دینداری و هم خوابگاهی ‌هایم ۱۳۹۳/۱۱/۸ - ۱۷۳۲ بازدید

دینداری و هم خوابگاهی ‌هایم



سؤال: به خاطر انجام تکالیف
شرعی&#۸۲۰۲;ام، توسط هم&#۸۲۰۲;اتاقی&#۸۲۰۲;هایم مسخره می&#۸۲۰۲;شوم و تحت&#۸۲۰۲;فشار هستم؛ چه کنم؟


در ابتدا باید به شما تبریک بگوییم
که تلاش می&#۸۲۰۲;کنید هر تأثیری را از محیط نگیرید و با تفکر و تعقل، به آن چه باید عمل
کنید، عمل می&#۸۲۰۲;کنید. در این نوشتار به راهکارهایی اشاره می&#۸۲۰۲;نماییم که به شما در این
مسیر یاری رساند و انتخاب هر کدام به شرایط خودتان بستگی خواهد داشت.

۱. تقویت کردن
باورها و اخلاقیات خودتان


شما می&#۸۲۰۲;توانید به این موقعیت به
عنوان فرصت هم بنگرید. شرایطی ایجاد شده که افکاری مخالف باورهای شما در کنارتان
قرار گرفته&#۸۲۰۲;اند و گاهی مسائلی را مطرح می&#۸۲۰۲;کنند که شما قبل از این به آنها فکر نکرده
بودید و این، فرصت خوبی است که تک&#۸۲۰۲;تک آنها را یادداشت کنید و محققانه به دنبال
استادان مختلف برای حل آن سؤالات بروید. اگر این کار را انجام دهید، هم دلایل دینی
در وجود خودتان ریشه&#۸۲۰۲;دارتر خواهد
شد و هم فرصتی برای تأثیرگذاری بر دیگران یافته&#۸۲۰۲;اید.

۲. کاهش حضور

درهرصورتی، تلاش کنید حضورتان در
اتاق کم باشد و برای استفاده از زمان خود، از سالن مطالعه و دیگر مجموعه&#۸۲۰۲;های فرهنگی
و ورزشی خوابگاه یا محله، استفاده کنید و حتی در حالتی که همه اعضای اتاق هم&#۸۲۰۲;فکر
هستند، بهتر است درس خواندن خود را در سالن مطالعه انجام دهند؛ اما درصورتی&#۸۲۰۲;که
نگاه&#۸۲۰۲;های فرهنگی و اخلاق اجتماعی بسیار متفاوتی دارند، بهتر است مرزی را در رفتارها
ایجاد کنید. یکی از علت&#۸۲۰۲;های آن، این است که اگر حضور شما در میان فکر مخالف شما
بسیار زیاد باشد، توقع همراهی و هم&#۸۲۰۲;فکری نیز خواهند داشت و تا حدی اجازه ابراز نظر
مخالف به شما نخواهند داد. سعی کنید از نمازخانه و مسجد و اتاق دوستان همفکر برای
عبادت خود استفاده و تلاش کنید به نحوی عمل کنید که تحت هیچ شرایطی رفتاری
غیراخلاقی نداشته باشید؛ برای نمونه، به هم&#۸۲۰۲;اتاقی&#۸۲۰۲;های خود هیچ&#۸۲۰۲;گاه طعنه نزنید؛
هرچند آنان چنین کرده باشند.

۳. اصل تغافل

در مواردی که دیگران به&#۸۲۰۲;جای
استدلال&#۸۲۰۲;آوردن و حق&#۸۲۰۲;جویی، به تمسخر و توهین روی می&#۸۲۰۲;آورند، تا حد ممکن باید حضور و
عمل آنها را نادیده بگیرید. این موضوع، نشان&#۸۲۰۲;گر روح بلند و کرامت انسانی شخص است و
گاهی موجب پشیمان شدن طرف مقابل می&#۸۲۰۲;شود. لازم نیست به هر رفتار بی&#۸۲۰۲;ادبانه&#۸۲۰۲;ای پاسخ
دهید؛ بلکه گاهی باید به نحوی عمل کنید که انگار من چیزی از عمل تو متوجه نشدم؛
به&#۸۲۰۲;ویژه درجایی که شخص مقابل ما، غرض چندانی نداشته و در سخن، سهل&#۸۲۰۲;انگار باشد. امام
باقر علیه&#۸۲۰۲;السلام می&#۸۲۰۲;فرماید: سامان یافتن کار مردم، به این است که طوری باهم معاشرت
کنند که مانند پیمانه&#۸۲۰۲;ای باشند که دوسوم آن هوشیاری و زرنگی و یک&#۸۲۰۲;سوم آن چشم&#۸۲۰۲;پوشی و
تغافل است.(۱)


۴. یافتن دوستان
هم&#۸۲۰۲;فکر


تلاش کنید در خوابگاه، دوستانی همفکر
بیابید. این جست&#۸۲۰۲;جو را می&#۸۲۰۲;توانید به&#۸۲۰۲;راحتی از مسجد آغاز کنید و با فردی دوست شوید و
اگر هم&#۸۲۰۲;اتاقی&#۸۲۰۲;های او ناراحت نمی&#۸۲۰۲;شوند، گاهی برخی کارهای خود را در اتاق آنان انجام
دهید و از این طریق می توانید برای آینده، هم اتاقی های همفکری بیابید.


۵. تأثیرگذاری

تلاش کنید به تدریج، برای سطحی از
تأثیرگذاری، برنامه داشته باشید. کسی که هیچ تأثیری نمی&#۸۲۰۲;گذارد، راحت&#۸۲۰۲;تر تأثیر
می&#۸۲۰۲;پذیرد. دانشجوی هر رشته&#۸۲۰۲;ای که باشید، باید نسبت به وضعیت فرهنگی جامعه و
اطرافیان خود، دغدغه&#۸۲۰۲;مند باشیم؛ زیرا بدون فرهنگ، هیچ تخصصی ما را به هدف
نمی&#۸۲۰۲;رساند. باید تشخیص دهید که در حال حاضر، چه مرتبه&#۸۲۰۲;ای از تأثیرگذاری را باید
دنبال کنید. گاهی آنان را در دل دوست دارید و برای فهم دینی بیشتر آنان، دعا
می&#۸۲۰۲;کنید و همین روحیه، به&#۸۲۰۲;طور ناخودآگاه، آنان را متوجه می&#۸۲۰۲;نماید. گاهی با رفتار
خوب و شایسته خود، نشان می&#۸۲۰۲;دهید که دین&#۸۲۰۲;داری، چه اثرات زیبایی بر انسان دارد. گاهی
سعی کنید دل&#۸۲۰۲;های آماده&#۸۲۰۲;تر را با خود همراه کنید و از طریق تشکیل گروه دوستی
همفکران، بر دیگران اثرگذارید و گاهی با پرسیدن سؤالات تشنه کننده در برابر
گفته&#۸۲۰۲;های آنان، زمینه را برای تفکر آنان فراهم کنید؛ مثلاً اگر به شما گفتند: «با
نماز، چطوری می خوای ماهواره امید بسازی؟»، بگویید: «به نظر شما پرتاب&#۸۲۰۲;کردن
ماهواره، برای خوشبخت شدن آدم&#۸۲۰۲;ها کافی است؟» اگر موقعیت مناسب بود با آنان به
گفت&#۸۲۰۲;گو بنشینید و شبهات و اشکالات آنان را بشنوید و پاسخ آنها را از افراد آگاه و
عالم بپرسید و برایشان بیان کنید.

 

درس&#۸۲۰۲;هایی از روش پیامبر
صلی&#۸۲۰۲;الله&#۸۲۰۲;علیه&#۸۲۰۲;و آله در برخورد با مخالفان :


در قرآن کریم، به نبی خدا در مورد
نحوه رفتار با دیگران، چند نوع ذکرشده است. گاهی می&#۸۲۰۲;فرماید: «فقل؛ بگو».


گاهی می&#۸۲۰۲;فرماید: «فأعرض عنهم؛ از
آن&#۸۲۰۲;ها روی&#۸۲۰۲;گردان [و جمع را ترک کن] » و گاهی فقط دلداری می&#۸۲۰۲;دهد؛ ولاتحزن علیهم؛ بر
آنان غمناک مباش». این که ما سکوت و تحمل کنیم یا جمع را ترک کنیم و یا با مخالفان
به گفت&#۸۲۰۲;وگو بنشینیم، نیاز به&#۸۲۰۲;دقت دارد و باید راه و روش مناسب را در هر موقعیتی
تشخیص دهیم.

۱. روی&#۸۲۰۲;گرداندن

در مواردی که گروهی نسبت به آیات
الهی تمرکز کرده&#۸۲۰۲;اند آن آیات را مسخره و بهانه&#۸۲۰۲;جویی می&#۸۲۰۲;کنند، چون نمی&#۸۲۰۲;توان بر آنان
اثری گذاشت، توصیه خداوند به پیامبرش، روی&#۸۲۰۲;گرداندن و ترک جمع است؛ «وَ
إِذا رَأَیتَ اَلَّذِینَ یخُوضُونَ فِی آیاتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّی یخُوضُوا
فِی حَدِیثٍ غَیرِهِ
؛ هرگاه آنان را دیدی که در آیات ما [به&#۸۲۰۲;منظور
استهزاء] فرو می&#۸۲۰۲;روند، از آنان روی&#۸۲۰۲;گردان؛ تا زمانی که به سراغ کاری دیگر روند».(۲)

۲. استقامت و صبر

خداوند در مواردی که نیاز است راه به
همان صورت ادامه پیدا کند و استقامت پیشه گردد، پیامبرش را دلداری می&#۸۲۰۲;دهد و نیز از
او می&#۸۲۰۲;خواهد که سینه&#۸۲۰۲;اش را به خاطر این موضوع در تنگی قرار ندهد؛ «وَ
اِصْبِرْ وَ ما صَبْرُک إِلاّ بِاللّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَیهِمْ وَ لا تَک فِی
ضَیقٍ مِمّا یمْکرُونَ
؛ و صبر کن در حالی ک صبر تو، جز باخدا نیست و بر
آنان غمناک مباش و از مکرشان در تنگی قرار مگیر».(۳)
صبر نیز به عنوان یک راهکار مستقل مطرح است و شایسته است این آیه شریفه را که دستور
به صبر است، در موارد مورد نیاز، تکرار کنیم. گاهی هم یادآوری شده که مصلحان و
پیامبران قبل نیز تحت آزار و تهمت بوده&#۸۲۰۲;اند؛ «وَ إِنْ
یکذِّبُوک فَقَدْ کذَّبَ اَلَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ
؛ و اگر تو را دروغ
می&#۸۲۰۲;شمارند، [بدان که پیامبران] قبل از تو را نیز دروغ می&#۸۲۰۲;شمردند».(۴)
این یادآوری، تأثیر روانی خوبی برای مقاومت خواهد داشت و این راهکار همواره باید در
کنار دیگر راهکارها، جاری باشد.

۳. بیان حق

گاهی هم قرآن توصیه به بیان حق
می&#۸۲۰۲;کند و این در جایی است که زمینه مساعدی برای شنیده شدن سخن حق، وجود داشته باشد.

۴. ترکیب روش&#۸۲۰۲;ها

در برخی موارد، ترکیب روش&#۸۲۰۲;ها و رعایت
تقدم و تأخر آنها، کارساز است؛ مثلاً ترکیب سکوت و صبر و روی&#۸۲۰۲;گردان شدن


یا ترکیب بیان حق و سپس سکوت و ادامه
ندادن و یا بیان حق و سپس روی&#۸۲۰۲;گردانی؛ یعنی هر کدام در جای خود باید به کار بسته
شود. ترکیب بیان حق و سپس روی&#۸۲۰۲;گرداندن [و نماندن در موقعیت] در آیات ذیل قابل
مشاهده است:

«وَ
یقُولُونَ مَتی هذَا اَلْفَتْحُ إِنْ کنْتُمْ صادِقِینَ
؛ و [مشرکان از
روی تمسخر به مؤمنان] می&#۸۲۰۲;گویند: اگر راست می&#۸۲۰۲;گویید، این فتح و پیروزی [که به خود
وعده می&#۸۲۰۲;دهید] چه زمانی خواهد شد»؟ قُلْ یوْمَ اَلْفَتْحِ
لا ینْفَعُ اَلَّذِینَ کفَرُوا إِیمانُهُمْ وَ لا هُمْ ینْظَرُونَ
؛ بگو:
در روز فتح و پیروزی [حتمی مؤمنان]، کسانی که کفر ورزیده&#۸۲۰۲;اند، نه ایمان آوردنشان
سودشان دهد و نه به آنان مهلت داده می&#۸۲۰۲;شود؛ «فَأَعْرِضْ
عَنْهُمْ وَ اِنْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ
؛ پس، از آنان روی
برگردان و منتظر [رسیدن پیروزی] باش که آنان هم [به گمان خود] منتظرند [که بر شما
پیروز شوند]».(۵)

در این آیات، موضع دیگران تمسخر بوده
است و پاسخ پیامبر اکرم صلی&#۸۲۰۲;الله&#۸۲۰۲;علیه&#۸۲۰۲;وآله نیز پاسخ به سؤال آنان نیست؛ بلکه تنها
نهیبی است هوشمندانه که وقتی آن حضرت موقعیت را ترک می&#۸۲۰۲;کند، آنان از آن نهیب، به
فکر فرو روند.

در پایان باید گفت که در هیچ یک از
راهکارها، نباید از یاری و کمک خداوند، غافل شد و خواستن از حضرت حق، باید همیشه در
برنامه ما قرار داشته باشد.

 

پی&#۸۲۰۲;نوشت&#۸۲۰۲;ها:

۱. مجلسی، بحارالانوار، ج۷۴ ، ص ۱۶۷۷

۲. أنعام، آیه ۶۸

۳. نحل، آیه ۱۳۷

۴. فاطر، آیه ۲۵

۵. سجده، آیه ۲۸-۳۰

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.