توبه استمنا ۱۳۸۷/۰۹/۰۸ - ۸۳۸۱ بازدید

توبه از استمنا چه جوریه؟

توبه از استمنا کار سختی نیست، همین مقدار که از کار خود پشیمان باشید و این عمل را ترک کنید و از خداوند طلب بخشش نمایید، توبه محقق می شود، ولی ترک این عمل کار آسانی نیست. برای ترک خودارضایی به مطالبی که برایتان درج می شود توجه کنید و به صورت کامل آن را بخوانید و عمل کنید. امید است بتوانید با این مشکل به صورت منطقی برخورد نمایید و ریشه این گناه را از وجود خود قطع کنید.
دانشجوی گرامی در زمینه عادت به گناه خودارضایی، باید عرض کنیم که تنها راه درمان واقعی عادت ناپسند خودارضایی و کنترل شهوت, ازدواج است. کمکی که اکنون از دست ما بر می آید دادن یک سری اطلاعات در زمینه گناه بودن, آثار و عواقب این عمل نا شایست و روش های کنترل و درمان است. این خود شما هستید که باعزمی راسخ به مبارزه با این انحراف جنسی خواهید پرداخت. امید واریم به زودی وسایل ازدواج شما فراهم گردد و شما از این نظر خاطرتان آسوده شود.

روش ترک این عادت زشت:


همانگونه که عالمان اخلاقی مطرح نموده اند، هر روش درمانی در اخلاق و خود سازی، مبتنی بر طی کردن سه مرحله علم، حال و عمل است، ولی چون مرحله حالت (پشیمانی و ندامت) به صورت انفعال در انسان پدید می آید و در حقیقت بازتاب آگاهی است، این مرحله به صورت یک روش مستقل مطرح نمی شود؛ بنابراین برای خارج شدن از این مشکل، دو روش درمانی شناختی و رفتاری پیشنهاد می شود. وظیفه ما دادن آگاهی و شناخت است و کاری که خود شما باید انجام دهید التزام عملی به دستورالعمل ها و به کار گیری دقیق روش های رفتاری ای است که در ذیل پاسخ ارائه می شود.

نیاز به آگاهی:


خود ارضایی یک انحراف عملی است و باید با عمل و رفتار با آن مقابله کرد و راه درمان آن جز با رعایت دقیق دستورالعمل محقق نمی شود, ولی چون هر عملی نیاز به دانش و اطلاعات خاص خود دارد, بنابراین راه کنترل و درمان این بیماری و عادت زشت نیز بدون کسب آگاهی میسر نیست . آگاهی, ازطریق مطالعه در آثار و اطلاعاتی که در این زمینه وجود دارد، بدست می آید. زمینه های مطالعه عبارتند از:
۱- اینکه این عمل به لحاظ شرعی حرام و از نظر اخلاقی گناه محسوب می شود و هر گناهی نور ایمان را تضعیف می کند و باعث تاریکی و آلودگی روح انسان می شود. نوری که انسان بدان نیاز فراوان دارد و در اثر فقدان آن، در قیامت دچار عذاب و حسرت خواهد شد.
۲- مطالعه در پی آمد ها و عواقب سوء آن.
۳- آشنایی با روش پیشگیری و درمان.
کسب آگاهی در موارد یاد شده باعث بیداری انسان می شود و زمینه توبه, پشیمانی و کنترل آن را در او فراهم می آورد.

گناه خود ارضایی:


در این زمینه گفتنی است «استمنا» یا «خودارضایى» یکى از راه هاى انحرافى در ارضاى میل جنسى است که نسل جوان را در معرض آسیب هاى جدى قرار مى دهد. این کار عادت بسیار زشت و زیان آوری است که می تواند استعداد و توانایی های فراوان یک جوان را به نابودی بکشاند و حال و آینده او را تباه کند. از اینکه متوجه زشتی این عمل شده اید خدای را شاکریم و در پاسخ گویی به سوال شما مطالبی را پیرامون معرفی ، حرمت و روش درمان آن بیان می نماییم، امید است با کمک الهی و استمداد از معصومین(ع) و اطلاعاتی که در این زمینه برایتان ارسال می شود، در حفظ نفس و کنترل شهوت موفق باشید.
استمنا و یا به عبارتی خود ارضایی، از نظر شرعی واخلاقی، حرام و گناه محسوب می شود. این عادت ناپسندی به لحاظ اخلاقی، بعد معنوی انسان را به سختی می آزارد، روح او را تاریک می نماید، آزادی معنوی انسان را سلب می کند و در مسیر خود سازی و کمال، آدمی را با چالش جدی مواجه می کند. مطابق تحقیقات انجام شده توسط روانشناسان، خود ارضایی نوعی اعتیاد و بیماری زشتی است که آثار و ضررهای فراوانی بر جسم و روان آدمی باقی می گذارد.
کسانی که گرفتار این عمل شنیع شده اند، آن را گریزگاهی فرعی و عاجل برای خارج شدن از فشار جنسی و پاسخی برای لذت طلبی خود تصور می کنند، در صورتی که اگرتوجه نمایند، بدین وسیله گرفتار آثار و تبعات زیان آوری می شوند که گاها قابل جبران نیست.
شهوت یکی از اموری است که با طبیعت انسان در آمیخته و در جای خود از نعمت های خداوند است، ولی اگر از حالت تعادل خارج و بر افروخته شود، ممکن است سرمایه های عظیم انسانی را به خاکستر تبدیل کند. این نیرو به طور قطع نیاز به ارضاع دارد، ولی با روشی که با نظام طبیعت و شریعت سازگار باشد.
خدای متعال که به حکمت بالغه اش این غریزه را در نهاد انسان گزارده ، تا نسل انسان باقی بماند، از روی رحمت و هدایت خود راه های آسان و معقول کنترل و ارضاع آن را پیش پای او قرار داده است و نسبت به بیراهه ها و انحراف از مسیر درست نیز، هشدارهای لازم را به انسان داده است ،راههایی که باید با شناخت و عمل به آنها، سلامت جسم و جان خویش را پاس بداریم و از خطر و پی آمد کارهایی همچون خود ارضایی و مانند آن برهانیم.
میل جنسی ، میل خاصی است که ارضای آن مانند میل به تغذیه است. انسان برای اینکه خود را تغذیه کند و سیر شود، نیاز به خوردن مواد مختلفی دارد و باید غذای خود را از ترکیبی از مواد گوناگون تهیه کند تا نیاز بدن او به مواد و کانیها و ویتامین های گوناگون تامین شود، وگرنه دچار کمبود خواهد و احساس گرسنگی خواهد کرد. البته ممکن است کسی در تمام شبانه روز شکم خود را با مثلا نان خالی پر کند اما این نوع سیری کاذب است . سیری واقعی در صورتی است که انسان غذای کاملی بخورد و از تمام مواد مورد نیاز بدن استفاده نماید.
در مورد ارضای شهوت و تغذیه این نیرو نیز وضعیت به همین منوال است. خودارضایی مانند تغذیه با نان خالی است و ازدواج و داشتن روابط جنسی کامل، مانند تغذیه با غذای کامل است. کسی که خودارضایی می کند چون احساس می کند که از این طریق هرگز میل جنسی او ارضا نمی شود بنابراین ممکن است حتی چندین بار در روز به این عمل مبادرت نماید و باز احساس گرسنگی کند. همین تکرار و عدم ارضا او را به جانب افراط می کشاند و خوب افراط در ارضای شهوت می تواند تمام قوای مفید یک جوان را در معرض نابودی قرار دهد، لذا اسلام با ارضای میل جنسی از این طریق کاملا مخالف است و راهکار ازدواج را باز می گذارد تا میل جنسی انسان به صورت کامل ارضا شود و احساس نیاز به صورت کامل برآورده گردد.
البته نفی خودارضایی به خاطر آنچه که ذکر شد، بدین معنا نیست که اجازه بدهیم افراد به جامعه آسیب برسانند و دچار انحراف جنسی در جامعه شوند. اگر اسلام راهکار ارضای شهوت را ازدواج موقت و دایم پیشنهاد می کند، به خاطر این است که ازدواج هم از آسیب های اجتماعی جلوگیری می کند هم از آسیب های فردی.

کبیره بودن:


به طور قطع خود ارضایی یکی از گناهان است . در این زمینه برخی از عالمان دینی و اخلاقی نسبت به کبیره بودن آن نیزتاکید نموده اند. از میان ایشان خصوصا مرحوم شهید آیه الله دستغیب در کتاب خویش گناهان کبیره فصلی را گشوده و بر بزرگی آن تاکید نموده است .
از نظر شرعی، ملاک کبیره بودن یک عمل، وعده عذاب از جانب پروردگار می باشد. در این زمینه امام صادق (ع) و در ضمن روایتی از عذابی دردناک برای فاعل آن خبر داده است. آن حضرت(ع) فرموده است: «سه دسته از مردمان اند که خدای متعال در روز قیامت به ایشان نگاه رحمت نمی افکند، آنها را تذکیه نمی نماید و عذابی دردناک برای ایشان فراهم نموده است: کسی که موی سپید خود را می کند، کسی که با خود نکاح (استمناء) می نماید و کسی که مفعول واقع می شود».
به فرض صغیره بودن گناه خود ارضایی در صورت عدم تکرار، ملاک دیگر کبیره بودن گناه، تکرار و به تعبیر روایات اصرار بر آن است ، به همین دلیل چون به طور معمول، خود ارضایی، در افرادی که به آن گرفتارند ، به صورت عادت و اعتیاد در می آید ، تبدبل به گناه کبیره می شود.
البته حرمت و بزرگی گناه خود ارضایی در حد گناهانی همچون زنا و لواط نیست، ولی در عین حال شرایط آن به گونه ای است که می توان گفت: ضررهای بدنی و روانی آن از این دو معصیت بیشر است ؛ زیرا موقعیت برای آنها همیشه مهیا نیست، ولی موقعیت برای خود ارضایی و عادت به آن همیشه مهیا می باشد.

آسیب شناسی خود ارضایی:


آسیب هاى ناشى از خودارضایى به گونه هاى مختلفى تقسیم پذیر است که به اختصار به برخى از آنها اشاره مى شود:

یک. آسیب هاى جسمانى


یکى از روش هاى شناخت پیشرفت بیمارى ها در پزشکى، مرحله بندى علایم بیمارى است. براین اساس، برحسب عوارض ایجاد شده در بیمار مبتلا به خودارضایى، سه مرحله بیان شده است:
۱. مرحله مشکل ساز .
در افرادى که مدتى است گرفتار خودارضایى شده اند، زودرس ترین عوارض ناشى از خودارضایى عبارت است از:
الف. خستگى و کوفتگى.
ب. عدم تمرکز حواس.
ج. ضعف حافظه.
د. استرس و اضطراب.
۲. مرحله گرفتارى شدید.
بروز علایم زیر در فرد گرفتار، نشان دهنده آن است که شدت ابتلاى وى یا مدت آن بیش از مرحله اول است و در نتیجه عوارض شدیدترى ظاهر شده است:
الف. خستگى و کوفتگى.
ب. نوسان خلق یا تغییرات سریع خلقى.
ج. حساسیت بیش از حد و زودرنجى.
د. کمردرد.
ه. نازک شدن موها .
و. ناتوانى جنسى زودرس در جوانى .
ز. بى خوابى یا بدخوابى و مشکلات مشابه .
۳. مرحله گرفتارى بسیار شدید یا حالت اعتیاد .
الف. خستگى و کوفتگى .
ب. ریزش شدید موها .
ج. تارشدن دید چشم ها .
د. وز وز گوش .
ه. انزال زودرس و غیرارادى یا خروج منى به صورت قطره قطره .
و. درد کشاله ران و ناحیه تناسلى .
ز. دردهاى قولنجى در ناحیه لگن و استخوان دنبالچه .

دو. آسیب هاى روحى و روانى


ضعف حافظه و حواس پرتى، اضطراب، منزوى شدن و گوشه گیرى، افسردگى، بى نشاطى و لذت نبردن از زندگى، پرخاشگرى، بداخلاقى و تندخویى، کسالت دائمى و ضعف اراده، احساس حقارت، عدم اعتماد به نفس، احساس گناه و عذاب وجدان بروندادهاى روانى و روحى خودارضایى است. شرح پاره اى از این موارد در مباحث گذشته روشن شد.

سه. آسیب هاى اجتماعى


ناسازگارى خانوادگى، بى میل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانى در ارتباط با جنس مخالف و همسر، احساس طرد شدن، از بین رفتن عزّت، پاکى، شرافت و جایگاه اجتماعى، دیر ازدواج کردن و لذت نبردن از زندگى مشترک .
جهت آگاهى بیشتر نگا:
- قائمى، على، خانواده و مسائل جنسى کودکان، تهران: انتشارات انجمن اولیا و مربیان جمهورى اسلامى ایران، چاپ دهم، ۱۳۷۶.

چهار. آسیب هاى معنوى و اخروى


هیچ یک از آسیب هاى پیش گفته، به اهمیت آسیب هاى معنوى نیست؛ زیرا آسیب هاى معنوى، جان و دل و به عبارت دیگر کنه حقیقت وجود آدمى را تباه مى سازد. خودارضایى از نظر دین یک گناه است و به تعبیر قرآن زنگار بر دل مى نهد: «کَلاَّ بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ؛ چنین مباد! بلکه اعمال (ناشایست) دل هاى آنان را زنگار زده است».(مطففین (۸۳)، آیه ۲۴)
زنگ یا زنگار در اشیاى مادى، همان چیزى است که روى فلزات و اشیاى قیمتى مى نشیند و معمولاً نشانه پوسیدن و از بین رفتنِ شفافیت و درخشندگى آن و در نهایت ضایع شدن و از بین رفتن آن است.
علامه طباطبایى در تفسیر المیزان طباطبایى (سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوى همدانى، (تلخیص)، (قم: دفتر انتشارات اسلامى، بى چا، بى تا)، ج ۲۰، ص ۳۸۵)مى فرماید: از آیه شریفه سه نکته استفاده مى شود:
۱. اعمال زشت، نقش و صورتى به نفس و روح انسان مى دهند؛
۲. این نقش و صورت خاص، مانع آن است که نفس آدمى حق و حقیقت را درک کند؛
۳. نفس آدمى به حسب طبع اولیه اش صفا و جلایى دارد که با داشتن آن، حق را آن طور که هست درک مى کند.
همچنین آسیب هاى معنوى جهان گذران را در مى نوردد و اگر اصلاح نگردد، حیات جاودان آدمى را در معرض تباهى و شوربختى قرار مى دهد. از این رو نصوص دینى نسبت به آن هشدارهاى لازم را داده اند. پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم در این باره مى فرماید: «ناکح الکف ملعون؛ ملعون است کسى که خودارضایى کند».(رى شهرى، محمد، میزان الحکمة، ج ۱۲، ص ۵۶۵۴)
امام صادق علیه السلام نیز مى فرماید: «با سه گروه خداوند در روز قیامت سخن نمى گوید و پاکشان نمى خواند و عذابى دردناک دارند، از آن سه اند، خودارضایى کننده و کسى که لواط دهد».(همان، ح ۱۹۰۴۹)
در روایات دیگرى امام صادق علیه السلام خودارضایى را گناه عظیم و مورد نهى الهى معرفى فرموده است.( همان، ح ۱۹۰۵۰)

چند راهکار کلی:


برای کنترل غریزة جنسی هم خود فرد و هم والدین و اطرافیان مسئولیت دارند. آن چه مربوط به خود فری می‌شود و سؤال شما از این زاویه است عبارتند از:
۱- برنامه‌ریزی برای کار مداوم
جوانان و نوجوانان از نیروی سرشار و فوق‌العاده‌ای برخوردارند. این نیرو اگر در زمینه‌های دیگر مورد اساتفاده قرار نگیرد و به صورت مطلوب از آن استفاده نشود، با توجه به شرایط سنی آن‌ها در قالب امور جنسی و شهوانی ظاهر خواهد شد. اگر جوانان و نوجوانان به کار مداوم عادت کنند و نیرو و توان خود رادر این زمینه به مصرف برسانند تا حدودی از انحرافات اخلاقی و شهوت و غریزة جنسی در آنان پیشگیری می‌شود. کارهای بدنی موجب تعادل جسم و روان می‌شود. اگر نیک بنگریم افرادی که به کار مداوم مشغول هستند و نیرو و استعدادشان را در زمینه‌های مثبت و سالم به کار می‌اندازند، کم‌تر دچار انحرافات اخلاقی و بحران‌های روحی می‌شوند. کار موجب می‌شود نیرو و انرژی جوان قبل از آن که به چربی‌های اضافی تبدیل گردد و اختلالاتی در ساز و کار اندام‌های بدن ایجاد گردد، از طریق سوخت و ساز مفید و سالم به مصرف برسد.
۲- تنظیم خواب
تحقیقات نشان می‌دهد که بیش‌تر انحرافات به خصوص در زمینه مسایل جنسی از فکرهای ناسالم و خیال‌پردازی‌هایی که جوانان قبل از خواب رفتن دارند، ناشی می‌شود. اگر جوان قبل از آن که به خواب برود، فکرش به خودش و یک سری مسایل و موضوعات مربوط به دورة جوانی، معطوف گردد، کم کم به انحرافات کشیده خواهد شد. بنابراین، یکی از روش‌های پیشگیری از انحرافات این است که برنامة خواب به صورت دقیق تنظیم شود و تا زمانی که خواب بر شما غالب نشده به رختخواب نروید. وقتی به رختخواب بروید که کاملاً خسته و آمادة خواب هستید. لازمة این کا این است که در طول روز مشغول فعالیت‌های مهم بوده و به اندازة کافی کار کرده باشد.
طبیعی است اگر جوان با خستگی به رختخواب نرود، به ناچار مدت زمانی را در بستر بیدار خواهد ماند تا به تدریج به خواب رود و چون افکار و اندیشه‌های شهوانی و تحریک‌آمیز معمولاً در این مواقع به سراغ جوان می‌آیند، تنظیم ساعات خواب برای جوان، ضرورت خاصی می‌یابد. یکی از روان شناسان در این باره می‌گوید: نیمة اول شب بیش از نیمة دوم آن به بدن نیرو می‌دهد بنابراین باید از آن به نحوی مفید استفاده شود. و صبحگاهان به محض اینکه از خواب بیدار شدید. بی‌درنگ از بستر برخیزید و توجه داشته باشید که بامدادان بیدار ماندن در بستر خواب، بسیار زیان‌بار است، جسم را سست و ناتوان می‌سازد و وسوسه‌های شوم در دل فرد ایجاد می‌شود.
۳- دوری از محیط‌های آلوده و ناسالم
یکی از علل و عوامل انحرافات جنسی و به طور کل انحرافات اخلاقی، محیط آلوده و محرک‌های شهوانی است. محیط از طریق وارد نمودن عناصر محرک در گرایش‌های انحرافی، منجر به طغیان غریزة جنسی در جوان می‌شود. مسایلی از قبیل بدحجابی، روابط ناسالم و آزاد دختر و پسر، برخی از سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های خارجی و هم چنین استفادة نادرست از اینترنت در تحریک شهوت و غریزة جنسی جوان مؤثر است شاید برای برخی زا نوجوانان یادآوری و تذکر مسایل دینی و اخلاقی چیزی بیهوده و غیر ضروری تلقی شود، زیرا آن‌ها نه در فکر سلامت خویش هستند و نه مسایل اخلاقی و دینی را می‌پذیرند، اما برای شما که روحیة مذهبی قوی دارید و همین مسأله باعث شد تا نگران آینده‌تان باشید، گفتن این مسایل مهم و ضروری است. اگر واقعاً می‌‌خواهید از جوانی‌تان به خوبی استفاده کنید و در راه درست و سالم گام بردارید، سعی کنید از محیط‌های آلوده و دیدن عوامل تحریک کننده، جداً پرهیز نمایید.
۴- استفاده درست و مطلوب از اوقات فراغت
یکی از زمینه‌های پیدایش انحرافات در جوانان و نوجوانان، استفادة نادرست آن‌ها از اوقات فراغت است. اوقات فراغت طولانی و بی‌برنامه نوجوانان را عاصی و سرگردان می‌کند. آن‌ها به تدریج سرخورده و مأیوس می‌شوند و در نتیجه به دنیای درون خویش پناه می‌برند و در کنج خلومت و انزوا راهی برای مشغولیت خود می‌جویند.
۵- پیشگیری از روابط ناسالم
جوانان و نوجوانانی که روابط نامطلوب و ناسالم دارند و با افراد منحرف و بی‌بند و بار دوست و رفیق هستند، کم کم به انحرافات کشیده می‌شوند و تحت تأثیر امور شهوانی قرار می‌گیرند. نفوذپذیری جوانان از دوستان و همسالان بیش از سایر گروه‌ها است. در سنین بلوغ صحبت‌های آهسته و در گوشی بین نوجوانان بیش‌تر می‌شود و محور این گفتگوها، غالباً مسایل جنسی و امور شهوانی است که به صورت مخفیانه و به دور از انظار بزرگ‌ترها طرح می‌شود. برای پیشگیری از انحرافات اخلاقی سعی کنید از دوستی‌های آلوده و مشکوک جداً پرهیز نموده و با افراد سالم و مذهبی ارتباط برقرار نمایید.
۶- پرورش تقوا و معنویت در وجود خویش
همة آنچه بیان شد، به نحوی می‌توانند در پیشگیری از انحرافات اخلاقی و طغیان شهوت و غریزة جنسی نقش داشته باشند، اما آن چه بیش از همه ضروری است و به صورت زیربنایی در شخصیت و رفتار جوان مؤثر است. پرورش معنویت و تقویت ایمان و تقوای الهی است. ما در عصری زندگی می‌کنیم که جهان به شدت در مادیات فرو رفته و یک سره غرق در جاذبه‌های نفسانی و امور شهوانی گردیده است. در شرایط کنونی، خلأ عظیم و هولناکی از اخلاق و معنویت پدید آمده و تمامی مشکلات انسان‌ها نیز از همین جا ناشی شده است.
اگر با تقویت ایمان و نیروی اراده، باورها و اعتقادات نوجوانان تقویت گردند، بدون شک بخشی از مشلکات آنان به ویژه در زمینة مسایل اخلاقی و شهوت و غریزة جنسی درمان می‌شود.
اگر نوجوان از ته دل باور نمود که تمام اعمال و رفتار او را خدا می‌بیند و بر اساس عملکرد افراد به آن‌ها پاداش می‌دهد و اساساً سعادت و خوشبختی انسان به دست خودش می‌باشد، در این صورت احتمال اینکه مرتکب گناه نشود بسیار زیاد است.‌
یقین داشته باشید، تا زمانی که نیروی ایمان و تقوا در وجود انسان بارور و تقویت نگردد، هیچ ضمانتی از شهوت و انحرافات اخلاقی وجود ندارد. به خصوص در وضعیت کنونی که عوامل تحریک کنندة بسیار زیاد است. بنابراین قبل از هر چیزی سعی کنید نیروی ایمان و تقوا را در وجود خویش بارور کنید. اگر فکر و ذهن شما متوجه خدا باشد و همیشه نماز خود را اول وقت انجام دهید، خداوند شما را یاری می‌کند تا از هر گناهی مصون بمانید و تحت تأثیر شهوت و غریزة جنسی قرار نگیرید. خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «ان الصلوة تنهی عن الفحشاء و المنکر» به درستی که نماز انسان را از هر گونه آلودگی و عمل زشت و گناه دور نگه می‌دارد. نماز واقعی نه تنها والاترین عامل کنترک شهوت و دفاع در برابر هجوم انحرافات اخلاقی تلقی می‌شود، بلکه عامل تهاجمی علیه انحرافات و شهوت‌ها نیز محسوب می‌گردد.
۷- تسهیل و تسریع ازدواج
علاوه بر آن که جوان سعی در کنترل شهوت و غریزة جنسی می‌کند، باید برای ازدواج که یگانه راه درست ارضای غریزة جنسی می‌باشد، نیز اقدام کند به این معنا که پسرها از ۱۸ سالگی به بعد می‌توانند به فکر ازدواج باشند و اگر شرایط را مساعد می‌بینید، از همین سن مقدمات آن را فراهم کنند و دخترها هم چنان چه مورد مناسبی به خواستگاری آن‌ها آمد به دلایل نوعاً غیر موجه و پوچ مثل هنوز زود است، می‌خواهم درس بخوانم، داماد وضع مادی خوبی ندارد و... از ازدواج خودداری نکنند و والدین هم سنگ اندازی‌های غیز منطقی نداشته باشند.
امید است با رعایت این نکات و به خصوص توجه به تقوا و نماز بتوانید غریزة جنسی و حس شهوت را در خویش کنترل و مهار نمایید و زمانی که فرصت مناسب برای ازدواج فراهم گردید، به ازدواج اقدام کنید.

توصیه های کاربردی در جهت کنترل و درمان:


۱. نخستین گام براى درمان این عادت شوم، اعتقاد و ایمان به درمان پذیرى آن و دورى از یأس و ناامیدى است. اما رسیدن به نتیجه و ایجاد هرگونه تغییر و دگرگونى نیازمند گذشت زمان، انتخاب راه صحیح و به کارگیرى دقیق دستورها است. البته ترک عادتِ نامطلوب، در زمانِ کوتاه بدون راهنماى کارآزموده و دلسوز، امکان ندارد. از همه اینها مهم تر، اراده و خواست فرد، نقش کلیدى و محورى را ایفا مى کند. درمان و چاره جویى باید منطبق بر خواست فرد باشد؛ زیرا تا وقتى که او نخواهد، مى توان با قاطعیت گفت که درمان نخواهد شد.
بنابراین بیمار اگر بخواهد، مى تواند بر بیمارى اش غلبه کند و جمله معروف «خواستن توانستن است»، عین حقیقت است. اراده همچون نهالى است که باید آن را پرورش داد تا به مرحله خودشکوفایى و ثمردهى برسد؛ به عبارت دیگر، اراده تقویت شدنى و پرورش یافتنى است و راه پرورش و تقویت آن این است که برخلاف میل خود، اندک اندک به مقابله با این عادت شوم برخیزد تا پس از مدتى لذت توانستن را بچشد.(ق، مؤسسه پژوهشى - فرهنگى اشراق، خودارضایى یا ارضاى انحرافى جنسى، صص ۲۹ - ۳۰)
۲. تلاش براى تقویت اراده از گام هاى مهم در امر بهبود است. نگویید اراده از ما سلب شده است! ممکن است اراده انسان ضعیف شود؛ ولى هیچ گاه از بین نمى رود. نشانه اینکه هنوز اراده باقى است، این است که شخص این عمل را در حضور دیگران و در هر شرایطى انجام نمى دهد. براى تقویت اراده، راه هاى زیادى پیشنهاد شده که از جمله آنها تلقین به خود است.
ویکتور پوشه - روان شناسِ فرانسوى - مى گوید: افراد مبتلا به این عادت شوم، هر روز به دفعات مختلف با تمرکز فکر به خود بگویند: «من به خوبى قادرم این عادت بد را از خود دور کنم، من قادرم». تکرار این عبارت ساده، اثر عجیبى در تقویت اراده و روحیه دارد.
پل ژاگو بر آن است که: «تلقین، قبل از خواب نیز مؤثر است.»(همان، ص ۳۴)
۳. سعى شود شکم به هنگام خواب، بیش از حد معمول پر نباشد.
۴. از پوشیدن لباس هاى تنگ و چسبان اجتناب گردد.
۵. از نگاه کردن به مناظر، فیلم ها و تصاویر تحریک کننده، خوددارى شود و شخص به محض مواجهه با این امور، چشم خود را بسته و یا به زمین و یا آسمان نگاه کند.
۶. از شنیدن و خواندن مباحث و مطالب جنسى و حتى شوخى هاى تحریک کننده و فکر کردن در این امور، دورى شود.
۷. از خوردن مواد غذایى محرک، مانند خرما، پیاز، فلفل، تخم مرغ، گوشت قرمز و غذاهاى پرچرب - اجتناب و به میزان ضرورت اکتفا شود.
۸. قبل از خواب مثانه تخلیه شود.
۹. از نوشیدن افراطگونه آب و مایعات پرهیز شود (به خصوص شب ها و قبل از خوابیدن).
۱۰. هیچ گاه کاملا عریان نشوید و به اندام عریان خود یا دیگری نگاه نکنید.
۱۱. از دست ورزى با اندام جنسى، باید اجتناب نمود و در هیچ شرایطى، نباید دست ورزى کرد!
۱۲. هرگز نباید به رو خوابید.
۱۳. به منظور تخلیه انرژى - زاید بدن، به طور منظم و زیاد باید ورزش کرد.
۱۴. هیچ گاه نباید بیکار بود؛ شخص باید براى اوقات فراغت خود، برنامه داشته باشد و آن را با مطالعه، ورزش، زیارت، عبادت و ... پر کند.
۱۵. هرگز در مکانى خلوت و تنها و دور از نظر دیگران نباید ماند.
۱۶. هرگاه شخص مورد هجوم افکار جنسى واقع شد، باید بلافاصله از مکان خلوت و دور از نظر دیگران خارج شود و خود را به کارى سرگرم کند. در این زمینه همچنان که خود نیز اشاره کرده اید، گفت و گو با دوستان، مشارکت در عبادت هاى جمعى (مانند جلسات دعا، نماز جماعت و...) بسیار مفید است.
۱۷. هفته اى یکى دو روز، روزه مستحبى مفید است و اگر شخص توان آن را ندارد، میزان صَرف غذا را کاهش و فاصله هر وعده غذا را افزایش دهد و یا تعداد دفعات غذا را کاهش داده و به حداقل خوراک اکتفا کند.
۱۸. از سخن گفتن ملایمت آمیز، شوخى و خنده با نامحرمان خوددارى کرده واز نرمى و لینت در کلام باید اجتناب ورزید.
۱۹. هیچ گاه نباید با نامحرم و جنس مخالف، در مکان خلوت و دور از نگاه دیگران باقى ماند (حتى براى آموزش و ...).
۲۰. قرآن زیاد بخواند و درباره معانى آیات آن فکر کند.
۲۱. باید همیشه براى ذهن فکر خود محتواى مطلوب و موضوع مناسب داشت.

تذکرات پایانی:


۱. توجه داشته باشید که تنها رعایت تمام این امور، بدون کم و کاستى و به صورت مستمر، نتیجه بخش خواهد بود. نباید توقع داشته باشید که این عادت ناگهان قطع و درمان شود, به هر میزان که بتوانید دفعات آن را به تدریج کم کنید, موفقیت محسوب می شود.
۲. در صورت تکرار از رحمت واسعه الهی ناامید نشوید و بدانید که هر گناهی قابل توبه است و خداوند خود فرموده است : «إن الله یغفر الذنوب جمیعا; خداوند همه گناهان را می آمرزد» و نشانه قبولی توبه شما این است که پشیمان هستید و از تکرار آن متنفرید. همین قدر که تکرار آن کم شود نشانه پیشرفت به سوی اطاعت خداوند است.
۳. در صورت امکان با کم کردن سطح توقعات و انتظارات ازدواج کنید که این بهترین راه حل است.
۴. در تمام حالات از خداوند براى حفظ پاکى استعانت بجویید.
۵. مطمئن باشید این مشکل قابل حل و درمان است؛ ولى مشروط به تصمیم گیرى قاطع و پشتکار کافى در راه انجام دستورالعمل هاى ارائه شده.
۶. منشأ این مشکل، یکى از نیازهاى واقعى نهاده شده در وجود انسان است که باید به طور طبیعى و صحیح ارضا و تأمین شود. نیاز به ارضای شهود یکی از این امور است که اگر به شکل صحیح تأمین نشود، (یعنى ازدواج), آدمی دچار خطاها و گناهان همچون استمنا خواهد شد که عواقب سوء آن نیز دامنگیر فرد مى شود. بنابراین اگر امکان ازدواج برایتان فراهم است، اقدام به ازدواج کنید یا به طور موقت به دستورالعمل هاى ارائه شده پاى بند باشید.
اما به شما اطمینان می دهیم تا هر وقت که لازم باشد همراه و مشاور شما خواهیم بود. در پایان توصیه می شود برای اطلاع و اطمینان بیشتر به درمان پذیر بودن این عارضه، به مقاله ای که در سایت «porseman.org» درج شده و همچنین نظریات افرادی که با این عارضه دست به گریبان بوده اند مراجعه فرمائید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
گناه خودارضایی توبه دارد؟
پرسمان
راه توبه باز است واز اینکه باید مجددا توبه کنی ، تردید نکن! ، تو درمسیر توبه قرار گرفته ای، لذا برای توبه ،باید خودت را پیدا کنی وبشناسی واراده ات را قوی کنی تا بتوانی توبه ای بازنگشتنی داشته باشی! بله اگر توبه ات حقیقت پیدا کرد آثار گناه را نیز از بین می برد .الف ) فلسفه و راز حرمت خود ارضايی: در اين زمينه گفتني است «استمنا» يا «خودارضايى» يكى از راه هاى انحرافى در ارضاى ميل جنسى است كه نسل جوان را در معرض آسيب هاى جدى قرار مى دهد. اين كار عادت بسيار زشت و زيان آوري است كه مي تواند استعداد و توانايي هاي فراوان يك جوان را به نابودي بكشاند و حال و آينده او را تباه كند. اين عادت ناپسندي به لحاظ اخلاقي، بعد معنوي انسان را به سختي مي آزارد، روح او را تاريك مي نمايد، آزادي معنوي انسان را سلب مي كند و در مسير خود سازي و كمال، آدمي را با چالش جدي مواجه مي كند. مطابق تحقيقات انجام شده توسط روانشناسان، خود ارضايي نوعي اعتياد و بيماري زشتي است كه آثار و ضررهاي فراواني بر جسم و روان آدمي باقي مي گذارد. كساني كه گرفتار اين عمل شنيع شده اند، آن را گريزگاهي فرعي و عاجل براي خارج شدن از فشار جنسي و پاسخي براي لذت طلبي خود تصور مي كنند، در صورتي كه اگرتوجه نمايند، بدين وسيله گرفتار آثار و تبعات زيان آوري مي شوند كه گاها قابل جبران نيست. شهوت يكي از اموري است كه با طبيعت انسان در آميخته و در جاي خود از نعمت هاي خداوند است، ولي اگر از حالت تعادل خارج و بر افروخته شود، ممكن است سرمايه هاي عظيم انساني را به خاكستر تبديل كند. اين نيرو به طور قطع نياز به ارضاع دارد، ولي با روشي كه با نظام طبيعت و شريعت سازگار باشد. خداي متعال كه به حكمت بالغه اش اين غريزه را در نهاد انسان گزارده ، تا نسل انسان باقي بماند، از روي رحمت و هدايت خود راه هاي آسان و معقول كنترل و ارضاع آن را پيش پاي او قرار داده است و نسبت به بيراهه ها و انحراف از مسير درست نيز، هشدارهاي لازم را به انسان داده است ،راههايي كه بايد با شناخت و عمل به آنها، سلامت جسم و جان خويش را پاس بداريم و از خطر و پي آمد كارهايي همچون خود ارضايي و مانند آن برهانيم . درباره حرمت استمنا و خودارضايى از امام صادق عليه السلام پرسش شد. حضرت فرمود: گناهى بزرگ است، خداوند در كتاب خود از اين عمل نهى فرموده است. كسى كه به چنين عملى دست مى زند، گويى با خود ازدواج كرده است! و اگر از كار وى آگاه شوم با وى غذا نمى خورم. سؤال كننده پرسيد: منبع اين سخن از كتاب خدا كجاست؟ حضرت فرمود: در آيه «فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ» (مؤمنون (23)، آيه 7.) مراد از «وَراءَ ذلِكَ» استمناء مى باشد.( وسايل الشيعه، ج 28، ص 364.) حرمت خودارضايي در آيات و روايات: خداوند در سوره مؤمنون(ایه/7) مي فرمايد يکي از ويژگي هاي انسان هاي مؤمن اين است که در مسائل جنسي خودشان را از آلوده شدن به گناه حفظ مي کنند و صرفا از طريق ازدواج غريزه جنسي خود را ارضا مي کند سپس مي فرمايد هر کس از غير مسير ازدواج غريزه جنسي خودش را ارضا کند از تجاوز کاران است «الذين هم لفروجهم حافظون . الا علي ازواجهم او ما ملکت ايمانهم فانهم غير ملومين . فمن ابتغاء وراء ذلک فاولئک هم العادون » عمل استمنا علاوه بر اين که مشمول آيه 7 سوره مؤمنون مي شود که مي فرمايد هر کسي غير از اين طريق را (جهت بهره گيري جنسي) طلب کند تجاوزگر است»؛ در سخنان گهربار معصومين(ع) که ترجمان کلام الهی است نيز از عمل استمنا به زشتي ياد شده و مورد نهي قرار گرفته است که در اينجا به احاديثي از پيامبر(ص) و امام صادق(ع) اشاره مي کنيم: 1. امام صادق(ع): روز قيامت خداوند با شخص خودارضا گفت و گو نمى كند و از چشم خدا مى افتد. (ميزان الحكمة، ح 18749) 2. رسول خدا(ص): لعنت خدا و ملائكه خداوند و تمام بشر بر شخص خودارضا. (همان، ح 18748) 3. رسول خدا(ص): كسى كه خودارضايى مى كند، ملعون است. (همان، ح 18751) 4. امام صادق(ع): خودارضايى گناه بزرگى است كه خداوند در قرآن از آن نهى فرموده است. (همان، ح 18750) 5. امام صادق(ع): براى كسى كه خودارضايى كند در قيامت عذاب دردناكى در نظر گرفته شده است. (همان، ح 18749) بنابراين ، از آن جای که ائمه دين عليهم السلام مفسران قرآن و تبيين کنندگان مراد واقعي آيات الهي هستند؛ هر چند حرمت استمنا در قرآن صريحا نيامده اما در کلام پيامبر(ص) وائمه معصومين(ع (مطرح شده است وما را به زشتی وپيامد های جبران ناپذير اين عمل ننگين توجه داده است؛ ترديدي برای حرمت آن باقی نمی ماند. ب ) آسيب شناسي خود ارضايي: آسيب هاى ناشى از خودارضايى به گونه هاى مختلفى تقسيم پذير است كه به اختصار به برخى از آنها اشاره مى شود: يك. آسيب هاى جسمانى يكى از روش هاى شناخت پيشرفت بيمارى ها در پزشكى، مرحله بندى علايم بيمارى است. براين اساس، برحسب عوارض ايجاد شده در بيمار مبتلا به خودارضايى، سه مرحله بيان شده است: 1. مرحله مشكل ساز . در افرادى كه مدتى است گرفتار خودارضايى شده اند، زودرس ترين عوارض ناشى از خودارضايى عبارت است از: الف. خستگى و كوفتگى. ب. عدم تمركز حواس. ج. ضعف حافظه. د. استرس و اضطراب. 2. مرحله گرفتارى شديد. بروز علايم زير در فرد گرفتار، نشان دهنده آن است كه شدت ابتلاى وى يا مدت آن بيش از مرحله اول است و در نتيجه عوارض شديدترى ظاهر شده است: الف. خستگى و كوفتگى. ب. نوسان خلق يا تغييرات سريع خلقى. ج. حساسيت بيش از حد و زودرنجى. د. كمردرد. ه. نازك شدن موها . و. ناتوانى جنسى زودرس در جوانى . ز. بى خوابى يا بدخوابى و مشكلات مشابه . 3. مرحله گرفتارى بسيار شديد يا حالت اعتياد . الف. خستگى و كوفتگى . ب. ريزش شديد موها . ج. تارشدن ديد چشم ها . د. وز وز گوش . ه. انزال زودرس و غيرارادى يا خروج منى به صورت قطره قطره . و. درد كشاله ران و ناحيه تناسلى . ز. دردهاى قولنجى در ناحيه لگن و استخوان دنبالچه . در اين فرصت به چند نمونه از نامه هاي برخي از نوجوانان كه در رابطه با ضررهاي خودارضايي نگارش و برخي نيز خطاب به ما بوده توجه بفرماييد. ... وقتي قلم در دست مي گيرم احساس ناتواني مي كنم و حوصله نوشتن ندارم، گويا اينكه ساعات زيادي به كار سخت مشغول بوده ام، انگار كه رمقي در بدن وجود ندارد و لذا رغبت و علاقه اي به تلاش و كوشش پيدا نمي كنم. (نامه اي از يك نوجوان 17 ساله)....... من نوجواني پر جنب و جوش و فعال بودم و ورزش هم مي كردم و از سلامتي و شادابي خوبي برخوردار بودم؛ ولي الآن به شخصي بي حال، كم تحرك و رنگ پريده مبدل شده ام و احساس ضعف و ناتواني مي كنم و خود را شخصي وامانده تلقي مي كنم. (نوجوان 15 ساله، كلاس اول رياضي) خود ارضايي به تدريج در نور چشم و بينايي انسان اثر سوء مي گذارد و چشم را به شدت ناتوان و كم نور مي كند. جواني كه مدتي به اين انحراف مبتلا بود در جلسه مشاوره مي گفت: با اين كه ورزشكار هستم چشمانم خسته مي شود و نمي توانم كتابها را بخوبي مطالعه كنم و جلو چشمم تيره و تار مي شود به حدّي كه سرگيجه مي گيرم و در قعر چشم هايم درد شديدي احساس مي كنم. خودارضايي همچنين باعث ضعيف شدن قدرت بدن و قواي جسماني شده و اين رويداد، بستر مناسبي براي پذيرش انواع بيماري است. زيرا جسم و بدني كه با خودارضايي ضعيف و ناتوان شده، نمي تواند در مقابل ويروسهاي بيماري زا از خود دفاع كند و آمادگي زيادي براي آسيب پذيري و بيماري دارد. اگر شما به اطراف خودتان در محيط اجتماع توجه جدّي داشته باشيد، متوجه خواهيد شد كه افراد ورزشكار و قوي و افرادي كه توان جسمي مناسبي دارند، كمتر به بيماري مبتلا مي شوند و اين بخاطر آن است كه مقاومت بيشتري در مقابل ويروسهاي بيماري زا دارند و آسيب پذيري آنان كمتر است. علاوه بر آسيب هاي فوق خودارضايي اثرات تخريبي زيادي در دستگاه تناسلي از خود به جاي مي گذارد كه بعضي از آنها عبارتند از: الف؛ ابتلاء به بيماري سريع الانزالي كه بيماري سختي است و در اين بيماري نوجوان و جوان با كوچكترين تحريك جنسي، احتلام پيدا مي كند و بعد از ازدواج هم با مشكلاتي روبرو مي گردد، ب؛ ناتواني جنسي و ايجاد اختلال در سيستم توليد مثل بدن و هورمونهاي جنسي، ج؛ بيماري مقاربتي و احتمال عقيم شدن (بچه دار نشدن)، د؛ ارضاي ناكامل جنسي و از دست دادن لذت جنسي بعد از ازدواج). برخي از متخصصان امور جنسي همچنين معتقدند كه اين عمل افراد را دچار ضعف قواي شهواني مي كند و نشاط روحي و جسمي آنان را از بين مي برد و در قواي پنجگانه نيز اثر كرده و در چشم و گوش انسان اختلال ايجاد مي كند و علاوه بر اينها در تحليل رفتن قواي جسماني و روحاني، كم شدن خون، پريدگي رنگ، نقصان قواي حافظه، لاغري و سستي، عصبانيت و غيره اثر زيادي دارد. دو. آسيب هاى روحى و روانى 1. ضعف حافظه و حواس پرتي همان گونه كه گذشت يكي از پيامدهاي خود ارضايي، ضعف و تحليل قواي جسماني است و اين به نوبه خود ناشي از اختلال در عملكرد سيستم مغز و اعصاب است. اختلال در اين سيستم (مغز) باعث مي شود كه بخش حافظه، كارايي لازم را نداشته باشد. علاوه بر اين، شخص مبتلا به خودارضايي به خاطر تمركز در اين عمل زشت و توجه نسبتا مداوم به موضوعات جنسي، حواس پرت و ناتوان در تمركز فكري است كه اين خود عامل ديگري براي كاهش توانايي ذهني و ايجاد ضعف حافظه است، خودارضايي مكرر باعث تحريك بيش از حدّ سيستم عصبي پاراسمپاتيك و افزايش تخليه اَسِتيل كولين از انتهاي اين رشته ها در مغز مي گردد و اين،خود باعث پاره اي از عوارض جسماني و رواني، چون حواس پرتي، كمي حافظه، عدم تمركز حواس، سياهي رفتن چشم و درنهايت تاري ديد مي شود. تمام اين علامت ها ناشي از تغيير تعادل ميزان مواد شيميايي موجود در مغز است كه بين سلولهاي عصبي رد و بدل مي شود و انتقال پيام هاي مختلف را بر عهده دارد. 2. اضطراب دلهره و نگراني از ويژگيهايي است كه دائما فرد خود ارضا را رها نمي كند، او به طور مرتب با خود درگير است و نگراني و تشويش خاطر او را رها نمي كند؛ افكار آشفته و بي ثباتي فكري، دامن گير اوست. نسبت به آينده اميدوار نيست و آينده را تاريك مي بيند و افكار پريشان او را رها نمي كند. نوجواني كه به خودارضايي گرفتار بود و در جلسه مشاوره تربيتي حاضر شده بود، چنين مي گفت: ... از دنيا خسته شده ام، از خودم نفرت دارم نگراني و تشويش خاطر مرا مجال نمي دهد، روحم متزلزل و بغض و نفرتم متراكم شده است، اضطراب و دلهره مرموز اراده هر كاري را من سلب نموده است و نمي دانم چكار بكنم. 3. افسردگي بي احساسي و بي تفاوتي، بي نشاطي و بي ذوقي، سستي و گوشه گيري، غم و اندوه، عدم علاقه به امور هنري و مسايل معنوي و..... همگي از نشانه هاي بارز و حتمي افسردگي است كه خودارضايي مي تواند در ايجاد آن نقش آفرين باشد. فردي كه به اين انحراف جنسي دچار شده است حوصله خيلي از كارها را ندارد و بيشتر به گوشه گيري مي پردازد و از خودش هم تنفر دارد و خود را فردي بدبخت و بدشانس مي داند و تصور مي كند كه كسي او را دوست ندارد و فردي كم لياقت و بي ارزش است. 4. انحراف اخلاقي افراد خود ارضا به بي بند و باري جنسي گرايش پيدا كرده و تمايل به بي عفّتي پيدا مي كنند، بي عاطفه و كم رو و خجل هستند، صفاي دل و نورانيت معنوي كمتري دارند، به مجالس دعا و توسل علاقه اي نشان نمي دهند و يك تاريكي و ظلمت آنها را احاطه كرده است و اوقات خود را بيشتر با كارهاي بيهوده سپري مي كنند. 5. ضعف اراده كاهش قدرت تصميم‌گيري و ضعف اراده و همچنين افت تحصيلي و... از عوارض خودارضايي است. سه. آسيب ها و ضررهاي اجتماعي خود ارضايي يك احساس گريز از اجتماع پديد مي آورد كه در اثر افراط و تكرار اين عمل ناپسند، اين احساس در او ريشه دار خواهد شد. شخص خود ارضا در گوشه اي منزوي و به افكار دور و دراز مي پردازد. توجه به لذات شخصي و خيالي، سبب سستي روابط اجتماعي مي گردد و حيات جمعي و با ديگران بودن را، دچار مخاطره مي سازد؛ در عرصه اجتماعي كمتر يا هيچ وارد نمي شود و با مردم جوشش كمتر دارد و از بودن در كنار ديگران لذّت نمي برد. اينجاست كه نه تنها شخصيت اجتماعي و انساني چنين افرادي تدريجا متزلزل شده بلكه جامعه نيز از وجود نيروي جوان و خلاّق محروم مي ماند و در دراز مدت، اين خصوصيات و اين افراد موجب اختلال در نظام خانواده و اجتماع مي گردند. شخص خود ارضا همچنين نسبت به كوچك ترين محرك محيطي و اجتماعي حساس است، حوصله گفت و گو با ديگران را كمتر دارد، زود رنج است و سريعا از كوره به درمي رود، با والدين خود بدرفتاري مي كند، گاهي فرياد مي زند و تحملّ حرف منطقي را ندارد، از نصيحت ديگران به شدت بيزار است و بر سر مسايل كوچك، بي حوصلگي و پرخاشگري مي كند.جهت آگاهى بيشتر نگا: - قائمى، على، خانواده و مسائل جنسى كودكان، تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان جمهورى اسلامى ايران، چاپ دهم، 1376. چهار. آسيب هاى معنوى و اخروى هيچ يك از آسيب هاى پيش گفته، به اهميت آسيب هاى معنوى نيست؛ زيرا آسيب هاى معنوى، جان و دل و به عبارت ديگر كنه حقيقت وجود آدمى را تباه مى سازد. خودارضايى از نظر دين يك گناه است و به تعبير قرآن زنگار بر دل مى نهد: « كَلاَّ بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ چنين مباد! بلكه اعمال (ناشايست) دل هاى آنان را زنگار زده است». (مطففين (83)، آيه 24) زنگ يا زنگار در اشياى مادى، همان چيزى است كه روى فلزات و اشياى قيمتى مى نشيند و معمولاً نشانه پوسيدن و از بين رفتنِ شفافيت و درخشندگى آن و در نهايت ضايع شدن و از بين رفتن آن است. علامه طباطبايى در تفسير الميزان طباطبايى (ج 20، ص 385) مى فرمايد: از آيه شريفه سه نكته استفاده مى شود: 1. اعمال زشت، نقش و صورتى به نفس و روح انسان مى دهند؛ 2. اين نقش و صورت خاص، مانع آن است كه نفس آدمى حق و حقيقت را درك كند؛ 3. نفس آدمى به حسب طبع اوليه اش صفا و جلايى دارد كه با داشتن آن، حق را آن طور كه هست درك مى كند. همچنين آسيب هاى معنوى جهان گذران را در مى نوردد و اگر اصلاح نگردد، حيات جاودان آدمى را در معرض تباهى و شوربختى قرار مى دهد. خود ارضايي كه در كتابهاي فقهي و رساله هاي عمليه مراجع معظم تقليد به «استمناء» يا «استشها» تعبير مي شود، يكي از انحرافات جنسي و اخلاقي بوده و از گناهان بزرگ شمرده مي شود و اين عمل در كلام بزرگان دين، تقبيح و مذمّت شده است. طبق رواياتي كه از امام صادق† وارد شده، آن حضرت «استمناء» اين عمل زشت و قبيح را گناهي بزرگ دانسته و فرمود: اين عمل را خدا منع كرده و كسي كه مرتكب چنين عملي شود مثل اين است كه به خود تجاوز كرده است و فرمود اگر من بدانم كسي به چنين انحرافي مبتلا است، با او هم غذا نخواهم شد؛ سپس در پاسخ شخصي كه پرسيد: در كجاي قرآن، اين عمل «خود ارضايي» نهي و منع شده است؟ امام صادق† ادامه داد، آن جا كه فرمود: كساني كه به وسيله غير همسر خويش آميزش جنسي «اطفاي شهوت» انجام دهند، آنان ستمكار و تجاوزگر خواهند بود. در زمان اميرالمؤمنين† شخصي مرتكب عمل زشت خودارضايي شده بود و او را به حضور حضرت علي† آوردند و بعد از اثبات اين عمل زشت، آنقدر به روي دست او شلاّق زدند تا سرخ شد و سپس حضرت علي† دستور دادند تا از هزينه بيت المال براي او همسري پيدا كنند. همچنين پيامبر گرامي اسلامˆ درباره عذاب شخص خود ارضا مي فرمايد: شخص خود ارضا و استمناء كننده مورد لعن خداست. و در روايت ديگري فرمود: لعنت خدا و ملائكه بر شخصي كه خودارضايي مي كند و اين عمل زشت را انجام مي دهد. امام صادق† نيز در روايتي نوراني و ارزشمند مي فرمايند: خداي متعال سه عذاب بزرگ را براي سه گروه بدكار قرار داده است؛ اولاً در روز قيامت با آنان با نگاه رحمت نمي نگرد و ثانيا آنها را از گناه پاك نمي سازد؛ و ثالثا براي هر كدام عذابي دردناك مهيا كرده است. گروه اول كساني هستند كه ريش هاي سفيدشان را مي كَنند؛ گروه دوم كساني اند كه استمنا و خودارضايي مي كنند و گروه سوم كساني كه مورد لواط قرار مي گيرند. از اين رو نصوص دينى نسبت به آن هشدارهاى لازم را داده اند. امام صادق عليه السلام نيز مى فرمايد: «با سه گروه خداوند در روز قيامت سخن نمى گويد و پاكشان نمى خواند و عذابى دردناك دارند، از آن سه اند، خودارضايى كننده و كسى كه لواط دهد». (همان، ح 19049) خلاصه اينكه از نظر قرآن كريم و فرمايش امامان معصوم† و پيامبر گرامي اسلامˆ عمل خودارضايي كاري زشت و ضد اخلاقي است و كسي كه به اين كار اقدام كند علاوه بر اينكه به مرض هاي روحي و رواني و جسماني مبتلا مي گردد، مورد خشم و نفرين خدا و ملائكه هم قرار مي گيرد؛ و كسي كه مورد لعن خدا باشد در آتش و عذاب سخت الهي قرار مي گيرد. خداوند متعال به انسانها عقل و قوه انديشيدن عنايت كرده است و همچنين به وسيله پيامبران راه صحيح و مطمئن را در تمام جنبه هاي زندگي بيان نموده است؛ انسان مي تواند با كمك عقل و هدايتگري پيامبران و امامان معصوم† به مسيري قدم بگذارد كه او را به كمال و خوشبختي مي رساند و روش صحيح زيستن را به آنان گوشزد مي كند. ج ) راههاي جلوگيري و درمان خود ارضايي. در اينجا نكاتي در مورد درمان خودارضايي خدمتتان ارائه مي گردد. با به كارگيري اين نكات، حتماً مي توانيد بر مشكلتان غلبه كنيد خصوصاً شما که جواني متدين و پايبند به اصول ديني هستيد و همين ايمان نيروي محرک بسيار خوبي براي حل مشکلتان خواهد بود. 1.نخستين گام براي درمان اين عادت شوم، اين است كه باور داشته باشيد اين مشكل درمان پذيراست. نورمن وينسنت پيل روان‌شناس آمريکايي چنين مي‌گويد:« هرگز کلمه نمي‌شود را به کار نبريد؛ زيرا کاربرد آن يعني قبول آن» بسياري از کساني که مدت هاي طولاني گرفتار خود ارضايي بوده اند، با توکل بر خدا و تلاش و جديت خودشان توانسته اند اين عادت زشت را کنار بگذارند. حتي کساني را مي شناسيم که بيش از ده سال به اين عادت مبتلا بوده اند ولي موفق به ترک شده اند. پس به هيچ عنوان نبايد نااميد و مأيوس شويد و دست از تلاش برداريد. نه تنها کلمه نمي‌توانم را بر زبان نياوريد، حتي اجازه ندهيد به ذهنتان هم بيايد. 2. نکتة ديگري که بايد مورد توجه قرار گيرد تدريجي بودن درمان‌است. فردي که چند ماه و يا چند سال گرفتار اين مشکل بوده، نبايد از خودش انتظار داشته باشد که در عرض چند روز يا چند هفته بتواند اين کار را ترک کند؛ همين که به تدريج بتواند از تعداد دفعات آن بکاهد، پيشرفت خوبي کرده است. کسي که به خود‌ارضايي عادت کرده باشد، براي درمانش نياز به زمان دارد؛ درست مثل کسي که معتاد به مواد مخدر شده باشد. چنين شخصي نبايد در درمان عجله کند و اگر بعد از مدتي ديد هنوز مشکلش حل نشده، نبايد نااميد گردد. درمان مشکلي که به صورت عادت درآمده است ،در زمان کوتاه، معمولاً غير ممکن و يا خيلي مشکل است. گاهي اوقات درمان خود‌ارضايي، حداقل به همان ميزاني که فرد مبتلا به اين کار بوده، نيازمند زمان است. البته گاهي اوقات هم فرد با ارادة قوي خودش، پس از سال‌ها ابتلا به خود‌ارضايي، در عرض مدت کوتاهي اين کار را ترک مي‌کند. پس نبايد عجله کنيد و از ميدان مبارزه بيرون رويد. به هر ميزان که بتوانيد تعداد دفعات اين عمل را کم کنيد, خودش موفقيت به شمار مي‌رود. 3. برخي از روان‌شناسان خود ارضايي را «مرض تنهايي» نام نهاده‌اند. اين مطلب به خوبي نشان مي‌دهد که تنهايي يکي از زمينه‌‌هاي ابتلاي فرد به خود ارضايي است. پس نبايد به هيچ عنوان تنها بمانيد. به هر طريق ممکن از تنهايي چه در خانه و چه در بقيه مكان ها فرار کنيد. چون معمولاً افراد در حضور ديگران دست به خودارضايي نمي‌زنند، پس لازم است که زمينة تنها بودن خودتان را از بين ببريد و بدين وسيله گامي بلند در جهت درمان مشکلتان برداريد. 4. نکتة ديگري که براي درمان اين مشکل بايد مورد توجه قرار گيرد، کنترل نگاه است. تصاوير و خيالاتي که به ذهن فرد مي‌آيد به علت فيلم‌ها، عکس‌ها و تصاويري است که ديده است. اگر در گذشته خيلي به اين مطلب پايبند نبوده‌ايد‌، از همين الآن تصميم جدي بگيريد که چشم و نگاهتان را کنترل کنيد. براي خودتان قانوني وضع کنيد که اگر به نامحرم نگاه شهواني و غيرعادي کرديد و يا فيلم و تصويري را ديديد، فلان تنبيه را اعمال کنيد. مدتي اين برنامه را اجرا کنيد، مي‌بيند که موفق خواهيد شد. 5. همان طور که حواس ظاهري نقش مهمي‌در تحريک ميل جنسي دارند، فکر و خيال پردازي نيز سهم بسزايي در اين زمينه به خود اختصاص مي‌دهد. بعضي از افراد در کنترل حواس ظاهري خود موفقند؛ ولي کنترل فکر و خيال را خيلي جدي نمي‌گيرند و از همين‌جا ضربه مي‌خورند. دائماً در خيال خود صحنه‌هاي غير اخلاقي را تجسم مي‌کنند و همين امر ممکن است آن‌ها را به سمت گناه سوق دهد. 6. در صورتی که تکرار آن کم شود و یا ترک کلی صورت بگیرد برخی از عوارض آن جبران می شود و بدن خود را بازسازی می نماید و لی برخی از آثار و عوارض هم به خاطر تکرار زیاد و زمان طولانی ایجاد می شود که ممکن است تا مدت زمان طولانی ماندگار باشد و یا برای همیشه مانند ضعف بینایی. د) دستورالعملهایی که رعایت آنها مفید است : 1ـ سعي شود تا هميشه پيش از خواب مثانه خود را تخليه كرده و شب ها غذايي سبك ميل كنند. 2ـ هرگز شكم خود را بيش از حد معمول پر نكرده بلكه تا چند لقمه ديگر كه جاي دارند دست از غذا بكشند. 3ـ از پوشيدن لباسهاي تنگ و چسبان (به خصوص لباس زير اين چنيني) اجتناب ورزند. 4ـ هرگز فكر گناه را به ذهن خود راه ندهند و از تصور و تخيل امور جنسي و شهواني سخت پرهيز نمايند. 5ـ از خواندن، شنيدن، نگاه كردن به امور و تصاوير شهوت آفرين دوري كنند. 6ـ از خوردن مواد غذايي محرك مانند: خرما، پياز، فلفل، تخم مرغ، و غذاهاي چرب اجتناب و يا به حداقل اكتفا نمايند. 7ـ از نگاه كردن و دست ورزي به اندام جنسي خود پرهيز كنند. 8ـ هرگز به رو نخوابند. 9ـ هيچ گاه تنها در يك مكان نمانند تا فرصت و زمينه گناه از بين برود. 10ـ براي تخليه انرژي زايد بدن به طور منظم و زياد ورزش كنند. 11ـ هيچ گاه بيكار نباشند و هميشه براي مشغول ساختن خود به فعاليتي مطلوب و مثبت بپردازند. 12ـ روزه مستحبي بگيرند و اگر قادر هستند، روزه تربيتي بگيرند يعني به كمترين مقدار غذا و كم حجم ترين نوع غذاها اكتفا كرده و وعده غذايي خود را كم كنند. 13ـ هرگز به نامحرم نگاه نكنند حتي اگر به ارتباط كلامي با آنها مجبور باشند. 14ـ با جنس مخالف رفتار متكبرانه داشته باشند هرگز با روي باز و نرمي با آنها برخورد نكنند. 15ـ هرگاه افكار جنسي به ذهن آنها وارد شد خود را تنبيه كنند. مثلاً با بستن يك كش به مچ دست خود و كشيدن و رها كردن آن به خود هشدار دهند. 16ـ به بدي گناه و عواقب آن بيانديشند و تا زماني كه به گناه آلوده نشده اند بيشتر در فكر زيانهاي آن، خطرات، آبرو ريزي و عقاب آن باشند. 17ـ هرگز از رحمت خدا مأيوس نباشند. 18ـ به محض لغزش فورا توبه كرده و سعي كنند كه ديگر تكرار نشود. 19ـ قرآن زياد بخوانند و در معاني آيات آن تفكر كنند. 20ـ در مجالس مذهبي، دعا و توسل و موعظه زياد شركت كنند. 21ـ از كتبي كه جنبه موعظه و بيدارگري قلبي دارد بهره گيرند و مقيد باشند كه در روز چند ساعت به مطالعه اين گونه كتب بپردازند. براي مثال مجموعه كتاب هاي شهيد دستغيب توصيه مي شود و به خصوص كتاب گناهان كبيره، قلب قرآن، ايمان، قلب سليم و معاد و. 22ـ اوقات فراغت خو را با مطالعه، ورزش، زيارت، عبادت و عيادت از نزديكان و... پر كنند. 23ـ به معاد و قيامت فكر كنند. 24ـ ذكر لا حول ولا قوة الا بالله را زياد بر زبان جاري سازند. 25ـ عبادتهاي خود مانند نماز و روزه و غيره، را صحيح و دقيق و در اول وقت انجام دهند و در انجام هر چه كامل تر و بهتر نماز خود بكوشند. 26ـ از محيطهاي آلوده، سخت دوري كنند و بيشتر وقت خود را در كتابخانه بگذرانند و بي علت در خيابان هاي آلوده، نباشند. 27ـ اراده خود را تقويت كنند. 28 عرق كاسني به همراه عرق شاتره نيز در كنترل شهوت بسيار موثر است. براي مطالعه كامل در زمينه خود ارضايي به كتاب ((شكفتن سهم توست))تاليف داود حسيني از انتشارات موسسه آموزشي و پژوهشي قم مراجعه فرماييد و براي براي تهيه كتاب، با شماره 02517742326تماس بگيريد. اگر خود ارضايي را به صورت جدي ترك كنيد و ورزش و تغذيه سالم داشته باشيد عوارض آن آرام آرام برطرف ميشود گرچه ممكن است اصلاح برخي از عوارض آن نيازمند طبابت و درمان باشد. اما راجع به توبه : برای توبه کردن باید اعتقاد داشته باشیم که اولا: خداوند توبه پذیر است وتوبه کسی که واقعا توبه کند را قبول می کند! وثانیا: ممکن است در آن صورتی که اطمینان به ترک گناه گرفته است وتوبه کرده، بازهم خدا توبه اورا نپذیرفته باشد واین احتمال را نباید کنار بگذارد بلکه چون چنین احتمالی در انسان اثر سازندگی وپرهیز دادن او از گناه مضاعف دارد ، همواره درخوف عذاب الهی به سر ببرد وگاهی توبه مجددی داشته باشد! وثالثا : اگر کسی نتواند برتوبه خود باقی باشد ودر برنامه ریزی برترک گناه مداومت نداشته باشد، دلیل آن احتمالا این است که با شناخت ومعرفت وارد نشده وتصمیم عقلانی نگرفته است ،بلکه احساسی وبدون درک عمیق از امور، خواسته است که به نتیجه لازم برسد! تصمیم احساسی وانفعالی خصیصه اش این است که به کمتر چیزی از هم می پاچد،ولی تصمیم از روی شناخت وباور است که ثابت وپایدار می ماند. آن کسی که معرفت لازم را به گناه پیدا نکند، با تصمیمی توبه می کند وبا مانعی از تصمیم خود برمی گردد! چنین کسی بایستی سعی کند برای دست پیدا کردن به یک توبه نصوح و واقعی، راجع به تاثیراتی که گناه برروح وجان آدمی می گذارد بیشتر تامل کند ! در آيه 70 سوره فرقان بيان شده است: «إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً؛» مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آوردند و عمل صالح انجام دهند كه خداوند گناهان آنان را به حسنات تبديل مى كند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است». خداوند، پيش از اين آيه، درباره ويژگى هاى بندگان خاص خويش سخن مى گويد: «بندگان (ويژه خداوند) رحمان كسانى هستند كه با خداوند معبودى ديگر را نمى خوانند و انسانى كه خداوند، خونش را حرام شمرده، جز به حق نمى كشند و زنا نمى كنند و هر كس چنين كند، مجازاتى سخت خواهد ديد. عذاب او در قيامت مضاعف مى گردد و هميشه با خوارى در آن خواهند ماند؛ مگر كسانى كه توبه كنند» علامه طباطبايى در تفسير الميزان مى فرمايد«اِلاّ من تاب..» هر كس گناهى مرتكب گرديده، اگر سه كار انجام دهد، افزون بر آن كه از عذاب سخت و جاودان روز قيامت نجات مى يابد، گناهانش به حسنات تبديل مى گردد: 1. توبه يا بازگشت از گناه؛كم ترين مراتب توبه پشيمانى است. اگر توبه حقيقى تحقق نيابد، انسان از گناه جدا نمى گردد و همواره آن را انجام مى دهد. 2. عمل صالح؛با عمل صالح توبه دروجود انسان مستقر مى شود وبه توبه حقيقى يا توبه نصوح مى انجامد. 3. ايمان؛مشرك بايد در كنار توبه از گناهان گذشته خود، ايمان آورد تا گناهانش به نيكى ها تبديل شود؛ ولى براى مؤمن گنهكار توبه و عمل صالح به تنهايى كافى است و گناهانش را به حسنات تبديل مى كند. از اين رو، در آيه بعد مى فرمايد: «وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً»كسى كه توبه كند و عمل صالح انجام دهد، به سوى خدا بازگشت مى كند؛ علامه طباطبايى مى فرمايد: سياق اين آيه، با عظمت بخشيدن به توبه، استبعاد تبديل سيئات به حسنات را از ميان بر مى دارد. اين توبه رجوع خاص به طرف پروردگار است وعمل صالح استقرار بخش آن به شمار مى آيد. از اين رو، علامه مى فرمايد: اين توبه با عمل صالح به توبه نصوح تبديل مى گردد. امام صادق(ع) در تفسير آيه شريف «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً» مي فرمايند: با توبه نصوح به خدا باز گرديد علامه طباطبايى مى فرمايد: اگر شائبه شقاوت و سوء سريره در انسان نباشد، كار زشت انجام نمى دهد؛ زيرا ذات با سعادت و پاكيزه، زشتى را بر نمى تابد. پس كار زشت ؛يا برخاسته از ذات شقى و خبيث است، يا ذاتى كه در آن رگه هايى از شقاوت و خباثت باشد؛ و لازمه چنين چيزى آن است كه هر گاه ذات با توبه و ايمان و عمل صالح پاك گردد، به ذاتى سعيد كه در آن شائبه اى از گناه و شقاوت نيست، تبديل مى شود. اگر ذات دگرگون شد، آثار آن هم دگرگون مى گردد و اعمال و آثار انسانى متناسب با ذاتى مى شود كه با مغفرت و رحمت الاهى شكسته شده است. مجموعه آنچه گفته شد، نشان مى دهد اين توبه،«توبه نصوح» حالتى خاص است كه قابل شكستن نيست و در قاموس آن بازگشت به گناه وجود ندارد. از چنين توبه اى عمل صالح هم بى هيچ تكلفى برون مى تراود. عالمان اخلاقي با استفاده از منابع اسلامي فرموده اند: شخص توبه كننده ،حتي اگر پس از توبه نصوح ،به دلايلي دوباره به گناه آلوده گردد،و توبه نمايد ، پذيرش و آمرزش الاهي را در پي خواهد داشت و اين فرايند تا هنگام مرگ ادامه خواهد داشت . گاهى انسان با زبان مى گويد توبه كردم ولى به لباسشويى مى ماند كه با زبان بگويد لباس را شستم و وارد عمل نشود، همانطور كه اين كلام لباس را تميز نمى كند و نمى تواند صفت موجود در آن را عوض كند، مگر ضد آن صفت را در آن ايجاد نمايد، آن كلام هم باعث سفيدى قلب نمى شود. هر گنهكار پشيمانى مى تواند به سوى خدا بازگردد، مشروط به اينكه توبه اش حقيقى باشد كه نشانه آن ،عمل صالح جبران كننده است كه در آيه آمده، و گرنه مجرد استغفار به زبان، با پشيمانى زودگذر به قلب، هرگز دليل توبه نيست. مساله مهم در مورد آيه فوق اين است كه: چگونه خداوند سيئات آنها را تبديل به حسنات مى كند؟ در اينجا چند تفسير است كه همه مى تواند قابل قبول باشد:( تفسير نمونه، ج 15، ص: 162 ) 1- هنگامى كه انسان توبه مى كند و ايمان به خدا مى آورد دگرگونى عميقى در سراسر وجودش پيدا مى شود، و به خاطر همين تحول و انقلاب درونى سيئات اعمالش در آينده تبديل به حسنات مى شود، اگر در گذشته مرتكب قتل نفس مى شد در آينده دفاع از مظلومان و مبارزه با ظالمان را جاى آن مى گذارد، و اگر زناكار بود بعدا عفيف و پاكدامن مى شود و اين توفيق الهى را در سايه ايمان و توبه پيدا مى كند. 2- ديگر اينكه خداوند به لطف و كرمش و فضل و انعامش بعد از توبه كردن سيئات اعمال او را محو مى كند، و به جاى آن حسنات مى نشاند، چنان كه در روايتى از ابو ذر از پيامبر اسلام ص مى خوانيم: روز قيامت كه مى شود بعضى از افراد را حاضر مى كنند خداوند دستور مى دهد گناهان صغيره او را به او عرضه كنيد و كبيره ها را بپوشانيد، به او گفته مى شود تو در فلان روز فلان گناه صغيره را انجام دادى، و او به آن اعتراف مى كند، ولى قلبش از كبائر ترسان و لرزان است. در اينجا هر گاه خدا بخواهد به او لطفى كند دستور مى دهد بجاى هر سيئه حسنه اى به او بدهيد، عرض مى كند پروردگارا! من گناهان مهمى داشتم كه آنها را در اينجا نمى بينم. ابو ذر مى گويد: در اين هنگام پيامبر ص تبسم كرد كه دندانهايش آشكار گشت سپس اين آيه را تلاوت فرمود فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ « نور الثقلين جلد 4 صفحه 33.». 3- سومين تفسير اينكه منظور از سيئات نفس اعمالى كه انسان انجام مى دهد نيست، بلكه آثار سويى است كه از آن بر روح و جان انسان نشسته، هنگامى كه توبه كند و ايمان آورد آن آثار سوء از روح و جانش برچيده مى شود، و تبديل به آثار خير مى گردد، و اين است معنى تبديل سيئات به حسنات. البته اين سه تفسير- منافاتى با هم ندارند و ممكن است هر سه در مفهوم آيه جمع باشند. آيه بعد در حقيقت چگونگى توبه صحيح را تشريح كرده و مى گويد: كسى كه توبه كند و عمل صالح انجام دهد، به سوى خدا بازگشت مى كند (و پاداش خود را از او مى گيرد) (وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً) « متاب مصدر ميمى به معنى توبه است، و چون در اينجا مفعول مطلق است تاكيد را بيان مى كند. ». يعنى توبه و ترك گناه بايد تنها به خاطر زشتى گناه نباشد بلكه علاوه بر آن انگيزه اش خلوص نيت و بازگشت به سوى پروردگار باشد. بنا بر اين فى المثل ترك شراب يا دروغ به خاطر ضررهايى كه دارد هر چند خوب است ولى ارزش اصلى اين كار در صورتى است كه از انگيزه الهى سرچشمه گيرد. بعضى از مفسران تفسير ديگرى براى آيه فوق ذكر كرده اند و آن اينكه: اين جمله پاسخى است براى تعجبى كه احيانا آيا گذشته در بعضى از اذهان برمى انگيزد و آن اينكه چگونه ممكن است خداوند سيئات را به حسنات تبديل كند؟ اين آيه پاسخ مى دهد هنگامى كه انسان به سوى خداوند بزرگ بازگردد اين امر تعجب ندارد. امام باقر عليه السلام به محمد بن مسلم چنين مى فرمايد: وقتى كه مؤمن توبه مى كند، گناهان قبل از توبه اش بخشيده مى شود، پس او بايد براى بعد از توبه عمل كند. ولى آگاه باشيد بخدا قسم اين مزيت فقط براى اهل ايمان است . راوى مى گويد: عرض كردم اگر بعد از توبه و استغفار گناه كرد و آنگاه دوباره توبه نمود چه؟ فرمود: آيا گمان مى كنى اگر بنده مؤمن از گناه خود پشيمان شود و استغفار و توبه كند خدا توبه اش را نمى پذيرد؟ عرض كردم: او چندين بار اين كار را كرده، گناه مى كند سپس توبه و استغفار مى نمايد . فرمود: هر گاه بنده با توبه و استغفار برگردد خدا با مغفرت و بخشش بر مى گردد، خدا بخشنده و مهربان است، توبه را مى پذيرد، و سيئات را مى بخشد .

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.