ترسناک بودن دوران ظهور ۱۳۹۹/۰۲/۰۳ - ۹۰۵ بازدید

سوالی داشتم ایا ظهور امام زمان (عج) و یا دوران قبل از ان ترسناک است؟؟
واگر این طور است چرا؟؟؟
ایا ما اصلا چیزی میدانیم؟؟
خداوند متعال هر کاری را می تواند انجام دهد و به نظر من ممکن است بر خلاف تصور ما باشد.

به نظر می رسد تصاویری که برای شما از حوادث قبل از ظهور ارائه شده است ، بسیار وحشتناک و خوف انگیز بوده است . واقعیت این است که قیام حضرت مانند هر تحول بزرگی نیازمند تغییراتی است و نزاع هایی خواهد بود ، ولی آنچه در مقابل این مشکلات به دست می آید به مراتب بزرگتر و عظیم تر از سختی هایی است که تحمل می شود . به طور کلی برای به دست آوردن هر امر ارزش مندی باید تلاش کرد و زحمات مختلفی را متحمل شد ، اگر کسی بخواهد اندیشمند و متفکر شود ، باید راه طولانی و سختی را طی کند اما نباید به خاطر سختی ها و دشواری های راه ، از نتیجه مطلوب آن دست کشید . در مورد قیام حضرت حجت (ع) نیز چنین باید اندیشید که اگرچه سختی هایی وجود خواهد داشت (که به نظر می رسد این سختی ها برای شما بزرگ نمایی شده است و بیش از آنچه هست بیان شده است) ولی نباید به خاطر سختی ها از نتایج بی نظییری که این سختی ها در پی دارند ، منصرف شد .ظهور حضرت ، در واقع ابتدای آزادی انسان هاست . او که منبع علم و رحمت الهی است ، ناجی بشریتی خواهد شد که قرن ها از حضور مستقیم انسان معصوم و رهبر الهی محروم بوده است . ظهور او نجات بخش بشریت از گمراهی و ضلالت است و اوست که راه حل مشکلات مختلف ما در جامعه جهانی است . ظهور او نوید بخش دوران طلایی دیگری است که طبیعتا در ابتدا با سختی هایی همراه خواهد بود ولی آن دوران یقینا دوران شکوفایی بشریت خواهد بود .
در عین حال ترس و وحشت ظهور امام زمان عوامل مختلفی دارد. ترسیم تصویری خشن و چهره‌ای غضبناک از امام دوازدهم(ع) و وضعیت سخت و هولناک آخرالزمانی و... می‌تواند دلیلی برای این مسأله باشد. دلیل دیگر این مسأله عدم شناخت حضرت و حوادث عصر ظهور است؛ چرا که تصور این گونه افراد بر این است که اگر حضرت بیاید، آن‌ها را از دم تیغ می‌گذراند؛ از این رو از ظهور حضرت می‌ترسند و گاهی هم با جسارت چنین بر زبان می‌آورند: "دوست ندارم حضرت ظهور کند، چون آدم گنهکاری هستم و اگر حضرت ظهور کند مرا می‌کشد". گویا این افراد هیچ اطلاع و معرفتی درباره حضرت مهدی (ع) نداشته، پندار باطلی را از او که مظهر رحمت و رأفت و عطوفت الهی است دنبال می‌کنند؛ این در حالی است که او به امر خدا برای نجات انسآن‌ها و راهنمایی آن‌ها به سعادت و کمال ظهور می‌کند. او همانند طبیب مهربانی است که بدی‌ها و تباهی‌ها را از جامعه انسانی دور می‌کند. او با اجرای عدالت، منافع و امکانات را در اختیار همه قرار داده، جلوی ظلم و ستم را می‌گیرد. در دوران او، امنیت و آرامش فراگیر شده، برکات زمین آشکار می‌گردد و رشد علم به حد اعلای خود می‌رسد. با این وصف، ظهور او، باید آرزوی هر انسانی باشد».
چگونه می‌توان تصور کرد کسی که در تمام کتب آسمانی نام «منجی» را یدک می‌کشد و با صفت رحمت شناخته می‌شود، نسبت به عموم مردم شدت و غیظ به خرج دهد. رسول گرامی اسلام(ص) در وصف امام عصر(عج) فرمود: «فرزندم مهدی، نامش نام من است و کنیه‌اش کنیه من، در خلقت و اخلاق شبیه‌ترین مردم نسبت به من است، او غیبت و حیرتی دارد که خلق از دین خود گمراه شوند و این وقت است که چون شهاب ثاقب باز آید و زمین را پر از عدل و داد کند چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد؛ لْمَهْدِیُّ مِنْ وُلْدِی، اسْمُهُ اسْمِی، وَ کُنْیَتُهُ کُنْیَتِی، اَشْبَهُ النَّاسِ بِی خَلْقاً وَ خُلْقاً، تَکُونُ لَهُ غَیْبَةٌ وَ حَیْرَةٌ حَتَّی تَضِلَّ الْخَلْقُ عَنْ اَدْیَانِهِمْ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یُقْبِلُ کَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ، فَیَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً» (کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص۲۸۶) بر اساس این روایت، امام عصر(عج) شبیه‌ترین فرد از جهت خلقت و اخلاق به رسول‌الله(ص) است؛ پیامبری که خداوند او را در قرآن اینگونه معرفی می‌کند: «وَاِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیم؛ تو اخلاق عظیم و برجسته‌ای داری.» (قلم۴) و نیز می‌فرماید نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان است: «لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیم ؛ یقیناً پیامبری از جنس خودتان به سویتان آمد که به مشقت افتادنتان بر او دشوار است، اشتیاق شدیدی به [ هدایتِ ] شما دارد ، و نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان است.» (توبه۱۲۸) همچنان که می‌فرماید ایشان و تابعان‌شان نسبت به کفار سرسخت هستند و نسبت به یکدیگر مهربانند: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم ؛ محمّد، فرستاده خداست و کسانی که با او هستند بر کافران سرسخت و در میان خودشان با یکدیگر مهربانند» (فتح۲۹) علاوه بر این، توصیفاتی که در وصف امام عصر(عج) در آیات قرآن ذکر شده حاکی از مهر و محبت امام عصر(عج)‌ نسبت به مستضعفان عالم و برخورد با بدطینتان و کفار است. همچنان که خداوند در آیه۵ سوره قصص فرمود: «وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ؛ و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان سازیم و وارثان کنیم». شیخ طوسی در کتاب غیبت خود ذیل این آیه از امیرالمؤمنین علیه السّلام روایت میکند که فرمود: «اینان که در زمین ضعیف شده‌اند، آل پیغمبرند که خداوند مهدی آنها را برانگیزد تا آنان را عزیز و دشمنانشان را ذلیل کند؛ قَالَ هُمْ آلُ مُحَمَّدٍ یَبْعَثُ اللَّهُ مَهْدِیَّهُمْ بَعْدَ جَهْدِهِمْ فَیُعِزُّهُمْ وَ یُذِلُّ عَدُوَّهُمْ.» (الغیبة (للطوسی)/ کتاب الغیبة للحجة، النص، ص۱۸۴) همچنین استقرار دین الهی به رغم کراهت مشرکان و کافران(توبه ۳۳/ صف۹)، برپایی نظام حق در عالم توسط کلمات‌الله به رغم کراهت مشرکان(یونس۸۲)، تمکین دین مرضیّ‌ خداوند در زمین و استقرار امنیت در عالم پس از هراس‌های پی در پی دشمنان، گشوده شدن برکات از آسمان و زمین و ... از دیگر اقدامات حضرت و تبعات حضور ایشان در آیات قرآن شمرده شده است. مطالعه این دست آیات انسان عاقل را به این سمت هدایت می‌کند که امام عصر(عج) به عنوان برترین مصلح عالم همواره دغدغه اصلاح و ارتقای جامعه به سوی عالی‌ترین ارزش‌ها و صفات را دارند و در این راستا با ایثار و شجاعتی که خرج می‌دهند، با دشمنان بشریت به نبردی سخت می‌پردازند تا زمین را از لوث وجود آنها پاک کرده و بهشتی برپا کنند که مردم از آن پس با ارزاق آسمانی اشباع شوند و فقر از بین آن‌ها برود. از طرفی عصر ظهور ، دوران برکات و نعمت ها و خوشی هاست. امام باقر(ع) در توصیف آن ایام فرمود: «وَ تَظْهَرُ لَهُ الْکُنُوزُ وَ یَبْلُغُ سُلْطَانُهُ الْمَشْرِقَ وَالْمَغِرْبَ وَ یُظْهِرُ اللهُ دِیَنُهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَلَو کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ (اشاره به توبه۳۳) فَلاَ یَبْقَی عَلَی وَجْهِ الاَْرْضِ خَرابٌ إلاَّ عُمِّرَ; گنج‌های درون زمین برای او آشکار می‌شود و حکومت او شرق و غرب جهان را می‌گیرد. و آیین او بر همه آیینها پیروز می‌شود، هر چند مشرکان ناخوش داشته باشند و در آن زمان هیچ ویرانه‌ای بر صفحه زمین باقی نمی‌ماند مگر این که آباد می‌شود» (کمال الدین و تمام النعمة،ج ۱، ص۳۲۴) یا امام سجاد علیه‌السلام در توصیف برکات عصر ظهور منجی می‌فرماید: «زمانی که قائم‌ ظهور کند خداوند آفت و گزند را از هر مؤمنی برطرف می‌کند و نیرویش را به او باز می‌گرداند؛ إِذَا قَامَ الْقَائِمُ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْ کُلِّ مُؤْمِنٍ الْعَاهَةَ (۱) وَ رَدَّ إِلَیْهِ قُوَّته» (غیبت نعمانی، ص۳۱۷) در یک روایت قابل توجه امام حسن مجتبی(ع) از پدر بزرگوار خویش امیرالمؤمنین(ع) ضمن روایتی نقل می‌کند: «عرض و طول شهرها برایش مطیع می‌شوند؛ کافری نیست مگر اینکه ایمان می‌آورد و تبهکاری نیست مگر اینکه نیکوکار خواهد شد؛ درندگان در زمان سلطنت او صلح و سازش می‌کنند؛ زمین گیاهان خود را می‌رویاند و آسمان برکات خود را فرو می‌ریزد؛ گنجها برای او ظاهر خواهند شد و مدت چهل سال مالک شرق و غرب خواهد شد؛ خوشا به حال کسی که روزگار او را درک کند و سخن وی را بشنود؛ تنزل السماء برکتها و تُظهِر له الکُنُوز، یَملکُ ما بَین الخافقین أربعین عاماً فطوبَی لِمَن أدرکَ أیّامَه و سَمِعَ کَلامه.» (اثباةالهدی، ج۵،‌ ص۱۴۵) البته در مورد حوادث قبل از ظهور ، مطالبی مختلفی وجود دارد که بخشی از آنها در مورد جنگ ها و صدمات مربوط به آن است . بسیاری از مطالب در احادیث آخر الزمان ذکر شده است که برخی از آن علایم را می توان امروزه مشاهده کرد . به طور مثال در روایتی حضرت علی (ع) می فرماید : یأتى على النّاس زمان لا یُقَرَّبُ فیه الّا الماحِلُ و لا یُظَرَّفُ فیه الّا الفاجِرُ، وَ لا یُضَعَّفُ فیهِ اِلّا الْمُنْصِفُ، یَعُدّونَ الصَّدَقَة فیه غُرْما، و صِلةَ الرَّحِمَ مَنّاً، و العبادَةَ اسْتِطالَةً على النّاسِ! فَعِنْدَ ذلِکَ یکونُ السُّلْطانُ بمشوَرَةِ الاِماءِ و امارة الصبیانِ و تدبیر الخِصیان.(نهج البلاغه فیض الاسلام، حکمت ۹۸ص ۱۱۳۲) روزى خواهد آمد که در آن سخن چین ها مقرّب خواهند شد و افراد بدکار، زیرک خوانده مى شوند، افراد با انصاف را ناتوان به حساب مى آورند، صدقه و انفاقِ در راه خدا را غرامت پندارند، و صله رحم و آمد و شد با خویشاوندان را با منّت انجام مى دهند، و بندگى و اطاعت خدا را وسیله فخر فروشى براى مردم قرار مى دهند. در چنین زمانى حکومت با مشورت کنیزان و امارت کودکان و تدبیر خواجه گان انجام مى گیرد.
در مورد نشانه های فوق باید به دو نکته توجه کرد ، اول آنکه مواظب باشیم که خود در دام چنین ویژگی های پلیدی نباشیم و از این اوصاف مبرا باشیم . مطلب دوم آن است که نشان می دهد قبل از ظهور حضرت مهدی (عج) اوضاع به شدت وخیم خواهد بود . حال با توجه به شرایطی که گوشه ای از آن بیان شد ، با ظهور حضرت ، جنگ هایی رخ خواهد داد و این مسئله طبیعی است چرا که چنین انسان هایی وجود و حضور حضرت قائم را برنخواهند تافت . اما این جنگ ها برای رسیدن به صلح جهانی و نیز اقامه عدالت لازم است . در این بین افرادی که به شهادت می رسند در واقع به فوز عظیمی نائل می شوند که دیگران در جهان دیگر غبطه آن را خواهند خورد. در این بین باید خود را آماده کنیم (از لحاظ نیروی نظامی ، شرایط فکری و فرهنگی و نیز روانی) تا در چنین رویدادی جز یاران حضرت باشیم و هرگز به خود ترس و تردید راه ندهیم و بدانیم که شهادت در چنین راهی یکی از بزرگترین سعادت هایی است که ممکن است نصیب فردی بشود . از سوی دیگر این چنین نیز نیست که تمام انسان ها در جنگ ها کشته شوند و یا اینکه آسیب ببینند ولی آمادگی جهاد باید در همگان باشد . تحقق وعده الهی و نیز حکومت صالحان ، امری است که نیازمند مجاهده و فداکاری است و در این راه نباید هراسید و با امید به وعده ی الهی که نصرت و پیروزی است ، باید به مقابله با مشکلات شتافت .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
اگر امام زمان در حال ظهورکند ما امام را میبینیم
پرسمان
در عصر ظهور ارتباط مردم با یکدیگر بسیار راحت می‌شود و آنان می‌توانند به راحتی با آن حضرت نیز ارتباط برقرار کنند و ایشان را ببینند ولو از طریق وسایل سمعی و بصری. در واقع در عصر ظهور، به جهت جهش علمي و پيشرفت فن آوري و صنعت)آمدن 27 علم توسط حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف)، وسايل ارتباطات و اطلاعات آن قدر پيشرفته خواهد بود که دنيا را همچون کف دست نشان مي دهد و براي آگاهي به اقصي نقاط کشور، نيازي به وسايل و ابزار ارتباطي امروزي نيست. مردم در هر نقطه اي از کره زمين، امام را مشاهده مي کنند و امام با آنان سخن مي گويد. اين مساله، اختصاص به امام و رعيت ندارد؛ بلکه مردم عادي نيز با همديگر سخن مي گويند و همديگر را مشاهده مي کنند، در حالي که يکي در مشرق عالم و ديگري در مغرب آن است. امام صادق عليه السلام مي فرمايد: «ان قائمنا اذا قام مد الله لشيعتنا في اسماعهم و ابصارهم حتي لا يکون بينهم و بين القائم عليه السلام بريد، يکلمهم فيسمعون، و ينظرون اليه و هو في مکانه; (1) . هنگامي که قائم ما قيام کند، خداوند آن چنان گوش و چشم شيعيان ما را تقويت مي کند که ميان آنان و آن حضرت (رهبر و پيشوايان) نامه رسان نخواهد بود، با آنها سخن مي گويد و آنان سخنش را مي شنوند و او را مي بينند; در حالي که او در مکان خويش است (و مردم در نقاط ديگر جهان)». وسايل انتقال صدا و تصوير، به طور همگاني، ساده و آسان در اختيار همه پيروان او قرار مي گيرد; آن چنان که چيزي به نام اداره پست در آن عصر، چيز زايدي به حساب مي; زيرا همه دستورها و برنامه ها با سيستم «شهود و حضور» ابلاغ و اجرا مي شود. امام صادق عليه السلام، در گفتار ديگري اين حقيقت را به طور بارزي تکميل فرموده است: «ان المؤمن في زمان القائم و هو بالمشرق ليري اخاه الذي في المغرب وکذا الذي في المغرب يري اخاه الذي بالمشرق; (2) . مؤمن در زمان حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف در حالي که در مشرق است برادر خود را در مغرب مي بيند و همچنين کسي که در مغرب است، برادرش را در مشرق مشاهده مي کند». بنابراين ارتباط مستقيم نه تنها در سطح حکومت; بلکه در ميان عموم نيز عملي مي شود. در اين زمان پيوندهاي ظاهري، جسماني و معنوي دل ها را استحکام مي بخشد، به گونه اي که جهان به راستي به شکل يک خانه و مردمش همچون اهل يک خانواده در مي آيند. امام صادق عليه السلام مي فرمايد:«اذا تناهت الامور الي صاحب هذا الامر رفع الله تبارک وتعالي له کل منخفض من الارض وخفض له کل مرتفع حتي تکون الدنيا عنده بمنزلة راحته فايکم لو کانت في راحته شعرة لم يبصرها; (3) .وقتي کارها به صاحب اصلي ولايت (حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف) برسد، خداوند هر نقطه فرورفته اي از زمين را براي او مرتفع و هر نقطه مرتفعي را پايين مي برد. آن چنان که تمام دنيا نزد او به منزله کف دستش خواهد بود. کدام يک از شماها اگر در کف دستش مويي باشد، آن را نمي بيند؟» طبق اين حديث در عصر ظهور، يک سيستم نيرومند و مجهز، وجود خواهد آمد که شايد تصور آن امروزه براي ما مشکل باشد. تمام جهان به منزله کف دست خواهد شد و پستي و بلندي هاي زمين، مانع از رؤيت موجودات روي زمين نخواهد بود.امام باقر عليه السلام نيز فرموده است:«انما سمي المهدي لانه يهدي الي امر (4) .حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف از اين جهت مهدي ناميده شده است که به امور مخفي و پنهان هدايت مي شود. در عین حال طبق بیان روایات امام زمان ، در هنگام ظهور با همه مردم دنیا صحبت می کند و همگان آن حضرت را می بینند و صدایشان را می شنوند. از امام باقر(ع) روایت شده که آن حضرت فرمودند: در روز اول ظهور، قائم ما در مکه در کنار بیت الله الحرام در حالتی که به کعبه تکیه داده است مردم جهان را مخاطب قرار داده ، چنین می فرماید: ای مردم! ما آل محمد -که درود خداوند بر او و خاندانش باد - در درجه اول از خداوند بزرگ و در مرتبه دوم از بندگان خداوند که جواب ما را می دهند یاری می طلبیم. (البته طلب یاری از مردم به جهت امتحان و اتمام حجّت بر آنها است.) ای مردم! ما خاندان پیامبر شما هستیم و از هرکس به خداوند بزرگ و حبیبش رسول الله سزاوارتریم [و از نظر مقام، برتری داریم]. ای مردم! هر کس در ارتباط با حضرت آدم با من مجادله کند بداند من از او به آدم اولی ترم و آن که در رابطه با شخصیت نوح با من محاجّه کند من بر او نسبت به نوح مقدّم هستم و هر کس بخواهد در ارتباط با ابراهیم با من مجادله کند من از او نسبت به ابراهیم برتری دارم و اگر کسی بخواهد با شخصیت محمد -که درود خداوند بر او و خاندانش باد - با من محاجّه کند مسلّماً من نسبت به حضرت محمد از او احقّ و اولی [و تنها فرزند و باقیمانده او و یگانه نگهبان دین و شخصیّت او] هستم و هرکس که بخواهد در ارتباط با بقیّه انبیاء و فرستادگان خداوند به محاجّه با من برخیزد، من بر او نسبت به انبیاء تقدم دارم [و جانشین اجرا کننده تمام طرحهای آنها من هستم]. آیا خداوند در قرآن مجیدش نفرموده است: «به درستی که خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان اختیار فرموده و بعضی را بر برخی برتری داده است. و البته خداوند شنوا و دانا است.»؟ پس ای مردم! من تنها باقیمانده از آدم و یگانه ذخیره نوح پیامبر و خلاصه و برگزیده از ابراهیم و از محمد هستم که درود خداوند بر آن بزرگوار و خاندانش باد. ای مردم! بدانید آن کس که بخواهد در قرآن با من مجادله نماید من از همه اولی تر به قرآن خداوند هستم ‍[و تمام علوم و معارف قرآن و قوانین حیات بخش آن در نزد من است]. ای مردم! آگاه باشید هر کس که درباره سنت رسول اکرم [یعنی تعلیمات آن حضرت و خاندان عزیزش] با من مجادله کند، من اولی تر از او هستم. پس شما را به خداوند سوگند می دهم هر کس که امروز سخنان مرا می شنود آن را به آنهایی که در اینجا حاضر نیستند برساند، و شما را به حق خداوند و رسول او و آن حقی که من بر شما دارم [یعنی حق ذُوالقربای پیامبر بودن] سوگند می دهم که ما را در حقوقمان یاری نمایید و جلوی ظلم و ستم را که درباره ما روا داشتند بگیرید؛ چه آنکه حقوق ما را پنهان ساختند و درباره ما ظلم کردند و از وطنمان آواره نمودند و نسبت به ما غدر روا داشتند و پیروان باطل بر ما افترا بستند. از خدا بترسید، ما را مخذول نکنید، بلکه یاری کنید تا خداوند شما را نُصرت عطا فرماید. ( 5) پاورقي (1) منتخب الاثر، ص 483. (2) بحارالانوار، ح 52، ص 391. (3) همان، ص 328. (4) همان، ص 390. (5) نعمانی، الغیبه، ب 14، ح 67

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.