حکم هم جنس بازی در قرآن - حکم لواط در قرآن ۱۳۹۶/۰۹/۲۶ - ۱۰۵۸۲ بازدید

چرا در قرآن از توبه لواط اسمی نبرده ولی زنا را گفته غیر آمرزش است جبران آن چیست؟

در قرآن نیز از این عمل شیطانی نام برده شده است، همجنس گرایی عملی شیطانی است و خداوند از آن در آیه 80 سوره اعراف، به عنوان عمل «فاحشه» یاد می کند، نگاه کنید : « وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمینَ - أَإِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُون « و (به خاطر آورید) لوط را، هنگامى که به قوم خود گفت: «آیا عمل بسیار زشتى را انجام مى دهید که هیچیک از جهانیان، پیش از شما انجام نداده است؟! - آیا شما از روى شهوت به سراغ مردان مى روید، نه زنان؟! شما گروه اسرافکار (و منحرفى) هستید! " شما جمعیت اسراف کارید" یعنى از حدود الهى قدم بیرون گذارده و در سنگلاخ انحراف و تجاوز از مرز فطرت سرگردان شده اید!ودلیل این که صراحة نام لواط را نبرده، دلایلی دارد مثلا ممکن است به دلیل قبح و زشتی بیش از اندازه آن باشد و آیه 80 سوره اعراف ،کاملا گویای همان لواط است که به کنایه از آن یاد شده است !
گناهی مانند لواط از گناهان کبیره است که خدا را به خشم آورده و نظر رحمت خدا را بر می گرداند و شخص مرتکب لواط اگر بی توبه از دنیا برود عذاب سختی را خواهد کشید! لواط کننده ، عملا با خدا جنگ کرده و نهی او را زیر پا گذاشته است!
اما اینکه بایستی «حد» بخورد تا بخشیده شود، این درست است و اگر چه توبه کند، تا وقتی «حد» نخورد، معلوم نیست که بخشیده شود، و حد لواط نیز کشته شدن است ، لذا اگر کسی لواط کرد و حد هم نخورد و پشیمان شد بایستی تا آخر عمر، همواره توبه کند و البته امیدش را به بخشیده شدن از دست ندهد و در همان حال، بایستی همواره این گناه در ذهنش باشد و بداند که این عمل از زنا سنگین تر است و تاوان آن را باید بدهد ! اگر کسی گناه به این بزرگی را فراموش کند، بداند که از رحمت خدا دورشده! زیرا در صورت فراموش نکردن ، همواره برای این عمل ، توبه و استغفار می کند و ان شاء الله بالاخره ممکن است خدا او را ببخشد، ولی در اثر فراموش کردن، توبه و استغفاری نیست و در نتیجه آمرزشی هم نخواهد بود و به عذاب الهی گرفتار خواهد شد!
آثار اخروی لواط
لواط از گناهانی است که به کبیره بودنش تصریح شده است، بلکه چنانچه از حضرت امام صادق و امام حضرت رضا ـ علیهما السّلام ـ رسیده که حرمت و عقوبت آن از زنا شدیدتر است. از حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ روایت شده است که: «حرمت لواط از زنا بیشتر است، به درستی که خداوند قومی را برای عمل لواط هلاک فرمود (قوم لوط) ولی کسی را برای زنا هلاک نفرمود».
از حضرت رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ مروی است که فرمود: «کسی که با پسری جمع شود روز قیامت جنب وارد محشر می‌شود و آب دنیا او را پاک نمی‌کند و خشم خدا بر او است و او را لعنت فرموده، دوزخ را برایش آماده می‌فرماید و بد جایگاهی است». سپس فرمود: «هرگاه کسی لواط کند، عرش خدا بلرزه درآید و خداوند او را لعنت و غضب فرموده و جهنم را برایش آماده می‌فرماید و ملوط (مفعول) را در کنار جهنم نگه می‌دارند تا خلایق از حساب فارغ شوند، پس او را در جهنم می‌اندازند و در طبقات دوزخ همیشه معذب خواهد بود».
از حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ مروی است که: نیست بنده‌ای که عمل قوم لوط را حلال بداند (و در روایت دیگر کسی که بر لواط کردن اصرار داشته باشد) نمی‌میرد مگر اینکه در آن ساعت خداوند بر او سنگی از همان سنگ‌های عذابی که بر قوم لوط بارید، می‌اندازد و مرگ وی در خوردن همان سنگ است و برای اینکه رسوا نشود، خداوند آن سنگ را از نظر خلق پوشیده است.
در قرآن مجید سه نوع عذاب برای قوم لوط بیان فرموده: صیحه باریدن سنگ عذاب بر آنها، و زیر و رو شدن شهرهای آنها بعد می‌فرماید: عذابی که بر قوم لوط نازل شد از ظلم کنندگان دور نیست.
غلامی که مولایش را کشت: در زمان عمر، ‌غلامی که مولای خودش را کشته بود پس از اقرار، عمر امر به کشتنش نمود، حضرت امیر المؤمنین ـ علیه السّلام ـ از غلام پرسید چرا مولای خودت را کشتی؟ عرض کرد به زور با من لواط کرد پس او را کشتم آن حضرت از اولیای مقتول پرسید آیا او را دفن کرده‌اید؟ گفتند: آری هم اکنون از دفنش می‌آییم پس به عمر فرمود غلام را تا سه روز نگهدار و پس از سه روز اولیای مقتول حاضر شوند.
پس از گذشتن سه روز آن حضرت به اتفاق عمر و اولیای مقتول بر سر قبرش آمدند از اولیایش پرسیدند این قبر صاحب شماست؟ گفتند: آری، سپس فرمود قبر را بشکافید تا به لحد برسید، چون به لحد رسیدند و آن را برداشتند جنازه را ندیدند، پس آن حضرت تکبیر گفت و فرمود: به خدا قسم دروغ نگفتم شنیدم از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ فرمود: هر کس از امت من، عمل قوم لوط را مرتکب شود و بدون توبه از دنیا برود پس در قبرش بیش از سه روز نمی‌ماند تا اینکه زمین او را فرو می‌برد و به جایی که قوم لوط هستند و هلاک گردیده‌اند ملحق می‌نماید پس در زمره‌ی ایشان محشور می‌شود.
حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ فرمود: بترس و ترک کن زنا و لواط را و لواط بدتر از زنا است و این دو گناه موجب هفتاد و دو گونه درد در دنیا و آخرت برای صاحبش می‌شود.
در قرآن مجید چنانچه از زنا به فاحشه تعبیر فرموده این عمل شنیع را هم فاحشه خوانده چنانچه در سوره اعراف می‌فرماید: «لوط به قوم خود گفت آیا کاری را می‌کنید که در نهایت زشتی است، پیش از شما کسی از افراد بشر گرد چنین کار زشتی نگشته، آیا شما با مردان جمع می‌شوید در هنگام شهوت و زنان را رها می‌کنید بلکه شما اسراف کنندگانید».
چه اسرافی بدتر از اینکه جوانی عمر خود را در معصیت اواط وعواقبی که از آن ایجاد می شود تباه کند، درحالی که می توانست عمر را در طاعت الهی و یا کسب دانش سپری کندو ازانسان بودنش بهره ببرد! برای تهدید دیگران از نزدیک شدن به این عمل خلاف انسانی در سوره‌های اعراف و هود و نمل و عنکبوت و قمر و نجم، ‌قوم لوط را یادآوری و کیفیت عذاب ایشان را متذکر می‌شود. باشد که دیگران اندرزی بگیرند.
حد لواط
چون حرمت و فساد لواط بیشتر از زنا است حدش شدیدتر است و آن کشتن می‌باشد، هرگاه لواط کننده و دهنده هر دو عاقل و بالغ باشند هر دو را باید کشت و فاعل را به وسیله‌ی شمشیر یا سنگسار کردن یا زنده به آتش سوزانیدن یا از بالای بلندی مانند کوه پرتاب کردن با دست و پای بسته شده، بایستی کشت و انتخاب نوع قتل به نظر حاکم جامع الشرایط است. از حضرت امیر المؤمنین ـ علیه السّلام ـ مروی است که: پس از کشتن، بدنش را به آتش بسوزانید. (آیت الله شهید دستغیب- تلخیص از کتاب گناهان کبیره ، ج1، ص203)
از شرایط توبه از این گناه این است که مصمم باشد که به این گناه دیگرنزدیک نشود و اینکه آیا از فرد مفعول هم بایستی رضایت بگیرد یا نه ، بستگی دارد که خود فرد مفعول نیز راضی به این عمل بوده یا نه که اگر راضی بوده باشد خود او هم مانند فاعل است در عذاب و وجوب توبه و اگر راضی نبوده و لی خود را در معرض این کار قرار داده باز هم گناه کار است و اگر به زور این کار با او انجام شده ، بله بایستی از او هم رضایت گرفت خصوصا اگر آسیب بدنی به او وارد شده باشد بایستی آن آسیب را جبران کند!

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
سلام . من با خوندن متن کاملا متوجه نشدم که توبه لواط پذیرفته میشود یا نه ؟؟
پرسمان
سلام علیکم، موضوع توبه لواط در متن بالا به روشنی بیان شده است.
اما لازم است بدانیم که گفتن ذکر «اسغفرالله و اتوب الیه» توبه زبانی و لسانی محسوب می شود ولی کافی نیست و نیاز به توبه عملی است که آثار مهم گناهان را از بین ببرد و این توبه عملی دارای مراحل زیر است:
- پشیمان شدن از گناه؛
- عزم جدی بر ترک گناه در مدت باقی مانده عمر خود؛
- جبران گذشته به این معنا که اگر عمل واجب شرعی از او فوت شده، قضا نماید؛
- و اگر حق الناسی به گردنش باشد ادا نماید؛
- اصرار نداشتن بر گناه و عدم تکرار آن، یعنی دیگرسراغ آن گناه نرود.
- و ... .
در نتیجه اگر توبه عملی و حقیقی باشد؛ به استناد آیات قرآن و روایات، مورد قبول حق تعالی است و خداوند آن را می پذیرد و آثار تکلیفی و غیر وضعی گناهان را از بین می برد. اما از آنجایی که هر عمل و رفتار انسان دارای دو نوع آثار است آثار وضعی گناه با توبه از بین نمی رود و توبه آثار تکلیفی و عواقب آخرتی گناهان را از بین می برد. این موضوع درباره اعمال نیک هم همین طور است که پاداش اخروی اعمال نیک را خداوند متعال در آخرت به انسان می دهد و آثار وضعی آنها در همین دنیا وجود دارد هر چند ما نتوانیم آنها را دیده یا بیابیم.
به عبارت دیگر، آثار وضعی گناهان در همین دنیا دیده می شود و به معنای عذابی نیست که خداوند متعال برای گناهکاری که توبه نکرده باشد، در نظر گرفته است بلکه به این معناست که این نوع آثار، اثرات تکوینی و طبیعی گناهان است.
تأثیرات اعمال نیک و گناهان در زندگی انسان، از امور مسلّمی است که آیات قرآن و روایات زیادی بر آن دلالت دارد، البته توجه به این این نکته نیز ضروری است که محدوده و تأثیر آنها، برای تمام افراد یکسان نیست.
بیشترین آثار وضعی زیانبار گناهان، دامنگیر افرادی می شود که با اختیار و آگاهی مرتکب گناه شوند، اما کسانی که بدون اطلاع از گناه بودن عملی مرتکب آن شده اند و یا کسانی که هیچ نقشی در بروز گناه نداشته و صرفاً قربانی گناهانی شده اند که اسباب آن را دیگران فراهم کرده اند، به مقتضای عدالت و حکمت خداوند، نمی توان به صورت مطلق آنان را از رسیدن به سعادت محروم دانست، بلکه با اندک تلاشی می توان آثار منفی برخی گناهان را از بین برد.
واقعیت این است که در نظام هستی، هر کاری اثری بر جای می‌گذارد؛ هر چند در مواردی نتوان اثرات را با چشم ظاهری دید. مانند تأثیر وضعی لقمه حرام بر شخصیّت و روح انسان. در ظاهر هیچ فرقی بین غذای حلال و حرام نیست، ولی لقمه حرام اثرات نامطلوبی بر جان و شخصیت آدمی دارد که کشف آن از محدوده علوم ظاهری بشر خارج است.
در نتیجه خداوند متعال به حسب آیه ۵۳ سوره زمر «قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» همه گناهانی را با توبه می بخشد این نکته اشاره به آثار وضعی گناهان نیست. و هر چقدر گناهان سنگین تر بوده (مانند لواط، زنا، ربا و ...) و آگاهانه تر انجام شده باشد آثار وضعی آن سنگین تر و ماندگار تر خواهد بود. و این آثار با توبه واقعی و مقبول شده هم از بین نمی رود و بخشی از آثار وضعی ممکن است تا نسل های آینده بر ذریه انسان اثر گذار باشد.
میهمان
خدا در قران گفته هرکس توبه کند بخشیده میشود و حد بر او بخشیده میشود
پرسمان
سلام علیکم، پرسشگر گرامی ، کسی که گناهی که حد شرعی دارد انجام داده، لازم نیست کسی را در جریان بگذارد و آبروی خودش را با دست خودش ببرد بلکه این کار حرام است و تا زمانی که این گناه نزد حاکم(داد گاه اسلامی) ثابت نشود ، حدی هم بر او جاری نمی شود ، بنا براین به هیچ کس نباید ابراز کند و همین که بین خود و خدا واقعا توبه نمایند و تصمیم جدی بر عدم تکرار داشته باشند کافی است و در هیچ حالی نباید از درگاه خداوند ناامید باشند زیرا رحمت و لطفش بی نهایت است امید است همه ما را مشمول رحمت قرار دهد ، اما چنانچه بدون توبه واقعى از دنیا برود در آخرت عذاب دردناکى در انتظار او مى باشد.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.