خشوع در نماز ۱۳۹۳/۰۵/۲۶ - ۶۶۶ بازدید

شهید چمران هنگام نماز خواندن سینه اش را جلو میداد (در کتاب خاطرات شهید چمران خوانده ام) و انگار در مقابل فرمانده اش ایستاده
چند وقت پیش هم سخنرانی از آیت الله پناهیان درباره نماز گوش کردم که می فرمودن باید مقرراتی و منظم و محکم نماز بخوانیم، نماز شوخی بردار نیست مفهوم این بود که انگار حکومت نظامیه و خدا شوخی نداره
از طرفی هم بنده در کتابی خواندم که باید در نماز خشوع داشت آیا انجام چنین کارهایی با خشوع تناقض ندارد؟

با سلام و ادب و سپاس از ارتباط شما با این مرکز
1. انچه در ایات و روایات در باره حالت ظاهری و باطنی انسان در نماز وارد شده تعبیر داشتن خضوع و خشوع است .
2.خشوع در لغت به معنای فروتنی و ذلت و خواری به خرج دادن در مقابل موجودی بزرگ و عظیم است .
3. خشوع در اصطلاح اهل معرفت به معنای تذلل در دل و کوچک دیدن خود در مقابل پروردگار عالمیان است . به عبارت دیگر خشوع یک فروتنی قلبی و اعتقادی است . مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر کلمه خشوع می فرماید :
خشوع به معنای تأثر خاصّی است که به افراد مقهور دست می دهد ؛ افرادی که در برابر سلطانی قاهر قرار گرفته اند ، به طوری که توجه وی همه معطوف او گشته ، و از هر جای دیگر قطع می شود ، و ظاهراً این حالت، درونی است که به نوعی عنایت به اعضا و جوارح نیز نسبت داده می شود .
4. در عبادات به ویژه نماز خشوع و هم خضوع هر دو لازمند ، لکن خشوع اصل است و خضوع تابع ان است یعنی وقتی دل انسنا در نماز خاشع بود و به عظمت معوبد توجه داشت و غرق عظمت او بود اعضای او نیز خاضع می باشند .
5. در حالات پیشوایان دین و بزرگان اهل معرفت و کمال جلو دادن سینه در وقت نماز و مانند آن سراغ نداریم بلکه وضعیت ظاهری اعضا بیانگر افتادگی و خضوع آنها به همراه خشوع قلب و دل آنها بوده است .
6. رعایت مقررات و نظم در نماز و محکم خواندن آن با خشوع و خضوع منافاتی ندارد و این دو با هم قابل جمع است .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.