رجعت امامان(ع) ۱۳۹۰/۷/۲۳ - ۲۵۴ بازدید

رجعت به معنى عودت و بازگشت است. در اینجا به معنى بازگشت به سوى دنیا مى باشد و در اصطلاح معنى رجعت از نظر علما و دانشمندان شیعه چنین است که مى گویند، پیش از قیام قیامت در ادامه حکومت حضرت مهدى(ع) به ترتیب، دوران رجعت هر یک از ائمه هدا(ع) فرا رسد و جمعى از نیکان بسیار نیک از هر دوران و هم چنین بدکاران بسیار بد از هر زمان به دنیا بازگردند.

رجعت به معنى عودت و بازگشت است. در اینجا به معنى بازگشت به سوى دنیا مى باشد و در اصطلاح معنى رجعت از نظر علما و دانشمندان شیعه چنین است که مى گویند، پیش از قیام قیامت در ادامه حکومت حضرت مهدى(ع) به ترتیب، دوران رجعت هر یک از ائمه هدا(ع) فرا رسد و جمعى از نیکان بسیار نیک از هر دوران و هم چنین بدکاران بسیار بد از هر زمان به دنیا بازگردند. نیکان براى دیدن دولت کریمه اهل بیت و رسیدن به آرزوى حکومت عدل و داد و بدکاران از براى عقوبت و عذاب دنیا که سزاى اعمال خود را در این دنیاندیده اند.
امام صادق(ع) مى فرماید: «ان الرجعه لیست بعامه و هى خاصه لایرجع الا من محض الایمان محضا او محض الشرک محضا؛ رجعت همگانى نیست بلکه خاص است و فقط کسانى به دنیا باز مى گردند که مؤمن خالص یا مشرک محض باشند» V
رجعت خاص که در دوران ظهور اتفاق می افتد، دو مرحله زمانی دارد مرحله اول مقارن با ظهور و قیام امام زمان(عج) اتفاق می افتد و افرادی که در گذشته زندگی می کرده اند مانند برخی از اصحاب پیامبر(ص) وائمه(ع) به دنیا باز می گردند واز اصحاب امام زمان(عج) می شوند و حضرت را در قیامش یاری می کنند.
مرحله دوم رجعت که زمان بازگشتن ائمه(ع) به دنیاست، هنگام رحلت امام زمان(عج) اتفاق می افتد. اولین امامی که با رجعت ایشان رجعت ائمه(ع) آغاز می شود، امام حسین(ع) است. بنابر روایات، هنگام رحلت امام زمان(عج) امام حسین(ع) زنده می شود و مراسم به خاک سپاری امام زمان(عج) را عهده دار می شود و سپس حکومت را رهبری می نماید و مدت طولانی نیز حکومت می فرماید.(مختصر بصائر الدرجات، ص۴۸) ائمه(ع) حکومت جهانی را که امام مهدی(عج) ایجاد می کند، به مدت طولانی اداره و ادامه فرمایند.
امام صادق(ع) می فرماید: « ما من امام الا و یکرّ فی قرنه»؛ امامی نیست مگر آنکه در زمان خود رجعت می کند.»(الایقاظ من الهجعه، ص ۳۶۱، ح۱۱۲)
دانشمند بزرگ شیعه، مرحوم سید مرتضی علم الهدی عقیده بر رجعت از دیدگاه امامیه را چنین توضیح می دهد: باور شیعه امامیه این است که خداوند متعال به هنگام ظهور امام زمان (عج) گروهی از شیعیان راکه پیش از ظهور آن حضرت از دنیا رفته اندبه این جهان باز می گرداند تا آنان به پاداش یاوری و همراهی و درک حکومت آن وجود مقدس نایل گردند. همچنین خداوند برخی از دشمنان آن حضرت را زنده می کند تا از آنان انتقام گیرد، بدین صورت که آشکار شدن حق و بلندی مرتبت پیروان حق را بنگرند و اندوهگین شوند.
نکته شایان توجه اینکه در روایات رجعت بر این نکته تاکید شده که رجعت نسبت به مومنین امری اختیاری است؛ امام صادق (ع) فرمودند هرگاه قایم (ع) ظهور کند ،در قبر به مومن گفته میشود :ای فلان آقایت ظهور کرده است ،اگر خواهی به او ملحق شوی برخیز وملحق شوواگر خواهی که در جوار کرامت پروردگارت بمانی بمان.(ترجمه میزان الحکمه ج۴ ص۱۹۸۱)
در مورد رجعت مشرکین وبدکاران در احادیث مطلبی که دلالت بر اختیاری بودن رجعت آنها باشد یافت نشد؛ ولی می توان گفت که رجعت آنها از روی اختیار نیست زیرا آنها در چنین منزلتی نیستند که حق اختیار داشته باشند بلکه آنها بایستی طعم شکست وعذاب الهی را در همین دنیا بچشند گرچه برخلاف میل وخواست آنها باشد.
برای مطالعه در این زمینه ر.ک:آینده جهان(دولت و سیاست در اندیشه مهدویت)، رحیم کارگر

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.