تقرب به حضرت مهدی ۱۳۹۷/۳/۱۲ - ۷۵ بازدید


راه تقرب به حضرت مهدی(علیه السلام)چیست و آیا خانمی با حضرت ملاقات کرده است ؟


راه تقرب به حضرت مهدی(علیه السلام)چیست و آیا خانمی با حضرت ملاقات کرده است ؟
یکم. تنها راه برای نزدیک شدن به امام عصر(علیه السلام) حرکت در مسیر رضایت اوست. و رضایت آن بزرگوار فقط در سایه عمل به دین و انجام وظایف و دستورات ان ممکن پذیر می باشد. آیا کسی که به خاطر هواپرستی و پیروی از شیطان، نسبت به تکالیف الهی و اوامر و نواهی او سهل انگار باشد و غضب خدا را برای خدا بخرد می تواند رضایت امام زمان(علیه السلام) را کسب کند؟ خداوند می فرماید: " إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا "؛" به درستی که کسانی که ایمان بیاورند و عمل صالح انجام دهند(خدای) رحمن دوستی و محبت برای (بین) آنان قرار می دهد".(مریم، ۹۶) طبق این آیه شریفه شرط ایجاد محبت و ارتباط، ایمان همراه با عمل صالح است. در میان اعمال صالح توجه به چند عمل ارزش بیشتری دارد.
ـ توجه به نماز خصوصا نماز اول وقت؛ در توقیع و نامه ای که از امام زمان(علیه السلام) صادر شده آمده است: "هیچ عملی بهتر از نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد،پس نماز بخوان و بینی او را به خاک بمال."(بحار الانوار، ج۳، ص۱۸۲). و در کلام دیگری از ایشان چینن نقل شده است:"از رحمت خداوند به دور است کسی که (نماز) مغرب را تا پدیدار شدن ستارگان و نماز صبح را تا ناپدید شدن ستارگان به تاخیر اندازد".(بحار الانوار، ج۵۲، ص۱۵، ح۱۳).
ـ دقت در کسب و مصرف مال حلال؛ در نامه ای که از امام زمان(علیه السلام) صادر شده است آمده:"آنچه را برای ما فرستادی (از اموال) از آن رو می پذیریم که پاکیزه و طاهر می باشند... اما کسانی که اموال ما را با اموال خودشان درمی آمیزند، هر کس چیزی از اموال ما را حلال شمارد و آن را بخورد همانا آتش خورده است".(بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۸۰، ح۱۰).
ـ کمک به دیگران و توجه به امور مسلمین؛ امام زمان(علیه السلام) در نامه ای می فرماید: "ما در مراعات شما کوتاهی نکرده و یاد شما را فراموش نکردیم".(بحار الانوار، ج۵۳، ص۱۷۴، ح۷) طبیعی است فردی که خود را مرید و پیرو امام می داند همچون او عمل کند.
ـ زمینه سازی برای ظهور؛ خواست امام زمان(علیه السلام) این است که دوستان در این امر مهم همت گمارند و به تأسی از آن بزرگوار برای تعجیل در امر ظهور تلاش کنند، و در این راه هم از دعا استفاده کنند "اکثروا الدعا بتعجیل الفرج فان ذلک فرجکم، برای تعجیل فرج زیاد دعا کنید که این فرج شماست"(بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۸۰، ح۱۰) و هم در امور زندگی به علما مراجعه کنند " فاما الحوادث الواقعه فارجعوا فیها الی رواة حدیثنا فانهم حجتی علیکم و انا حجة الله علیهم؛ در حوادث و رویداد ها به راویان حدیث ما (علما) رجوع کنید به درستی که آنان حجت من بر شمایند و من حجت خدا بر آنان"(بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۸۰، ح۱۰) زیرا رجوع به علما باعث حفظ دین مردم و وحدت و انسجام میان آنان است، و هم به عهدها و پیمان های الهی که همان اطاعت از اهل بیت(علیهم السلام) و عمل در طریق آن است استوار باشند. "اگر شیعیان ما در وفا بر عهد ، قلوبشان اجتماع کند لقا(و فرج ما) برای آنان به تاخیر نمی افتاد"(بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۶، ح۸).
ـ تلاوت قرآن؛ که مورد امر خاص الهی است و حتی در یک آیه دو بار امر به قرائت و تلاوت آن شده است " فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ؛ قرائت کنید از قرآن آنچه میسر است"(مزمل؛۲۰).
ـ زیارات امامان معصوم(علیهم السلام) به ویژه زیارت عاشورا؛
و به عبارت دیگر حقیقت انتظار و عمل به لوازم آن خواست امام است.
حقیقت انتظار آن است که انسان منتظر و چشم به راه، خود و محیطش را برای آمدن منتظر و منجی موعود آماده کند. این آمادگی بسته به فرد مورد انتظار، معنا و ارزش می یابد. برای مثال کسی که انتظار زائر بیت الله را می کشد و مسافر او از سفر مکه می آید، طبعا معنای انتظار برای او این است که خانه را مرتب کند و وسایل پذیرایی را فراهم سازد و... ، منتظر امام زمان(علیه السلام) نیز به کسی گفته می شود که خود را برای آمدن چنین بزرگ مردی آماده کند. و طبیعی است که باید خود را در گروه بندگان صالح قرار دهد، دین را در زندگی خود جاری سازد و دیگران و محیط را برای آمدنش مهیا کند. از این رو انتظار فرج بنا بر فرمایش پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) افضل اعمال است. و هر کس تلاش درونی او برای عبادت و عبودیت و کوشش بیرونی او برای زمینه سازی و جهت دهی مردم و محیط بیشتر باشد، موفق تر است.
بنابراین قدم اول کسب معرفت نسبت به جایگاه ائمه(علیهم السلام) و امام زمان(علیه السلام) است. در روایتی از ابونصر طریف نقل شده است: "بر امام زمان(علیه السلام) [در ایام کودکی ایشان] وارد شدم. فرمودند: مرا می شناسی؟ گفتم: آری؛ فرمودند: من کیستم؟ گفتم: شما آقای من و فرزند آقای من هستید. فرمودند: از این نپرسیدم، عرض کردم: فدای شما شوم! خودتان بیان کنید. فرمودند: من خاتم اوصیا هستم و خداوند به واسطه من بلا را از اهلم و شیعیان رفع می کند" (بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۰).
زیارت جامعه کبیره در اوآخر مفاتیح الجنان آمده در این زمینه منبع خوبی است.
پس از معرفت، ایمان و پذیرش این عقیده است؛ چرا که فردی که به امری عقیده نداشته باشد، در راستای آن فعالیت نمی کند. ایمان به خدا و معارف دین لازمه حرکت است.
مرحله بعد آن است که آدمی به وظایف دینی (انجام واجبات و ترک محرمات و پرهیز از گناهان) اهتمام ورزد و به نماز اول وقت توجه داشته باشد؛زیرا حقیقت انسان بندگی و عبودیت خدا است و راه بندگی؛ نیز عبادت است: "وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُونِ" (ذاریات، ۵۶). بنابراین خداوند ایمان را در کنار عمل صالح قرار داده است. در سوره "عصر" پس از آن که سخن از خسران و زیان کار بودن انسان به میان آورد، می گوید: "الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ" و وقتی می خواهد وعده خلافت و حکومت روی زمین را به مؤمنان بدهد، می فرماید: "وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ"(نور، آیه ۵۵) و سر انجام زمین را برای عباد صالح می داند: "یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ" (انبیا، آیه ۱۰۵).
عمل صالح و توبه باعث طهارت و نورانیت دل شده و آیینه دل آمادگی پیدا می کند تا انوار الهی را در خود جلوه گر کند و خود را در محضر خدا و امام بداند.
البته در کنار انجام وظایف، لازم است آدمی دست به توسل بردارد و از خداوند متعال به واسطه ائمه(علیهم السلام) برای کسب معرفت و درک بالاتر مدد بگیرد: "وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ" (مائده، آیه ۳۵).

دوم. ابراز محبت و علاقه به امام که بر اساس عمل به دستورات دین حاصل می شود شامل بانوان نیز می شود و چنان که از قرآن (سوره مریم آیه ۹۶) استفاده می گردد این نوع دوستی، الهی بوده و پایه گزار آن نیز خداوند است. طبیعی است این نوع علاقه، با علاقه و محبت و مراوده ای که در زندگی عادی مردم و بین آنها است فرق دارد. زیرا محبت ها و مراودات عادی بین مردم مربوط به حالت های مادی و گرایش های نفسانی است که به نوعی مرتبط با غرایز حیوانی نیز هست، ولی محبت هایی که بر اساس حالات انسان و برخواسته از دین و معنویت است الهی باشد ، نزدیکی روحی با امام را در سایه تقرب به خداوند به همراه دارد. از این رو پیدایش و تقویت چنین محبت و علاقه به امام فقط در سایه عمل به دین و حرکت تکاملی معنوی حاصل می شود. امام مجسمه تقوا و طهارت و صفا و نورانیت، پاکی و فضیلت است و طبیعی است که مراوده با امام و نزدیکی و تقرب به او نیز فقط با طهارت و معنویت و کسب فضایل و جدا شدن از رذایل ممکن خواهد بود.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.