دیدگاه اسلام درباره مدیتیشن ۱۳۹۳/۶/۱۰ - ۴۵ بازدید

ما مدیتشن را (اگر چه مراجع تقلید به ظاهرِ آن و شکل خارجی آن مادامیکه مرتکب حرامی نشود اشکال نگرفته اند) اما آنرا از منظر اثربخشی معنوی، روش کارامدی نمیدانیم.
ما مدیتشن را (اگر چه مراجع تقلید به ظاهرِ آن و شکل خارجی آن مادامیکه مرتکب حرامی نشود اشکال نگرفته اند) اما آنرا از منظر اثربخشی معنوی، روش کارامدی نمیدانیم.

این که بعضی با مدیتیشن بدنبال تعالی روحی و باطنی هستند، مطمئنا چنین انتظاری از مدیتشن نه منطقی است و نه اسلامی. چرا که راه تحول مثبت در دین مشخص است و با بی ذهنی و مراقبه هندی، اگر هم تغییری در ساحت ذهن احساس شود، این تغییر به معنای تحول مثبت و تعالی معنوی نیست و صرفا یک تجربه جدید روحی است که دلیلی بر این که رضایت خداوند به چنین کاری تعلق گرفته باشد وجود ندارد. مدیتیشن را از جهت رشد معنوی با جادو و علوم جادویی مقایسه کنید که هر دو حاوی تحول باطنی اند اما این تحول باطنی، الزاما تحول تکاملی نیست، بلکه صرفا یک جابجایی روحی است.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.