حدیث شیعه گناهکار ۱۳۹۴/۱۲/۰۹ - ۲۲۴۲ بازدید

آیا این حدیث سندیت درستی دارد؟ آیا در کتب اربعه هم اشاره به چنین حدیثی شده است؟ آیا واقعاً با شیعیان چنین رفتاری می کنند؟
فردی معاندی خدمت امام صادق (علیه السلام) آمد و به ایشان عرض کرد:اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند ، عاقبتش چگونه خواهد بود؟
امام (علیه السلام) در پاسخ به وی فرمودند:خداوند به او یک بیماری عطا می‌نماید تا سختی‌های آن بیماری کفارۀ گناهانش شود.
آن مرد دو مرتبه پرسید : اگر مریض نشد چه ؟
امام (علیه السلام) مجدد فرمودند: خداوند به او همسایه‌ای بد می‌دهد تا او را اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه، کفاره ی گناهانش شود.
آن مرد گفت : اگر همسایه ی بد نصیبش نشد چه ؟
امام (علیه السلام) فرمودند : خداوند به او دوست بدی می‌دهد تا وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد ، کفارۀ گناهان دوست ما باشد.
آن مرد گفت : اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه ؟!
امام (علیه السلام) فرمودند : خداوند همسر بدی به او میدهد تا آزارهای آن همسر بد ، کفارۀ گناهانش شود.
آن مرد گفت :اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه ؟
امام (علیه السلام) فرمودند : خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می‌فرماید.
باز هم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت: و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه؟
امام (علیه السلام) فرمودند :به کوری چشم تو ! ما او را شفاعت خواهیم کرد. عوالی اللئالی العزیزیة فی الأحادیث الدینیة، ج۱، ص ۳۴۵

سلام علیکم :روایت مورد سوال در کتاب عوالی نقل شده است و دارای سلسله اسناد نیست به همین جهت روایت از نظر سندی ضعیف محسوب می شود اما ضعف سند به معنای عدم صدور از امام نیست و روایت از نظر محتوایی مشکلی ندارد کسی که محب واقعی اهل بیت نمی شود به گونه ای باشد که اعمال و رفتارش مخالف اهل بیت باشد آری ممکن است در مقطعی و یا گاهی شیطان بر او غلبه کند و در خلاف جهت حرکت کند و باز پشیمان شود چنین فردی شفاعت اهل بیت شامل حال او می شود و به حسب کمی و زیادی گناهش در درنیا و یا برزخ عقوبت اعمال بد خود را می بیند و پاک می شود .
روایت ذیل نیز در کافی نقل شده است که تقریبا همین مضمون است :
مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ یَزِیدَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِنِّی سَمِعْتُکَ وَ أَنْتَ تَقُولُ کُلُّ شِیعَتِنَا فِی الْجَنَّةِ عَلَى مَا کَانَ فِیهِمْ قَالَ صَدَقْتُکَ کُلُّهُمْ وَ اللَّهِ فِی الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ الذُّنُوبَ کَثِیرَةٌ کِبَارٌ فَقَالَ أَمَّا فِی الْقِیَامَةِ فَکُلُّکُمْ فِی الْجَنَّةِ بِشَفَاعَةِ النَّبِیِّ الْمُطَاعِ أَوْ وَصِیِّ النَّبِیِّ وَ لَکِنِّی وَ اللَّهِ أَتَخَوَّفُ عَلَیْکُمْ فِی الْبَرْزَخِ قُلْتُ وَ مَا الْبَرْزَخُ قَالَ الْقَبْرُ مُنْذُ حِینِ مَوْتِهِ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ. ( الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 3، ص: 242)
راوی گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم من از شما شنیدم که می گویید تمام شیعیان ما در بهشت هستند با آنچه در ایشان است ( از گناهان وو.. ) فرمود راست گفتم به تو تمامی آنان به خدا قسم در بهشتند راوی گوید گفتم گناهان زیاد و کبیره است ، فرمود : در قیامت همه شما در بهشت هستید به شفاعت پیامبر مطاع و وصی پیامبر و لکن به خدا قسم من بر شما در برزخ می ترسم گفتم برزخ چیست فرمود از هنگام مرگ تا روز قیامت .
همان گونه که در روایت آمده شیعه ای که دچار اشتباهات و لغزش شده کفاره گناه خود را در برزخ می بیند و در آخرت به شفاعت آنان وارد بهشت می شود .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.