حقانیت شیعه ۱۳۹۰/۳/۲۵

یک. ملاک اصلى مسلمان بودن ایمان به حقیقت ناب اسلام و پیروى از آموزه ها و تعالیم اسلام خالص و پیراسته از پیرایه ها است. این مسأله در زمان پیامبر اسلام(ص) در تبعیت و پیروى یک پارچه از آن حضرت تبلور مى یابد. پس از رحلت پیامبر اعظم(ص) نیز تبعیت از اسلام ناب در گرو پیروى کامل از مسیرى است که حضرتش براى امت ترسیم فرموده و بدان راهنمایى کرده است. دو. براساس آنچه در روایات متعدد و متواترى شیعه و سنى نقل کرده اند، پیامبر اکرم(ص) در موارد مختلفى مسیر آینده امت را ترسیم کرده و راه راست و ضلالت ناپذیر را پیروى کامل از «ثقلین» یعنى قرآن و عترت دانسته اند.
یک. ملاک اصلى مسلمان بودن ایمان به حقیقت ناب اسلام و پیروى از آموزه ها و تعالیم اسلام خالص و پیراسته از پیرایه ها است. این مسأله در زمان پیامبر اسلام(ص) در تبعیت و پیروى یک پارچه از آن حضرت تبلور مى یابد. پس از رحلت پیامبر اعظم(ص) نیز تبعیت از اسلام ناب در گرو پیروى کامل از مسیرى است که حضرتش براى امت ترسیم فرموده و بدان راهنمایى کرده است. دو. براساس آنچه در روایات متعدد و متواترى شیعه و سنى نقل کرده اند، پیامبر اکرم(ص) در موارد مختلفى مسیر آینده امت را ترسیم کرده و راه راست و ضلالت ناپذیر را پیروى کامل از «ثقلین» یعنى قرآن و عترت دانسته اند. از جمله در صحیح مسلم و مسند احمد بن حنبل و سنن دارمى و سنن بیهقى و دیگر منابع معتبر روایى اهل سنت آمده است که پیامبر(ص) در خطبه غدیر فرمودند: «هان اى مردم! همانا من یک بشر هستم و انتظار مى رود که فرستاده پروردگارم (ملک الموت) نزد من آید پس او را اجابت گویم. به درستى که من دو چیز گرانبها نزد شما مى گذارم : یکى از آن دو کتاب خداست که در آن هدایت و نور است. پس کتاب خدا را دریابید و به آن چنگ زنید... و دیگرى اهل بیت من است...» صحیح مسلم، باب فضائل على ابن ابى طالب؛ مسند احمد، ۴/۳۶۴؛ سنن دارمى، ۲/۴۳۱؛ سنن بیهقى، ۲/۱۴۸ و ۷/۳۰؛ الطحاوى، ۴/۳۶۸. نیز آن حضرت اضافه فرمودند: «آن دو (قرآن و عترت) جدایى ناپذیرند تا بر حوض کوثر به من بازگردند. مستدرک الصحیحین و تلخیصه، ۳/۱۰۹؛ فضائل الطائى، ص ۳۰؛ مسند احمد، ۳/۱۷ و.... پس بنگرید پس از من چسان آن دو را پى لترمذى، ۱۳/۲۰۱؛ اسدالغابه، ۲/۱۲؛ الدر المنثور، تفسیر سوره شورى، آیه مودت. و نیز بر این نکته تأکید کردند که: «اگر آن دو را پیروى کنید هرگز گمراه نخواهید شد». مى گیرید». بنابراین گوهر هدایت اسلام ناب پس از پیامبر اکرم(ص) جز از طریق پیروى قرآن و عترت به چنگ آمدنى نیست. از این احادیث نکاتى چند به شرح زیر به دست مى آید: ۲-۱. قرآن و اهلبیت(ع) همیشه همراه یکدیگرند و جدایى ناپذیرند و طالبان حقایق قرآن باید به اهلبیت(ع) چنگ بزنند. ۲-۲. چنان که پیروى از قرآن بدون هیچ قید و شرطى بر همه واجب است پیروى از اهلبیت(ع) نیز چنین است. ۲-۳. اهلبیت(ع) معصومند، زیرا جدایى ناپذیر بودن آنها از قرآن، و لزوم پیروى بى قید و شرط از آنان از دلایل روشنى بر معصوم بودن آنها است، چرا که اگر گناه و خطایى داشتند از قرآن جدا مى شدند، و پیروى از آنان، مسلمانان را از ظلالت و گمراهى بیمه نمى کرد، و اینکه فرمودند با پیروى از آنان در برابر گمراهى ها مصونیت دارید، دلیل روشنى بر عصمت آنها است. ۲-۴. پیامبر(ص) این برنامه را براى تمام ادوار تاریخ مسلمین تا روز قیامت تنظیم کرده، مى فرماید: «این دو همیشه با هم اند تا در کنار حوض کوثر نزد من آیند». این به خوبى نشان مى دهد که در تمام طول تاریخ اسلام فردى از اهلبیت(ع) به عنوان پیشواى معصوم(ع) وجود دارد، و همان گونه که قرآن همیشه چراغ هدایت است، آنها نیز همیشه چراغ هدایتند. جهت آگاهى بیشتر بنگرید : الف. آیةاللَّه مکارم شیرازى، پیام قرآن، ج ۹، ص ۷۵ و ۷۶، تهران : دارالکتب الاسلامیه، چهارم، ۱۳۷۷. ب. على اصغر رضوانى، شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، ج ۲. ج. حمیدرضا شاکرین، چرا تشیع (مق) معارف (ماهنامه)، ش ۵۳ و ۵۴. ۲-۵. جدا شدن یا پیشى گرفتن از اهلبیت(ع) مایه گمراهى است و هیچ انتخابى را نباید بر آنها مقدم داشت زیرا آنها از همه افضل و اعلم و برترند. سه. پیامبر اعظم(ص) در موارد مکرر مصادیق اهل بیت را با نام و عدد معرفى نموده اند. در این دسته از روایات که در منابع مختلف شیعه و سنى نقل گردیده است حضرت على(ع) به عنوان امام اول و جانشین بلافصل آن حضرت معرفى شده و آخرین امام که دوازدهمین آنان است حضرت مهدى خواهد بود.جهت آگاهى بیشتر به پاسخ پرسش هاى بعدى رجوع کنید. چهار. بر اثر عللى که پیش از این گفته آمد امت اسلامى پس از رحلت پیامبر(ص) به گروه هاى مختلفى تقسیم شدند. عمده ترین آنان، دو گروه شیعه و سنى است. شیعه کسانى را گویند که به لزوم پیروى از اهل بیت و امامت آنان به دلیل اشارت قرآنى و نصوص قطعى رسیده از پیامبر ایمان دارند. در مقابل اهل سنت و جماعت کسانى را گویند که منکر وابستگى امر امامت و رهبرى دینى و سیاسى امت به نص بوده و لزوم پیروى از اهل بیت(ع) را انکار مى کنند. گروه نخست به عنوان شیعه على(ع) شناخته شده و از زبان پیامبر(ص) به این نام خوانده شده اند. از جمله پیامبر به حضرت على(ع) فرمود: «یا على انت و اصحابک فى الجنه، انت و شیعتک فى الجنه»؛ اى على تو و یارانت در بهشتید، تو و شیعیانت در بهشتید».جهت آگاهى بیشتر بنگرید : على ربانى گلپایگانى، درآمدى به شیعه شناسى، ص ۳۱-۲۸، قم : مرکز جهانى علوم اسلامى. مشابه این روایت در منابع اهل سنت به تکرار یافت مى شود.ابن حجر عسقلانى، الصواعق المحرقه، ص ۱۶۱، ط. مکتبه القاهره. پنج. همان طور که حقانیت همه ادیان در عرض یکدیگر مردود است، حقانیت همه فرقه ها در درون یک دین نیز ممکن نیست و به تناقض مى انجامد. در روایات متعددى که شیعه و سنى از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده اند امت پس از آن حضرت به فرقه هاى متعددى تقسیم شده و در این میان تنها یک گروه اهل نجات و رستگارى اند. نتیجه : براساس آنچه گذشت آیا مى توان غیر از تشیع راستین، یعنى پیروى حقیقى از قرآن و عترت را، راه حق و صراط مستقیم و نجات آفرین به حساب آورد؟

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.