توسل و تبرک-تبرک به امامان(ع)-معنای تبرک ۱۳۸۸/۲/۱۰ - ۱۲۷ بازدید

مفهوم و معنی تبرک چیست؟ آیا این که بعضی از افراد اشیائی مانند پارچه را به مکانهای مقدس مانند قبور ائمه جهت تبرک می مالند، صحیح است؟ آیا خود این اشیا تقدس پیدا می کنند؟
تبرک :به معنی مبارک شدن ، برکت پیدا کردن است
اما واقعا مالیدن پارچه ویا اشیائی به قبور ائمه ، حکمش چیست؟
در پاسخ به این سوال چند مطلب را اگر در نظر بگیریم ، به سهولت پاسخ آن را در می یابیم .
۱- منشاء ومبداء تبرک ازچه زمانی است؟
این موضوع ریشه قرآنی دارد : زمانی که حضرت یعقوب نبی (ع) از فراق یوسف نابینا شد؛ به تصریح قرآن کریم، حضرت یعقوب، لباس یوسف را بر چشم خود نهاد و بینایى خود را باز یافت: «فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِیرُ أَلْقاهُ عَلى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّى أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ»؛ یوسف (۱۲)، آیه ۹۶. «پس چون مژده رسان آمد، آن پیراهن را بر چهره او انداخت، پس بینا گردید. گفت: آیا به شما نگفتم که بى شک من از [ عنایت ]خدا چیزهایى مى دانم که شما نمى دانید؟» تبرّک و استشفا به پیراهن یوسف، نمونه اى از تبرّک و استشفا به چیزى است که به شکلى منسوب به اولیاى الهى است. در این متبرک شدن یک پارچه ، از نبی خدا؛ حضرت یوسف ، وشفاگرفتن پیامبر خدا؛ حضرت یعقوب ،ونقل این داستان ،توسط قرآن و عدم ردع آن، نشان دهنده تایید قرآن وپیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می باشد.
۲- آیا در تاریخ نبی مکرم اسلام نیز چنین چیزی اتفاق افتاده؟
بله ،بر اساس روایات معتبر نزد شیعه و سنى، اصحاب پیامبر اکرم(ص) هنگام وضو گرفتن ایشان، هجوم مى آوردند تا هر کسى قطره اى از آب وضوى ایشان را به عنوان تبرّک برگیرد؛ به گونه اى که نمى گذاشتند قطره اى از آب وضوى پیامبر(ص) بر زمین بریزد و اگر به کسى چیزى نمى رسید، از رطوبت دست دیگرى استفاده مى کرد. صحیح بخارى، ج ۱، ص ۳۳ و ج ۷، ص ۵۰؛ مسند احمد، ج ۴، ص ۳۲۹ و ۳۳۰.
نمونه دیگر: تبرّک جستن به ظرف غذاى پیامبر(ص)، چاه هایى که آن حضرت از آن آب نوشیده اند و... - چه در زمان حیات ایشان و چه بعد از رحلت ایشان - سیره اصحاب، بوده است. صحیح بخارى، ج ۳، ص ۳۵؛ کتاب المغازى؛ فضائل اصحاب النبى، باب مناقب على بن ابیطالب؛ صحیح مسلم، کتاب الجهاد السیر، ح ۱۳۲؛ صحیح مسلم، کتاب الحج، ح ۳۲۳ و ۳۲۶؛ مسند احمد، ج ۵، ص ۶۸.
اگر تبرّک جستن به قطرات آب ویا ظرف غذای پیامبر (ص) ، شرک و حرام بود، وظیفه آن حضرت نهى و بازداشتن اصحاب از این عمل بود. چنانکه در مورد تصور مردم، بعد از فوت ابراهیم، فرزند آن حضرت، به ارتباط خورشید گرفتگی با غم پیامبر ؛در فراز منبر مردم را از این خرافه نهی فرمودند؛ ومبارزه با شرک وخرافه پرستی ، بارها وبارها جزء اصلی دعوت پیامبران بوده است.
۳- آیا تبرک جستن عامه مردم از بزرگان ویا اشیاء برای پرستیدن آنها است؟
قطعا چنین نیست ، حتی اکنون که هر ساله پرده کعبه تعویض می شود ، پرده سال قبل را با تشریفات خاص و به عنوان احترام به کشورها وسفرای آنان قطعه قطعه میکنند وبه عنوان تبرک به ایشان پیشکش می دهند.
پیامبران و امامان بدان جهت که بندگان شایسته خداوند هستند، سزاوار احترام و محبت هستند. احترام و ابراز ارادت به آنان، بدان جهت نیست که براى آنان در مقابل خدا، مقام و ارزشى مستقل قائل باشیم؛ بلکه آنان مستقل از خدا هیچ ندارند و همه عظمت آنان و عشق و محبت ما به ایشان، ناشى از آن است که آنان در اوج معرفت، بندگى و عبودیت حضرت حق قرار دارند و مورد عنایت خاص پروردگار مى باشند. بوسیدن ضریح امامان(ع) و اولیاى الهى، برخاسته از عشق و محبت نسبت به آنان است؛ همان گونه که عاشق، هر چیزى را که منتسب به معشوق است، مى بوید و مى بوسد و به سینه مى چسباند. براى زائر امام معصوم(ع)، خود سنگ و چوب ارزشى ندارد. بوسیدن ضریح و در و دیوار حرم، از آن جهت است که منسوب به محبوبش؛ یعنى، امام معصوم است.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.