رابطه عرفان و دین ۱۴۰۰/۰۷/۲۴ - ۱۸ بازدید

کاش انقدر عرفان رو با دین قاطی نمی کردید و انقدر هم کامه عربی قاطیش نمی کردید که من فارسی زبان ِ بی دین هم بتونم بفهمم. شرم آوره که این مفاهیم رو از متون نوشته شده به زیان انگلیسی (هند، امریکا، و ) خیلی بهتر تونستم بفهمم.عرفان چه ربطی به دین داره اخه که انقدر عربی اسلامی کردید همه چیو؟ در ضمن عین این متن در هزار سایت کپی پیست شده. اصیل و نوشته خودتون نیست.

دوست گرامی. تصور شما از دین چیست؟ از دیدگاه اسلام دین اصولا برای کمال انسان آمده و کمال انسان در معرفت خدا است. البته قرآن کریم هدف خلقت انسان را بندگی ذکر می کند: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُون:(1) من جنّ و انس را نیافریدم جز براى این که عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)! اما در تفاسیر زیادی در ذیل این آیه یعبدون به یعرفون تفسیر شده است که به مواردی آز آنها اشاره می کنیم و در پایان به دو روایت اشاره می کنیم:(2)
1- تفسیر المراغى از مراغى احمد بن مصطفى
2- روض الجنان و روح الجنان فى تفسیرالقرآن از ابوالفتوح رازى حسین بن على
3- تفسیر نمونه از مکارم شیرازی
4- تفسیر القرآن الکریم (صدرا) از ملا صدرا
و این مفسرین بر اساس استناد به این روایات مختلفی این چنین گفته اند:
- در حدیثى از امام صادق (ع) مى خوانیم که امام حسین (ع) در برابر اصحابش آمد و چنین فرمود: ان اللَّه عز و جل ما خلق العباد الا لیعرفوه، فاذا عرفوه عبدوه، فاذا عبدوه استغنوا بعبادته عن عبادة من سواه:(3) خداوند بزرگ بندگان را نیافریده مگر به خاطر این که او را بشناسند، هنگامى که او را بشناسند عبادتش مى کنند، و هنگامى که بندگى او کنند از بندگى غیر او بى نیاز مى شوند.
- و همانطوری که در حدیث قدسی گفته شده است هدف خلقت و آفرینش انسان شناخت پروردگار بوده است: کنت کنزا مخفیّا فأحببت أن اعرف فخلقت الخلق لأعرف: من پیش از ایجاد عالم، گنج پنهانى بودم و دوست داشتم که شناخته شوم، پس خلایق را خلق کردم تا مرا بشناسند و راه به صفات من ببرند.(4)
بنابراین رابطه دین و عرفان به هیچ وجه گسستنی نیست و اصولا دین برای این آمده تا انسان را به عرفان برساند. مگر اینکه منظور شما از عرفان چیز دیگری باشد، بله البته عرفان کاذب ربطی به دین ندارد.
پی نوشت:
1. ذاریات(51) آیه56.
2. ابوالفتوح رازى،روض الجنان و روح الجنان فى تفسیرالقرآن، ناشر بنیاد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى، مشهد، 1408 ق، ج 18، ص 115؛ مراغى احمد بن مصطفى تفسیر المراغی، ناشر: داراحیاء التراث العربى، بیروت، سال چاپ، ج 27، ص 14؛ مکارم شیرازی ناصر، تفسیر نمونه، ناشر دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374 ش، نوبت اول، ج 22، ص 396؛ تفسیر القرآن الکریم (صدرا)، صدرالمتالهین محمد بن ابراهیم، ناشر انتشارات بیدار، قم، 1366 ش، نوبت دوم، ج 4، ص 386.
3. مکارم شیرازی ناصر، تفسیر نمونه، ناشر دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374 ش، نوبت اول، ج 22، ص 396
4. تفسیر القرآن الکریم (صدرا)، صدرالمتالهین محمد بن ابراهیم، ناشرانتشارات بیدار، قم، 1366 ش، نوبت دوم، ج 4، ص 386.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.