رمان خلقت ۱۳۹۰/۶/۲۴

اکنکار برخی صفات سلبی را به خدا نسبت می دهد. مهمترین این صفات آن هنگام بروز می یابد که اکنکار در صدد ترسیم داستان خلقت است. مطابق این داستان، خدای حاضر، عالم و قادر مطلق، ابتدای امر چونان الفی که خفته، در خواب عمیقی فرو رفته بود. او پس از بیداری به سوی کائنات فرود آمد و آن‌ها را به لرزه درآورد. عالِمِ مطلق پس از بیداری، نظری به مخلوقاتش افکند و به ناگاه دید که آن‌ها به بازی مشغول اند و به یکدیگر ایثار نمی¬کنند. او آرزو می¬کرد به ژرفایی که بیرون از کیهان‌های نور و صوت بود نگاهی بیندازد. سپس آرزوی به وجود آوردن خورشید و ماه و سیارات در وی پدید آمد و او چنین کرد...
اکنکار برخی صفات سلبی را به خدا نسبت می دهد. مهمترین این صفات آن هنگام بروز می یابد که اکنکار در صدد ترسیم داستان خلقت است. مطابق این داستان، خدای حاضر، عالم و قادر مطلق، ابتدای امر چونان الفی که خفته، در خواب عمیقی فرو رفته بود. او پس از بیداری به سوی کائنات فرود آمد و آن‌ها را به لرزه درآورد. عالِمِ مطلق پس از بیداری، نظری به مخلوقاتش افکند و به ناگاه دید که آن‌ها به بازی مشغول اند و به یکدیگر ایثار نمی¬کنند. او آرزو می¬کرد به ژرفایی که بیرون از کیهان‌های نور و صوت بود نگاهی بیندازد. سپس آرزوی به وجود آوردن خورشید و ماه و سیارات در وی پدید آمد و او چنین کرد... (نک: توئیچل، شریعت کی سوگماد، ۱/ ۷۵-۸۰)
مراحل خلقت کیهان‌ها نیز به همین منوال ترسیم شده است. سوگماد پس از هر خواب و بیداری آرزو می‌کند تا خلقی دیگر بیافریند. او که پس از هر بار خلقت از آفرینش خود راضی نیست به نابودی آن همت گمارده و پس از خواب و بیداری دیگر، خلقتی دیگر می آفریند. خوابیدن و آرزو کردن و بی خبری، از جمله صفاتی است که در این مراحل فراوان به چشم می¬خورد. (نک: توئیچل، بی تا: ۱/۱۳۵-۱۳۸)
گزارش سفرهای خیلای پال نشان می دهد که به باور او خداوند از روی نیاز جهان را خلق نموده است. (توئیچل، دندان ببر: ۱۳۷)
نوشته شده توسط عبدالحسین مشکانی

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.