زمر، آیه ۶۸-نفخه صور ۱۳۹۲/۴/۱۰ - ۲۵ بازدید

پس از سپرى شدن برزخ، «قیامت» فرامى رسد. قیامت با نفخه صور آغاز مى گردد که در آن، همه موجودات مدهوش مى شوند و مى میرند؛ این منزل اول قیامت است. پس از آن نفخه دوم دمیده مى شود که همه موجودات، هستى دوباره مى یابند و به محضر ربوبى وارد مى شوند و این منزل دوم است و پس از آن صحنه قیامت و محشر برپا مى شود.V}ما در این تحلیل فقط به سرنوشت انسان ها در نفخه صور توجه مى کنیم. اما در حقیقت نفخه صور بساط دنیا را بر مى چیند و آیات فراوانى در این موضع وارد شده است.


پس از سپرى شدن برزخ، «قیامت» فرامى رسد. قیامت با نفخه صور آغاز مى گردد که در آن، همه موجودات مدهوش مى شوند و مى میرند؛ این منزل اول قیامت است. پس از آن نفخه دوم دمیده مى شود که همه موجودات، هستى دوباره مى یابند و به محضر ربوبى وارد مى شوند و این منزل دوم است و پس از آن صحنه قیامت و محشر برپا مى شود.ما در این تحلیل فقط به سرنوشت انسان ها در نفخه صور توجه مى کنیم. اما در حقیقت نفخه صور بساط دنیا را بر مى چیند و آیات فراوانى در این موضع وارد شده است. که براى نمونه ر.ک: ابراهیم (۲۴)، آیه ۲۲؛ انبیاء (۲۱)، آیه ۱۰۴؛ حاقه (۶۹)، آیه ۱۴؛ نازعات (۷۹)، ۶؛ مزمل (۷۳)، آیه ۱۴؛ حج (۲۲)، آیه ۲؛ تکویر: ۳؛ قارعة (۱۰۱)، آیه ۵؛ قیامة (۷۵)، آیه ۸؛ تکویر (۸۱)، آیات ۱ - ۴؛ انفظار (۸۲)، آیه ۲؛ نمل (۲۷)، آیه ۸۸. در حقیقت نفخه صور اول قرآن از نفخه اول با تعبیرى چون صیحه (یس (۳۶)، آیه ۵۳) و زجره (نازعات (۷۹)، آیه ۱۴) و صاخة (عبس (۸۰)، آیه ۳۳) و نقر (مدثر (۷۴)، آیه ۸) نیز یاد کرده است. براى این است که همه موجودات، جنبه خلقى خود را از دست بدهند و آمادگى ورود به صحنه قیامت را پیدا کنند و این نفخه مرگ واقعى و همگانى است که مقدمه برپایى قیامت است. به این دلیل مخلَصین - که در محضر خداوند متعال فانى هستند - از پیامد این نفخه آسوده اند. با نفخه دوم همه موجودات، هستى دوباره مى یابند و در صحنه محشر و قیامت و در محضر ربوبى حاضر مى شوند. قرآن درباره این دو نفخه مى فرماید: (وَ نُفِخَ فِى الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّماواتِ وَ مَنْ فِى الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِیهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِیامٌ یَنْظُرُونَ)؛ «و در صور دمیده مى شود، پس همه کسانى که در آسمان ها و زمینند، مى میرند؛ مگر کسانى که خدا بخواهد [این نفخه اول است و]؛ سپس بار دیگر در صور دمیده مى شود، ناگهان همگى به پا مى خیزند و در انتظار هستند».زمر (۳۹)، آیه ۶۸. تفصیل این آیات را در سوره «یس» مى خوانیم: (وَ یَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ ما یَنْظُرُونَ إِلاَّ صَیْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ یَخِصِّمُونَ فَلا یَسْتَطِیعُونَ تَوْصِیَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ یَرْجِعُونَ وَ نُفِخَ فِى الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ قالُوا یا وَیْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ إِنْ کانَتْ إِلاَّ صَیْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِیعٌ لَدَیْنا مُحْضَرُونَ فَالْیَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً وَ لا تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ)؛یس (۳۶)، آیات ۴۷ - ۵۴. «آنها [کفار با استهزا و با حالت انکار] مى گویند: اگر راست مى گویید این وعده [قیامت ] کى خواهد رسید. جز این انتظار نمى کشند که صیحه عظیم (نفخه اول) آنها را فرا گیرد؛ در حالى که مشغول جدال در امور دنیوى اند. [چنان غافلگیر شوند که حتى ] نتوانند وصیتى کنند یا به سوى خانواده خود باز گردند. [براى بار دوم ] در صور دمیده مى شود، ناگهان آنها از قبرها، شتابان به سوى پرودگارشان مى روند [آنها که در دنیا به انکار و استهزا زندگى مى گذرانند، با صحنه وحشتناکى مواجه مى شوند ]مى گویند: واى برما! چه کسى ما را از خوابگاهمان بر انگیخت؟ [آن گاه خود پاسخ مى دهند: آرى ] این همان است که خداوند رحمان وعده داده و فرستادگان او راست گفتند. یگانه صیحه اى بیش نیست، ناگهان همگى نزد ما احضار مى شوند. امروز به هیچ کس ذره اى ستم نمى شود و جز آنچه عمل مى کردید جزا داده نمى شوید».

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.