نسخه آزمایشی

تشکل دانشجویی - جنبش دانشجویی -کرسی های آزاد اندیشی ۱۳۹۱/۱۰/۱۶

فرق تشکل دانشجویی و جنبش دانشجویی در چیست ؟
تشکل از نظر لغوی به معنای صورت گرفتن چیزی است و از نظر اصطلاحی به معنای تشکیلاتی است که توسط یک گروه اشخاص حقیقی معتقد به آرمان‏ها و مشی سیاسی معین، تأسیس شده است، تشکل‏ها در مقایسه با جناح‏ها به ساختار حزبی نزدیک ترند و دارای ارتباط تشکیلاتی اند.( دارابی، علی، جریان شناسی سیاسی در ایران، تهران : پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ، ۱۳۸۸، ص ۵۰)
جنبش حرکت یا رفتار گروهی نسبتاً منظم وبا دوام برای رسیدن به هدف اجتماعی سیاسی معین و بر اساس نقشه معین که ممکن است انقلابی و یا اصلاحی باشد .(آقا بخشی ، علی ، افشاری راد ، مینو ، فرهنگ علوم سیاسی ، تهران: چاپار ، ۱۳۸۳,ص ۴۳۰)
بنابر این تشکل عبارتست از تشکیلات و مجموعه ای که توسط گروهی از افراد تشکیل شده است و اهداف مشخصی را دنبال می کند . اما جنبش خط مشی و جریانی است که تشکل ها برای رسیدن به اهداف خود طی می کنند .
با این تعریف تفاوت تشکل دانشجویی ون جنبش دانشجویی روشن می شود . تشکل دانشجویی , عنوان مجموعه های دانشجویی است که گروهی از دانشجویان با اهداف مشخصی در آن گرد آمده اند . اما جنبش دانشجویی روند و جریانی است که جریان دانشجویی و تشکیلات دانشجویی برای دستیابی به اهداف و نقش آفرینب طی نموده است .
برای آشنایی بیشتر ابتدا نگاهی اجمالی به روند جنبش دانشجویی از اغاز تا به امروز خواهیم داشت و سپس وظایف و مسئولیت های تشکل های دانشجویی را از منظر مقام معظم رهبری بیان می کنیم .
« پیشینه جنبش دانشجویی»
سابقه انجمن‏های اسلامی در دانشگاه‏ها و مراکز آموزش عالی به دهه ۱۳۲۰-۱۳۳۰ باز می‏گردد. در آن سال‏ها جو حاکم بر دانشگاه‏ها به شدت از فضای چپ حاکم بر جهان یعنی گرایش مارکسیستی – کمونیستی متأثر بود جمعی از دانشجویان و استادان مسلمان به تأسیس انجمن اسلامی در دانشگاهها اقدام کردند تا ضمن تبلیغ اسلام، از گسترش تفکرات کمونیستی و فرهنگ الحادی در فضای آموزشی و دانشگاهی جلوگیری کنند. مهندس بازرگان، ید الله سحابی، مصطفی چمران، عباس شیبانی از پیشگامان و بنیانگذاران اولیه انجمن‏های اسلامی در دانشگاهها می‏توان دانست.
جنبش دانشجویی ایران سه موج را پشت سر گذارده است.
موج اول: موج چپ گرایی (سال ۱۳۲۲-۱۳۵۶)
به دنبال خروج رضا شاه از ایران و در فضای باز سیاسی دهه ۲۰ گفتمان چپ تبدیل به گفتمان غالب جامعه روشنفکری ایران و جامعه دانشجویی گردید.
اتحادیه دانشجویی حزب توده از نخستین تشکل‏های رسمی دانشجویی در ایران بود که در سال ۱۳۲۲ زیر نظر سازمان جوانان حزب توده شکل گرفت. این تشکل خیلی زود به عنوان نماینده رسمی دانشجویان پزشکی و داروسازی دانشگاه تهران پذیرفته شد و دو سال بعد این اتحادیه با تحت پوشش قرار دادن دانشجویان دانشکده‏های حقوق، فنی، ادبیات و کشاورزی به عنوان نماینده رسمی این دانشجویان نیز شناخته شد. در سال ۱۳۲۷ به دنبال غیر قانونی اعلام شدن حزب توده، این حزب اقدام به تشکیل سازمان دانشجویان دانشگاه تهران کرد. در دهه ۲۰ گفتمان چپ بر جنبش دانشجویی ایران
غلبه و نفوذ زیادی داشت. این نفوذ موجب شکل گیری تشکل‏های دانشجویی رقیب، هر چند به صورت ضعیف، توسط نیروهای اسلام گرا و ملی گرایان لیبرال شد. غلبه و نفوذ تفکرات چپ سوسیالیستی – مارکسیستی در جنبش دانشجویی ایران در این دوره تا بدان حد قوی بود که حتی تعدادی از دانشجویان میلمان برای باقی ماندن در فضای فکری آن دوران و بهره مندی از توان عرضه اندام فکری دینی، تشکیلاتی با عنوان نهضت خداپرستان سوسیالیست را در سال ۱۳۲۲ راه اندازی کردند.
شکل گیری سازمان‏های چریکی و مبارزات مسلحانه در سال‏های نخست دهه ۵۰، جنبش دانشجویی را نیز تحت تأثیر قرار می‏دهد و این سازمانها از میان جنبش دانشجویی یار گیری می‏کردند.
با شکست جنبش مسلحانه، جنبش دانشجویی چپ در ایران به بن بست رسید و گفتمان اسلام گرایی فرا روی این جنبش قرار گرفت.
موج دوم : موج اسلام گرایی (۱۳۵۵-۱۳۷۵)
رشد تفکر اسلام گرایی در میان دانشجویان را بایستی از سالهای دهه ۱۳۲۰ یعنی زمانی که در سال ۱۳۲۲ انجمن اسلامی دانشجویان شکل گرفته، جستجو کرد ولی برای تبدیل آن به گفتمان غالب سه دهه طول کشید. در این میان ظهور نهضت امام خمینی در سال ۴۲ به این جریان جانی دوباره بخشید.
رشد شاخص‏های تفکر اسلام گرایی در میان جنبش دانشجویی طی سال‏های ۱۳۵۶ کاملاً مشهود بود در خرداد این سال برای اولین بار پس از کشتار خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، مراسم بزرگداشتی در کوی دانشگاه تهران برگزار شد. درگذشت دکتر شریعتی و شهادت مصطفی خمینی موجب اوج گیری جنبش دانشجویی شد.علاوه بر رشد تفکر اسلام گرایی در میان دانشجویان، رشد نمادهای ظاهری اسلام گرایی نیز در میان آنها کاملاً مشهود بود نمادهایی مثل گرایش به حجاب و پوشش اسلامی در میان دانشجویان دختر و مشارکت گسترده دانشجویان در مراسمات مذهبی.
با انقلاب اسلامی و دگرگونیدر حوزه‏های مختلف، جنبش دانشجویی نیز دچار تحولات اساسی گردید. دانشجویان فدایی خلق و مجاهدین خلق رو در روی مردم و آرمان‏های انقلاب و ارزش‏های اصیل اسلامی صف آرایی کردند و به دلیل ماهیت وابسته‏ای که به بیگانه داشتند به روی مردم اسلحه کشیدند که موج انقلابی مردم آنها را از صحنه کنار زد.
اما جنبش اصیل دانشجویی که پیکره اصلی آن را دانشجویان انقلابی تشکیل می‏دادند با تحلیل درست از زمینه‏ها و پیدایش جنبش دانشجویی با انقلاب همراه گردیدند. دفاع از انقلاب ونظام، پاسداری از دستاوردهای انقلاب، مبارزه با امپریالیست شرق و غرب به مثابه گفتمان مسلط دانشجویی در سال‏های اولیه پیروزی انقلاب اسلامی بودکه با سازماندهی دانشجویان انقلابی که در قالب انجمن‏های اسلامی فعالیت می‏نمودند اتحادیه انجمن‏های اسلامی دانشجویان شکل گرفت.
طی دهه شصت شاهد فعالیتگسترده این جنبش هستیم اما در دهه هفتاد این جنبش سال‏های بی تحرکی و حتی سیاست گریزی را پشت سر گذاشت.
موج سوم: موج آزادی خواهی (۱۳۷۵-۱۳۸۴)
در این دوران شاهد چرخش زیادی در مواضع جنبش دانشجویی هستیم به گونه‏ای که شعار جنبش دانشجویی از عدالت خواهی به آزادی خواهی تغییر نمود و اسلام گرایی ناب جای خود را به رگه‏هایی از سکولاریسم و پلورالیسم دینی دارد و استکبار ستیزی به تسامح و تساهل و حتی مذاکره با آمریکا داد. در چنین فضایی گفتمان جنبش دانشجویی متأثر از گفتمان جناح حاکم کشور،گفتمان آزادی، جامعه مدنی، توسعه سیاسی، قانون گرایی و... است.
شاخصه جریان جنبش دانشجویی در این دوران، افراط گرایی و یکه تاری است به گونه‏ای که این جنبش در مقطعی از گفتمان غالب که اصلاحات بود فراتر رفته و هم صدا با جریان‏های رادیکال و افراطی، شعار عبور از خاتمی را سر داد. در این دوران شاهد پیاده کردن اهداف جناح‏های افراطی توسط جنبش دانشجویی بودیم و در عمل این جنبش به ابزار دست جناح‏های سیاسی کشور تبدیل شده بود که همین مسأله به جایگاه آن آسیب رساند. با افول جریان اصلاح طلبی، جنبش دانشجویی نیز به خمودی گرایید.( قویدل معروفی، حسین، پور نجمی، مجید، تاریخ جنبش دانشجویی ایران، دفتر تحکیم وحدت، تهران: نجم‌الهدی، ۱۳۸۵، ص ۲۴- ۳۶
موج چهارم: (۱۳۸۴- تا به امروز)
با شکل گیری گفتمان اصول گرایی، طیف افراطی چپ در جنبش دانشجویی به حاشیه رانده شد و گفتمان اصول گرایی و عدالت خواهی بر جنبش دانشجویی حاکم شد. البته سایه سنگین افراط گرایی‏ها و انحصار طلبی‏ها هنوز بر فعالیت‏های جنبش دانشجویی سایه افکنده است و آن را تحت تأثیر خود قرار داه است اما با توجه به ظرفیت و توانمندی بالای این جنبش و روحیه آرمان خواهی آن در آینده شاهد پویایی آن خواهیم بود.
نکته قابل توجه در مورد جنبش دانشجویی اینکه ویژگیهایی همچون عدالت خواهی وآرمان طلبی و جوانی و نشاط همواره از ظرفیت‏های این جنبش بوده است.از این رو این جنبش برای اینکه در این مسیر حرکت کند و به عنوان عنصری پویا در نظام اسلامی نقش آفرین باشد باید ضمن توجه به این اهداف و آرمان‏ها از هر گونه افراط و یکه تازی خود داری نموده و از دخالت جناح‏های سیاسی کشور در این جنبش و بهره برداری در جهت منافع حزبی و گروهی خود جلوگیری به عمل آورد تا استقلال این جنبش و خصلت دانشجویی آن زیر سؤال نرود و مراقبت از نفوذ دشمنان نظام اسلامی در آن نیز باید سرلوحه برنامه‏های آن باشد. به هر حال این جنبش باید به عنوان جنبشی جوان و پویا در خدمت اهداف و مبانی اصیل نظام اسلامی بوده و صرفنظر از حاکمیت گروههای مختلف در برهه‏های تاریخی، از مسیر آرمان‏های انقلاب جدا نشود.
« وظایف تشکل های دانشجویی از منظر مقام معظم رهبری »
تشکل‏های دانشجویی به عنوان مجموعه‏هایی برآمده از میان دانشجویان، بسیار تأثیر گذار می‏باشد و دارای وظایف و مسئولیت‏های مهمی هستند که به مهمترین آنها از منظرمقام معظم رهبری اشاره می‏کنیم.
= تهذیب اخلاق و تعمیق معرفت دینی و بنیان‏های اخلاقی و انقلابی
کافی نیست که ما از لحاظ عاطفی و احساسی به دین و مظاهر دینی علاقه داشته باشیم یا علاقه‏ای نشان بدهیم.باید کار معرفتی عمیق انجام بگیرد... اینکه می‏گوییم تشکل‏های اسلامی و محیطهای دانشجویی، معارف و معرفت اسلامی را در خودشان عمق ببخشند، برای این است که بتوانند این بار سنگین را بر دوش بگیرند و به منزل برسانند (سایه سار ولایت، منشور مطالبات مقام معظم رهبری از دانشگاه و دانشگاهیان، قم: نشر معارف، ۱۳۸۸، ج۶، ص۱۳۶-۱۳۹، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهای مختلف دانشجویی، ۲۵/۵/۸۵)
وظیفه تجمع‏ها و تشکل‏های دانشجویی این است که همتشان، مسلمان کردن و انقلاب کردن عناصر گوناگونی باشد که هستند، آنها را پیش ببرند و تهذیب اخلاق و عمق یافتن بنیان‏های اخلاقی و انقلابی را در آنها هدف خودشان قرار بدهند.( همان، ج۳، ص ۳۱، بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشگاه تهران، ۲۲/۲/ ۷۷)
= تغذیه معنوی، تحلیل سیاسی صحیح و منطقی و توجه به مسائل دانشجویی
به نظر من سه وظیفه اساسی بر دوش تشکلها است یکی این که مجموعه دانشجویی را از لحاظ روحی و معنوی تغذیه کنند... مسئولیت دوم مسئولیت سیاسی است . تحلیل سیاسی درست، صحیح، منطقی و مطابق با همین نظام متقنی که بر اساس سیاست درست و نظام مبارک اسلامی به وجود آمده است، داشته باشید. باید بتوانید همه مسائل دنیا را با این معیار، با این دیدگاه روشن و صحیح تحلیل کنید...
مسأله سوم رابطه شماها با خودتان است متأسفانه من می‏بینم که بچه‏های مسلمان داخل دانشگاهها، گاهی این قدر با هم اختلاف و درگیری پیدا می‏کنند که اصلاً مجالی باقی نمی‏ماند که کار بکنند... باید دید شما وسیع باشد باید افق دید کاملاً دور و فراگیر باشد لیکن نباید از مسائل دانشجویی غافل بشوید.( همان، ج۲، ص ۵۵-۶۴، بیانات در دیدار با تشکلهای دانشجویی، ۱۵/۹/۷۵)
= حرکت منطقی، متین، عالمانه و بدور از جنجال و تندروی
توصیه من این است که حرکت منطقی، متین، عالمانه وبرخاسته از دانایی باشد بنده اصلاً با حرکتهای تند و جنجالی و امثال اینها به خصوص در محیط دانشگاهها موافق نیستم. چنین حرکاتی را موفق هم نمی‏دانم. حرکت باید برخاسته از منطق باشد، منتها دارای روح تحرک، پیشرفت و تهاجم باشد نه در موضع تداعی، این وظیفه‏ای است که امروز بر عهده جوانهای عزیز ماست.( همان، ج ۵، ص ۳۹، بیانات در دیدار دانشجویان و دانش آموزان طرح ولایت، ۱۷/۵/۸۱)
= ارتقا قدرت تحلیل و فهم سیاسی
حرکت سیاسی دانشجویان و کار سیاسی در دانشگاهها چیز مثبتی است منتها آنچه لازم است، قدرت تحلیل و فهم سیاسی است آن چیزی که متأسفانه جریان‏های سیاسی بیرون از دانشگاه – که دائم برای پیشبرد مقاصد سیاسی خودشان به دانشگاهها دست اندازی کردند – مطلقا به این توجه نکردند. همان استثماری که ما مدتهای طولانی در زمینه اقتصاد و فرهنگ و سیاست و... دچارش بودیم، متأسفانه جریان‏های سیاسی، به خصوص در این چند سال اخیر، این را نسبت به دانشجو در دانشگاه اعمال کردند. این غلط است لیکن باید فکری بکنید تا این جریان‏های سالم دانشجویی – چه انجمن‏ها، چه بسیج، چه تشکل‏های گوناگون دیگری که بحمد الله امروز تشکلهای دانشجویی خوبی در دانشگاه هست – در کنار حرکت فکری علمی، به سمت یافتن قدرت تحلیل سیاسی کشانده شوند. قدرت تحلیل که نبود، انسان فریب تحلیل فریبگر بیگانه را می‏خورد.( همان، ج۶، ص ۱۱۵-۱۱۶، بیانات در دیدار رؤسای دانشگاهها، مؤسسات آموزش عالی و مراکز تحقیقاتی، ۲۳/۵/۸۵)
تشکلهای دانشجویی نوع برنامه ریزی و کار را به کیفیتی قرار دهید که دانشجو قدرت تحلیل سیاسی پیدا کند، هر حرفی را به آسانی نپذیرد و هر احتمالی را به آسانی در ذهن خودش راه ندهد یا رد نکند.( همان، ج۶، ص ۱۳۵، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهای مختلف دانشجویی، ۲۵/۵/۸۵)
= فکر نو، نگاه آرمانی و زبان ویژه برخاسته از آن نگاه
هم فکر نو، هم نگاه و توقعات آرمانی و هم زبان ویژه برخاسته از آن نگاه را داشته باشید. و اگر این خصوصیات محفوظ بماند، ان وقت جوان دانشجو نقش موتور را در یک قطار ایفا خواهد کرد، به حرکت در آورنده، پیش برنده و جهت دهنده خواهد بود.( همان، ج۶، ص ۱۳۳، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهای مختلف دانشجویی، ۲۵/۵/۸۵)
= آمادگی فکری و روحی و قدرت اثر گذاری
مسئولیت شما (تشکل‏های اسلامی) بسیار سنگین است ؛ هم باید درس بخوانید، هم محیط سیاسی‌تان را بشناسید، هم روی محیط سیاسی اثر بگذارید و هم خودتان را از لحاظ فکری و روحی آماده کنید برای فردایی که بلاشک وزن این نظام متکی به معنویت یعنی نظام جمهوری اسلامی در معادلات جهانی بین المللی ده برابر امروز خواهد شد.( همان، ج۶، ص ۱۴۰-۱۴۱ ، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهای مختلف دانشجویی، ۲۵/۵/۸۵)
= کیفیت بخشیدن در جهت دین وحرکت انقلاب
شما می‏خواهید محیط دانشجویی را کیفیت ببخشید، آن هم در جهت دین و حرکت انقلاب. اگر دیدیم یک تشکل دانشجویی وجود دارد اما حرکت آن در جهت کیفیت بخشیدن به ارزش‏های دینی و انقلاب نیست این تشکل مطلقا جزو مخاطبین ما نیست و در این مجموعه هم جا نمی‏گیرد هر چند اسمش انجمن اسلامی باشد. دروغ است، انجمن اسلامی نیست. من می‏بینم که گاهی اشتباهاتی از این قبیل در گوشه و کنار انجام می‏گیرد، حمل می‏کنم بر این که جوان هستند و غفلت می‏کنند اما شماها که می‏خواهید ملاحظه کنید، ملاحظه این را بکنید که ممکن است غفلت هم نباشد و واقعاً کسانی از پشت حرکتی را انجام می‏دهند که باید شما خیلی هوشیارانه برخورد کنید. این مسئولیتی بر دوش شما است.( همان، ج۲، ص ۵۱-۵۲، بیانات در دیدار با تشکلهای دانشجویی، ۱۵/۹/۷۵)
= اتحاد تشکل‏های دانشجویی با تفاهم و حق بینی
بنده اعتقادم این است که اتحاد تشکل‏های دانشجویی چیز خوبی است منتها نه به این معنا که همه تشکل‏ها از بین بروند و یک تشکل به وجود بیاید.این تجربه درستی نیست چیزی نخواهد گذشت که همان تشکل هم دچار مشکلات فراوان خیلی از تشکل‏ها خواهد شد. راه درست این است که این تشکل‏های دانشجویی که هستند، با تفاهم، حق‌بینی و آن چیزی که خاصیت دانشجو است، خودشان را به یکدیگر نزدیک تر کنند، حرف حق را بگذارند وسط و جانبداری و مخالفتها از استدلال و منطق ناشی شود.( همان، ج ۵، ص ۷۱، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و ممتاز دانشگاهها، ۷/۹/۸۱)
= پرهیز از معارضه و تضعیف یکدیگر
مجموعه‏های دانشجویی – که پایه اسلامی و پایه معرفتی دارند – در داخل دانشگاه، کاری نکنند که رقابتهای آنها یا معارضه‏هایی که به نام رقابت می‏گیرد، به تضعیف قوای این مجموعه‏های مؤمن بینجامد. این مجموعه‏ها همدیگر را حفظ کنند. من نمی‏گویم همه یک جور فکر کنند، همه یک جور سلیقه داشته باشند، نه ممکن است، نه لازم، لیکن از معارضه و تضعیف یکدیگر جداً خودداری کنند.( همان، ج۶، ص۱۴۰، بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهای مختلف دانشجویی، ۲۵/۵/۸۵)
= جلوگیری از سیاسی کاری‏ها و نفوذ باند بازی‏ها
نگذارید مشکلات بیرون دانشگاه، سیاسی کاری‏ها و باند بازی‏ها و امثال آن، خود را بر تجمع و تشکل‏های دانشجویی تحمیل کند و وارد بشود.البته هر گروهی در بیرون دانشگاه علاقه دارد که یک مجموعه دانشجویی به عنوان ابزار کار داشته باشند که در هنگام لازم از آن استفاده کند برای آن گروه یک فریادی بکشد، نباید بگذارید چنین بشود. البته وقتی انسان در مسائل گوناگون کشور، دینی یا سیاسی فعالیت می‏کند، بدیهی است ممکن است با افرادی خارج از محیط دانشگاه همکاری کند. این همکاری ایرادی ندارد اما این جور نباشد که دو نفر در بیرون با هم دعوا کنند، ما در دانشگاه به هوای آن دو نفر دعوا کنیم. مشکلات آنها به ما که دانشجو و در دانشگاهیم منتقل بشود. این مصلحت نیست.( همان، ج ۱، ص ۳۱۱-۳۱۲، بیانات در دیدار با جمعی از تشکل‏های دانشجویی کشور در قم، ۱۸/۹/۷۴)
= جلوگیری از نفوذ دشمنان
مواظب باشید دشمن نتواند در میان تشکل‏های اسلامی لانه بگذارد. کسانی که می‏خواهند در دانشگاهها فعالیت اسلامی نباشد، کسانی که می‏خواهند جوانهای ما با اسلام آشنا نشوند، حقایق انقلاب را نفهمند، حقایق نظام اسلامی را آن چنان که هست به دست نیاورند وبا چهره‏های درخشان انقلاب آشنا نشوند، یکی از شگردهایشان این است که در مراکز دینی و انقلابی، از جمله در داخل مجامع دانشجویی و به خصوص مجامع تبلیغی و تشکلهای اسلامی دانشجویی نفوذ و رخنه کنند. من از همه جوانان عزیز، هوشیاری آنها را توقع دارم.( همان، ج۴، ص ۱۵۶،بیانات در دیدار تشکلهای دانشجویی، ۹/۷/۷۹)
= فراموش نکردن آرمان‏ها
هیچ وقت آرمانها را فراموش نکنید، آرمانها را به ملاحظه هیچ کس هم کنار نگذارید.آرمان استقلال مطلق این کشور است که به حمد الله امروز ما از لحاظ بافت سیاسی و ساختار سیاسی کشور استقلالمان کامل است.از لحاظ اقتصادی هنوز استقلالمان کامل نیست، از لحاظ فرهنگی هم استقلالمان کامل نیست، اینها را شماها باید تأمین کنید... آرمان ایجاد یک جامعه اسلامی به معنای واقعی کلمه است که در آن ظلم نباشد، تبعیض نباشد، بی عدالتی نباشد، رانت خواری نباشد. البته اینها جز در سایه تفکر اسلامی و اندیشه ناب اسلامی امکان پذیر نیست.( همان، ج ۴، ص، ۱۸۶، بیانات دردیدار جامعه اسلامی دانشجویان، ۱۷/۸/۷۹)
« کرسیهای آزاد اندیشی»
کرسیهای آزاد اندیشی با هدف جریان آزاد فکرو اندیشه در جامعه به ویژه محیط های علمی و دانشجویی مطرح گردیده است تا افراد و گروهها فکر و اندیشه خود را در فضایی کاملاً آرام وبدور از هر گونه تنش و جریان سازی جناحی و حزبی و بر اساس منطق و استدلال مطرح نمایند و موضوعات مختلف به بحث و تبادل نظر و نقد علمی گذارده شود تا در سایه فراهم شدن چنین فضایی از یک سو قدرت علمی و استدلالی جوانان افزایش پیدا نماید و از سوی دیگر فضای سیاسی جای خود را به فضای علمی و بحث و گفت گو بدهد و در نهایت معرفت و شناخت افراد تقویت گردد و این راهکار بسیار مناسبی در جهت مقابله با جنگ نرم دشمنان می باشد .
مقام معظم رهبری در این باره فرمودند:آزاداندیشى در جلسات تخصصى متناسب با هر بحثى باید باشد؛ در محیط‌هاى عمومى جاى آن بحث‌ها و مناظره‌ها نیست. این هم معنایش این نیست که دارد تحمیل می‌شود؛ نه، بالاخره یک فکر حق مطرح می‌شود؛ «ادع الى سبیل ربک بالحکمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتى هى احسن». این حکمت و موعظه‌ى حسنه و مجادله‌ى احسن براى چیست؟ «ادع الى سبیل ربک». یعنى این قبلاً یک اصل موضوعى است، دعوت به سمت خداست. در همه چیز همین جور است. دعوت باید با زبان درست انجام بگیرد، اما جهت دعوت باید مشخص باشد. معنى ندارد که انسان جهت دعوت را آزاد بگذارد؛ این موجب گمراهى مردم می‌شود. مردم را باید هدایت کرد.(پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری , بیانات در دیدار دانشجویان در یازدهمین روزماه رمضان ۳۱/۵/۱۳۸۹)
همچنین فرمودند:وقتى یک فضاى گفتمانى به وجود آمد، همه در آن فضا فکر می‌کنند، همه در آن فضا جهت‌گیرى پیدا می‌کنند، همه در آن فضا کار می‌کنند؛ این همان چیزى است که شما می‌خواهید. بنابراین اگر چنانچه این کارى که شما مثلاً در فلان نشست‌تان، در فلان مجموعه‌ى دانش‌جویى‌تان کردید، فکرى که کردید، ترجمه‌ عملیاتى نشد، به صورت یک قانون یا به صورت یک دستورالعمل اجرایی درنیامد، شما مأیوس نشوید؛ نگویید پس کار ما بى‌فایده بود؛ نخیر و من به شما عرض بکنم؛ در این پانزده؛ شانزده سال اخیر، همین حرکت علمى‌اى که آغاز شده، همین‏جور آغاز شده؛ همین‏جور امروز علم شده یک ارزش؛ چند سال قبل این جورى نبوده. ما همین‏طور روزبه‌روز هى پیش رفتیم.(همان , بیانات در دیدار جمعى از نخبگان و برگزیدگان علمى ۱۳/۷/۱۳۹۰)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.