نسخه آزمایشی

به مناسبت روز زن-بیانات رهبر معظم انقلاب در سالروز میلاد حضرت زهرا س ۱۳۹۳/۱/۳۱ - ۳۲۸۷ بازدید

به مناسبت روز زنبیانات رهبر معظم انقلاب در سالروز میلاد حضرت زهرا س




بسم الله الرّحمن الرّحیم


اولا به خانم‌ها خوش‌آمد عرض می?کنم، و تبریک عرض می?کنم میلاد مسعود فاطمه‌ی زهرا
(سلام الله علیها) را، و هفته‌ی زن و روز تکریم مادر را. همان طور که فرمودند[۱]،
اقتران این مناسبت اجتماعی و مهمّ کشور با ولادت فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) -
بخصوص امسال که دوبار در اوّل و آخر سال مردم ما به یاد آن بزرگوار می‌افتند و
مجالسی برپا می?کنند - یک فرصتی است برای فهمیدن و رهنمود گرفتن از زندگی آن
بزرگوار.

 


اولا مقامات معنوی فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) در شمار برترین مقامات معنوی
آحاد معدودی از بشریت است. ایشان معصومند؛ عصمت، ویژه‌ی معدودی از برگزیدگان الهی
در میان آحاد بشر است؛ و این بزرگوار - فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) - از آن
جمله است، با توجّه به این واقعیت که این زن مسلمان و مجاهدِ فی سبیل الله تنها
حدود بیست سال - حالا با اختلاف روایات از هجده سال تا بیست و پنج سال - سنّشان
بوده؛ زن جوان دارای این مرتبه‌ی عالی از معنویت که در ردیف اولیا و پیامبران و
مانند اینها قرار می‌گیرد و از سوی فرستادگان الهی «سیدة نساءالعالمین» نام
می‌گیرد. در کنار این مقام معنوی بُروز خصلت‌های برجسته و کارکردهای مهم در زندگی
شخصی این بانوی بزرگوار هرکدام یک درس است. تقوای او، عفّت و طهارت او، مجاهدت او،
شوهرداری او، فرزندداری او، سیاست فهمی او، حضور او در مهم ترین عرصه‌های حیات یک
انسان در آن دوره - چه در دوران نوجوانی و کودکی، چه در دوران بعد از ازدواج -
هرکدام یک درس است؛ نه فقط درس است برای شما بانوان، [بلکه] برای همه‌ی بشریت درس
است. بنابراین این اقتران برای ما یک فرصت است؛ در زندگی فاطمه‌ی زهرا باید دقیق
شد، با نگاهی نو آن زندگی را شناخت، فهمید و به معنای واقعی کلمه آن را الگو قرار
داد.

 


و امّا راجع به مسئله‌ی زن در نظام جمهوری اسلامی و در کشور ما و جامعه‌ی ما. اولا
من عرض بکنم در هنگامی که به همین مناسبت غالباً بنده مواجه می‌شوم با بانوان
مسلمان، زنان مؤمن و تحصیل کرده، خدا را عمیقاً شکر می?کنم؛ واقعاً این یکی از بزرگ
ترین افتخارات نظام اسلامی است که در سایه‌ی نظام اسلامی این همه زن فرزانه و تحصیل
کرده و خوش فکر و ممتاز از لحاظ فکری و عملی در جامعه‌ی ما وجود دارند؛ خیلی نعمت
بزرگی است و مایه‌ی افتخار است. حالا امروز که فقط این خانم محترم صحبت کردند، لکن
جلسات متعدّدی ما داشتیم که خانم‌های متعدّد صحبت کردند؛ هر کدام که بیاناتی را
ابراز کردند، یک دریچه ای از نگاه نو، فکر نو به روی ذهن انسان گشوده می‌شد. تربیت
این همه انسان والا، برجسته و خوش فکر یکی از بزرگ ترین افتخارات نظام اسلامی است.

 


امروز وقتی ما نگاه می?کنیم، نام زنان ما بر تارک کتاب‌های متعدّدی - کتاب‌های
علمی، کتاب‌های پژوهشی، کتاب‌های تاریخی، کتاب‌های ادبی، کتاب‌های سیاسی، کتاب‌های
هنری - گذاشته شده؛ جزو برترین نوشته‌ها و آثار مکتوب امروز نظام اسلامی - چه
مقالات و چه کتاب‌ها - نوشته‌های بانوان ما است، که این واقعاً مایه‌ی افتخار است.
در تاریخ ما بی سابقه است؛ ما دوره‌های گوناگون را دیدیم، آشنا هم بودیم با فضای
فرهنگی کشور؛ ما هرگز این همه انسان برجسته‌ی در زمینه‌های مختلف - چه در مسائل
حوزوی، چه در مسائل دانشگاهی - نداشتیم. در کنار اینها، بُروز و ظهور کاملاً
برجسته‌ی هویت و شخصیت مستقلّ زن ایرانی، در عرصه‌ی مجاهدت‌ها، از جمله در دفاع
مقدّس و دنباله‌های آن تا امروز؛ این همه همسران شهدا، همسران جانبازان، مادران
شهیدان، بازماندگان برجسته‌ی کسانی که رفتند جانشان را در راه خدا دادند و اینها با
اراده‌ی محکم، عزم راسخ و با صبر، هر انسانی را در مقابل خودشان خاشع و خاضع
می?کنند. بنده که حقیقتاً هروقت با این زنان برجسته مواجه می‌شوم، در مقابل آنها
احساس خضوع می?کنم. بنده زیاد برخورد می?کنم با مادران شهیدان، با همسران شهیدان،
با همسران جانبازان: این بانوی فداکاری که یک عمر زندگی خودش را می‌گذارد برای
مدیریت کردن و بهبود بخشیدن به زندگی یک معلول و جانباز، برای خاطر خدا؛ این چیز
کوچکی نیست، اینها به زبان آسان است. آن مادری که دو فرزند، سه فرزند، چهار فرزند
را در راه خدا داده و همچنان محکم ایستاده، به ما سفارش می?کند که بایستید؛ محکم
باشید! انسان واقعاً در مقابل این همه عظمت احساس خشوع می?کند. اینها واقعیت‌های
زنانه‌ی جامعه‌ی ما است که بسیار افتخارآمیز و مهم است. خب بحمدالله این، آن بخش
روشن و درخشان مسئله‌ی زن در کشور [است].

 


و امّا مسئله‌ی زن در دنیای امروز و ازجمله در کشور ما، یکی از مسائلی است که به
جهات مختلف همچنان درخور پیگیری و تأمّل و کار و فکر است. اولا نیمی از
جمعیت کشورها زنان هستند؛ چگونه می‌توان به شکل سالمی از این امکان و استعداد عظیم
به نفع هر کشوری، ازجمله کشور ما استفاده کرد؟ ثانیاً مسئله‌ی جنسیت که یکی
از حسّاس ترین و ظریف ترین مسائل آفرینش است، چگونه می‌تواند در خدمت تعالی انسان
قرار بگیرد، نه در خدمت انحطاط بشر و انحطاط اخلاقی؟ ثالثاً به خاطر
تفاوت‌های طبیعی‌ای که بین جنس زن و جنس مرد وجود دارد، چگونه می‌توان - چه در محیط
اجتماعی، چه در محیط خانواده - رفتاری را نهادینه کرد و غیرقابل اجتناب کرد که به
زن ظلم نشود؟ اینها مسائل خیلی مهمّی است. اگر ما همین دو سه مسئله را محور فکر و
تأمّل و بحث و کار قرار بدهیم، یک مجموعه‌ی تلاش و کار مطالعاتی و تحقیقی و عملی را
به دنبال خود خواهد آورد. این مسئله‌ی ظلم به زنان را کسی خیال نکند که مخصوص جوامع
عقب افتاده یا جوامع مثلاً فرض کنید وحشی [است]؛ نه، در جوامع به اصطلاح متمدّن
امروز، این ظلم به جامعه‌ی زنان اگر بیشتر از جوامع دیگر نباشد، قطعاً کمتر نیست.
خب اینها مسائل مهمّی است؛ اینها باید رسیدگی بشود، به اینها باید پرداخته بشود.

 


مطالب خوبی در بیانات خانم بود؛ عمده‌ی حرف‌هایی که در ذهن انسان هست، ایشان در
بیاناتشان ذکر کردند. ایشان گفتند که ما قبلاً گفته ایم در کشور یک مرکز عالی
فراقوّه ای مورد نیاز است که راجع به این مسئله‌ی مهم بحث کند، کار کند. این مسائل،
مسائل اساسی ما است؛ مسئله‌ی زن و مسئله‌ی خانواده که البتّه مسئله‌ی زن از مسئله‌ی
خانواده قابل تفکیک نیست. این را هم عرض بکنیم، اگر چنانچه کسی بخواهد مسئله‌ی زن
را جدای از مسئله‌ی خانواده بحث بکند، دچار اختلال در فهم و در تشخیص علاج خواهد
شد؛ این دو را باید در کنار هم دید، با اینکه دو مسئله است. خب، مرکز اینچنینی لازم
است که البتّه تاکنون هم تشکیل نشده؛ گفتیم ما، مطرح کردیم؛ چنین مرکز مطالعاتی و
کاری که یک راهبرد صحیح و همه جانبه را درباره‌ی مسئله‌ی زن - ناظر به همان
موضوعاتی که عرض شد و برخی موضوعات دیگر - بررسی کند و دنبال کند و اجرایی کند،
نداریم؛ این مرکز باید به وجود بیاید و البتّه الزاماتی هم دارد.

 


آنچه من امروز عرض می?کنم به شما، دو سه نکته است: یک نکته اینکه اگر ما می‌خواهیم
- چه در همین مرکزی که اشاره شد، چه در هر نقطه و دستگاه دیگری - درباره‌ی مسئله‌ی
زن درست فکر کنیم و درست حرکت کنیم و دچار خطا نشویم، باید ذهنمان را از حرف‌های
کلیشه‌ای فراورده‌ی غربی‌ها بکلّی خالی کنیم. غربی‌ها نسبت به مسئله‌ی زن بد
فهمیدند، بد عمل کردند و همان فهم بد و غلط و عمل گمراه کننده و مهلک خودشان را به
صورت سکه‌ی رایج در دنیا مطرح کردند. علیه هر کسی هم که بر ضدّ نظر آنها حرف بزند،
دستگاه تبلیغاتی وسیع آنها هوچیگری می?کند، مجال حرف زدن هم به کسی نمی‌دهد. اگر
می‌خواهید درباره‌ی مسئله‌ی زن راهبرد درست را پیدا کنید و این راهبرد را با
اجرائیات و الزامات اساسی آن همراه کنید و در بلندمدّت پیش بروید و به نتیجه برسید،
باید ذهنتان را از تفکرات غربی در مورد زن تخلیه کنید. نمی‌گویم بی اطّلاع بمانیم،
نه؛ ما طرفدار بی اطّلاعی نیستیم، بنده طرفدار آگاهی و آشنایی هستم، امّا مرجعیت آن
افکار را بکلّی رد کنیم.

 


افکار غربی‌ها، نظرات غربی‌ها، در زمینه‌ی مسئله‌ی زن
مطلقا نمی‌تواند مایه‌ی سعادت و هدایت جامعه‌ی بشری باشد.
اولا
تفکرات آنها،
تفکراتی است مبتنی بر معرفت شناسی مادّی و غیرالهی، که این خودش یک غلطی است. هر
دستگاه علمی و فکری که بر پایه‌ی معرفت مادّی و اعتقاد مادّی باشد، طبعاً غلط است.
نگاه به حقایق آفرینش را بایستی با نگاه معرفت شناسی الهی، با اعتقاد به وجود خدا،
با اعتقاد به قدرت خدا و حضور الهی و ربوبیت الهی شناخت و فهمید و دنبال کرد. پس
پایه و ریشه و اساس تفکرات غربی‌ها چون مادّی است، غلط است. این یک.
دوّم

اینکه در رویکرد غربی به مسئله‌ی زن - همچنان که در تاریخ انقلاب صنعتی، انسان
بروشنی می‌بیند - یک نگاه کاسب گرانه و مادّی و اقتصادی دخالت داشته است. یعنی در
اروپایی که زن حقّ مالکیت نداشت و مایملک زن متعلّق به مرد و شوهرش بود، و حقّ
تصرّف در مایملک خود نداشت یا از وقتی که دموکراسی در غرب راه افتاده بود، زن حقّ
رأی دادن نداشت، در یک چنین دنیایی ناگهان مسئله‌ی انقلاب صنعتی و کارخانجات و حضور
مؤثّر شاغل زن در کارخانجات با خرج کمتر برای سرمایه دارها مطرح شد. آن وقت آمدند
برای زن حقّ مالکیت قائل شدند، برای اینکه بتوانند او را به کارخانه بکشانند، به او
مزد کمتری بدهند، و طبعاً آمدن او به میدان اشتغال الزامات خودش را داشت و
دنباله‌های خودش را تا امروز داشت. بنابراین علاوه بر اینکه نگاه به زن یک نگاه
غیرالهی و مادّی است، اساساً سیاست‌هایی که بر اساس آنها، وضعیت کنونی در اروپا
عمدتاً و در دنیای غرب پیش آمده است، با یک نگاه کاسب کارانه و مادّی و اقتصادی
همراه بوده.



یک جهت دیگر

در اینکه ما بایستی از نگاه غربی در مسئله‌ی زن پرهیز کنیم، این است: در نگاه غربی
زن وسیله ای برای اطفای شهوت است؛ این غیر قابل کتمان است. این را اگر کسی ادّعا
بکند ممکن است کسانی جنجال کنند که نه آقا این جور نیست؛ لیکن زندگی آنها را که
انسان نگاه می?کند، اساساً این نگاه حاکم است. در محیط اجتماعی هرچه زن پوشش کمتری
داشته باشد، مطلوب تر است. در مورد مرد این حرف را نمی‌زنند؛ در مهمانی رسمی، مرد
بایستی با لباس کامل، پاپیون زده و کت و شلوار پوشیده و احیاناً لباس رسمی وارد
بشود؛ امّا خانم‌ها در این مهمانی‌های رسمی بایستی به شکل دیگری ظاهر بشوند؛ این جز
برای اینکه چشم هرزه‌ی هوس آلود مرد بهره مند بشود، هیچ فلسفه‌ی دیگری و حکمت دیگری
ندارد؛ امروز در دنیای غرب این جوری است؛ و عملاً بزرگ‌ترین ظلمی که امروز در دنیای
غرب به زنان می‌شود، از این قبیل است.

 


بنده اهل بریده پیدا کردن از روزنامه‌ها نیستم، امّا دیروز، پریروز بود، یک چیزی در
روزنامه دیدم؛ دیدم خیلی چیز مهمّی است؛ اینجا آوردم برای شما بخوانم. کتابی از
«جیمی کارتر» رئیس جمهور پیشین آمریکا، [منتشر شده] به اسم «تقاضایی برای اقدام» که
به موضوع نقض حقوق بشر و تجاوزات وحشتناک علیه زنان پرداخته. جیمی کارتر در این
کتاب می‌گوید: هر ساله صدهزار دختر به عنوان برده در آمریکا فروخته می‌شود. جایی که
صاحب یک روسپی خانه می‌تواند دختری را که معمولاً اهل آمریکای لاتین یا آفریقا است،
با قیمتی برابر هزار دلار خریداری کند. وی همچنین به تجاوزات جنسی که در محوّطه‌های
کالج‌ها رخ می‌دهد اشاره دارد؛ به جایی که از هر بیست و پنج مورد تنها یک مورد
گزارش می‌شود. کارتر همچنین عنوان می?کند که تنها یک درصد از متجاوزان جنسی در ارتش
محاکمه می‌شود. انسان گریه اش می‌گیرد! از این قبیل در روزنامه‌ها زیاد می‌بینید،
بنده هم زیاد می‌بینم؛ من هیچ وقت هم به اینها استناد نمی?کنم، لکن خب اینها
واقعیتی است. جیمی کارتر هم بالاخره یک شخصیت معروفی است و این هم کتاب او است. این
چه وضعی است در دنیا؟ این چه جور تکریم زن است؟ نویسنده‌ی نامدار و معروف غربی،
کتاب رُمان می‌نویسد برای شرافتمندانه نشان دادنِ شغل روسپی‌گری! که البتّه به
فارسی هم ترجمه شده است. البتّه در این کتاب اشاره به این است که چگونه دلاّلان
جنسی، می‌آیند از کشورهای آمریکای لاتین دخترها را با وعده و وعید و فلان
برمی‌دارند می‌برند، و می‌فروشند به این مراکز؛ که البتّه این مربوط به اروپا است،
مربوط به آمریکا نیست. البتّه سعی می‌شود در این کتاب و این رُمان، که شغل
روسپی‌گری یک شغل شرافتمندانه ای وانمود بشود. این است فرهنگ غرب نسبت به زن؛ این
است احترام اینها نسبت به زن.

 


اگر می‌خواهیم نگاه ما نسبت به مسئله‌ی زن، نگاه سالم و منطقی و دقیقی باشد، شرط
اوّل
آن این است که ذهنمان را از این حرف‌هایی که غربی‌ها در مورد زن می‌زنند -
در مورد اشتغال، در مورد مدیریت، در مورد برابری جنسی - باید بکلّی تخلیه کنیم. یکی
از بزرگ‌ترین خطاهای تفکر غربی در مورد مسئله‌ی زن، همین عنوان «برابری جنسی» است.
عدالت یک حق است؛ برابری گاهی حق است، گاهی باطل است؛ چرا باید انسانی را که از
لحاظ ساخت طبیعی - چه از لحاظ جسمی، چه از لحاظ عاطفی - برای یک منطقه‌ی ویژه ای از
زندگی بشر ساخته شده، از آن منطقه‌ی ویژه جدا کنیم، به منطقه‌ی ویژه‌ی دیگری که
برای یک ساخت دیگر، برای یک ترکیب دیگری خدای متعال آماده کرده بکشانیم؟ چرا؟ این
چه منطق عقلایی دارد، چه دلسوزی ای در این هست؟ چرا باید کاری که مردانه است به زن
داده بشود؟ این چه افتخاری است برای زن، که کاری را انجام بدهد که مردانه است؟ من
متأسّفم که گاهی خود خانم‌ها، خود بانوان، روی این مسئله حسّاسیت نشان می‌دهند که
ما با مردها چه فرقی داریم؟ خب بله، در خیلی از مسائل هیچ تفاوتی نیست. نگاه اسلام
نسبت به زن و مرد، نگاه انسان است؛ در مسئله‌ی انسانیت، سِیر مقامات معنوی،
استعدادهای فراوان فکری و علمی هیچ تفاوتی نیست، امّا قالب‌ها دو قالب است: یک قالب
برای یک کار و یک صنف کار است، یک قالب برای یک کار دیگر است؛ البتّه کارهای مشترکی
هم وجود دارد. [آیا] این خدمت است که ما بیاییم یکی از این دو قالب را از منطقه‌ی
اختصاصی خودش بکشیم بیرون، ببریم در منطقه‌ی اختصاصی آن قالب دیگر؟ این کاری است که
غربی‌ها دارند می?کنند. خیلی از این کنوانسیون‌های بین المللی و جهانی شان ناظر به
همین مسائل است. روی این فکر غلط، زندگی بشریت را تباه کردند، خودشان را تباه
کردند، دیگران را هم می‌خواهند تباه کنند. شما خانم‌ها بحمدالله عالمید، فاضلید،
برجسته اید؛ من احترام می?کنم [به شما]. هر وقتی که در جلساتی خانم‌ها صحبت می?کنند
من استفاده می?کنم. در همین جایی که ما نشسته ایم، جلسه‌ی اندیشه‌های راهبردی بود
راجع به مسئله‌ی زن و خانواده؛ چند خانم آمدند صحبت کردند، بدون تعارف حقیقتاً من
استفاده کردم، بهره بردم از آن مطالبی که گفتند؛ به نظر من اگر شماها می‌خواهید
برای مسئله‌ی اساسی زن و معضل زن و مشکلاتی که جامعه‌ی زنان در همه جا - از جمله در
کشور ما - به آن دچارند فکر بکنید، شرط اوّل آن این است که خودتان را و ذهنتان را
باید از تفکرات غربی که یک تفکرات کلیشه ای غلط متحجّر نونما - ظاهرش نو، باطنش
متحجّر؛ ظاهرش دلسوزانه، باطنش خائنانه - [است]، خلاص کنید، نجات بدهید؛ فکر مستقلّ
از تفکرات غربی بکنید.

 



الزام دوّم

اینکه به متون اسلامی مراجعه کنید. واقعاً از قرآن و از سنّت و از حدیث و از دعا و
از متون اسلامی و از کلمات ائمّه و رفتار ائمّه، آن اصول و پایه‌های اصلی را اتّخاذ
کنید. وحی است دیگر، وحی مال خدا است؛ خدا آفریننده‌ی من و شما است. من نمی‌گویم
هرچه به نام دین در دهان‌ها می‌افتد آدم قبول کند؛ نه، از همان دین صحیح، که با
شیوه‌ی درستِ استنباط و به وسیله‌ی اهل و شایستگان این کار انجام می‌گیرد، استفاده
شود؛ واقعاً از کتاب خدا، از سنّت پیغمبر، از روش ائمّه‌ی معصومین و از کلمات اینها
استفاده بشود، که ما در زمینه‌ی مسائل زنان باید چه راهبردی را اتّخاذ کنیم و خطوط
اساسی را از آنجا باید اتّخاذ کنیم.


به نظر من اینها دو کار اصلی است. یک کار سوّم هم وجود دارد و آن اینکه در
احصای[۲]
مسائل اصلی زنان، حقیقتاً به مسائل اصلی بپردازیم، نه به مسائل درجه‌ی دو. پرداختن
به مسئله‌ی خانواده و بخصوص مسئله‌ی سلامت و امنیت و آرامش و تکریم زن در محیط
خانواده، یکی از مسائل اصلی است. ما چند مسئله‌ی اصلی داریم، یکی از آنها این است.

 


نگاه کنید ببینید عوامل سَلب آرامش و سکینه‌ی روحی زن در خانواده چه چیزهایی است؟
دنبال این باشید که با قانون، با روش‌های تبلیغی، با روش‌ها و شیوه‌های گوناگون،
اینها را برطرف کنید. این، اساس قضیه است. زن در خانه مایه‌ی آرامش است؛ مایه‌ی
آرامش مرد، و مایه‌ی آرامش فرزندان؛ دختر و پسر. اگر خود زن برخوردار از آرامش
روانی و روحی نباشد، نمی‌تواند این آرامش را به خانواده بدهد. زنی که مورد تحقیر
قرار بگیرد، مورد اهانت قرار بگیرد، مورد فشار کار قرار بگیرد، نمی‌تواند کدبانو
باشد؛ نمی‌تواند مدیر خانواده باشد؛ درحالی که زن، مدیر خانواده است. این مسئله‌ی
اصلی است. این یکی از آن اصلی ترین مسائل است، که خب در محیط زندگی ما - چه
محیط‌های قدیمی ما، چه محیط‌های جدید ما - چندان مورد توجّه قرار نگرفته است و باید
مورد توجّه قرار بگیرد.


تصوّر از زن در خانه، تصوّر یک موجود درجه‌ی دویی [است] که موظّف به خدمت‌گزاری به
دیگران است؛ این تصوّر بین خیلی‌ها هست - حالا بعضی‌ها به زبان می‌آورند، به رو
می‌آورند، بعضی‌ها هم به رو نمی‌آورند، امّا در دلشان این است - این درست نقطه‌ی
مقابل آن چیزی است که اسلام بیان کرده است. من مکرّر عرض کرده‌ام این حدیث معروف را
که «اَلمَرأَةُ رَیحانَةٌ وَ لَیسَت بِقَهرَمانَة»[۳]؛
قهرمان، در تعبیرات رایج عربی، به آن کارگزار می‌گویند؛ مثل «اَمَرَ قَهرِمانَهُ
بِکذا»؛ مثلاً فلان صاحب ملک و املاک فراوان به قهرمان خودش، یعنی آن کسی که
کارگزار امور این املاک است، گفت ...؛ به این می‌گویند «قهرمان». در این حدیث
می‌گوید: خیال نکن زن کارگزار تو داخل خانه است که باید کارهای خانه را [انجام
دهد]؛ این جوری نیست. خب ببینید، این خودش یک فصلی است که از آن چندین فصل گشوده
می‌شود: مسئله‌ی احترام کار زن در خانه و عدم الزام او، مجبور نبودن او، قابل
خریداری شدن این کار یعنی قابل مبادله‌ی با پول؛ این است. اینها چیزهایی است که خب
در اسلام هست، در فقه اسلام هست؛ همان طور که اشاره کردند ایشان، واقعاً فقه ما فقه
مترقّی و برجسته ای است. یک چیزهایی از آن را بعضی می‌گیرند، یک چیزهایی از آن را
فراموش می?کنند، یک چیزهایی را هم به خاطر هماهنگی با این افکار هوچیگرانه‌ی غربی
از این رو به آن رو می?کنند؛ این را هم دیده ایم ما.


بعضی‌ها برای اینکه غربی‌ها بدشان نیاید، بعضی از حقایق احکام اسلامی را، واضحات
احکام اسلامی را عوض می?کنند. قرآن می‌فرماید: «وَ اِن
تُطِع اَکثَرَ مَن فِی الاَرضِ یضِلّوک عَن سَبیلِ اللهِ اِن یتَّبِعونَ اِلّا
الظَّنَّ وَ اِن هُم اِلّا یخرُصُون»
[۴]؛
دنباله روِ فکر رایج در دنیای جهل و خرافه نباید بود؛ فکر اسلامی را باید پیدا کرد،
دنبال آن باید رفت، ولو حالا یک عدّه‌ای بد بگویند. این هم یک مسئله است؛ بنابراین
مسئله‌ی اصلی را باید پیدا کرد. به نظر من مسئله‌ی اصلی، یعنی یکی از مسائل اصلی،
مسئله‌ی خانه و خانواده است: امنیت زن در محیط خانواده؛ فرصت زن در محیط خانواده و
خانه‌داری برای بُروز استعدادها؛ [چیزی] مانع درس خواندن او، مانع مطالعه کردن او،
مانع فهمیدن او، مانع نوشتن او نشود - [برای] کسی که اهل این چیزها است - میدان
برای این کارها فراهم باشد؛ این اساس قضیه است.

 


مسئله‌ی اشتغال بانوان، جزو مسائل اصلی نیست. البتّه ما با اشتغال بانوان مخالف
نیستیم؛ بنده خودم نه با اشتغالشان، نه با مدیریت‌هاشان مخالفتی ندارم، مادامی که
با آن مسائل اصلی معارضه و تنافی پیدا نکند؛ اگر معارضه پیدا کرد، آن مقدّم است.
یکی از کارهایی که در این زمینه‌ی سوّم که عرض کردیم باید انجام بگیرد، طبعاً این
است که نگاه کنند ببینند آن مشاغلی که متناسب با این خصوصیت زن است چیست. بعضی از
مشاغل هست متناسب با ساخت زن نیست، خب اینها را دنبال نکنند. یکی از کارها این است
که آن تحصیلاتی را که به آن مشاغل منتهی می‌شود، بر زن تحمیل نکنند. این بحث
دانشگاه و تحصیلات و مانند اینها که باز بعضی‌ها جنجال می?کنند که در تحصیلات تبعیض
است، این تبعیض همه جا بد نیست. تبعیض آنجایی که ضدّ عدالت باشد بد است. والّا فرض
کنید وقتی که شما در یک تیم فوتبال، یکی را می‌گذارید مهاجم، یکی را می‌گذارید
مدافع، یکی را می‌گذارید دروازه بان، خب این تبعیض است دیگر. اگر آن کسی که باید در
خط دفاع واایستد، گذاشتند مهاجم، خب تیم خواهد باخت. آن کسی که باید مهاجم باشد اگر
گذاشتند دروازه بان که بلد نیست این کار را، خب تیم می‌بازد. این تبعیض است، [امّا]
این تبعیض، عین عدالت است؛ یکی را اینجا می‌گذارند، یکی را آنجا می‌گذارند، یکی را
آنجا می‌گمارند. [پس باید] ببینیم با توجّه به آن اهداف بلند چه درسی برای بانوان
مناسب است، آن درس را در اختیارشان قرار بدهیم؛ نه اینکه مجبورش کنیم که شما چون در
کنکور این جوری شرکت کردی، و این جوری نمره آوردی، حتماً باید بروی فلان درس را
بخوانی، که این درس نه با طبیعت زنانه‌ی او سازگار است، نه با اهداف عالی او سازگار
است، نه شغلی که به دنبال این درس به او داده می‌شود، متناسب با او است. این چیزها
را به نظر من در زمینه‌ی اشتغال زنان باید در نظر گرفت. و خلاصه این را که زن
نتواند همه‌ی مشاغلی را که مرد به عهده می‌گیرد به عهده بگیرد، نباید ننگ دانست یا
نقص دانست؛ نخیر، آن چیزی بد است که متناسب با طبیعت الهی [نباشد]. این، آن عرایض
ما است که البتّه حالا چیزهای دیگری هم یادداشت کردیم، که به نظر من همین اندازه
کافی است.

 


مسئله‌ی زنان، مسئله‌ی مهمّی است؛ بهترین کسانی هم که این مسئله را می‌توانند دنبال
کنند و حل کنند خود خانم‌ها هستند. و خانم تحصیل کرده و خوش فکر و بااستعداد و خوش
قلم و خوش قریحه کم نداریم؛ امروز در کشور ما بحمدالله خیلی زیاد است. عرض کردم؛
هیچ وقت در تاریخ کشور ما این همه زن تحصیل کرده و فرزانه و برجسته ما نداشتیم؛ نه
در محیط‌های حوزوی، نه در محیط‌های دانشگاهی. این همه نویسنده‌ی زن، این همه شاعر
زن، این همه محقّق زن، پژوهشگر زن، در رشته‌های مختلف نداشتیم؛ خوشبختانه امروز به
برکت نظام اسلامی [داریم ]. اینها به برکت اسلام است، به برکت جمهوری اسلامی است،
به برکت همان نگاه روشن امام به مسئله‌ی زن است، که اشاره کردند[۵].
هیچ وقت ما چنین وضعیتی را در کشورمان نداشتیم. باید خدا را شکر کنیم و از توفیقات
او سپاس‌گزاری کنیم و از او افزایش این توفیق را بخواهیم و شکر این توفیق را بکنیم؛
شکرش هم همین است که عرض کردم: نگاه به رهنمود الهی و سلب نگاه از رهنمودهای مادّی
که امروز متصدّی و مباشر آن هم غربی‌ها و آمریکایی‌هایند که خیلی هم پررویند، خیلی
هم طلبکارند، خیلی هم هوچی هستند، و اگر کسی بر خلافشان حرف بزند، هجوم تبلیغاتی هم
می?کنند، [امّا] نباید اعتنا کرد؛ باید انشاءالله پیش بروید.


والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته


 


پی نوشت‌ها:







[۱]

خانم شهیندخت مولاوردی (معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده)





[۲]

شمردن.





[۳]

نهج‌البلاغه،
نامه‌ى‌&#۱۷۷۹;&#۱۷۷۷;.





[۴]
 سوره‌ى
انعام، آیه‌ى
&#۱۷۷۷;&#۱۷۷۷;&#۱۷۸۲;.





[۵]

خانم مولاوردى.


ممکن است این مطلب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.