تطهیر هویدا ۱۳۹۹/۰۹/۰۴ - ۷۵۶ بازدید

سلام ایا این درسته که جناب ناطق نوری در خاطراتشون گفتند که وقتی خواستیم اموال هویدا رو مصادره کنیم به جز پیکان چیز دیگری نداشته؟

چنین مطلبی صحت ندارد. بعد از گذشت ۴۰ سال از پایان عمر هویدا، برخی از طریق برجسته کردن دوران نخست‌وزیری وی و این‌که اموال خاصی نداشته یا تنها یک پیکان دارایی او بوده درصدد تطهیر دوران پهلوی هستند. اگرچه هویدا خود در زمان شاه بازداشت و زندانی شد و همین نشانه نفرت عمومی از وی است اما با سرپوش گذاشتن بر اتفاقات رخ‌داده در دوران وی، تلاش می‌کنند هویدا را یک سیاستمدارِ خوبِ تربیت‌شدۀ دوران پهلوی جلوه دهند.
سید امیر مکی پژوهشگر تاریخ معاصر ایران در یادداشتی به دو مسئله در رابطه با شخصیت هویدا پاسخ داده است؛ اول اینکه آیا واقعاً اجناس در دوره سیزده‌ساله صدارت او گران نشده بود و دیگر اینکه هویدا تمام دارایی‌اش یک پیکان بوده است!
امیر عباس (ممدوح) هویدا پس از کشته شدن حسنعلی منصور از بهمن سال ۱۳۴۳ تا مرداد ۱۳۵۶ به‌عنوان نخست وزیر چاکرمنش محمدرضاشاه، طولانی‌ترین دوره نخست وزیری تاریخ ایران را به خود اختصاص داد.
در سالهای اخیر گفتارها و نظراتی در خصوص نگاه اقتصادی او به ساختار تورمی کشور ارائه می‌شود که در مقام تطهیر اوست، همچنین داستان‌هایی درباره ساده‌زیستی و حتی یکرنگی اجتماعی او به‌صورت کاملاً حساب‌شده بر پایه دیدگاه نفوذی اپوزیسیون مطرح می‌شود که مسلماً می‌بایست بنا به اسناد موجود که خود از درون ساختار امنیتی محافل اطلاعاتی آن روز به‌دست آمده است، به آن پرداخت و بتوان در راستای شفاف‌سازی تاریخ معاصر کشور گام‌های مؤثری برداشت.
هویدا، پدرش حبیب‌الله عین‌الملک و مادرش افسرالملوک نتیجۀ عزت‌الدوله، تنها خواهر تنی ناصرالدین شاه بود. حبیب‌الله عین‌الملک هم راه پدر را در پیش گرفت و به سلک بهائیان پیوست و از طرفداران عباس افندی شد. امیرعباس دوساله بود که پدرش به‌عنوان سرکنسول ایران در دمشق منصوب شد و خانوادگی به آنجا رفتند.
در اسناد ساواک در خصوص جلسه منزل دکتر محمود حسابی: (به‌شماره ۱۶۶۹/۳۲۲ ــ تاریخ ۴۳.۱۱.۱۹) درباره بهایی بودن هویدا می‌خوانیم:«...در این جلسه دکتر محمود حسابی ضمن انتقاد از عباس هویدا (نخست‌وزیر) اظهار می‌داشت هویدا پسر عین‌الملک از مبلغین بهائی است و خود او نیز بهائی می‌باشد و اضافه گردید بدین‌ترتیب در وضع موجود اوضاع به‌نفع بهائی‌ها تغییر کرده است... »
اما پس از طی چند سالی از نخست وزیری او، در مجموع همه متوجه نزدیکی هویدا به شاه شدند و اطاعت و تسلیم بی‌چون‌ وچرای وی نسبت به شخص اول مملکت منتج به تثبیت صدارت او تا سال ۱۳۵۶ گردید تا بر اساس نگاه پروژه‌محوری تعریف‌شده از طرف لژ فراماسونری وابسته به آن‌سوی مرزها مسئولیت محوله را تمام و کمال به پایان برساند که تا حد زیادی نیز توفیق یافت و عرصه اجرائی کشور را در حوزه بسیار گسترده‌ای به دست ایادی لژهای فراماسونری و احزاب فرمایشی وابسته واگذار کرد.
در دوران نخست‌وزیری هویدا اتفاقات زیاد و مختلفی به‌اشکال خاص در زمینه‌های اقتصادی، سیاست خارجی و داخلی و حتی رویدادهای نظامی به وقوع پیوست آن‌چنان‌که که بازتاب گروهی و رسانه‌ای داخلی و خارجی را در پی داشت.
گزیده‌ای از موارد مطروحه که شامل:
ــ توسعه روابط سیاسی ایران با شوروی و به‌خصوص بلوک شرق
ــ جدایی استان چهاردهم ایران یعنی بحرین با ظرافت و زیرکی خاص.
ــ افزایش خرید تجهیزات و تسلیحات نظامی ایران از شرق و غرب.
در کنار مسائل فوق‌الذکر، با تزریق دلارهای حاصل از فروش نفت و سرعت بخشیدن به واردات کالاهای مختلف در داخل کشور، پیامد افزایش تورم کالاهای مصرفی جاری و نیز سرمایه‌ای را در کشور ایجاد کرد که خود باعث هجوم و افزایش مهاجرت از روستاها به شهرها شد و خود شروعی بر تورم انتظاری جامعه به‌خصوص در شهرهای بزرگ مثل پایتخت را نمایان ساخت که در ادامه آن رشد حداکثری هزینه‌ کالاها، خدمات و قیمت مسکن را در پی داشت. این تصمیمات علاوه بر مخالفتهای درون حکومتی، بازتاب خارجی گسترده‌ای را نیز در پی داشت که در خود مجلس شورای ملی، برخی از نمایندگان مجلس نسبت به این مسائل واکنش‌های تندی از خود نشان دادند.
اسدالله علم در کتاب خاطرات خود درباره گرانی روبه‌رشد حاصل از مدیریت هویدا می‌گوید: «در تابستان ۱۳۵۲، بسیاری از انواع مواد غذایی کم‌یاب شده و اگر هم یافت می‌شد با قیمتی چندده‌برابری به فروش می‌رسید. در ماه‌های نخست سال ۵۳ نان هم پیدا نمی‌شد و هویدا همواره اعلام می‌کرد که ما در «عصر طلایی» به‌سر می‌بریم».
او همچنین در خاطرات ۲۳ فروردین ۱۳۵۳ خود می‌نویسد: «[به شاه] عرض کردم متأسفانه در داخله به‌واسطه غفلت متصدیان نه گوشت در دسترس مردم است نه شکر، نه گوشت مرغ و مردم خیلی ناراضی هستند و این صحیح نیست. آخر چرا این پیش‌بینی‌ها را نمی‌کنند؟ همه چیز هم گران شده. تعجب است که شاهنشاه تمام گوش کردند ولی همان‌طور که چشمشان را روی هم گذاشته بودند اصلاً باز نکردند و یک کلمه جواب ندادند. من که شاهنشاه را می‌شناسم، می‌دانم که این به‌معنی این است که "حرف تو را می‌شنوم ولی نمی‌خواهم جواب بدهم."»
براساس آمار بانک مرکزی، در سال ۵۳ اجاره‌بهای مسکن در تهران ۲۰۰ درصد افزایش یافت و مواد غذایی با گرانی ۳۰درصدی همراه شدند.
گرانی در این دوران به‌حدی بحرانی بود که در نطق افتتاحیه مجلس بیست و چهارم بحث افزایش قیمت‌ها و مبارزه با گرانفروشی یکی از مسائل روز و محوری آن زمان بود.
اسدالله علم در یادداشت‌هایش از گرانی هفتاددرصدی قیمت‌ها در سال ۴۷، ۴ سال بعد از نخست‌وزیری هویدا می‌گوید
علم در روزنوشت ۱۷ اسفند ماه ۱۳۴۷ نیز می‌نویسد: شرفیابی شاه را در جریان تحولات اخیر قرار دادم و چند نکته را مطرح ساختم که او را ناراحت ساخت، گفتم «دو برابر شدن آب‌بها مملکت را آشفته کرده است. آسفالت خیابان‌ها در حال ازهم‌پاشیدگی است، فساد کارمندان گمرک رو به گسترش است و اعتبارات بانکی محدود شده و شرکت‌های زیادی رو به ورشکستگی می‌روند». دست‌آخر درباره بحران مالی دانشگاه‌ها به او هشدار دادم. شاه ناگهان از جا در رفت و مرا مورد حمله قرار داد و گفت: «وقتی پولی به دستمان نمی‌رسد چه می‌توانیم بکنیم؟»، پاسخ دادم «هر بار که توجه اعلی‌حضرت را به کمبود پول جلب کرده‌ام، پاسخ این بوده که این‌طور نیست. دولت به‌اندازه کافی پول در اختیار دارد و گزارش‌های من نادرست است. اما همین دیروز بود که اعلی‌حضرت درباره ولخرجی‌های شرکت نفت در زمینه پتروشیمی صحبت کردند.
چند روز بعد اسدالله علم در ۲۷ اسفند همین سال تذکر خود را تجدید می‌کند و در شرح این تذکر در روزنوشت خود می‌نویسد: «شرفیابی ...یک بار دیگر موضوع افزایش آب‌بها را مطرح کردم، شاه گفت: "تا کی مردم می‌توانند از چیزهای مجانی استفاده کنند؟ پیشرفت، پول می‌خواهد."، پاسخ دادم "افزایش هفتاددرصدی قیمت‌ها پیشرفت نیست، بلکه فقط بی‌عدالتی است" ...گاهی بی‌اعتنایی او مرا آزار می‌دهد و ناچار می‌شوم روز بعد مطلب را مجدداً مطرح کنم. تا کی می‌توانیم به مردم و نیازهایشان بی‌توجهی کنیم؟»
کیهان در شماره ۲۳ فروردین ۱۳۴۰ می‌نویسد: اخیراً برای تثبیت اوضاع اقتصادی کشور برنامه‌هایی طرح شده است و دولت امیدوار است با اجرای این طرح‌ها بتواند قیمت‌ها را در یک سطح قرار دهد و از نوسان شدید قیمت‌ها جلوگیری کند. در اجرای این امر تطبیق عرضه و تقاضا یک اصل مهم به‌شمار می‌رود، عدم انطباق عرضه و تقاضا به‌خصوص در مورد مسکن بیش از سایر امور به چشم می‌خورد. به‌علت تقاضای بیش از عرضه کرایه مسکن در همه کشور به‌خصوص در تهران به وضع بی‌سابقه‌ای افزایش یافت و هزینه مسکن که طبق آمار بانک ملی در ۱۳۱۵ مساوی ۱۰۰ بود به ۳۶۰۰ در سال ۳۶ رسید. هیچ یک دیگر از اقلام هزینه زندگی در طول این مدت به این سرعت افزایش نیافت.
در ادامه این گزارش می‌خوانیم: شک نیست که در این مدت ۲۱ سال درآمد افراد ۳۶ برابر نشده است و ناچار هزینه مسکن برای عموم به‌صورت یک خرج توانفرسا درآمده است. امروز در تهران نزدیک ۶۰ هزار خانه خالی وجود دارد که بدون مشتری مانده است با این همه کمی درآمد و گرانی کرایه‌ها مانع از این است که کسانی که از لحاظ مسکن در مضیقه هستند بتوانند در این ساختمان‌ها سکنی گزینند.
«اردشیر زاهدی» وزیر امور خارجه کابینه هویدا در ابهام‌زدایی از چرایی طولانی شدن مدت نخست وزیری امیر عباس هویدا می‌گوید: «در این دوران، اقتصاد کشور بسیار آشفته بود و نمی‌توان دلیلی برای ماندگاری این دولت پیدا کرد، مگر روابط خاص وی با شخص شاه. هویداهرگز و در هیچ موردی به شاه و خانوادهسلطنتی، «نه» نمی‌گفت و هر آنچه که آن‌ها برای جلب رضایت کشورهای حامی سلطنت می‌خواستند فراهم می‌کرد، از انواع وام‌ها و بخشش‌های مالی به کشورهای مختلف گرفته تا فسادهای مالی درباریان، بدون توجه به تورم و گرانی جاری در کشور.
اما یکی از نکات مهم این بحث در خصوص عوام‌فریبی و تواضع ظاهری وی در اجتماع و نگاه عامه مردم به هویدا بوده که ارائه سند شماره ۳۳۵۸۲/۲۰‌هـ‌۵ مورخ ۱۳۴۶.۱۱.۰۹ خالی از لطف نمی‌باشد: "ساعت ۱۰ روز ۴۶.۱۱.۰۷ راننده آقای نخست وزیر بنام فروتن در مجلس سنا به‌طور خصوصی اظهار داشت «من از تظاهر و عوام‌فریبی آقای نخست وزیر خسته شده‌ام، نامبرده دو دستگاه کادیلاک دارد آنها را در اداره گذاشته و از اتومبیل پیکان استفاده می‌نماید و آن هم به این نحو که خودش پشت فرمان می‌نشیند و راننده باید با یک دستگاه پیکان دیگر دنبالش حرکت کند...».
معروف است که هویدا در دادگاه انقلاب درباره عملکرد خود به قاضی می‌گوید: «در دوران صدارت من، قیمت خودکار بیک ثابت بود و همیشه ۵ ریال بوده و هست که اتفاقاً بنا به روایتی نیز از او پرسیدند که چطور چنین حرفی می‌زنی؟... تو تورم را از ۰.۳ درصد در عرض سیزده سال به ۲۵ درصد رساندی، قیمت غذا و مسکن ۲۵ برابر شده.
هویدا می‌گوید: «دقت کنید: من غذا و ملک را نگفتم، من خودکار را گفتم، چون کسی درس نمی‌خواند، کسی خودکار نمی‌خرید. ما با یک خودکار و موز دادن در مدرسه، کاری می‌کردیم که هیچ‌کس نپرسد روزی ۶میلیون بشکه نفت کجا می‌رود؟».
با استناد به گزارشهای درون حکومتی من‌جمله اداره‌کل سوم (ساواک) جهت فساد مالی هویدا را می‌خوانیم:
شماره ۶۳۵۱۹/هـ‌۲۲ ــ ۵۶.۷.۱۴
«بطوری که در نخست‌وزیری شنیده می‌شود آقای هویدا چند ساعت قبل از تغییر سمت و استعفا از سمت خود چکی به‌مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان با امضاء خود در وجه دفتر مخصوص علیاحضرت شهبانو صادر نموده است و چک از قرار معلوم توسط آقای کاشفی وصول شده و معلوم نیست که؛ آیا واقعاً مبلغ مذکور به حساب مزبور واریز شده یا خیر؟
آقای کاشفی رازدار و محرم آقای هویدا و مدت ۱۵ سال مسئول مالی نخست وزیر بوده و امکاناً در این فعل و انفعالات مالی وارد است و هم‌اکنون در وزارت دربار نیز کارهای مالی آقای هویدا به‌وسیله وی انجام می‌پذیرد، علی‌هذا بعید نیست که مبلغ مذکور را برای مصارف و مخارج خود برداشت نموده باشد."
گزارش دیگری حاکی از مشارکت تجاری با حلقه نزدیک دوستان هویدا خواندنی است.
به: ریاست ساواک شمال شرق
از: ساواک تهران ۲۰هـ‌۲۲ تاریخ: ۵۳.۶.۵ شماره: ۶۸۸۶۶/هـ‌۲۲
«برابر اطلاع در زمستان سال گذشته آقای هویدا نخست وزیر با مشارکت مهندس اصفیا قطعه‌زمینی به‌مساحت ۲۰هزار مترمربع در منطقه لواسان از شخصی به‌نام حاجی علی‌اکبر لواسانی و سید کمال میری لواسانی عضو انجمن شهرستان شمیرانات از لواسان کوچک و بزرگ از قرار متری ۶۰۰ ریال خریداری نموده‌اند که برابر تحقیقات معموله خرید و فروش زمین مورد بحث در دفترخانه شماره ۱۷ تهران واقع در خیابان شمیران باغ صبا ....... صورت گرفته است.............. رئیس ساواک تهران، پرنیان‌فر
(www.tasnimnews.com/fa/news/۱۳۹۹/۰۶/۲۴/۲۳۴۸۵۲۱)

نظرات

میهمان
سلام ‌. منکه بین این گزارشهایی ک دادید با شرایط امروز فرقی نمیبینم ! البته آنزمان گناه را ب گردن انگلیس می انداختند امروز ب گردن آمریکا . این الگو برای مردم ایران تا ابد ادامه خاهد داشت . ینی یک کشور جهان سومی با معاش نیم دلاری !کشوری مصرف کننده وارد کننده فاقدصنعت فاقد دانشگاه فاقدقانون منزوی گمنام منفور. سوالی هم داشتم ! بفرمایید چند نفر زندانی سیاسی ک معترض ب شرایط حاکم بودند در زندانهای بیشمار کشور داریم؟؟ ممنون
پرسمان
سلام علیکم، ۱. کسی مشکلات کشور را به گردن آمریکا نمی اندازد، همانگونه که مقام معظم رهبری فرمودند:«ما همه مشکلات را به گردن آمریکا نمی اندازیم - مشکلات ما از خودمان است - منتها دشمن می خواهد از این مشکلات حدّاکثر استفاده را بکند و پدر کشور و ملت را دربیاورد؛ این را هم نگوییم؟! ما نمی گوییم اگر تورّم هست، تقصیر آمریکاست؛ نه، اگر تورّم و کاهش قدرت خرید و کمبود اشتغال هست، چه کسی گفته تقصیر آمریکاست؟ این تقصیر خود ماست، تقصیر مسؤولان است؛ اما اگر اسم آمریکا را می آوریم، می خواهیم بگوییم گرگی کمین گرفته و پشت خم کرده تا به شما حمله کند؛ از این غافل نباشید. به مسؤولان می گوییم ضعفها را برطرف کنید؛ به شما می گوییم متوجّه این دشمن باشید تا به شما حمله نکند. وقتی دزدی کمین کرده است، وقتی حیوان وحشیای در کمین انسان است، وقتی دشمن سلطه‌گری در کمین یک ملت است، یکی از وظایف اساسی و مهم مسؤولان و رهبری کشور این است که به مردم بگویند توجّه کنید؛ و نیز کارهایی که می دانند جلوِ آسیب دشمن را می گیرد، به مردم بگویند و از آنها بخواهند؛ والّا نخیر، ما مشکلات داخلی کشور را به گردن امریکا نمی اندازیم.»(بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی؛ ۱۳۸۲/۰۲/۲۲) ۲. اینکه کشور را کشوری مصرف کننده، فاقد صنعت، فاقد دانشگاه، فاقد قانون، منزوی و گمنام معرفی کنیم، بر خلاف انصاف و ناشی از نادیده گرفتن واقعیت کشوراست. کسی منکر وجود مشکلات و کمبودها و ضعف مدیریت ها در کشور نیست، اما وجود این مشکلات نباید مانع از توجه به دستاوردهای کشور در عرصه های مختلف شود.
بله اگر روزگاری کشور ما مصرف کننده و فاقد صنعت و زیر بناهای آموزشی لازم بود، اما امروز از کشوری مصرف کننده صرف، تبدیل به کشوری شده است که صرف نظر از نفت، در مورد صادرات غیر نفتی نیز رشد مناسبی داشته است تنها در سال۹۸ صادرات غیر نفتی ۴۱.۳ میلیارد دلار بوده است.
در حالی کشور را فاقد صنعت بر شمرده اید، که پیش از پیروزی انقلاب تنها ۱۵۰۳ واحد صنعتی در کشور داشتیم، اما امروز با پیشرفت ۵۷ برابری به ۸۵ هزار و ۷۶ واحد بهره برداری در حوزه وزارت صنعت، معدن و تجارت رسیده است؛ در حوزه واحد‌های معدنی از ۱۹۵ واحد امروز با پیشرفت ۳۲ برابری ۶ هزار و ۳۸۶ واحد فعال داریم همچنین در واحد‌های صنفی از ۳۵۰ هزار واحد با پیشرفت ۷ برابری به ۲ میلیون و ۵۸۱ هزار واحد با پروانه رسیده ایم.
تعداد شهرک‌های صنعتی نیز از ۳ شهرک در اول انقلاب به ۹۷۸ شهرک مصوب و به بهره برداری رسیده داریم.
ظرفیت استخراج معادن در اول انقلاب از ۱۹.۶ میلیون تن به ۷۳۵ میلیون تن در کشور رسیده است.
در حوزه پتروشمی از ۳ میلیون تن ظرفیت پتروشیمی در اول انقلاب به ۶۸ میلیون تن رسیده ایم که رشد ۲۲ برابری را نشان می‌دهد.
در حوزه مس و آلومینیوم نیز تولید آلومینیوم از ۴۵ هزار تن در اوایل انقلاب به بیش از۵۰۰ هزار تن رسیده است.
قبل از انقلاب تولید مس نداشتیم که از سال ۶۳ به بعد بهره برداری‌ها در این حوزه آغاز شد که تا کنون حدود ۲۵۰ هزار تن مس تولید داشته ایم.
در حوزه فولاد نیز از ۲.۴ زنجیره فولاد از اول انقلاب به تولید ۲۲۰ میلیون تن رسیده ایم.
(www.mizanonline.com/fa/news/۴۹۲۳۲۹)
در زمینه علمی و دانشگاهی پس انقلاب اسلامی تعداد دانشجویان ۳۵ برابر شده است؛ تعداد دانشگاه‌ها ۶۴ برابر شده است؛ سهم ایران از تولید علم جهان ۱۹ برابر شده است.
(www.yjc.ir/fa/news/۶۷۰۲۶۰۷)
از کدام انزوا سخن می گویید، آیا دشمنی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی و اعمال تحریم های ظالمانه علیه کشورمان به معنای انزوای آن است. آیا امروز کسی می تواند کشور ما را از تحولات منطقه ای و جهانی کنار بگذارد. آیا کشوری که بحران داعش را در منطقه خاموش کرد و نقشه شوم دشمنان را که برای این منطقه کشیده بودند، خنثی کرد، کشوری منزوی است؟ کشوری که با وجود همه فشارها و تهدیدها، صدای عدالت خواهی و استقلال طلبی و حمایت از مظلومان و نفی سلطه را فریاد می زند، کشوری منزوی است؟ بله اگر روزگاری کشور ما از یک احترام صوری به دلیل قرار گرفتن در اقمار غرب برخوردار بود و حافظ منافع و جزیره ثبات آنان در منطقه تلقی می شد، اما جمهوری اسلامی ، کشور را از وابستگی و سلطه بیگانگان بیرون آورده و عزت و استقلال را به این کشور باز گرداند. البته قدرتهایی که منافع خود را از دست داده بودند، ساکت ننشسته و از همان آغاز تا به امروز به دشمنی و مقابله با جمهوری اسلامی پرداخته اند.
۳. کسی به صرف اعتراض و انتقاد نسبت به شرایط کشور و یا مسئولان زندانی نمی شود، اگر زندان سیاسی هست مربوط به افرادی است که اقدام به براندازی نموده و در تخریب و آشوب دست داشته اند یا دارای ارتباطاتی با خارج از کشور بوده یا محکوم به جاسوسی و مانند آن هستند.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.