جسارت به اسرای کربلا ۱۳۹۷/۶/۲۲ - ۸۷ بازدید

آیا بعد از شهادت امام حسین و یارانشان ... به زنان و دختران و حضرت زینب تجاوز شد?

خیر چنین جنایتی رخ نداده چرا که آنها خود را خیل‌الله یعنی لشکر خدا می‌دانستند و با قصد قربت دست به کشتن فرزندان رسول‌الله و یاران پاکش زدند ودر هیچ منبع دست اولی حتی اشاره ای هم به این نوع جنایت نکرده‌اند . تنها آن چه در منابع کهن در مورد حمله به خیمه ها و آزارهای دشمن آمده است به شرح ذیل می باشد: ابومِخْنَف (نویسنده قدیمی ترین مقتل درباره سید الشهداء علیه السلام) در این مورد می‌نویسد: مردم به سوی زنان حسین(ع) و اموال و اثاثش هجوم آوردند و لباس‌های فاخر و شتر[هایشان] را به غارت بردند، و چه بسا بین آنها بر سر پیراهن‌های موجود در خیمه‌ها کشمکش می‌شد و سرانجام مأموران غالب شده و آن پیراهن‌ها را به یغما می‌بردند.[۱]امام رضا(ع) در روایتی می فرماید: ماه محرّم، ماهی است که مردم زمان جاهلیّت جنگ و قتال را در آن حرام می‌دانستند، ‌امّا در این ماه خون ما حلال شمرده شد، حرمت ما هتک شد، خاندان و زنان ما اسیر شده و آتش در خیمه های ما فروزان و اموال ما غارت شد و حرمت رسول‌خدا(ص) دربارة ما رعایت نشد.[۲] امام سجّاد(ع) هنگام اسارت در جمع کوفیان، در این باره می فرماید: ...أنا ابنُ مَن انتُهِکَ حَریمُه، وَ سُلِبَ نَعِیمُه، وَ انتُهِبَ مَالُه، و سُبِیَ عیاله.[۳]«من فرزند کسی هستم که به خانواده‌اش اهانت شد و نعمتهایش از او گرفته شد و اموالش غارت شد و خانواده‌اش به اسارت برده شد.‌دشمنان همراه شمر آمدند و خیمه‌های خاندان حسینی را محاصره کردند. شمر بن‌ذی الجوشن جلو آمد تا نزدیک خیمة زنها شد؛ سپس به یارانش گفت: داخل شوید و و زینت زنان را تاراج کنید! سپس لشکر عمرسعد مشغول غارت خانواده و زنان حسین(ع) شدند تا آن جا که انگشتر از انگشت شان، گوشواره از گوششان و خلخال از پایشان ربودند...[۴] آری آنان داخل شده و هرچه در خیمه بود، گرفتند، حتی گوشواره ای که در گوش امّ کلثوم بود، گرفته و گوشش را شکافتند.[۵] سپاه عمرسعد، شتران و بار و بُنه و اثاثیة حسین را نیز غارت کردند.[۶] فاطمه دختر امام حسین(ع) گزارش این یورش و غارت را چنین بیان کرده است :جمعیّت زیادی به خیمة ما وارد شدند... من دو خلخال از طلا در پاهایم داشتم، مردی در حالی که گریه می کرد، آن دو خلخال را از پاهایم در می آورد. گفتم: ای دشمن خدا، سبب گریه ات چیست؟ گفت: چگونه گریه نکنم که دختر رسول‌خدا را غارت می کنم! گفتم: غارت نکن. گفت: [اگر من غارت نکنم] می ترسم کسی دیگر بیاید وآن را بردارد. فاطمه گفت: هرچه در خیمه گاه بود، غارت کردند...[۷] ابن‌طاووس (یکی از علما و نویسندگان مشهور شیعه در قرن هفتم هجری) نگاشته است: [پس از آن که امام حسین(ع) به شهادت رسید] لشکر عمرسعد برای غارت خیمه های خاندان رسول و نورچشمان زهرای بتول به سوی خیمه ها از هم سبقت می‌گرفتند، دختران رسول‌خدا(ص) از خیام حرم، بیرون آمدند و صدا به گریه بلند نمودند و در فراق حامیان و دوستداران خود، ندبه کردند.[۸] پی‌نوشت:[۱]. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۵۳.
[۲]. ... قال الرّضا(ع): ان المحرّم شهر کان اهل‌الجاهلیّة یحرمون فیه القتال فاستحلّت فیه دماءنا و هتکت فیه حرمتنا و سبی فیه ذرارینا و نسائنا و اضرمت النیران فی مضاربنا و انتهب ما فیها من ثقلنا و لم ترع لرسول‌الله حرمة فی امرنا. (شیخ صدوق، الامالی، مجلس ۲۷، ح ۲، ص ۱۹۰؛ ابن‌فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص ۱۶۹؛ ابن‌شهراشوب، مناقب آل‌ابی‌طالب، ج۴، ص ۹۴).
[۳]. مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۱۲۴؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۱۱۷؛ ابن‌نما، مثیرالاحزان، ص۸۹؛ سید ابن‌طاووس، الملهوف علی قتلی الطفوف، ص ۱۹۹.
[۴]. ابن‌نما، مثیرالاحزان، ص ۷۶.
[۵]. ابن‌اعثم، کتاب الفتوح، ج ۵، ص۱۲۰؛ خوارزمی، مقتل‌الحسین، ج۲، ص ۳۸ ـ ۳۷.
[۶]. شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص ۱۱۲.
[۷]. شیخ صدوق، الامالی، مجلس ۳۱، ص ۲۲۸ ـ ۲۲۹؛ ابن‌سعد، ترجمة‌الحسین و مقتله، فصلنامة تراثنا، شمارة۱۰، ص ۱۸۷ (به اختصار)؛ محمّد بن‌ابی طالب حسینی موسوی حائری، تسلیة المُجالس و زینة المَجالس، ج۲، ص ۳۲۴.
[۸]. الملهوف علی قتلی الطفوف، ص۱۸۰.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.