حوریان بهشت-همسران بهشتی-غریزه جنسی در آخرت-ازدواج در بهشت-ازدواج حورالعین ۱۳۸۸/۰۲/۳۱ - ۱۷۶۸ بازدید

می خواستم بدانم فایده حورالعین در بهشت برای ما چیست؟ آیا انسان در بهشت تولید نسل می کند؟ اگر نمی کند پس خداوند جواب کسانی که بی فرزند بوده اند را چگونه می دهد؟

در رابطه با زاد و ولد گفتنی است که در بهشت هر گونه نعمتی را تصور کنید وجود دارد، از جمله نعمت ها و لذایذ، آمیزش جنسی است، اما به شکلی دیگر و در صورتی تکامل یافته تر از آنچه در این دنیا هست. در آخرت، برای مومنان هر لذتی هست، و سراسر خوشی و راحتی است و هیچ گونه درد و رنجی همراه آن نیست بر خلاف لذتهای این دنیا که در کنارشان، درد و سختی نیز هست. چند مطلب قابل توجه است:
الف) در بهشت هر چه انسان درخواست کند به آن می رسد «و لکم فیها ما تشتهی انفسکم» (فصلت ۳۱)
ب) همه چیز آخرت اعم از بهشت و جهنم با دنیا فرق دارد. به عبارت واضح تر آن جا جهان دیگری است با قوانین خاص خود به طوری که « وان الدار الاخره لهی الحیوان» آخرت سرای زنده است یعنی حتی درخت در بهشت شعور دارد و وقتی شما اراده کنید از میوه آن بخورید خود درخت میوه اش را به شما عرضه می کند.
ج) فرزند داری و یا تولید مثل، در بهشت ممکن است، ولی تابع اراده و خواست بهشتیان است، با شکلی متفاوت از دنیا، هم از لحاظ نحوه به وجود آمدن و هم از لحاظ شرایط آن طفل بعد از خلقت از حیث تکلیف و ...

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
رابطه های جنسی در اخرت چگونه است ایا همانند لذتی که در دنیا دارن در اخرت هم دارند؟
پرسمان
1. انسان داراي دو گونه ادراك است : ادراك حصولي (مفهومي ) كه از راه مفاهيم است ؛مثل ادراك مفهوم شيريني و تلخي و سلامتي و مريضي و... و ادراك حضوري كه از راه مفاهيم نيست ؛ مثل درك خود شيريني و تلخي و سلامتي و مريضي نه مفهوم آنها . ما زماني كه عسل مي خوريم خود شيريني را در وجودمان ادراك مي كنيم بدون اين كه توجهي به تلخي داشته باشيم ؛ اما زماني كه در حال خوردن نيستيم و داريم به مزّه هاي گوناگون فكر مي كنيم ، مفهوم شيريني را درك مي كنيم نه خود آن را. 2. اين قاعده كه خوشيها در كنار ناخوشيها درك مي شوند يا به تعبير رايج آن نزد علما « يُعرَفُ الاشياء بِاضدادها » مربوط به درك حصولي و مفهومي است نه درك حضوري ؛ مفهوم شيريني با مفهوم تلخي و شوري همراه است ؛ مفهوم مريضي و سلامتي همراه همند ؛ مفهوم مرگ و زندگي همواره باهمند ؛ اما چنين نيست كه اگر مرگ نباشد زندگي هم نباشد ؛ اگر مريضي نباشد سلامتي هم نباشد ؛ اگر تلخي نباشد، شيريني هم نباشد.اتفاقا بر عكس ، درك حضوري شيريني وقتي ميسّر است كه همراه با تلخي نباشد ؛ و انسان وقتي سالم است كه مريض نباشد و... اين امور مثل بالا و پايين يا چپ و راست و امثال آن نيستند كه از وجود خارجي يكي از آنها وجود خارجي ديگري نيز لازم بيايد. در ملائك مرگ راه ندارد پس آيا آنها حيات را ادراك نمي كنند ؛ ملائك خود عين حياتند چگونه ممكن است خود را ادراك نكند. خدا وجود است و عدم در او راه ندارد؛ آيا خدا وجود خود را ادراك نمي كند. در بهشت نيز اهل بهشت نه با مفهوم بلكه با وجودشان خوشيها را ادراك مي كنند.و اگر در بهشت درك مفهومي وجود داشته باشد در آن صورت همراه مفهوم خوشيها مفهوم ناخوشيها هم وجود خواهد داشت ؛ اما لازمه اين امر آن نيست كه در خود بهشت نيز ناخوشيها وجود داشته باشند. از اينها گذشته در روايات معصومين علیهم السلام آمده است كه اهل بهشت مي توانند اهل جهنم را مشاهده كنند؛ لذا ناخوشي را در اهل جهنم و خوشي را در خودشان درك مي كنند ؛ مثل كسي كه هميشه پا داشته است ولي نبود پا رادرديگران ديده است ؛ و با اينكه خودش هيچگاه بدون پا نبوده است ولي درك مي كند كه پا داشتن چه نعمتي است ؛ حتي اگر اين شخص در عمرش يك انسان فاقد پا هم نديده باشد باز مي تواند با تصوّر نبود پا به لذت پا داشتن پي ببرد ؛ اما اكثر اوقات ما چنين نعمتهايي را فراموش مي كنيم و گرفتار غفلت مي شويم .لذا گفته مي شود:« خوشيها در كنار ناخوشيها درك مي شوند»؛و اين يك استعمال ديگر است براي اين جمله كه استعمال درستي است؛ و مراد از اين جمله در چنين مواردي اين است كه انسان در دنيا از وجود نعمتها غفلت مي كند.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.