حقیقت بندگی ۱۳۸۹/۱۱/۱۸ - ۳۱۲ بازدید

پیامبر(ص) فرمودند: خداوند فرمود: ای آدمیزاد! فرمانبردار دستورات و فرامین باش و چیزی که به صلاحت هست را به من یاد نده، مفهوم این حدیث چیست؟

در رابطه با مفهوم و پیام این حدیث به نکات ذیل توجه کنید :
۱- بندگی حقیقی در تسلیم بودن کامل برای خداوند و پیروی از او در همه ابعاد و امور زندگی است .
۲- عبد حقیقی در برابر مولایش از خود نظر ندارد و یقین دارد که مولایش خیر و صلاح او را هم بهتر از خود او می شناسد و هم بهتر از او تامین و فراهم می کند .
۳- اگر کسی خیر و صلاحش را به خدا یاد دهد معنایش این است که من از خدایم داناتر و آگاهترم و او باید در این مورد تابع من باشد و معنای این حرف این است که من خدا و خدا عبد من است .
۴- لازمه چنین تصوری نشناختن خدا و عدم اگاهی از کمالات و علم بی کران او است و باز گشت این اعتقاد به مشرک بودن و موحد حقیقی نبودن است .
۵- شیطان نیز به خداوند می گفت مرا از سجده از آدم معاف بدار تا من چنان تو را عبادت کنم که کسی چنین تو را عبادتی نکرده باشد اما خداوند به او فرمود : من می خواهم از راهی که من می خواهم مرا عبادت کنی نه از راهی که خود می خواهی زیرا این گونه عبادت در واقع خود پرستی است نه خدا پرستی .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.