توبه از زنا ۱۳۹۲/۰۲/۱۱ - ۱۸۸۵ بازدید

برای توبه از گناه کبیره زنا باید چه کرد؟آیا بخشش خدا شامل حال انسان زناکارمیشود؟

در پاسخ به نکاتی توجه کنید .
۱. توبه اعمال و گناهانی چون زنا، به پشیمانی و ترک واقعی آنها است. ولی برای جبران، سعی کنید تاریکی حاصل در قلب را با معنویت و انجام کارهای خوب پاک نمایید و هر وقت یاد گناهان خود افتادید استغفار کنید و از خداوند بخشش بخواهید. در این صورت خداوند مهربان و آمرزنده است. در صورت توبه و تصمیم به ترک دائمی گناهان نباید نگران عذاب باشید.  ۲.توضیح بیشتر: توبه در حقیقت پشیمان شدن از گناه و بازگشتن از راهی است که انسان در گذشته بر خلاف رضای پروردگار رفته است . توبه حقیقی نیز همان توبه نصوح است ؛ یعنی توبه و پشیمانی بدون بازگشت. اگر کسی احساس کند که واقعا از گذشته خود نادم و پشیمان گشته و راه خود را به سوی خداوند عوض کرده، باید بداند که اهل توبه واقعی است و اینچنین توبه ای هرگز رد نمی شود. به عبارت دیگر مشکل و نگرانی ای که در زمینه قبول توبه وجود دارد ، از طرف خداوند ؛یعنی پذیرنده توبه نیست . مشکل از جانب خود توبه کننده است ، اگر کسی که دچار گناه و معصیت خداوند شده به درستی و با رعایت شرایط، موفق به توبه شود ، به طور قطع توبه او پذیرفته شده است و نباید نسبت به پذیرش آن نگران باشد.  بنابر این خود کیفیت توبه و نحوه پیشرفت آن ، بهترین راه تشخیص پذیرش آن است. ابو حامد غزالى در کتاب احیاء چنین مى گوید: اگر معنى قبول را فهمیده باشى شک نخواهى داشت که هر توبه صحیحى پذیرفته و مقبول است. قرآن مجید مى فرماید: وَ هُوَ الّذِىیَقْبَلُ التَّوبَهَ عَنْ عِبادِهِ ۴۲: ۲۵ احیاء العلوم/ فصل پنجم  خداى رحمان و رحیم در قرآن مى فرماید: قُلْ یا عِبادِیَ اَلَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اَللَّهِ إِنَّ اَللَّهَ یَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِیمُ. وَ أَنِیبُوا إِلى رَبِّکُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَکُمُ اَلْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ، بگو اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد. و به درگاه پروردگارتان باز گردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید سپس از سوى هیچکس یارى نشوید .  اگر به معناى کلماتى که در آیه آمده توجه کنیم لطف خدا را نسبت به بندگان خواهیم فهمید. «تعبیر به یا عِبادِیَ (اى بندگان من) آغازگر لطفى است از ناحیه خدا، و تعبیر به اسراف به جاى ظلم و جنایت نیز لطف دیگرى است، تعبیر به عَلى أَنْفُسِهِمْ نشان مى دهد که گناهان آدمى همه به خود او باز مى گردد، تعبیر به لا تقنطوا دلیل بر دین است که گنهکاران نباید از لطف الهى نومید گردند، تعبیر به من رحمه اللّه تاکید بیشترى بر خیر و محبت الهى است و هنگامى که به جمله إِنَّ اَللَّهَ یَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ مى رسد با حرف تأکید آغاز شده و کلمه الذنوب با (الف و لام) جمع شده همه گناهان را بدون استثناء در بر مى گیرد، بدین صورت است که سخن اوج مى گیرد و دریاى رحمت الهی موّاج مى شود»، بنابراین انسان در تحت هر شرایط و موقعیتى که باشد اگر به سوى خدا باز گردد (توبه کند) و تسلیم فرمانش باشد و از اوامر و نواهى خداى سبحان تبعیت کند، خدا را توبه پذیر و مهربان و بنده نواز خواهد یافت. امام باقر علیه السّلام به محمد بن مسلم چنین مى فرماید: وقتى که مؤمن توبه مى کند، گناهان قبل از توبه اش بخشیده مى شود، پس او باید براى بعد از توبه عمل کند. ولى آگاه باشید بخدا قسم این مزیّت فقط براى اهل ایمان است. راوى مى گوید: عرض کردم اگر بعد از توبه و استغفار گناه کرد و آنگاه دوباره توبه نمود چه؟ فرمود: آیا گمان مى کنى اگر بنده مؤمن از گناه خود پشیمان شود و استغفار و توبه کند خدا توبه اش را نمى پذیرد؟ عرض کردم: او چندین بار این کار را کرده، گناه مى کند سپس توبه و استغفار مى نماید. فرمود: هر گاه بنده با توبه و استغفار برگردد خدا با مغفرت و بخشش بر مى گردد، خدا بخشنده و مهربان است، توبه را مى پذیرد، و سیّئات را مى بخشد. امام صادق علیه السّلام فرمود: گاهى انسان گناهى مى کند و خدا به خاطر آن گناه او را به بهشت مى برد. عرض شد: آیا خدا به خاطر گناه او را به بهشت مى برد؟ لو عملتم الخطایا حتى تبلغ السّماء ثمّ ندمتم لتاب اللّه علیکم. فرمود: بله او گناهى مى کند، ولى همیشه از آن گناه بیمناک، و بر نفس خود غضبناک است، خدا هم او را مى بخشد و داخل بهشت مى کند. ترجمه اخلاق ص : ۳۴۱
 

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
سلام کسی که گناه کبیره زنا را انجام داده مثلا زنی که از جانب هرش ارضا نشده وبا فریب مردی دیگر گناه کند بعد علم پیدا کند که گناهش کبیره است و بخواهد توبه کند باید چکاری انجام دهد حتی اگر توبه او باعث دشمنی مرد فریبکاار شود
پرسمان
الف ) رابطه جنسی نامشروع ( زنا ) 1 . زنا يعني ارتباط ( نزدیکی ) نامشروع زن و مرد كه دو حالت دارد: 1. زناي محصنه 2. زناي غير محصنه هر گاه يكي از طرفين خواه زن يا مرد يا هر دو انها، داراي همسر (متاهل باشند)، اين عمل نامشروع نسبت به او محصنه محسوب مي شود و هر گاه يكي از انها يا هر دو انها مجرد (فاقد همسر) باشند، نسبت به او غير محصنه خواهد بود.به عبارت ديگرمردي كه زن دارد اگر با زن ديگري زنا كند و نيز زني كه شوهر دارد با مرد ديگري زنا نمايد آن را زناي محصنه گويند كه در صورت فراهم بودن شرايط آن بر آنها حد جاري مي شود و حد آن رجم يعني سنگسار كردن زاني و زانيه است.جوان مجرد كه همسر ندارد خواه مرد باشد يا زن، اگر با ديگري زنا كند آن را زناي غير محصنه گويند و حدش تازيانه است. البته بايد توجه داشت اگر مرد مجرد با زن شوهر دار زنا كند، حد زن رجم است ولي حد مرد تازيانه است چون زناي در حق مرد زناي غيرمحصنه است و نيز اگر دختر مجردي با مردي كه همسر دارد زنا كند. تنها مرد را سنگسار مي كنند و بر زن تازيانه مي زنند. البته کسی که این کار را انجام داده لازم نيست كسي را در جريان بگذارد و آبروي خودش را با دست خودش ببرد بلكه این کار حرام است و تا زماني كه در نزد حاكم(داد گاه اسلامي) ثابت نشود ، حدي هم بر او جاري نمي شود ، بنا براين به هيچ كس نبايد ابراز كند و همين كه بين خود و خدا واقعا توبه نمايند و تصميم جدي بر عدم تكرار داشته باشند كافي است و در هيچ حالي نبايد از درگاه خداوند نااميد باشند زيرا رحمت و لطفش بي نهايت است اميد است همه ما را مشمول رحمت قرار دهد ، اما چنانچه بدون توبه واقعى از دنيا برود در آخرت عذاب دردناكى در انتظار او مى باشد. 2 . عواقب و پیامدهای زن زنا از گناهان كبيره و حرام مي باشد ، و عواقب و پیامدهای بسیار سختی را به دنبال دارد ، چنانچه خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید : « وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبيلاً »، (إسراء : 32 )؛ و به زنا نزديك مشويد، چرا كه آن همواره زشت و بد راهى است. و در بعضي ديگر از آيات فرموده : « وَ الَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا ءَاخَرَ وَ لَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتىِ حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقّ‏ِ وَ لَا يَزْنُونَ وَ مَن يَفْعَلْ ذَالِكَ يَلْقَ أَثَامًا، يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ يخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا، (سوره فرقان/ 68 الي 69 )؛ و كسانى ‏اند كه با خدا معبودى ديگر نمى ‏خوانند و كسى را كه خدا (خونش را) حرام كرده است جز به حق نمى ‏كُشند، و زنا نمى ‏كنند، و هر كس اينها را انجام دهد سزايش را دريافت خواهد كرد. - براى او در روز قيامت عذاب دو چندان مى‏ شود و پيوسته در آن خوار مى‏ ماند. همچنین پيامبر اكرم« صلي الله عليه و آله و سلم» فر مودند: اي علي! زنا شش پيامد دارد: سه پيامد در دنيا و سه ديگر در آخرت. پيامد هاي دنيايي : 1. آبرو را مي برد . 2 . مرگ را شتاب مي بخشد 3 . روزي را مي برد . پيامد هاي آخرتي عبارت است از: 1 . حسابرسي سخت و دقيق. 2 . خشم خداي رحمان 3 . جاودانگي در آتش. (ميزان الحكمه / ج 5 / ص 2213) ب ) توبه و جبران 1 . توبه هر گناهي قابل توبه است چنانچه خداوند خود فرموده است : «ان الله يغفر الذنوب جميعا؛ خداوند همه گناهان را مي آمرزد». توبه بعد از انجام گناه واجب فوری است ، توبه در حقيقت پشيمان شدن از گناه و بازگشتن از راهي است كه انسان در گذشته بر خلاف رضاي پروردگار رفته است . توبه حقيقي نيز همان توبه نصوح است؛ يعني توبه و پشيماني بدون بازگشت. اگر كسي احساس كند كه واقعا از گذشته خود نادم و پشيمان گشته و راه خود را به سوي خداوند عوض كرده، بايد بداند كه اهل توبه واقعي است و اينچنين توبه اي هرگز رد نمي شود. پاره‏اى از روايات اركان توبه را چهار چيز شمرده‏اند: 1 . ندامت قلبى 2 . . استغفار با زبان 3 . كردار نيك و كنار گذاشتن گناه 4 . عزم بر عدم بازگشت به گناه.[ ميزان الحكمه، ج 1، ص 548 ] جبران گناه زنا حق الله است ، پشيمانى واقعي، تصميم بر عدم تكرار و طلب مغفرت از خداوند براى توبه كافى است. و برای جبران انجام کار نیک کافی است . در آيه 70 سوره فرقان بيان شده است: «إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً» ( مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آوردند و عمل صالح انجام دهند كه خداوند گناهان آنان را به حسنات تبديل مى‏كند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است. ) ضمناً هرگز گناه خود را براى كسى بازگو نكنيد و فقط با خداوند راز و نياز كرده و از او آمرزش بخواهيد كه اوآمرزنده‏اى مهربان است و توبه كنندگان را دوست دارد و با عبادات و اعمال صالح آثار مخرب گناه خود را از بين ببريد. ج ) ترک گناه و دشمنی دیگران ترک گناه ، هیچ شرط و شروطی ندارد اگر با ترک گناه تمام عالم با شما دشمن شوند باید گناه را ترک کنید ، چرا که «لا طاعة لمخلوق فی معصیة الخالق».( - نهج البلاغه (شیخ محمد عبده)، حکمت 165) طاعت هیچ آفریده ای از رهگذر نافرمانی آفریدگار، معقول و جایز نیست و ما مجاز نیستیم که اطاعت از غیر خدا را بر اطاعت از خدا ترجیح دهیم . البته اگر ایشان شما را تهدید کرده و از شما ادامه این رابطه گناه را انتظار دارد شما می توانید به مشاوره نیروی انتظامی مراجعه کرده و آنها راهنمایی لازم را به شما ارائه خواهند داد . نکته مهم : ياس و نااميدي از حربه هاي شيطان يكي از مسائلي كه پس از انجام گناه ممكن است فرد با آن مواجه باشد، احساس پليدي و ناپاكي است كه به شدت به آن مشغوليت ذهني پيدا كرده و به مرور زمان دچار يك وسواس فكري مي شوند، به گونه اي كه خود را در افكار و تصاوير ناپاكي غرق مي بينند و در اثر اين احساس ناپاكي و پليدي، دست به اقدامات بي فايده و بعضا خطرناك مي زنند، در حالي كه اينگونه نيست و خداي مهربان هرگز نظام اين عالم را به گونه اي قرار نداده است و خود نيز اينگونه برخورد نمي كند كه فردي به دليل انجام يك گناه تا ابد دچار ناپاكي و عذاب گردد، بلكه اگر فردي به گناهي آلوده گردد، و پس از آن توبه حقيقي نمايد، مانند فردي است كه گناه نكرده است پيامبر خدا (صلي الله عليه و اله)مي فرمايد : «التائب من الذنب كمن لا ذنب له- توبه كننده از گناه همانند كسي است كه گناهي نكرده است» (بحار ج 2 ص 154) و حتي خداي مهربان گناهان او را تبديل به ثواب كرده و در نامه اعمال او ثبت مي نمايد. از طرف دیگر باید به این مسئله توجه داشت که یاس و ناامیدی ازحربه هاي اصلي شيطان بوده، به گونه اي كه به شدت در دل فرد وسوسه مي كند و آينده را در نظر او سياه و تاريك جلوه مي دهد. در چنين وضعيتي فرد بايد بداند، درست است كه گرفتار گناه بزرگي شده و صحيح است كه در وضعيت بغرنجي به سر مي برد، اما چنين فردي در آخر دنيا و در انتهاي راه نيست، بلكه تا انسان زنده است، امكان جبران گذشته، پيشرفت، و حركت به سوي سعادت را دارد و هيچ وقت و هيچ وضعيتي براي رشد و تعالي دير نيست.
میهمان
ان الله یغفرالذنوب کلها این عفو وگذشت شامل حق الناس هم می شود؟یعنی خدای متعال میتواندازحق مردم بدون رضایت شخص بگذرد؟
پرسمان
با عرض سلام. چنان آیه‌ای در قرآن نیست. آیه چنین است: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ‏ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ.» (الزمر:53) فرمود: «... إِنَّ اللَّهَ‏ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً ... .» و نفرمود: «إِنَّ اللَّهَ‏ يَغْفِرُ الحقوق جمیعا». حقّ باید اداء شود، چه حقّ الله و چه حقّ الناس. حتّی اگر کسی نماز هم نخوانده، تا آن را قضاء نکند، مورد مغفرت قرار نمی‌گیرد. کسی که ترک نماز کرده، هم نماز هنوز بر گردنش هست هم گناه کرده است. اگر نماز را قضاء کرد، خدا هم گناه ترک نماز را مورد مغفرت قرار می‌دهد. پس کسی که حقّی بر گردنش هست، چه حقّ الناس و چه حقّ الله، اگر آن حقّ را به جا نیاورد، اوّلاً گناه کرده، ثانیاً آن حقّ هنوز بر گردنش هست و باید آن را به جا آورد. اگر آن حقّ را به جا آورد، آن‌گاه خداوند هم بخش گناه آن را مورد مغفرت قرار می‌دهد. مثلاً فردی که مال کسی را دزدیده است، اوّلاً گناه کرده، ثانیاً آن مالی که در دست اوست، حرام است. پس اوّلاً باید مال را به صاحبش برگرداند، ثانیاً باید از کاری که کرده، توبه کند. اگر چنین کرد، خداوند او را مورد مغفرت قرار می‌دهد. در مورد حقّ الله، طرف حساب انسان، خداست. لذا چه بسا خدا در قیامت از حقّ خود بگذرد، لکن خدا در این باب، هیچ تضمینی نداده است. خدا فرموده که از گناه می‌گذرد امّا نفرموده که از حقوق هم می‌گذرد. این دو باهم خلط نشود. همچنین خدا گفته که از «ذنب» می‌گذرد، امّا نگفته که از «معصیت» هم می‌گذرد. عصیان غیر از ذنب است. ذنب، در لغت به معنی «دنباله» و «پیامد» است. ذنب، اثر و پیامد عصیان است. باید از عصیان توبه کرد. وقتی کسی از معصیت توبه کرد، خدا هم آثار و پیامدهای آن را از بین می‌برد. در مورد حقّ الناس نیز محال است خدا بدون رضایت صاحبش، آن را ببخشد؛ چرا که این کار، ظلم است؛ و خدا محال است ظلم کند. در هر حال صاحب حقّ باید راضی شود. حال یا از حسنات شخص به صاحب حقّ می‌دهند تا راضی شود، یا از گناهان صاحب حقّ، بر گردن شخص می‌گذارند صاحب حقّ راضی شود، یا خداوند متعال خودش از فضل خودش به صاحب حقّ عطا می‌کند و رضایتش را می‌گیرد. البته مورد آخر، تضمینی نیست.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.