن فرایض و تکالیف الهی و درپی آن پویندگی و بالندگی آنها را فرو می‌کاهد؛ غل‌ و‌ زنجیرهای گناه، از دست‌وپای آدمیان گشوده می‌شود، دروغ‌ و فساد و انحطاط اخلاقی تا مرز نابودی، از جوامع بشری رخت برمی‌بندد، انگیزه‌ انسان‌ها برای تصحیح اخلاق و حق‌جویی بالنده می‌شود و آدمیان با اختیار و اراده خویشتن به کرامت اکتسابی و مقامات عالی معنوی دست می‌یابند.
پیامبر اکرم(ص) ‌فرمود:
... به (بالمهدیّ) یمحق الله الکذب و یذهب الزمان الکلِب...؛
خداوند به وسیله او [حضرت مهدی(عج)] دروغ را ریشه‌کن می‌کند و حرص و طمع را از روزگار رخت برخواهد بست. ۳. کرامت اجتماعی و رفع ظلم و تبعیض و فساد
خداوند منزلت و شخصیت هرانسانی را ارج می‌نهد و آدمیان را به احترام و اکرام یک‌دیگر و رعایت حقوق مادی و معنوی هم فرامی‌خواند. انسان را سزاوار آن می‌داند که عدالت راستین دربار‌ه‌اش رعایت شود و هیچ‌گونه استعمار، استثمار، ظلم و ستمی زندگی دنیوی و حرمت او را تباه نسازد.
همواره دوران زیست بشری با ظلمی سیاه چون تباه‌سازی شخصیت و کرامت اجتماعی آدمیان عجین بوده است. از این‌رو، دغدغه بسیاری از فیلسوفان همانند افلاطون، فارابی، آگوستین و تامس‌‌مور، ترسیم مدینه‌ای فاضله و اصلاح جامعه انسانی و حفظ کرامات اجتماعی بشر بوده است، ولی هیچ‌گاه این اندیشه‌ها نتوانسته‌اند بحران‌های حوزه انسانی را به شکل کامل و جامع پاسخ گویند. با وجود این، براساس آموزه‌های اندیشه مهدویت، در عصر ظهور، عدالت راستین در همة ابعاد سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، حقوقی تحقق خواهد یافت. درپی آن، حکومت‌های جور بنیان‌کن می‌شوند، عقول بشر به نهایت کمال خویش می‌رسد، اخلاق بندگان کامل می‌گردد، تبعیض‌ و برتری دین‌ستیزان و ملحدان بر مؤمنان راستین، رو به افول می‌نهد، شاخصه‌های عدالت اقتصادی چون مساوات، آبادانی زمین و بازپس‌گیری ثروت‌های به یغما رفته، محقّق می‌گردد. آن‌گاه همگان به یک اندازه، در رفاه و آسایش و امنیت به‌سر می‌برند، قضاوت‌ها از هرگونه جفا و خطا، پیراسته می‌شود، دادورزی امام، نیکوکاران و بدکرداران را دربر می‌گیرد و مهرورزی‌ جای‌گزین کینه‌توزی‌ می‌گردد. بدین‌سان زمینه‌های فساد و تباهی اجتماعی، ستم و حرمت‌شکنی انسان‌ها به شدت کاسته می‌شود و انسان‌ها با احترام به مقام و منزلت یک‌دیگر می‌نگرند و کرامت اجتماعی برای تمام جوامع بشری حاصل می‌شود.
بنابراین، در عصر ظهور، اقسام کرامت احیا شده و انسان حقوق مادی و معنوی خویش را بازمی‌یابد. البته باید توجه داشت این‌همه در صورتی است که انسان به اوج بندگی و عبودیت رسیده و در پناه و سایه‌سار حکومت ولیّ خدا، به آن درجه از رشد و کمال و آگاهی رسیده باشد که مدنظر آن حضرت است.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.