تفاوت دنیا و آخرت ۱۳۹۱/۱/۱۶ - ۲۲ بازدید

پیش از پاسخ دهى به پرسش شما توجه به دو نکته ضرورى است:
پیش از پاسخ دهى به پرسش شما توجه به دو نکته ضرورى است:
نکته اول: در عالم هستى عوالمى وجود دارد (در یک دیدگاه کلى سه عالم مادى، مثال، تجرد) هر یک از این عوالم داراى احکام، قوانین و سنن مختص به خود است، عالم دنیا و عالم آخرت و قیامت دو عالم از عوالم هستى اند که هر یک داراى آثار ویژه خود مى باشندبه همین جهت است که بر اساس آیات و روایات براى ورود روح و بدن به عالم قیامت نیاز به تحول اساسى است تا روح و بدن قابلیت پذیرش احکام و قوانین قیامت را بیابند به عنوان مثال بدن مادى در این دنیا با سوزشى صدمه خورده و از میان مى رود ولى در قیامت بسا تحولاتاساسى که در این بدن ایجاد مى شود، به صورتى مى گردد که در عین حال که سوزش و ناراحتى شدید دارد اما بدن از میان نمى رود [البته این نسبت به دوزخیان است [اگر این تحولات نسبت به بدن مادى ایجاد نشود، این بدن با این صفات نمى تواند احکام و سنن قیامت را تاببیاورد. یا مثلاً در دنیا حرکت و تغییر است، جوان پیر مى شود، نو کهنه مى گردد، کهنه ها از میان مى روند، گیاهان پژمرده مى شوند و... اما در جهان آخرت تغییر و تحول این چنینى وجود نداشته و نوعى ثبات و بقاء حاکم است (نک:نحل، آیه ۹۶، یونس، آیه۲۴، حدید، آیه ۲۰، آل عمران، آیه ۱۹۷، نساء، آیه۷۷، کهف، آیه ۴۶، مریم، آیه ۷۶، طه، آیه ۷۳، غافر، آیه ۳۹ و...)
در زندگى دنیوى خوشى با رنج، حیات با مرگ، لذت با محنت، اندوه با شادى، اضطراب با آرامش آمیخته است. اما در آخرت چنین نیست، بلکه گروهى همیشه و از هر جهت متنعم، شاد و آسوده اند و دسته اى دیگر همواره معذب، غمگین و ناراحت اند(نک: قلم، آیه ۳۳، رعد، آیه ۳۴، طه، آیه۷۳، زمر، آیه ۲۶، آل عمران، آیه ۱۵، نساء، آیه ۷۷، اعراف، آیه ۳۲، یوسف، آیه ۱۰۹، نحل، آیه ۳۰ و ...) در واقع با توجه به آیات و روایات، در عالم قیامت نظام کنونى عالم مادى دگرگون مى شود، پدید آمدن زلزله عظیم در زمین (مزمل، آیه ۱۴)، شکافته شدن دریاها (تکویر، آیه ۷) به حرکت در آمدن کوه ها(کهف، آیه ۴۷) و درهم کوبیده شدنشان (حاقه، آیه ۱۴) خاموش گشتن ماه و خورشید و ستارگان عظیم (تکویر، آیه ۲) و پر از دود و ابر شدن فضاى جهان (فرقان، آیه ۲۵)پاره اى از تغییر و تحول اساسى نظام کاینات است.در قیامت همه اسباب و روابط قطع مى شود و تمام ارتباطات و تأثیراتى که موجودات در نظام وجودشان در عالم جسم و جسمانیت و نیز در عالمى که به دنبال آن مى آید، دارند، از میان مى رود و نه شیئى در شیئى دیگر اثر خواهد کرد و نه شیئى از شیئى دیگر تأثیرخواهد پذیرفت. نه از شیئى نفع برده خواهد شد و نه از آن زیانى خواهد رسید. (بقره، آیه ۱۶۶، مؤمنون، آیه ۱۰۱).
نکته دوم که در واقع نتیجه تأمل و دقت در نکته اول است عبارت از این است که: ما نباید انتظار داشته باشیم که در عالم قیامت احکام، قوانین و سنن عالم مادى و دنیا جارى باشد و اگر گاهى در لسان آیات و روایات از مواردى چون خوردن، آشامیدن، با زنان جوانزیبا روى بودن، در کنار نهرها و زیردرختان بودن یاد مى شود، از باب تقریب ذهن ما به دریافت حقایق عالم قیامت است نه آنکه آشامیدن آنجا مانند آشامیدن این جا باشد یا خوردن آنجا مانند خوردن اینجا و همین طور ....با توجه به این دو نکته، پاسخ پرسش شما روشن مى گردد. بر اساس برخى آیات قرآن براى آدمى زنان پاک و باکره، خوش اندام و زیبا هست که از آنها لذت مى برد، ولى باید توجه داشت که این لذت همانند لذت جنسى این دنیا نمى باشد. چنان که زنان آنجا نیز مانندزنان اینجا نیستند، بلکه زنانى هستند که به هیچ وجه دچار عادت ماهانه نشده و همواره باکره خواهند بود. (نک:بقره، آیه ۲۵، آل عمران، آیه ۱۵، نساء، آیه ۵۷، صافات، آیه ۴۹ ـ ۴۸، ص، آیه ۵۲، زخرف، آیه۷، دخان، آیه ۵۴، طور، آیه ۲۰، الرحمن، آیه ۵۶، ۷۴ ـ ۷۰، واقعه، آیه ۲۳ ـ ۲۲، ۳۷ ـ ۳۴، نبأ، آیه ۳۳).همچنین اهل بهشت مى توانند فرزند داشته باشند، ولى این موضوع به دلیل سنن حاکم بر قیامت به شیوه اى که در این دنیا وجود دارد نیست. نظام حاکم بر قیامت نظام دفعى است نه نظام تدریجى؛ یعنى، در قیامت خواستن مساوى است با شدن و تحقق، برخلاف نظام اینعالم که براى عملى شدن خواسته ها، باید زمینه، اسباب و شرایط آن فراهم شود تا آن آرزو محقق گردد. در این دنیا کسى که فرزندى مى خواهد باید ازدواج کرده و با جمع یک سلسله شرایط و به تدریج و در زمان معینى داراى فرزند شود. اما در نظام قیامت چنین نیست، بلکه بهشتیان هر چه مى خواهند، بر ایشان محقق مى شود، (نک: فصلت، آیه ۳۱ و ق، آیه ۳۵) و نیاز نیست که با جمع شرایط و پدید آمدن مقدماتى، به تدریج آن خواسته محقق شود. از این رو، خواستن فرزند در عالم بهشت مساوى است با حضور بچهفى الحال و در همان آن. چنان که روایاتى نیز بر خصوص این امر وارد شده است. (نک: استاد شجاعى، محمد، خواب و نشان هاى آن، مقدمه و تدوین: محمدرضا کاشفى، کانون اندیشه جوان،تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۹، صص ۹۰ ـ ۸۶).
استاد مطهری درباره فرق دنیا و آخرت سخنان زیبایی دارد که خلاصه آن منعکس می شود. جهان آخرت با دنیا متفاوت است، در هر دو حیات هست ولی نه یک جور، زندگی در آنجا قوانین و نظاماتی دارد غیر از آنچه که در اینجا هست،‌ به عبارت دیگر دنیا و آخرت دو نوع جهان و دو نشئه اند. برای بدست آوردن تفاوتهای این دو جهان، باید به توصیف هایی که از ناحیه متون دینی در این باره رسیده است مراجعه کنیم:
۱. ثبات و تغییر: در این جهان حرکت و تغییر هست، کودک جوان می گردد، کامل می شود و ... ولی در جهان آخرت پیری و کهنگی وجود ندارد، مرگی هم در کار نیست آنجا جهان بقاء است و این جا جهان فناء، آنجا خانه ثبات و قرار است و اینجا خانه زوال و فنا. آنجا خانه ثبات و قرار است و اینجا خانه زوال و فنا.
۲. زندگی خالص و ناخالص:دومین تفاوت این است که در این جهان موت و حیات، مرگ و زندگی با هم آمیخته است ولی آن جهان سراپا زندگی است در اینجا جماداتی و حیواناتی وجود دارند و هر کدام به دیگری تبدیل می گردند ... اما در آخرت چنین نیست آنجا یکپارچه حیات است. زمین آخرت،‌ جواهر و سنگ ریزه های آن، درخت و میوه آن همگی حیات دارند آتش آنجا هم دارک و فعال است.قرآن می فرماید: « همان منحصرا خانه آخرت خانه است که زنده است.»(عنکبوت/۶۴)در آخرت اندامها هم شعور دارند در قرآن می خوانیم: « امروز بر دهانهایشان مهر می زنیم و دست هایشان با ما سخن می گویند و پاهایشان گواهی می دهند که چه انجام داده اند.»(یس/۶۵)و در جای می فرماید: « و به پوست بدنشان می گویند چرا به ضرر ما شهادت دادید؟ پاسخ می دهند خدا ما را ناطق ساخت، خدایی که هر چیز را به سخن آورده است؟»(فصلت/۲۱)۳. کشت دارد: تفاوت سوم این است که دنیا خانه کشت است و آخرت خانه بهره برداری و دروکردن در آخرت عمل نیست، مقدمه نیست هر چه هست محصول و نتیجه است. علی(ع): « روزگار است و محاسبه نیست و فردا محاسبه است و کار نیست.»(نهج البلاغه، محمد دشتی، ص۹۴، خطبه۴۲) و فرمود: « ای بندگان خدا هم اکنون که زبانها آزاد و بدنها سالم است و اعضا فرمان می برد و میدان فعالیت باز است بکوشید.»(همان، ص۴۱۲، خ۱۹۶)نه کسی از ثمره کار نیکی که خودش در آن سهمی نداشته است بهره مند می شود نه کسی از کیفر گناهان دیگران معذب می گردد.در قرآن می خوانیم: « از مردم پاک جدا شوید ای ناپاکان»(یس/۵۹) و در آیه دیگر فرمود: «هیچکس بار دیگری و گناه دیگری را بدوش نمی گیرد.»(انعام/۱۶)ت اما ارتباط دنیا و آخرت در این حد است که مانند دو بخش از یک عمر و دو فصل از یکسال اند، در یک فصل باید کاشت و در فصل دیگر باید درو کرد. بلکه اساسا یکی کشت است و دیگری محصول، یکی هسته است و دیگری میوه آن، بهشت و جهنم آخرت در اینجا پدید می آیند.(عدل الهی، استاد مرتضی مطهری، قم، صدرا، و ۲۲۸-۲۳۵ با تلخیص)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.