تعداد افراد کشتی حضرت نوح ۱۳۹۹/۰۶/۰۲ - ۲۲۲ بازدید

چند نفر از طوفان حضرت نوح نجات یافتند چون باید تعدادی میبودند تا بعد از طوفان زاد و ولد کنند و جوامع بشری را بسازند اگر میشود توضیح دهید

در مورد این‌که ایمان‌آورندگان به حضرت نوح(ع) که در کشتی او حاضر شدند، تعدادشان چند نفر بود، بین مورّخان اختلاف نظر وجود دارد. البته تعداد اعلام ‌شده تقریباً نزدیک به هم هستند. مشهور محدّثان و مورّخان اسلامی می‌گویند؛ هشتاد ۸۰ سوار بر کشتی شدند.[۱]
امام رضا(ع) می‌فرماید: «وقتى کشتى نوح(ع) به زمین نشست، خود و فرزندانش و مؤمنانی که با او در کشتى بودند جمعاً هشتاد نفر بودند، و در همان محلى که از کشتى پیاده شد روستایی بنا کرد و نام آن‌را روستای ثمانین(هشتاد) گذاشت».[۲]
در منابع اهل سنت نیز همین مطلب بیان شده است:
ابن طاهر مقدسی(م ۵۰۷ق) می‌گوید: در اخبار آمده است که نخستین روستایی که پس از طوفان بر روى زمین بنیاد شد «سوق ثمانین» در ناحیه قرذی (قردی) بود. و آن، چنان بود که نوح(ع) وقتی از کشتى خارج شدند، هشتاد نفر بودند و بر طبق روایت چهل مرد و چهل زن. نوح این دهکده را براى ایشان بنیاد نهاد و آن‌را «سوق ثمانین»(بازار هشتاد تن) خواندند.[۳]
ابن اثیر(م ۶۳۰ق)، می‌گوید: حضرت نوح تا هنگام فرو نشستن آب و خشک شدن زمین، در کشتى ماند. و وقتى که از کشتى بیرون آمد، در ناحیه‌اى از قردى، در سرزمین جزیره، موضعى را برگزید و در آن‌جا روستایی ساخت و آن‌را «ثمانین»(هشتاد) نامید. آن‌جا هم‌اکنون بازار ثمانین نامیده می‌شود؛ زیرا هر کس که همراه نوح بود در آن‌جا خانه‌اى براى خود ساخت. و همراهان نوح نیز هشتاد تن بودند.[۴]
در ترجمه تفسیر طبرى آمده است: بر فراز کوه جودى هشتاد تن زن و مرد، مسافران کشتى نوح بیرون آمدند که تنها انسان‌هاى باقیمانده بودند. اینان از فراز کوه فرودآمدند و در دامنه کوه دهى بنا کردند و در آن هشتاد خانه ساختند. و آن‌را ده هشتاد خانه نام نهادند.[۵]
البته روایتی می‌گوید تنها هفتاد نفر بودند که با نوح(ع) سوار کشتی شدند.[۶]
برگرفته از پایگاه اسلام کوئست. پی‌نوشت:
[۱]. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق، موسوی جزائری، سید طیب، ج ۱، ص ۳۲۷، قم، دار الکتاب، چاپ سوم، ۱۴۰۴ق؛ شیخ صدوق، محمد بن على ، علل الشرائع، ج ۱، ص ۳۰، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ق؛ ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۳۳۱، قم، علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق؛ تمیمی سمعانی، أبو سعید عبد الکریم بن محمد، الأنساب، ج ۳، ص ۱۴۹، حیدر آباد، مجلس دائرة المعارف العثمانیة، چاپ اول، ۱۹۶۲م؛ طبری، أبو جعفر محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، تحقیق، ابراهیم، محمد أبو الفضل، ج ۱، ص ۱۸۷، بیروت، دار التراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
[۲]. علل الشرائع، ج ۱، ص ۳۰.
[۳]. مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج ۴، ص ۹۸، بور سعید، مکتبة الثقافة الدینیة، بی‌تا.
[۴]. ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج ۱، ص ۷۳، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۵ق.
[۵]. مترجمان، ترجمه تفسیر طبری، تحقیق، یغمایی، حبیب، ج ۷، ص ۱۹۳۸، تهران، توس، چاپ دوم، ۱۳۵۶ش.
[۶]. تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، ج ۱، ص ۱۸۸؛ ابن کثیر دمشقی ، أبو الفداء اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، ج ۱، ص ۱۱۲، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۷ق.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.