نسخه آزمایشی

تولی و تبری و وحدت شیعه و سنی ۱۳۸۶/۲/۲۶ - ۷۲ بازدید

مقام معظم رهبری یک سال را سال اتحاد و انسجام اسلامی نامیده اند؛ این نامگذاری چگونه با تولی و تبری قابل جمع است؟ چگونه با برادران سنی و ... انسجام داشته باشیم که این دو فرع دین ما فراموش نشود؟
اتحاد و انسجام اسلامی یکی از ضروری ترین مسائل مسلمانان در بعد داخلی و خارجی است و هیچ گونه منافاتی با اصول مذهبی ندارد : جهت تبیین این موضوع ابتدا مطالبی پیرامون چرایی و چگونگی اتحاد و انسجام مذهبی ارائه شده و سپس به چرایی نامگذاری امسال توسط مقام معظم رهبری می پردازیم:چگونگی اتحاد و انسجام مذهبیمسأله دوستى با دوستان اهل بیت(ع) و دشمنى با دشمنان آنان منافاتى با وحدت اسلامى بین شیعه و سنى ندارد؛ زیرا چنان نیست که اهل تسنن از دشمنان اهل بیت(ع) باشند. بلکه بسیارى از آنان به حکم آیه شریفه «قل لااسئلکم علیه اجرا الا الموده فى القربى - شورى ۲۳» دوستى و مودت اهل بیت(ع) را واجب مى شمارند. بنابراین دستور فوق تنها شامل کسانى مى شودکه با اهل بیت(ع) از سرناسازگارى در آمده و با آنان به مقابله برخاستند؛ مانند حاکمان ستمگر و یاوران آنها. افزون بر آن سر منع دوستى با دشمنان اهل بیت قرارگرفتن در خط و جریان انحرافى آنها است. ازاین رو پیوندهایى که در این راستا قرار نگیرد چندان اشکالى ندارد. البته این نکته نیز لازم به تذکر است که دوستى باخاندان عصمت و طهارت مراتبى دارد ولیکن از امتیازات شیعه آن است که با تمام ابعاد به این دستور الهى جامه عمل پوشانده است .

۱. معنا و مفهوم وحدت و اتحاد شیعه و سنی:

منظور از وحدت شیعه و سنی کنار گذاشتن مسائل اختلافی و تکیه بر مشترکات و مبنا قرار دادن آنها در تعامل با یکدیگر و در مسائل مربوط به جهان اسلام و صحنه بین المللی است. به گونه ای که مسلمانان فارغ از اختلافات و با پرهیز از تفرقه در مسائل جهان اسلام همسو و هم جهت حرکت کنند. به تعبیر دیگر اختلافات مانع از اخوت اسلامی و وحدت صفوف مسلمین در برابر دشمنان نیست از این رو معنای اتحاد شیعه و سنی دست برداشتن و کوتاه آمدن از اصول و اعتقادات خویش نیست بلکه در عین وجود اختلافات زمینه تعامل و جهت گیری یکسان در مسائل کلی و بین المللی در میان آنها وجود دارد به همین جهت مطابق قانون اساسی «دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است سیاست کلی خود را بر پایه ائتلاف و اتحاد ملل اسلامی قرار دهد و کوشش پیگیر به عمل آورد تا وحدت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان اسلام را تحقق بخشد» (۱). مقام معظم رهبری فرمودند: «معنای اتحاد بین ملت های اسلامی این است که در مسائل مربوط به جهان اسلام همسو حرکت کنند و به یکدیگر کمک کنند و در داخل این ملت ها سرمایه های خودشان را بر علیه یکدیگر به کار نبرند» (۲)
در شرایطی که دشمنان اسلام تمام تلاش خویش را برای مبارزه و مقابله با اسلام به کار بسته و آشکارا اعلام می کنند «جهان اسلام در قرن بیست و یکم یکی از مهمترین میدان های زورآزمایی سیاست خارجی آمریکاست» (۳). و «تقابل اصلی آینده جوامع بشری برخورد فرهنگ اسلامی و فرهنگ غربی است»(۴). تأکید بر مسائل اختلافی و تفرقه میان صفوف مسلمانان منطقی نیست. در زمانی که مسلمانان می توانند با توجه به جمعیت بیش از یک میلیارد نفر و منابع و امکاناتی که در اختیار دارند به عنوان یک قدرت تأثیرگذار در صحنه بین المللی مطرح باشند پرداختن به اختلافات و مسائل تفرقه انگیز نتیجه ای جز به هدر رفتن سرمایه ها و استفاده دشمن از این اختلافات، نخواهد داشت. مقام معظم رهبری فرمودند: «یک میلیارد مسلمان در دنیا هستند که درباره خدا و پیامبر(ص) و نماز و حج و کعبه و قرآن و بسیاری از احکام دینی با هم یک عقیده دارند یک چند مورد اختلاف هم دارند اینها بیایند همان چند اختلاف را بگیرند با هم بجنگند تا آن کسی که با اصل خدا و پیامبر(ص) و دین و همه چیز مخالف است کار خودش را انجام بدهد آیا این عاقلانه است؟ اگر مسلمین دست در دست هم بگذارند و با هم صمیمی باشند ولو عقایدشان مخالف با یکدیگر باشد اما آلت دست دشمن نشوند دنیای اسلام سربلند خواهد شد» (۵).

۳. اخوت اسلامی:

اسلام مسلمانا ن را امت واحده خوانده است: «ان هذه امتکم امه واحده و انا ربکم فاعبدون» (۶). و مؤمنان برادر یکدیگر معرفی شده اند: «انما المؤمنون اخوه فأصلحوا بین اخویکم» (۷). قال الصادق(ع) «المسلم اخ المسلم» (۸). بنابراین اختلاف در پاره ای از مسائل مانع اخوت اسلامی و وحدت مسلمانان نمی شود وقتی اسلام به مسلمانان سفارش می کند که با پیروان ادیان آسمانی و مکاتب دیگر بشری با عدل و مسالمت رفتار شود و آنان را به مشترکات توجه می دهد «قل یا اهل الکتاب تعالوا الی کلمه سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله ولا نشرک به شیئا ولا یتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله فان تولوا فقالوا شهدوا بانا مسلمون؛ بگو ای اهل کتاب بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است که جز خداوند یگانه را نپرستیم و چیزی را همتای او قرار ندهیم و بعضی از ما بعضی دیگر را غیر از خدای یگانه به خدایی نپذیرد هرگاه سرباز زنند بگویید گواه باشید که ما مسلمانیم» (۹). آیا مسلمانان نباید با توجه به مشترکات و کنار گذاردن اختلافات با یکدیگر با مسالمت و عدل رفتار کنند.
بنابراین با توجه به آنچه بیان شد روشن است که وحدت میان مسلمانان و اتحاد بین فرق اسلامی امری لازم و ضرروی است هر چند ممکن است اهمیت این امر در شهرهای مرکزی ایران و مناطق شیعه نشین محسوس نباشد اما در مناطق مرزی ایران و نقاطی که شیعیان و اهل تسنن در کنار یکدیگر زندگی می کنند همچنین در صحنه بین المللی و مناسبات کشورهای اسلامی با یکدیگر وحدت و اتحاد بین مسلمین و پرهیز از اختلافات ضرورت و اهمیت این امر به خوبی قابل درک است مرحوم امام فرمودند: «امروز اختلاف بین ما تنها به نفع آنهایی است که نه به مذهب شیعه اعتقاد دارند و نه به مذهب حنفی و یا سایر فرق آنها می خواهند نه این باشد نه آن راه را این طور می دانند که بین شما و ما اختلاف بیندازند» (۱۰).
پی نوشت ها: ۱. قانون اساسی، اصل ۱۱. ۲. حدیث ولایت، ج ۴، ص ۲۶۲. ۳. ریچارد نیکسون، فرصت را از دست ندهید، ترجمه دفسی نژاد، انتشارات طرح نو، ۱۳۷۱، ص ۲۵۶. ۴. حمید نگارش، هویت دینی و انقطاع فرهنگی، نمایندگی ولی فقیه در سپاه، ص ۱۸۴. ۵. حدیث ولایت، ج ۵، ص ۲۳۰. ۶. سوره انبیاء، آیه ۹۲. ۷. سوره حجرات، آیه ۱۰. ۸. شیخ عباس قمی، سفینه البحار، انتشارات اسوه، ۱۴۱۶ ه.ق، ج ۱، ص ۵۴. ۹. سوره آل عمران، آیه ۶۴. ۱۰. صحیفه نور، ج ۱۲، ص ۲۵۹.
فلسفه و ضرورت نامگذاری
مطابق سالهای اخیر، سال ۱۳۸۶ از طرف رهبری انقلاب به عنوان سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی اعلام شد. انتخاب این عنوان برای سال جدید به جهت شرایط ویژه ای است که کشور ما و جهان اسلام در آن به سر می برد. نامگذاری امسال به نام« اتحاد ملی و انسجام اسلامی» بر اساس اقتضائات و ضرورت های داخل کشور و جهان اسلام می باشد که در ادامه به صورت مختصر به تبیین این بسترها و زمینه های آن در دو بُعد داخلی و خارجی می پردازیم:

یکم. زمینه ها و بسترهای داخلی

مقام معظم رهبری در پیام نوروزی خویش در سال ۱۳۸۶، در تبیین شرایط موجود و تهدیدات جدید دشمنان ملت ایران می فرمایند: «بدیهی است که یک ملت زنده، با چالشها مواجه است؛ چالشها، لازمه ی زنده بودن است. هر موجود زنده ای باید هزینه ی زنده بودنِ خود را بپردازد تا بتواند به اهداف خود دست پیدا کند. زنده بودن همراه با چالشهاست؛ همراه با مانعهاست؛ از مانعها باید عبور کرد. احیاناً همراه با دشمنی هاست؛ برای دشمنی ها باید تدبیر و اندیشه ی راسخ داشت. عزم قوی را باید دستمایه ی این حرکت کرد. ملت ایران نیازمند این عزم ملی است که تا امروز هم این عزم را نشان داده است و روزبه روز باید پایه های این عزم مستحکم تر بشود.با نگاه به حوادث و مسائل جهانی بروشنی درمی یابیم که دشمنان ملت ایران درصدد آنند که دشمنی خود را از دو راه با ملت ایران به تحقق برسانند (آنچه که امروز در دنیا محسوس است این است). یکی، ایجاد تفرقه در میان صفوف ملت؛ از بین بردن یکپارچگی ملت ایران؛ و از دست ملت ایران این نیروی عظیم وحدت را ربودن و آنها را به اختلافات داخلی سرگرم کردن.
و دومی، ایجاد مشکلات اقتصادی و تلاش برای توقف ملت ایران در زمینه های گوناگون سازندگی کشور و رفاه عمومی خود. این دو، چیزی است که در نقشه های کوتاه مدت و میان مدت دشمنان ما به طور محسوس وجود دارد که اگر خود آنها هم بر زبان نیاورده بودند، قابل حدس بود؛ ولی دشمنان ما خودشان هم به هر دو نکته اعتراف کردند... مسأله ی دیگر، مسأله ی اتحاد عمومی مردم است. دشمنان با تبلیغات خود، با جنگ روانی خود، با تلاشهای موذیانه ی گوناگون خود سعی می کنند بین صفوف ملت ایران اختلاف بیندازند؛ به بهانه ی قومیت، به بهانه ی مذهب، به بهانه ی گرایشهای صنفی، وحدت کلمه ی ملت را از بین ببرند؛ علاوه ی بر این، در سطح دنیای اسلام هم یک تلاش وسیع عمیقی از سوی دشمن محسوس است برای اینکه میان ملت ایران و جوامع گوناگون مسلمان دیگر فاصله بیندازند؛ اختلاف مذهبی را بزرگ کنند؛ جنگ شیعه و سنی را در هر نقطه ای از دنیا که ممکن باشد، به وجود بیاورند و عظمت و ابهت ملت ایران را در میان ملتهای دیگر - که روزبه روز بحمداللَّه تا امروز بیشتر شده - از بین ببرند.»
همچنین ایشان در اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی در تبیین شرایط کنونی می فرمایند : «... من برنامه های استکبار جهانی علیه ملت ایران را در سه جمله خلاصه می کنم: اول، جنگ روانی؛ دوم، جنگ اقتصادی؛ و سوم، مقابله با پیشرفت و اقتدار علمی. دشمنی های استکبار با ملت ما در این سه قلم عمده خلاصه می شود. البته اینها را باید دستگاه های تبلیغاتی و رسانه ها و شخصیت های سیاسی بیشتر برای مردم توضیح بدهند. من اجمالاً سرفصل و خلاصه ای از مطالب را به شما عرض می کنم. ...یک بخش از جنگ روانی دشمن، دامن زدن به اختلافات است. در داخل کشور ما اختلافات قومی، اختلافات مذهبی - شیعه و سنی - اختلافات جناحی، اختلافات صنفی و رقابتهای صنفی را ترویج و تبلیغ می کنند. در داخل، مزدوران و ایادی ای هم دارند که مقاصد آنها را در اینجا به شکلهای گوناگون عمل می کنند. اینها شایعه پراکنی می کنند. در مسئله ی عراق، ایران را متهم می کنند.
کسانی که آمده اند عراق را اشغال کرده اند، ملت عراق را تحقیر کرده اند، زنان، مردان و جوانان عراقی را به انواع مختلف مورد اهانت قرار داده اند، همین حالا هم نظامی امریکایی و انگلیسی در عراق با کمال بدرفتاری دارد عمل می کند، اینها ایران را متهم می کنند که در امور عراق دخالت می کند. آن روزی که دولت امریکا و خیلی از دولتهای غربی از صدام بعثی معدوم حمایت می کردند، ملت ایران آغوشش را بر روی آزادگان عراقی باز کرد؛ آزادمردان عراقی به اینجا آمدند و ما آنها را از شر صدام حفظ کردیم؛ امروز همانها در عراق به قدرت و حکومت رسیده اند. تروریسم در عراق با تحریک سرویس های جاسوسی امریکا و انگلیس و اسرائیل است. این برادرکشی ها در عراق ناشی از جنگ شیعه و سنی نیست؛ شیعه و سنی قرنها در عراق با هم زندگی کرده اند و جنگی هم نداشته اند. خانواده های عراقی بسیاری هستند که بعضی شان شیعه اند، بعضی شان سنی؛ با هم ازدواج کرده اند، با هم زندگی می کردند. این ترورها را آنها به وجود آورده اند؛ آنها هستند که از ناامنی ها سود می برند. در مورد نفوذ شیعه و ترویج تشیع از سوی ایران و هلال شیعی و از این حرفها، شایعه پراکنی می کنند.
یکی از شعبه های جنگ روانی اینها این است: اولاً بین ملت ایران اختلاف بیندازند، ثانیاً بین ملت ایران و ملتهای دیگر مسلمان اختلاف بیندازند. سیاست امریکا این بوده است که همسایه های ما را در خلیج فارس از نظام جمهوری اسلامی بترساند. البته بعضی از آنها آگاهانه و هوشیارانه توطئه را فهمیده اند، بعضی هم ممکن است اشتباه کنند و در دام این توطئه ی امریکایی بیفتند. ..» علاوه بر مطالب فوق در بررسی شرایط کنونی جامعه و تهدیداتی که از خارج بر علیه استقلال , منافع و امنیت ملی کشورمان در حال وقوع است و مقابله جدی با آن نیازمند اتحاد ملی و انسجام اسلامی در سطح داخلی است , می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

۱ . اختلافات قومی و مذهبی

آمریکایی ها تمام هجمه های خود را علیه اسلام به کار برده اند اما به دلیل انسجام و وحدت میان مسلمانان جهان نتوانستند موفق شوند، از همین رو به توطئه جدیدی روی آورده اند که با توجه به ناتوانی در اقدام نظامی «تهدید نرم» است؛ سیاست اصلی آمریکا در شرایط فعلی تهدید نرم از طریق ایجاد بی‌ثباتی و بحران‌سازی در داخل و دامن زدن به گسستهای قومی و مذهبی با ایجاد اختلاف میان قومیت ها، مذاهب و نژادهای مختلف مسلمان است، است.
آمریکا در قالب تهدید نرم از روزنامه‌ها و " ان جی او " ها و سازمان های غیر دولتی با الگوگیری از برنامه‌های که در شوروی سابق اجرا کردند، نیز بهره می‌گیرد. در طول دو سال اخیر آنها با تحریک مسایل قومی و مذهبی در استان‌های مختلف کشور تلاش وسیع و گسترده‌ای را برای ضربه زدن به اصل مهم موفقیت‌های ملت ایران به عمل آورده‌اند .سرمایه گذاریهای استراتژیک آمریکا بر روی مسایل قومی در ماههای اخیر به قدری جدی شده است که فعال کردن تنش های قومی را تنها امید غلبه برحاکمیت سیاسی جمهوری اسلامی ایران معرفی کرده اند. مقامهای کاخ سفید به جد, سیاست «فریب قومیت ها», با تکیه بر شرایط جدید عراق تعقیب می کنند و درصددند که نظام را با چالش های سیاسی و امنیتی در مناطق دارای پتانسیل های گریز از مرکز مواجه کنند. استمرار تحرکات عناصر وابسته درجنوب و استان های شمال غربی کشور در چارچوب همین پروسه و با مقاصد مشخص صورت می گیرد. این یک واقعیت است که در شرایط فعلی کشور با پروسه ای با فرایند تعریف شده در رابطه با مسایل قومی مواجه است.
آمریکایی ها در کارآمدی راهبردهای خود در حوزه های دیپلماسی و نظامی علیه ایران تردید دارند و برآوردهای مراکز مطالعاتی استراتژیک این کشور نیز موید این مطلب است , لذا تنها گزینه موثر در مواجهه با ایران را تمرکز روی اختلافات قومی و مذهبی و طرح مطالبات قومی تشخیص داده اند. و بهترین راه مقابله و خنثی سازی این قبیل توطئه های حفظ و تقویت اتحاد ملی و انسجام اسلامی از سوی تمامی قومیت ها , احزاب و گروههای مختلف سیاسی , مذهبی و... است.

۲ . انتخابات

با توجه به پیش‌رو بودن انتخابات مجلس شورای اسلامی، و وجود سوابق و ذهنیت منفی از عملکرد برخی تشکلها و گروههای سیاسی در فرایند انتخابات گذشته که به دلیل سوء استفاده از اختلافات قومی و مذهبی و توام با نادیده گرفتن امنیت و منافع ملی بود , توجه به اتحاد ملی و انسجام اسلامی نیازی اساسی است و نهادهای نظارتی، اجرایی، رسانه ملی، جراید، احزاب و گروه‌های سیاسی باید به گونه‌ای عمل کنند، تا با رعایت قانون، فضای وحدت خدشه‌دار نشود.

۳ . انرژی هسته ای

دفاع از حقوق مسلم ملت ایران در زمینه انرژی هسته ای موضوعی بسیار مهم و حیاتی در زمینه حفظ استقلال, تامین منافع کوتاه مدت و بلند مدت کشور و نیازهای اقتصادی و علمی کشور می باشد که موفقیت در آن تنها با حفظ وحدت و انسجام داخلی امکان پذیر می باشد؛ در شرایط بسیار مهم امروز به ویژه در شرایطی که ایران امروز با موضوع هسته‌یی مواجه است، نظام جمهوری اسلامی ایران بیش از گذشته نیازمند اتحاد ملی است و برای گذر از این گذرگاه سخت اتحاد ملی و یکپارچگی برای فتح قله‌های رفیع موفقیت‌های علمی و فناوری و دانش‌های نوین امری ضروری است.

دوم . زمینه ها و عوامل خارجی

مقام معظم رهبری در اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی در تبیین شرایط کنونی می فرمایند : «... در مورد نفوذ شیعه و ترویج تشیع از سوی ایران و هلال شیعی و از این حرفها، شایعه پراکنی می کنند. یکی از شعبه های جنگ روانی اینها این است: اولاً بین ملت ایران اختلاف بیندازند، ثانیاً بین ملت ایران و ملتهای دیگر مسلمان اختلاف بیندازند. سیاست امریکا این بوده است که همسایه های ما را در خلیج فارس از نظام جمهوری اسلامی بترساند. البته بعضی از آنها آگاهانه و هوشیارانه توطئه را فهمیده اند، بعضی هم ممکن است اشتباه کنند و در دام این توطئه ی امریکایی بیفتند. ..»
مقام معظم رهبری همچنین در در دیدار کارگزاران نظام می فرمایند : «دنیای اسلام اگر بخواهد حرکت عمیقِ امت اسلامی را در جهت پیروزی، بدرستی پیش ببرد، الزاماتی را باید قبول کند، که اولینِ این الزامات، «اتحاد» است؛ اتحاد اسلامی، انسجام اسلامی. به جان هم انداختن برادران، یکی از نقشه های اوّلی استکبار است که از قدیم هم شناخته شده است؛ تفرقه بینداز و حکومت کن، یک سیاست قدیمی است؛ همه هم گفته ایم، همه هم می دانیم، درعین حال، بعضاً متأسفانه همین سیاست را دشمنِ ما می تواند اعمال کند و ما غافل باشیم؛ به خاطر تبعیت از اهواء نفسانی، به خاطر تحلیلهای غلط، به خاطر کوته بینی ها، به خاطر ترجیح دادن منافع شخصی یا منافع کوتاه مدت بر منافع بلندمدت امروز شما نگاه کنید: سیاست استکبار ایجاد جنگ بین فلسطینی و فلسطینی است؛ بین عراقی و عراقی است؛ بین مسلمانِ شیعه و مسلمانِ سنی است؛ بین جامعه ی عربی و غیر عربی است. این، سیاستهای آشناست. این را اول باید همه علاج کنند. ما به سهم خود، وحدت را بین امت اسلامی یک ضرورت می دانیم. امسال را هم سالِ «اتحاد ملی و انسجام اسلامی» اعلام کردیم.. ». (بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار کارگزاران نظام ، ۸۶/۱/۱۷)
در توضح بیشتر شرایط خارجی باید گفت: انسجام اسلامی از دو منظر قابل بررسی باشد. اولاً یک راهبرد یا سیاست جمهوری اسلامی ایران در تعاملات خود با جهان اسلام و ثانیاً توصیه به کشورهای اسلامی برای اتخاذ و تحکیم چنین راهبردی. واقعیت آن است که پس از حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که یک نقطه عطف در استراتژی جهانی دانسته می‌شود عالم اسلام بیشتر از هر زمان به یکپارچگی و پرهیز از اختلافات داخلی نیاز داشته است. این نیاز روز به روز ضرورت بیشتری می‌یابد بویژه آن که ایجاد اختلاف راهکاری است که همواره در طول تاریخ، جواب داده است. به خاطر داریم که نومحافظه‌کاران حاکم بر کاخ سفید، واقعه ۱۱ سپتامبر را مقدمه تحقق یک جنگ صلیبی ساختند و براساس آموزه‌های تئوری جنگ تمدن‌ها درصدد بودند آخرین رویارویی تاریخ را برای برقراری استیلای خود در هزاره سوم رقم بزنند.
آنان با بزرگنمایی خطر گروهی تندرو- که اتفاقاً زاییده سیاست‌های خود آنان بود- و تسری اندیشه‌های خطرناک این گروه به کل عالم اسلام این‌طور وانمود کردند و می‌کنند که دشمن اصلی امنیت فراگیر، مسلمانان هستند. آنان ضمناً ایده‌های دیگر خود از جمله طرح خاورمیانه بزرگ را نیز در سایه همین نگره دنبال کردند. این ماجرا البته همزمان بود با موج بیداری و گرایش جوانان به دین و معنویت ‌بویژه اسلام و همچنین فعال شدن ژئوپلتیک جهان اسلام. استعمار نو تلاش دارد با ترویج فرقه‌گرایی و تعصب‌های ناشی از آن، جهان اسلام را از پویایی، تحول و کارآمدی بازدارد و به درون خود مشغول کند.هرچند این سیاست استعماری دارای سابقه ای کهن و سرشار از تلخیها و گرفتاریهای فراوان در جهان اسلام بوده و هست اما با استناد به شواهد فراوان، آمریکا و انگلیس از سال گذشته درپی ناکامیها در لبنان و عراق و افغانستان بر اجرای این سیاست با سرمایه گذاری هنگفت سیاسی و نظامی و خصوصاً تبلیغاتی و فرهنگی متمرکز شده اند.
طراحی عملیات انفجارهای جنایتکارانه در مراسم و اماکن مذهبی، ترور چهره ها و شخصیتهای برجسته دینی، تبلیغ نزاع بین شیعه و سنی، دامن زدن به اختلافات مذهبی و قومی در بین اقلیتهای مذهبی در کشورهای مختلف، صدور بیانیه های تکفیری و اهانت آمیز توسط آخوندهای درباری علیه پیروان دیگر گرایشهای مذهبی، موج گسترده تدوین و انتشار کتابها و جزوات تفرقه افکنانه توأم با نسبتهای دروغ به فرقه های اسلامی برای تحریک احساسات سایر مسلمانان از جمله برنامه های این سناریو می باشد. علاوه بر گروهها و گروهکهایی که در ارتباط با سازمانهای جاسوسی و امنیتی آمریکا و اسرائیل و انگلیس رسماً به اجرای این طرحها می پردازند باید گفت متأسفانه بخشی از لشکر بی جیره و مواجب این طرح خائنانه را نیروهایی تشکیل می دهند که از روی جهالت در دام توطئه های دشمنان اسلام و مسلمانان افتاده اند. بحمدالله بسیاری از این تحریکات با هوشیاری حافظان حریم جهان اسلام ناکام ماند.
به عنوان مثال موضعگیری هوشمندانه رهبر معظم انقلاب اسلامی و مرجع عالیقدر شیعی (آیت‌الله سیستانی) پس از واقعه سامره و افشای انگیزه‌های اصلی آن اهانت، آتش جنگ احتمالی شیعه- سنی را فرو نشاند.فهرست انتخاباتی ائتلاف بزرگ در عراق که فارغ از نوع مذهب و قومیت طراحی شده بود، رفتار عاقلانه و حداکثری سید حسن نصرالله در لبنان و تبدیل او به یک رهبر ملی، تدبیر بزرگان اهل سنت در مواجهه با بحران‌ها و بویژه مرزبندی با جریان انحرافی سلفی، موج محبوبیت دولتمردان ایران در ملل مسلمان و... نمونه‌هایی از توفیقات جهان اسلام و شکست این دسیسه هستند.در کنار اینها، نامگذاری سال ۸۵ به نام متبرک پیامبر بزرگوار اسلام، در شرایطی که تبلیغ می‌شد ایران به دنبال فعال کردن هلال شیعی است از تدابیر ماندگار بوده است.اگرچه نفس مفهوم «انسجام اسلامی»‌ آن است که سال ۸۶ و همه سال‌ها متعلق به پیامبر اعظم اسلام(ص) و متبرک از آن وجود مقدس است که اگر همه ما به نعمت هدایت مشرف شده‌ایم در سایه مجاهدت‌های اوست و همه ما صرف نظر از رنگ و نژاد و مذهب در زمره امت واحده اوییم.جمهوری اسلامی ایران، کشورهای اسلامی و همه مسلمانان باید مراقب نغمه‌هایی باشند که به دنبال جدا کردن حساب مذهب یا فرقه خود و یا جدا دانستن حساب یک یا چند نحله اسلامی از خود است و باید به چنین اندیشه‌ای به دیده تردید بنگرند.به جای مرزبندی شیعی و سنی باید مرزبندی اصیل و انحرافی یا هشیار و منفعل پررنگ شود و حول مشترکات گرد هم بیاییم تا توطئه دشمنان امت والای پیامبر(ص) ناکام بماند.
مقام معظم رهبری: « علاج اصلی، داروی اصلی برای امروزِ دنیای اسلام، داروی «اتحاد» است؛ باید با هم متحد بشوند. علما و روشنفکران اسلام بنشینند و منشور وحدت اسلامی را تنظیم کنند؛ منشوری تهیه کنند تا فلان آدم کج فهمِ متعصبِ وابسته ی به این، یا فلان، یا آن فرقه ی اسلامی، نتواند آزادانه جماعت کثیری از مسلمانان را متهم به خروج از اسلام کند؛ تکفیر کند. تهیه ی منشور جزو کارهایی است که تاریخ، امروز از روشنفکران اسلامی و علمای اسلامی مطالبه می کند. اگر شما این کار را نکنید، نسلهای بعد از شما مؤاخذه خواهند کرد. می بینید دشمنی دشمنان را ! می بینید تلاش آنها را برای نابود کردن هویت اسلامی و ایجاد اختلاف بین امت اسلامی! بنشینید علاج کنید؛ اصول را بر فروع ترجیح بدهید. در فروع ممکن است افراد یک مذهب هم با همدیگر اتحاد نظر نداشته باشند؛ مانعی ندارد. مشترکات بزرگی وجود دارد؛ گرد این محور - محور مشترکات - همه مجتمع شوند. مواظب توطئه ی دشمن باشند؛ مواظب بازی دشمن باشند. خواص، بین خودشان بحثهای مذهبی را بکنند، اما به مردم نکشانند؛ دلها را نسبت به یکدیگر چرکین نکنند؛ دشمنی ها را زیاد نکنند؛ چه بین فرقه های اسلامی، چه بین ملتهای اسلامی، چه بین گروههای اسلامی در یک ملت.» (بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار کارگزاران نظام ، ۸۶/۱/۱۷)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.