دعوت به محبت خدا ۱۳۹۹/۰۳/۲۱ - ۲۱۹ بازدید

سلام.آیا حدیثی وجود دارد که مومن وظیفه دارد، خدا را در نزد بنده هایش عزیز کند؟

أوحَی اللّهُ إلی موسی علیه السلام: ذَکِّر خَلقی نَعمائی، وأَحسِن إلَیهِم، وحَبِّبنی إلَیهِم؛ فَإِنَّهُم لا یُحِبّونَ إلّا مَن أحسَنَ إلَیهِم". خداوند به موسی علیه السلام وحی کرد: «نعمت‌هایم را به یاد بندگانم بیاور، و به آنان نیکی کن، و محبت مرا در دلشان بنشان، که آنان جز کسی را که به ایشان نیکی کند، دوست نمی‌دارند».[۱]رسول اللّه صلی الله علیه وآله: أوحَی اللّهُ إلی نَجِیِّهِ موسَی بنِ عِمرانَ علیه السلام: یا موسی، أحبِبنی، وحَبِّبنی إلی خَلقی. قالَ: یا رَبَّ، إنّی اُحِبُّکَ، فَکَیفَ اُحَبِّبُکَ إلی خَلقِکَ ؟ قالَ: اُذکُر لَهُم نَعمائی عَلَیهِم وبَلائی عِندَهُم؛ فَإِنَّهُم لا یَذکُرونَ؛ إذ لا یَعرِفونَ مِنّی إلّا کُلَّ خَیرٍ". پیامبر خداصلی الله علیه وآله: خداوند به همرازش موسی بن عمران(ع) وحی کرد: «ای موسی ! مرا دوست بدار و مرا نزد بندگانم محبوب گردان». [موسی] گفت: پروردگارا ! من تو را دوست دارم؛ اما چگونه تو را نزد بندگانت محبوب گردانم ؟ [خداوند] فرمود:«نعمت ها و آزمایش هایم را به یادشان بیاور؛ زیرا آنان به یاد نمی‌آورند؛ چرا که از من جز خوبی سراغ ندارند».[۲]الإمام زین العابدین علیه السلام: أوحَی اللّهُ عز و جل إلی موسی علیه السلام : حَبِّبنی إلی خَلقی، وحَبِّبِ خَلقی إلَیَّ. قالَ: یا رَبِّ، کَیفَ أفعَلُ ؟ قالَ: ذَکِّرهُم آلائی ونَعمائی لِیُحِبّونی، فَلَأَن تَرُدَّ آبِقا عَن بابی أو ضالّاً عَن فِنائی، أفضَلُ لَکَ مِن عِبادَةِ مِائَةِ سَنَةٍ بِصِیامِ نَهارِها وقِیامِ لَیلِها امام زین العابدین علیه السلام: خداوند عز و جل به موسی علیه السلام وحی کرد: «مرا نزد بندگانم و آنان را نزد من، محبوب گردان!». [موسی] گفت: پروردگارا چه کار کنم ؟ فرمود: «لطف ها و نعمت‌هایم را به یادشان بیاور تا مرا دوست بدارند، که اگر یک گریزپا از دَرَم یا گمراه از خانه‌ام را بازگردانی، برایت از عبادت صد سالی که روزها را روزه و شب‌ها بیدارباشی، برتر است».[۳]
رسول اللّه صلی الله علیه وآله: إنَّ داودَعلیه السلام قالَ فی ما یُخاطِبُ رَبَّهُ عز و جل: یا رَبِّ، أیُّ عِبادِکَ أحَبُّ إلَیکَ، اُحِبُّهُ بِحُبِّکَ ؟ قالَ: یا داودُ، أحَبُّ عِبادی إلَیَّ: نَقِیُّ القَلبِ، نَقِیُّ الکَفَّینِ، لا یَأتی إلی أحَدٍ سوءا، ولا یَمشی بِالنَّمیمَةِ، تَزولُ الجِبالُ ولا یَزولُ، وأَحَبَّنی، وأَحَبَّ مَن یُحِبُّنی، وحَبَّبَنی إلی عِبادی. قالَ: یا رَبِّ، إنَّکَ لَتَعلَمُ أنّی اُحِبُّکَ، واُحِبُّ مَن یُحِبُّکَ، فَکَیفَ اُحَبِّبُکَ إلی عِبادِکَ ؟ قالَ: ذَکِّرهُم بِآیاتی وبَلائی ونَعمائی". پیامبرخداصلی الله علیه وآله:: داوود(ع) در گفتگویش با پروردگار عز و جل گفت: پروردگارا! کدام یک از بندگانت، در نزد تو محبوب‌تر است که به خاطر دوستیِ تو، او را دوست بدارم؟ خداوند فرمود: «ای داوود! محبوب‌ترینِ بندگان نزد من، پاک دل پیراسته دست است. بدی به کسی نمی‌رساند، دنبال سخن‌چینی نمی‌رود، کوه‌ها از جا کنده نمی‌شود و اوازجا کنده نمی‌شود و دوستدار من و آن کسی است که مرا دوست می‌دارد، و مرا نزد بندگانم محبوب می‌گردانَد». [داوود] گفت: پروردگارا! تو نیک می‌دانی که من تو را دوست دارم و دوستدار کسی هستم که تو را دوست دارد؛ اما چگونه تو را نزد بندگانت محبوب سازم؟ [خداوند] فرمود: «نشانه‌ها، آزمایش‌ها و نعمت‌هایم را به یادشان آر».[۴]
"عنه(ص): قالَ اللّهُ عزوجل لِداودَ علیه السلام: أحبِبنی، وحَبِّبنی إلی خَلقی. قالَ: یا رَبِّ، نَعَم أنَا اُحِبُّکَ، فَکَیفَ اُحَبِّبُکَ إلی خَلقِکَ ؟ قالَ: اُذکُر أیادِیَّ عِندَهُم؛ فَإِنَّکَ إذا ذَکَرتَ لَهُم ذلِکَ أحَبّونی". پیامبر خدا صلی الله علیه وآله: خداوند عز و جل به داوودعلیه السلام فرمود:«مرا دوست بدار ومرا نزد آفریده‌هایم محبوب گردان». داوود گفت: پروردگارا! باری، من تورا دوست دارم؛ اما چگونه تورا نزد مردم، محبوب گردانم؟ [خداوند] فرمود: «مرحمت‌هایم را به یادشان آر، که اگر آنها را به یادشان آری، مرا دوست خواهند داشت».[۵]
"عنه صلی الله علیه وآله:حَبِّبُوا اللّهَ إلی عِبادِهِ یُحِبَّکُمُ اللّهُ". پیامبرخداصلی الله علیه وآله: خدا را نزد بندگانش محبوب گردانید تا خداوند، شما را دوست داشته باشد.[۶]
________________________________________.
[۱] .إرشاد القلوب: ص ۱۱۶.
[۲].الأمالی للطوسی: ص ۴۸۴ ح ۱۰۵۸ عن أیّوب بن نوح عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام، تنبیه الخواطر: ج ۲ ص ۱۷۶، بحار الأنوار: ج ۷۰ ص ۱۸ ح ۱۲.
[۳]. منیة المرید: ص ۱۱۶، تنبیه الخواطر: ج ۲ ص ۱۰۸، التفسیر المنسوب إلی الإمام العسکری(ع): ص ۳۴۲ ح ۲۱۹، بحارالأنوار: ج ۲ ص ۴ ح ۶.
[۴]. شعب الإیمان: ج ۶ ص ۱۱۹ ح ۷۶۶۸، الفردوس: ج ۳ ص ۱۹۵ ح ۴۵۴۳ کلاهما عن ابن عبّاس، کنز العمّال: ج ۱۵ ص ۸۷۲ ح ۴۳۴۶۷.
[۵].قصص الأنبیاء للراوندی: ص ۲۰۵ ح ۲۶۶، بحارالأنوار: ج ۱۴ ص ۳۷ ح ۱۶.
[۶]. المعجم الکبیر: ج ۸ ص ۹۱ ح ۷۴۶۱ عن أبی اُمامة، کنز العمّال: ج ۱۵ ص ۷۷۷ ح ۴۳۰۶۴.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.