دعای فرج جهانی ۱۳۹۹/۰۲/۰۶ - ۲۰۶ بازدید

خداخیرتون بده واقعا عالیه.اگرگزینه ای بالاترازعالی بوداونوانتخاب میکردم اجرتون پیش امام زمان.خداروشکرخداراه ظهورامام زمانو نشونمون داده پس اگرفقط منتظرعلایم باشیم ممکنه ظهورامام زمان عجل الله خیلی دیررخ بده پس چرا کاری نمیکنیم همونطورکه شیعیان دنیا برای روزعاشوراجمع میشن ویابرای پیاده روی اربعین میلیون هانفرشیعه جمع میشن بایه فراخوانی بزرگ تمام شیعیان دنیاهرکدوم از هرکشوردرمحل خاص خودشون تجمع کنن وهمگی توبه کنن وظهورامام زمان روبخوان.قطعااگرچندباریاشایدهم یک باراین کارو انجام بدیم نتیجه میگیریم درضمن ماشالله کشورایران توی انجام چنین مسایلی خیلی توانایی وفعالیت داره.

بلی «دعا برای فرج امام زمان»بخشی از فرهنگ و مکتب مهدویت بوده و از اهمیت و ارزش فوق العاده ای برخوردار است; امامتاسفانه مورد غفلت قرار گرفته است. از جمله عوامل این غفلت،تحریف مساله انتظار، برخوردنادرست با اندیشه مهدویت و عدم درک و تبیین مفهوم دعای فرج است. امام همام حضرت امام حسن عسگری، علیه السلام،درباره فرزند دلبند خویش، نور آل محمد، امام عصر، علیه السلام، فرمودند: ... والله لیغیبن غیبة لاینجوفیها الا من ثبته الله عز و جل علی القول بامامته و وفقه للدعاءبتعجیل فرجه (کمال الدین، باب ۳۸، حدیث اول.) به خدا سوگند مهدی آن گونه نهان خواهد گشت که هیچ کس در زمان غیبت او از گمراهی و هلاکت نجات نخواهد یافت; مگر آنان که خدای عزوجل بر اعتقاد به امامت آن حضرت پایدارشان دارد و در دعا برای تعجیل فرج مقدسش، موفقشان فرماید.
در این حدیث شریف، دعا برای تعجیل در فرج عدالت گستر جهان، «توفیق خاص » از جانب خداوند بزرگ، و عامل هدایت و نجات ازضلالت و گمراهی در زمان غیبت به شمار رفته است و اگر به مفهوم انحصار در آن توجه شود، اهمیت این عمل بیش از پیش آشکار خواهدگشت. به بیان روشنتر، در این روایت فقط نجات و رستگاری کسی درزمان غیبت تضمین شده است که بالطف الهی، به دو امر توفیق یابد: یکی اعتقاد به امامت و ولایت امام عصر، ارواحنافداه. و دیگر توفیق برای دعای تعجیل در فرج آن حضرت.
از حضرت باقر علیه السلام نیز نقل شده است که می فرماید: ... ان اصبحتم یوما لا ترون منهم احدا فاستغیثوا بالله عز وجل ... فما اسرع ما یاتیکم الفرج. (کمال الدین، باب ۳۲، حدیث هشتم.) هرگاه صبحگاهان روزی دیدید که امامی از آل محمد غایب گشته او رامشاهده نمی کنید، پس به درگاه خداوند عز و جل استغاثه نمایید (وفرج و ظهور او را از پروردگاربخواهید)... پس چه زود باشد که فرج و گشایش به شما رخ نماید.
در این روایت گرانقدر، گرچه لفظ «تعجیل فرج » ظاهرا به کار نرفته; اما بخوبی در آن نهفته است، زیرافراز اول حدیث شامل دو جمله است: الف) هرگاه روزی امامی از آل محمد غایب شد و او را ندیدید; ب) پس به درگاه خدا استغاثه نمایید;
و جمله آخر نیز می فرماید: پس خدا بزودی باب فرج وگشایش را به روی شما می گشاید.این سبک و سیاق و نتیجه گیری درروایت، نشانگر آن است که منظور ازدرخواست از خداوند، درخواست ظهور و دیده شدن امام و دسترسی به اوست. (یعنی همان درخواست تعجیل فرج)
تعبیر «استغاثه » از «دعا»بسیار محکمتر و مؤکدتر است ; یعنی در زمان غیبت، نه تنها دعا ودرخواست، بلکه باید سخت به درگاه حضرت حق عجز و ناله و طلب فریادرسی کرده و تعجیل فرج امام خود را از او خواست. ۳ خطاب روایت به جمع است، نه فرد; یعنی مسلمانان یا حداقل معتقدان به امام عصر علیه السلام.باید «همه » امام خود را از خداوند بخواهند; «همه » بایستی متوجه غیبت او شده و احساس کنند «باید او را بخواهند» و در پی این احساس « واقعا نیز او را از خداوند بخواهند» این «احساس جمعی » و «خواستن جمعی » برای رسیدن فرج و ظهورامام، یک مقدمه و زمینه «طبیعی » ولازم به شمار می آید. این نکته را نیزباید همین جا استنتاج کرد که تلاش ومجاهدت برای فراهم آمدن این مقدمه و زمینه، یک «مسؤولیت » و «تکلیف »است و هر کس به قدر توان خویش دراین رابطه باید بکوشد و مسؤولیت خود را ایفا نماید.
از فراز نخست حدیث به دست می آید که شیعه باید «دغدغه » وآرمان داشته باشد و آن، ظهور و فرج امام عصر، علیه السلام، است. روایت می فرماید: «هرگاه صبح کردید و امام خود را ندیدید، پس به درگاه الهی استغفار کنید...» این خود می رساندکه شیعه نباید رضا دهد که هیچ روزی را بدون امام زمانش سر کند.او هر روز که صبح می کند، باید این دغدغه را داشته باشد که: امام من کجاست؟ چرا او را نمی بینم؟ چرانباید بتوانم او را ببینم؟ و حال که چنین شده، پس باید به درگاه الهی استغاثه کرد و فرج او را از خداونددرخواست نمود (و البته این، در کنارایفای مسؤولیتها، تکالیف و وظایف گوناگون او در زندگی است). پیام روایت این است که شیعه باید «ازندیدن امام خود به درد آید و آرام نباشد.»
شیعه باید «غیبت امام زمان »خویش را یک «درد» و «ابتلا» تلقی کرده و «ظهور» او را «دوا»ی آن و«پاسخ » به این «نیاز» احساس نماید.طبیعی است که یک فرد یا جامعه تانیاز و دردی را «احساس نکند»،نسبت به پاسخ و دوای آن اقدامی نیزنخواهد کردبه نظر می رسد که این روایت ارزشمند در مقام تذکار این حقیقت است که جامعه شیعه - و بلکه همه مسلمانان - از «احساس این درد وابتلا» غفلت نورزند. اصالت حضور وظهور امام را دریافته و خالی بودن جای او را در میان خود (بل همه انسانها)، درک کنند; همان گونه که گفتیم یک «احساس جمعی » پیدا کنند;و نیاز خویش و بشریت به حجت بالغه الهی را واقعا حس نمایند،همچون حس انسانی عطشناک نسبت به چشمه ساری زلال و گوارا، یاءغریقی نسبت به کشتی نجات.
همه باید احساس کنند «گمشده »دارند و آن، حجت خداست; کسی که با ظهورش «هویت » و «خود» راستین انسانها را به آنان ارزانی خواهدداشت. «خودیابی » شیعه ومسلمانان، بل همه بشریت، به پیداکردن این «گمشده » است; و پیداکردن او به شناخت و احساس نیاز به او، بستگی دارد. اگر آنان که به اندیشه مهدویت اعتقاد یا از آن خبرندارند، در غفلت بسر ببرند بر آنان ملامتی نیست؛ اما شیعه که تمامی آرمان، اعتقاد، دین، کرامت، سیادت وسعادت دنیا و آخرتش در این مکتب خلاصه می شود.

در پایان گفتنی است : از جمله سفارش های اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) در خصوص نحوه‌ی دعا کردن، دعای دسته‌جمعی است. امام صادق (علیه السلام) فرمود: ما اجتمع اربعة رهط قط علی امر واحد فدعوا (الله) الا تفرقوا عن اجابة؛ هیچ‌گاه چهار نفر فراهم نیامدند و برای مطلبی به درگاه خدا دعا نکردند، مگر اینکه با اجابت آن دعا از هم پراکنده شدند» (میزان الحکمة/ ج۴/ ح۵۶۵۱).و در حدیثی دیگر می‌فرمایند: «کان ابی اذا حزبه امر جمع النساء و الصبیان ثم دعا و امنوا؛ هرگاه امر دشوار و ناگواری برای پدرم پیش می‌آمد زنان و کودکان را گرد می‌آورد و سپس دعا می‌کرد و آن‌ها آمین می‌گفتند» (همان/ ح۵۶۵۲). ان شا الله همه مردم دنیا بخصوص منتظران واقعی امام زمان این توصیه ها را عمل کنند و بصورت جهانی برای فرج امام زمان دعا کنند.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.