حکمت ۴ نهج البلاغه ۱۳۹۲/۰۳/۱۱ - ۶۸۱۳ بازدید

با سلام لطفا در مورد حکمت ۴ نهج البلاغه (ناتوانی آفت و شکیبایی شجاعت و زهد ثروت است و پرهیزکاری سپر نگه دارنده است و چه همنشین خوبیست راضی بودن و خرسندی )به طور کامل و کاربردی توضیح دهید.

 
در پاسخ به مطالب زیر توجه کنید .
1.      وَ قالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: الْعَجْزُ آفَةٌ، وَ الصَّبْرُ شَجاعَةٌ، وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ، وَ الْوَرَعُ جُنَّةٌ، وَ نِعْمَ الْقَرینُ الرِّضی .
آن حضرت فرمود: ناتوانی آفت، پایداری شجاعت، زهد در دنیا ثـروت، و پاکدامنی سپر از بلاست. و رضا به قضا همنشینی نیکوست .   (نهج البلاغه - حکمت 4 ) .
2.      الْعَجْزُ آفَةٌ : عجز و ناتوانی آفت رشد و تعالی انسان و مانع پیشرفت و ترقی مادی و معنوی او است . رسیدن به قله های کمال و عظمت و نیل به سعادت دنیا و آخرت در گرو توانایی و نیرو در زمینه های محتلف است و بدون آن رسیدن به اهداف عالی و کمالات والا غیر ممکن و یا دشوار است .
3.        الصَّبْرُ شَجاعَةٌ : شجاعت تنها در هجوم بردن بر دشمن در میدان جنگ و جهاد و تاختن و حمله کردن و رزم دادن در میدان کارزار نیست بلکه گستره وسیعی دارد و ابعاد مختلفی از  عمل و رفتار انسان را در بر می گیرد .
  صبر نمودن در برابر مشکلات و تحمل در برابر ناملایمات جلوه ای از شجاعت و دلیری انسان است . انسان صبور شجاعانه و دلاورانه بر لشکر ناملایمات می تازد و بر صف دشواری ها و سختی ها هجوم می برد و آن را از پا در اورده و تسلیم خود می کند .
4.      الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ :   داشتن مال و املاک و مستغلات و سرمایه ثروت حقیقی و قابل اعتمادی نیست زیرا در معرض چپاول و دستبرد و ضایع شدن است . اموال انبوه و سرمایه فراوان با آتشی بر باد می رود و نیست و نابود می شود و با سرقت و دزدی نابود می گردد و جز حسرت و اندوه چیزی از آن بر جای نمی ماند . ثروت   حقیقی در بی رغبتی به دنیا و دل نبستن به آن و گرایش و توجه به آخرت و نعمت های ماندگار آن است .
5.      الْوَرَعُ جُنَّةٌ : شیطان دشمن قسم خورده انسان است و انسان پیوسته در معرض هجوم و حمله دشمن و ضربات مرگبار شیطان و حمله های بی رحمانه او است . بنا بر این انسان نیازمند سپر و محافظی است که او را در برابر این حملات ناجوانمردانه و بی امان حفظ کند و این سپر چیزی جز تقوا و ورع و پرهیزگاری و خدا ترسی نیست و به همین دلیل در این روایت نورانی تقوا و ورع به عنوان سپر و محافظ معرفی شده است .
6.      نِعْمَ الْقَرینُ الرِّضی : انسان در مسیر حرکت خود و پیمودن راه طولانی کمال و تعالی نیازمند همراه و رفیق است و بدون آن   پیمودن مسیر دشوار بندگی میسور و عملی نیست . راضی بودن به تقدیرات   و مشیت حق تعالی و تسلیم بودن در برابر خواست و اوامر او رفیق و همراهی مناسب و مطمئن برای پیمودن این مسیر است .
 
 

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.