ترمز روزمرگى را بکش ۱۳۹۴/۲/۱۰ - ۱۵۹۹ بازدید

ترمز روزمرگى را بکش




دروغ
چرا؟ در زندگى ماrefresh
لازم است. سرعتمان بالا رفته و این پدال گاز لعنتى را ول نمى کنیم.
گاهى اوقات وقتش مى رسد که بزنیم کنار، گوشه اى توقف کنیم و آبى به سر و صورتمان
بزنیم؛ این باترى هاى زهوار در رفته باید شارژ دوباره شوند. حالا کجا برویم براى
تأمین این ضرورت انکارناپذیر؟

تعارف
چرا؟ اعتکاف ناجى ما شد در این زندگى پر دود و براى همین است که در سال هاى اخیر
تبدیل به یک تب شده، از روزهاى نخست ماه رجب، حرف و حدیث هایش به گوش مى رسد و
مشترى هایش را جمع مى کند. دست بر قضا، بیشتر طرفداران پروپا قرصش هم، همین
جوان هایى هستند که صداى هشدار باترى هایشان را شنیده اند و مى خواهند در گردنه هاى
خطرناک زندگى، سه روز ترمز دستى بکشند.

شهر
قم، یکى از پیشتازان این سنت معنوى است. داستان برگزارى اعتکاف در تهران هم به سال
۶۸ برمیگردد، وقتى تعدادى از روحانیون تهرانى به این نتیجه رسیدند که باید این سنت
را از قم به تهران بیاورند. البته حدسشان این بود که استقبال چندانى نشود، براى
همین خیلى ناامیدانه برنامهریزى کردند. یکى از این افراد استاد «محمدرضا مهدیان» از
استادان حوزهعلمیه است که نخستین اعتکاف را براى تهرانى ها راه انداخت:

«۲۱
سال پیش با تعدادى از دوستان به یک سؤال مشترک رسیدیم، چرا تهران اعتکاف ندارد؟ آن
سال ها در قم افراد زیادى معتکف مى شدند و تصور من این بود که پایتخت نباید از این
توفیق بیبهره باشد. با چند نفر از عالمان بزرگ تهران مشورت کردم و نظر آنها را جویا
شدم؛ از جمله آیت الله مجتبى تهرانى، آیت الله مجتهدى تهرانى و آیت الله ضیاءآبادى.
همه این بزرگواران به اتفاق تأیید کردند و به ما انگیزه دادند، البته خیلى هاى دیگر
هم پیشبینى مى کردند که اعتکاف در تهران پا نمیگیرد، راستش را بخواهید خودم هم چنین
تصورى داشتم، در نهایت فکر مى کردم تعدادى طلبه در تهران معتکف شوند».


مهدیان و دوستان در کمال ناامیدى یا على گفتند؛ اما یک مشکل بزرگ وجود داشت، معتکف
از کجا پیدا کنیم؟ پس از بررسیهاى مختلف یک راه حل به ذهنشان رسید:


«میدانستیم در تهران، داوطلب چندانى وجود ندارد، به همین دلیل چند اتوبوس آماده
کردیم و راهى قم شدیم. درست روبه روى مدرسه فیضیه اتوبوس ها مستقر شدند و ما به
طلبه ها اعلام کردیم آنهایى که مى خواهند در تهران معتکف شوند، سوار شوند. در نهایت
حدود ۹۰ نفر در اتوبوس ها مستقر شدند و به سمت تهران حرکت کردیم. طلبه ها در مسجد
جامع بازار مستقر شدند و نخستین اعتکاف تهران همان سال در مسجد جامع بازار برگزار
شد. آنقدر این مراسم معنوى و باصفا برگزار شد که هر سال تعداد داوطلبان به صورت
تصاعدى بالا مى رفت و طلبه هاى تهرانى هم به مسجد مراجعه مى کردند، به مرور زمان
شرایط کاملا دگرگون شد و شهروندان تهرانى با اعتکاف آشنا شدند، جمعیت آن قدر زیاد
شد که ما مجبور شدیم، شبستان هاى دیگر مسجد را هم به معتکفان اختصاص دهیم، اتفاقات
همین گونه رخ داد تا به شرایط فعلى رسیدیم».

او
درباره سنت هایى که در سال هاى نخست برگزارى اعتکاف در تهران وجود داشت، مى گوید:

«در
نخستین سال، پس از پایام مراسم از سوى امام خمینى هدایاى نقدى به معتکفان داده شد و
این رسم توسط مقام معظم رهبرى هم دنبال شد. هر سال مبلغى بین ۳ تا ۵ هزار تومان به
افراد داده مى شد؛ اما همان سال هایى که تعداد معتکفان به شکل غیرقابل پیشبینى زیاد
مى شد، این هدایا قطع شد و کمکها به مساجد داده مى شد براى تامین مخارج». مسجد جامع
بازار، سالها تنها برگزارکننده اعتکاف در تهران بود تا آنکه دانشگاه تهران هم خودى
نشان داد. سال ۷۲ دانشگاه تهران هم فراخوان اعتکاف داد که با استقبال پیشبینى نشده
دانشجویان روبهرو شد. چند سال سنت اعتکاف در تهران اینگونه بود، دانشجوها به
دانشگاه تهران مى رفتند و طلبه ها به مسجد جامع بازار. تا آنکه سال ۷۶ مقام معظم
رهبرى در خطبه هاى نماز جمعه به برگزارى اعتکاف در کشور اشاره کردند تا آمار مساجد
برگزار کننده، تصاعدى بالا رود:

«مسجد
دانشگاه، شاهد عبادت و راز و نیاز و نماز جماعت و اعتکاف و روزه دارى


برجسته ترین جوانان این مملکت است. بهترین جوانان هر کشور، جوانانى هستند که صاحب
فکر و با اندیشه باشند. قاعدتا و غالبا در میان دانشجویان، این طور کسانى به صورت
وافر پیدا مى شوند؛ البته در بین غیر دانشجویان هم این طور جوانان خوب هستند؛ ولى
در زمان قدیم- زمان ما که جوان بودیم- در میان دانشجویان، در دانشگاه تهران و بعضى
دانشگاه هاى دیگر و در همه ایران، شاید هزار نفر اعتکاف نمى کردند. در قم که مرکز
دین و عبادت بود، شاید چند صد نفر طلبه اعتکاف مى کردند. معمول نبود؛ مردم دور
بودند».

مدتى
پس از این سخنرانى، مرحوم حجت الاسلام ابوترابى به فکر برگزارى اعتکاف در مسجد امام
حسین علیه السلام افتاد و به مرور زمان تعداد مساجد زیاد شد، بیشتر مراجع تقلید هم
فتوا دادند میتوان در مساجدى که «جامع» نیستند هم رجائا معتکف شد تا خیال همه راحت
شود و بتوانند با خیال راحت سه روز رویایى داشته باشند. این سنت خوب تهرانى ها،
خیلى زود به شهرهاى بزرگ دیگر هم کشید، و حالا شهرى نیست که اعتکاف نداشته باشد.
آمار معتکفان هم که واقعا در نوع خود کمنظیر است، مثال سال پیش حدود ۷۰ هزار تهرانى
در بیش از ۳۰۰ مسجد معتکف شدند، تازه این فقط آمار رسمى سازمان تبلیغات است، این
سالها بعضى مساجد هم غیررسمى این مراسم را برگزار میکنند، چون مشکلات ساختمانى
دارند و مرکز رسیدگى به امور مساجد اجازه برگزارى اعتکاف به آنها نمى دهد؛ اما
جوان ها در همین مساجد هم ثبت نام مى کنند.[۱]








[۱]
نهاد نمایندگى
مقام معظم رهبرى در دانشگاه ها (معاونت آموزشى و پژوهشى استادان و دروس
معارف اسلامى)، ویژه نامه پرسمان، ۲۳جلد، مؤسسه فرهنگى و هنرى ابناء الرسول
(ص) - تهران، چاپ: اول، ۱۳۹۲.


(به نقل از: نرم افزار گلشن فرهنگ و معرفت، ویژه نامه پرسمان،
شماره ۲۰)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.