زبان اهل بهشت ۱۳۹۱/۱۲/۹

تلقین میت به عربی گفته می شود برای آن که بعد از مرگ باطن کسی که مسلمان باشد و برنامه قرآنی داشته باشد، ظهور می کند، عربی را می فهمد و به زبان عربی به خوبی سخن می گوید. از این رو زبان اهل بهشت عربی است.
تلقین میت به عربی گفته می شود برای آن که بعد از مرگ باطن کسی که مسلمان باشد و برنامه قرآنی داشته باشد، ظهور می کند، عربی را می فهمد و به زبان عربی به خوبی سخن می گوید. از این رو زبان اهل بهشت عربی است.
نباید گفت کسانی که به عربی آشنا نیستند چگونه در بهشت سخن می گویند؛ زیرا زبان بهشت تابع عقیده اهل بهشت است و اصولاً زبان و چهر و اندام به قالبی در می آید که مناسب قلب این شخص باشد. چطور عده ای به صورت انسان وعده ای به صورت حیوان محشور می شوند و عده ای صورتشان سیاه و گروهی سفید است آل عمران/۱۰۶ صورت و لفظ و اندام و لغت و کلمات را باطن به عهده می گیرد، نه ظاهر. در قیامت عقیده به زبان می آموزد که این چنین سخن بگو.
خطیب بهشت، حضرت داود (ع) خواهد بود؛ امیر المؤمنین در نهج البلاغه فرمود حضرت داود(ع) قاری اهل بهشت است. «صاحِب المَزامیز و قارِیءُ أهل الجنة» (نهج البلاغه، خطبه۱۶۰).
آنچه در مرگ و پس از آن حاکم است عقیده است و اگر کسی به عقیده قرآن و اسلام از دنیا رفت یقیناً عربی سخن می گوید و یقیناً عربی را می فهمد.
آیة الله جوادی آملی، حکمت عبادات (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، کد: ۴۸۵۳/۴۰۰۰۰۲)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.