رضایت امام زمان ۱۳۹۸/۱۱/۱۷ - ۲۶۲ بازدید

سلام
لطفا برنامه روزانه یکی از دانشمندان شهید هسته ای را به این حقیر اعلام کنید تا بتوانم با الگو گیری در جهاد علمی و جهاد با نفس امام زمان عج و نایبش حضرت خامنه ای را خشنود سازم؟
تشکر

ما اطلاعی از برنامه روزانه شهدای هسته ای بغیر از همین اطلاعات عمومی ، نداریم ؛ اما برای جلب رضایت امام زمان هر کسی دو وظیفه مهم دارد: یکی خودسازی و کمک به تعالی خود از طریق دین داری و انجام وظایف دینی است و دیگری کمک به تعالی مردم و جامعه اسلامی. انجام این دو مهم به انسان اطمینان می دهد که در راه حق قدم برداشته و خدا و ائمه اطهار از او راضی هستند.
بدون شک انس با خدا و حضرات معصومین (بویژه امام زمان علیه السلام) میسر نمی شود مگر از طریق نزدیکی، سنخیت و همانند سازی شخصیت و ترتیب دادن زندگی خود، آنچنان که مورد رضایت آن حضرت (عج الله تعالی فرجه الشریف) باشد.
به طور کلى هر انسانى داراى سه مرتبه وجودى است: افکار، صفات و اعمال و هیچ انسانى از این قاعده مستثنى نیست، حتى حضرات معصومین (علیهم السلام).
ارتباط و نزدیکى به هر انسانى هم تنها از همین طریق ممکن است یعنى، اگر کسى بخواهد به انسان دیگرى نزدیک شود، چاره اى ندارد جز این که بکوشد ابتدا افکار، باورها و طرز تفکر آن شخص را شناسایى نماید و خویش را از جهت فکرى با آن شخص هماهنگ نماید و سپس بکوشد که قرب صفاتى پیدا نماید یعنى، از جهت صفات و کمالات اخلاقى میان خود و آن شخص محبوب، همانندسازى نماید و این بهترین طریقى است که انسان طالب کمال را به یک انسان کامل الگو نزدیک مى نماید.
در مورد نزدیکى و انس با امام عصر (عج الله تعالی فرجه) هم وضع به همین منوال است. ما به عنوان یک شیعه و پیرو اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) وظیفه داریم ابتدا کیفیت اعتقاد، باورها، صفات، کمالات، نوع منش و کنش آن حضرات را شناسایى نماییم و در مرتبه بعد بکوشیم زندگى، صفات و باورهاى خود را به ایشان نزدیک نماییم تا از این طریق شیعه و پیرو واقعى آنها باشیم.
در هر حال راه های نزدیک شدن و جلب توجه امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) به طور خلاصه عبارت است از:
۱ ـ طهارت نفس:
اولین طریق عالی برای انس با حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف)، انجام دادن واجبات و ترک معاصی و گناهان است.
آن حضرت در توقیع شریف به شیخ مفید (رحمةالله علیه) مى فرماید: « شما مکلّف هستید که اوامر و دستورات ما را به دوستانمان برسانید، با اینکه ما بر اساس فرمان خداوند بزرگ و صلاح واقعى خود و شیعیانمان- تا زمانى که حکومت بر دنیا در اختیار ستمگران است - در نقطه اى دور و پنهان از دیده ها به سر مى بریم؛ ولى از تمام حوادث و ماجراهایى که بر شما مى گذرد، کاملاً مطّلع هستیم و هیچ چیز از اخبار شما بر ما پوشیده نیست. از خطاها و گناهانى که بندگان صالح خداوند، از آنها دورى مى کنند؛ اما شما آنها را مرتکب مى شوید نیز با خبریم. از عهدشکنى ها و پشت سر گذاشتن عهد و پیمان ها با اطلاعیم ... پس از خداوند بترسید و تقوا پیشه کنید و ما خاندان رسالت را مدد رسانید ... سعى کنید اعمالتان به گونه اى باشد که شما را به ما نزدیک سازد و از گناهانى که موجبات نارضایتى ما را فراهم مى نماید، بترسید و دورى کنید ... »
بر اساس این توقیع شریف، همه شیعیان و دوستداران حضرت، توصیه به تقوا و ورع شده اند و این بهترین راه جلب خشنودی امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) است؛ همان طورى که گناهان و معاصى، باعث نارضایتى آن حضرت و قطع پیوند و ارتباط با او است.
جالب آنکه در آغاز قیام جهانى حضرت مهدى (عج الله تعالی فرجه الشریف) یاران و اصحاب نزدیک ایشان، پیمان و بیعت سختى با آن حضرت مى بندند و تعهّد مى کنند که از گناهان و انحرافات دورى جویند و از ظلم و فسادگرى بپرهیزند.
حضرت مى فرماید: « پس باید هر یک از شما (شیعیان)، کارهایى را که موجب جلبِ محبّت مى گردد، انجام دهید و باید از کارهاى ناپسندى که خشم و غضب ما را در پى دارد، اجتناب کنید...»
اگر در سیره عارف واصلی چون آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) که ارتباطی عمیق با حضرت صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) داشتند بنگریم، در میابیم که در تمام عمر، اهتمامشان بر روی انجام واجبات و ترک محرمات بود.
ایشان در بیانی فرمودند: «اگر بفرمایید چرا به آن حضرت دسترسی نداریم؟ جواب شما این است که: چرا به انجام واجبات و ترک محرمات ملزم نیستید؟ او به همین از ما راضی است؛ زیرا اورع الناس من تبرأ عن المحرمات، پرهیزکارترین مردم کسی است که از کارهای حرام بپرهیزد. ترک واجبات و ارتکاب محرمات، حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.» (سودای روی دوست / ص ۱۵۳)
۲ . کسب فضایل اخلاقی
یکى دیگر از راه های انس با امام، آراستن درون با فضایل انسانى و چنگ زدن به مکارم اخلاقى است؛ یعنى، همان طور که قرآن مى فرماید: «اگر مى خواهید محبوب خدا باشید، تقوا پیشگى کنید»؛ این قانون در مورد حضرت مهدى (عج الله تعالی فرجه الشریف) نیز هست.
از امام صادق «علیه السلام» نقل شده است: «براى صاحب الامر، غیبتى طولانى است؛ در این دوران هر کس باید تقوا پیشه سازد و به دین خود چنگ زند.» (الغیبة النعمانى، ص ۲۵۰، باب ۱۴، ح ۵)
۳. انس با قرآن
استاد علامه حسن زاده آملی (حفظه الله تعالی) می فرمایند: «انسان قرآنی باش؛ یک درس را قرآن قرار دهید؛ در پیشگاهش به درس بنشینید، استاد هم خدا باشد. قرآن کریم صورت کتبیه انسان کامل است؛ هر قدر به قرآن تقرب بجویی به انسان کامل، نزدیکتر شده ای؛ پس بنگر بهره ات از قرآن چقدر است؟ زیرا حقایق آیات آن در حقیقت درجات ذات تو و مدارج آن نردبان عروج و تکامل توست.» (صراط سلوک, ص ۲۷)
عارف بزرگوار آیت الله قاضی (رضوان الله تعالی علیه) که به چنان انس و قربی در آستان قدسی امام زمان (علیه السلام) بار یافته بود، در توصیه های خویش می فرمایند: « بر شما باد به تلاوت قرآن در دل شب با صوت نیکوی محزون، چرا که آن، شراب جان مومنان است.»
آری انس گرفتن با امام زمان (ارواحنا فداه) که شریک قرآن، بلکه روح و حقیقت قرآن است، انس و اتصال با قرآن و تحقق بخشیدن حقایق و معارف آن را می طلبد.
۴- انتظار فرج آن حضرت در دل و ظاهر
در روایات متعدد داریم که در زمان غییبت امام زمان (علیه السلام) بهترین اعمال، انتظار فرج است. اینجا نیاز به توضیح دارد که چرا بهترین اعمال انتظار فرج است؟ فرج؛ یعنى، نصرت و پیروزى و گشایش و مقصود نصرت و پیروزى حکومت عدل علوى بر حکومت هاى کفر و شرک و بى داد است پیروزى عدل گسترى که به رهبرى امام عصر(عج) تشکیل مى گردد.
بنابراین انتظار فرج یعنى انتظار تحقق یافتنى این آرمان بزرگ و جهانى است و منتظر حقیقى کسى است که حقیقتا خواهان تشکیل چنین حکومتى باشد و این خواسته آن گاه جدى و راست است که شخص منتظر، عامل به عدل و گریزان از ستم و تباهى باشد و گرنه انتظار فرج در حد یک ادعا و شعار بى محتوا باقى خواهد بود.
از این رو در روایات آمده است که انتظار فرج، خود فرج است؛ زیرا کسى که حقیقتا منتظر فرج و ظهور حجت خدا و تاسیس حکومت عدل گستر اوست زندگى خود را بر پایه عدل و داد استوار مى سازد و او انسانى است که حضور و غیبت امام در نحوه رفتار و سیر و سلوکش تفاوتى ندارد و قبل از تشکیل حکومت عدل او چنین حکومتى را در زندگى خود پایدار ساخته است.
بنابراین انتظار فرج حقیقى ریشه در معرفت به حق و عدل و ایمان و عشق به آن دارد و آثار آن نیز در عمل، نمایان مى گردد و چنین حقیقت اصیل و عمیقى با لفظ و شعار به دست نمى آید و با بى تفاوتى و بى اعتنایى نسبت به مقدمات دینى و رسالت هاى انسانى در تعارض و تناقض است. انتظار فرج تعهدآفرین و مسؤولیت ساز است و با بى تفاوتى و بى اعتنایى به سرنوشت بشر و حقیقت و فضلیت منافات دارد.
۵. خواندن دعاها وزیارتهای وارده در کتب ادعیه:
علاوه بر خواندن دعاهایی که در مفاتیح و دیگر کتب معتبر آمده است، بر خواندن این دعاها نیز اهتمام ورزید:- دعای عهد - دعاى ندبه - دعا براى ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در هر روز - صلوات ضرّاب اصفهانى؛ « اللهم صل على محمد سید المرسلین و خاتم النبیین ... اللهم و صل على ولیّکَ المُحیى سنّتک القائم بامرک ... ». این دعا در چند کتاب از کتاب هاى معتبر و با سندهاى معتبر روایت شده است و همیشه مى توان آن را خواند. - صلوات بر امام زمان(عج الله تعالی فرجه)؛« اللهم صل على ولیک و ابن اولیائک الّذین فرضت طاعتهم ... الهم انتصر به لدینک وانصر به اولیائک و اولیاءه ... » ؛ (مصباح المتهجد ، ص ۴۰۵) - دعاى فرج « الهى عظم البلاء... ».
براى این که از یاران واقعى امام زمان(عج) باشیم، باید از رهنمودهایى که در زیارت حضرت مهدى(عج) در روز جمعه آمده استفاده کنیم. در آن زیارت شریف مى خوانیم از خدا مى خواهم که: ان یجعلنى من المنتظرین لک والتابعین والناصرین لک على اعدائک ؛ {Mاز کسانى باشم که در انتظار مهدى(عج) و پیروان و یارى کنندگان علیه دشمن تو قرار گیرم M}. در این فراز از زیارت سه عنوان آمده است: ۱- انتظار، ۲- تبعیت، ۳- نصرت. حالت انتظار، حالت آمادگى است؛ آمادگى فکرى، روحى و داشتن برنامه براى رسیدن به هدف. مرحله دوم تبعیّت است؛ تبعیت از آرمان هاى موعود و تخلّق به آن اخلاق پسندیده و صفات مورد نظر امام(ع) که در تعلیمات ائمه(ع) دیده مى شود. مؤمن منتظر تابع فرمانده است؛ نه آن که به هواهاى خویش اقتدا کند و چنین است که در دعاى غیبت مى خوانیم: و قوّنا على طاعته و ثبتنا على متابعته...؛ {Mخدایا مرا بر اطاعت وى توانا و بر پیروى اش ثابت قدم بدار و مرا بر این امر (انتظار) شکیبا گردان تا آن که شتاب در آنچه تو تأخیرش را مى خواهى و تأخیر در آنچه تو شتاب کرده اى نخواهم و از آنچه پوشیده اى جست وجو نکنم و بحثى در آنچه پنهان نموده اى نداشته باشم و با تو در تدبیرت منازعه نکرده و نگویم چگونه و چرا ولى امر ظهور نمى کند؟!M}. مرحله سوم نصرت است. عاشق راحتى معشوق را مى خواهد نه راحتى خویش را و براى این است که عاشق منتظر، تلاش گر است. در این مشکلات موجود نیز منتظران واقعى، بى تفاوت نیستند و به اندازه توان خویش، در دعوت به حق مى کوشند تا شاید همراهانى براى این راه طولانى آماده کنند. مسائلى دیگر چون اُنس با ولى عصر(عج) و توسل به او و اهداى ثواب اعمال نیک به آن حضرت و دعا براى آن وجود عزیز، از روش هایى است که متحلّى کننده صفات یک منتظر خوب است. آنچه مهم است این که سطح درک و اندیشه خویش را در موارد یاد شده بالا ببریم و از موضع صحیح ترى بنگریم. براى مثال توسل نباید وسیله اى براى رسیدن به خواسته هاى محدود خودمان باشد؛ گرچه آن مهربان از این خواسته ها نیز غافل نیست. خواندن گفتارهاى آن امام(ع) که جمع آورى شده و ذکر دیدارهاى شیرین معنوى آن عزیز ما را به مطلوبات موعود(عج) بیشتر آشنا مى سازد. ر.ک : مهدویت ( پیش از ظهور ) ، رحیم کارگر

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.