ریشه یابى ظلم در کربلا ۱۳۹۵/۰۷/۱۱ - ۱۳۸ بازدید

لطفا بگویید خود اباعبدلله(علیه‌السلام) آن همه ظلم و جنایت در سرزمین کربلا را چگونه ریشه یابى نموده است؟ چون بیان آن ریشه ها از زبان ایشان رساتر و ملموس تر است؟

ظلم و جنایت و درنده خویى در انسان، معلول قساوت قلب و سنگدلى است. عوامل فراوانى در قساوت و سختى دل نقش دارند، ولى در این میان خوردن غذاى حرام و هر نوع حرام خوارى داراى تأثیر عمیقى است. مردن دل و محجوب شدن فطرت پاک الهى و عدم گرایش به حق و عناد و دشمنى با خداوند و اولیاى او، از ثمره هاى حرامخوارى است. عبادت در دین اسلام چنان معناى گسترده اى دارد که پرهیز از خوردن غذاى حرام و پاکدامنى از بزرگترین عبادات شمرده شده است و در مقابل حرام خوارى از گناهان بزرگ و ویرانگر است. حضرت باقر(علیه‌السلام) در حدیثى مى فرماید: «ما عبادة افضل عند الله من عفة بطن و فرج»؛ «در نزد خداوند عبادتى بالاتر از نگه داشتن شکم و پاکدامنى نیست».[ وسائل الشیعة، ج 11، ص 197، باب 22.]
عامل دیگرى که خود از آثار حرام خوارى است، از دست دادن حس تشخیص و از کار افتادن ابزار شناخت و عدم درک واقعیت ها است که در قرآن کریم و سخنان معصومین(علیه‌السلام) از آن به «مهر خوردن بر دل» تعبیر شده و اصرار بر باطل و لجاجت در برابر حق و بیداد گرى و کفر و ستم را به دنبال دارد.
امام حسین(علیه‌السلام) در روز عاشورا، در میان لشکرى که او را چون نگینى در بر گرفته بودند ـ ضمن خطبه اى، بر این دو عامل مهم انگشت گذاشته
و مى فرماید: «فمن اطاعنى کان من المرشدین و من عصانى کان من المهلکین کلکم عاص المرى غیر مستمع قولى، فقد ملئت بطونکم من الحرام و طبع على قلوبکم»؛ «هر کس از من اطاعت کند از رشد یافتگان و هر کس با من مخالفت کند از نابود شدگان است؛ ولى همه شما با من مخالفت مى کنید و به سخن من گوش نمى دهید؛ زیرا شکم هاى شما از حرام انباشته شده و بر دل هاى شما مهر زده شده است، واى بر شما! چرا ساکت نمى شوید؟ چرا گوش نمى دهید؟»[ بحارالانوار، ج45، ص8.]
سومین عامل که در واقع اصلى ترین آنها و ریشه همه انحرافات بشر است، «فراموشى یاد حق» و «غفلت از خداوند» است. یاد خداوند سرچشمه هر سعادت و کمال و برکت است. انسان هنگامى که به یاد خدا است، چون قطره اى است که به اقیانوس عظمت و کمال و زیبایى پیوسته است. از حصار تنگ وجود خود خارج گشته و در فضاى بى انتهاى نور و صفا به پرواز درمى آید. در حال «غفلت از یاد خداوند»، انسان حالت برکه راکدى دارد که از زلال چشمه حیات جدا افتاده و در معرض گندیدن و فساد است!
جانى که از یاد حق خالى است، بهترین چراگاه شیطان و میدان تاخت و تاز اعوان و انصار او است. بذر گناه و عصیان در زمین چنین دلى راحت و به سرعت جوانه مى زند و پس از چندى انسان اسیر دام شیطان مى گردد و داخل در حزب او مى شود.
امام حسین(علیه‌السلام) در خطبه اى رو در روى انبوه دشمن و خطاب به آنها فرمود: «لقداستحوذ علیکم الشیطان فأنساکم ذکر الله العظیم»؛ «بى شک شیطان بر شما مسلط شده و ذکر خداوند بزرگ را از یادتان برده است».[ بحارالانوار، ج45، ص5.] این سخن امام(علیه‌السلام) مضمون کلام الهى است که مى فرماید: «شیطان سخت بر آنها احاطه نموده پس ذکر خدا را از یادشان برده است. آنان حزب شیطان هستند، آگاه باشید که حزب شیطان همان زیانکاران مى باشند».[ مجادله58: آیه 19.]
سخن امام حسین(علیه‌السلام) از وراى قرون و اعصار پیامى براى همه انسان ها است که کلید گنج سعادت حقیقى و تنها سپر در برابر شمشیر تیز انحرافات و کج روى ها و گناهانى که زمینه ساز هر نوع جنایت و فساد است، یاد خدا و توجّه دایم به او است.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.